இயேசு கிறிஸ்துவின் பாவநிவர்த்தி இறுதி மீட்பை வழங்குகிறது

இந்த வாழ்க்கையில் நாம் எதிர்கொள்ளும் சோதனைகளிலிருந்து இயேசு கிறிஸ்துவின் பாவநிவர்த்தி இறுதி மீட்பை வழங்குகிறது. கடந்த ஆண்டு இறுதியில் காஸ்பர் வயோமிங் ஆலயத்தை பிரதிஷ்டை செய்ய தலைவர் ரசல் எம். நெல்சன் என்னைப் பணித்தார். அது ஒரு ஆழமான, உணர்ச்சிபூர்வமான மற்றும் ஆவிக்குரிய அனுபவமாக இருந்தது. இரட்சகரின் பாவநிவர்த்தி மூலம் தேவனின் பிள்ளைகளை மீட்பதில் ஆலயங்கள் வகிக்கும் பங்கை இது தெளிவான கவனத்திற்குக் கொண்டு வந்தது.

காஸ்பர் வயோமிங் ஆலய மாவட்டத்தில் உள்ள பிணையங்களில் 1847 மற்றும் 1868 க்கு இடையில் பிற்காலப் பரிசுத்தவான் முன்னோடிகளால் பயன்படுத்தப்பட்ட தரைவழிப் பாதையின் ஒரு பகுதி அடங்கும். ஆலய பிரதிஷ்டைக்குத் தயாராகும்படி, ​​காஸ்பருக்கு அருகிலுள்ள பிளாட் நதிக்கரையோரப் பாதையின் வரலாற்றை மீண்டும் படித்து, சால்ட் லேக் நகரத்திற்குத் தொடர்ந்தேன். இந்தப் பாதை லட்சக்கணக்கான மேற்கத்திய குடியேறிகளுக்கு ஒரு பொது வழியாக இருந்தது. இந்தப் பாதையில் பயணித்த 60,000 க்கும் மேற்பட்ட பிற்காலப் பரிசுத்தவான் முன்னோடிகள்தான் எனது முதன்மையான முக்கியத்துவம் ஆகும்.

நமது முன்னோடிகளில் பெரும்பாலோர் வேகன்களில் வந்தனர், ஆனால் 10 கை வண்டி குழுக்களில் சுமார் 3,000 பேர் கடந்து சென்றனர். இந்த எட்டு கை வண்டி குழுக்கள் குறிப்பிடத்தக்க வெற்றியுடனும், சில இறப்புகளுடனும் மகத்தான பயணத்தை மேற்கொண்டன. 1856 ஆம் ஆண்டின் வில்லி மற்றும் மார்ட்டின் கை வண்டி குழுக்கள் விதிவிலக்காக இருந்தன.

மோசமான வானிலை தொடங்கிய காலத்திலிருந்து வில்லி மற்றும் மார்ட்டின் கை வண்டி குழுக்களின் விவரங்களை நான் பரிசீலனை செய்தேன். ஸ்வீட்வாட்டர் நதி, மார்ட்டின்ஸ் கோவ், ராக்கி ரிட்ஜ் மற்றும் ராக் க்ரீக் ஹாலோ ஆகியவற்றைக் கடக்கும்போது அவர்கள் எதிர்கொண்ட சவால்களை நான் நெருக்கமாக அறிந்தேன்.

புயல்களுக்கு இடையில்–அல்பின் வசேல்கா

பிரதிஷ்டைக்கு முன்பு நான் காஸ்பர் ஆலயத்துக்குள் சென்றதில்லை. நான் வரவேற்பறைக்குள் நுழைந்ததும், என் கவனம் உடனடியாக புயல்களுக்கு இடையே என்ற தலைப்பிட்ட ஒரு அசல் கை வண்டி ஓவியத்தின் மீது ஈர்க்கப்பட்டது. அந்த ஓவியம் நிகழ்ந்த துயரங்களை சித்தரிக்கும் நோக்கம் கொண்டதல்ல என்பது தெளிவாகிறது. நான் அதைப் பார்த்தபோது, ​​“இந்த ஓவியம் சரிதான்; பெரும்பாலான கை வண்டி முன்னோடிகள் சோகங்களை அனுபவிக்கவில்லை” என்று நினைத்தேன். இது பொதுவாக வாழ்க்கையைப் போன்றது என்று நான் உணராமல் இருக்க முடியவில்லை. சில நேரங்களில் நாம் புயல்களுக்கு இடையில் இருக்கிறோம், சில சமயங்களில் மேகங்களுக்கும் சூரிய ஒளிக்கும் இடையில் இருக்கிறோம்.

பரலோகத்தின் வாசல்ஜிம் வில்காக்ஸ்

மறு சுவரில் இருந்த சொர்க்கத்தின் நுழைவாயில் என்ற தலைப்பிலான அசல் ஓவியத்தை நோக்கி நான் திரும்பியபோது, அமைதியான மற்றும் தெளிவான ஸ்வீட்வாட்டர் நதி பாயும் “டெவில்ஸ் கேட்” என்று அழைக்கப்படும் இந்த அழகான கோடை ஓவியம், அந்தக் கொடூரமான குளிர்காலத்தில் முன்னோடிகள் எதிர்கொண்ட சவால்களை மட்டுமல்ல, கர்த்தரின் படைப்பின் அழகையும் பிரதிபலித்தது என்பதை உணர்ந்தேன்.

பின்னர் நான் பரிந்துரை மேசைக்குப் பின்னால் தொடர்ந்து பார்த்தேன், அப்போது இரட்சகரின் அழகான ஓவியத்தைக் கண்டேன். இது உடனடியாக மிகுந்த நன்றியுணர்வின் உணர்வுகளைத் தூண்டியது. மிகவும் அழகு நிறைந்த உலகில், ஏராளமான சவால்களும் உள்ளன. உலக இரட்சகராகிய இயேசு கிறிஸ்துவிடம் நாம் திரும்பும்போது, ​​பிதாவின் திட்டத்தின்படி, அவர் தம்முடைய பாவநிவர்த்தி மூலம் வாழ்க்கையின் புயல்களிலிருந்து நம்மைக் காப்பாற்றுகிறார்.

எனக்கு, மேன்மையடைதலின் நியமங்களைப் பெறவும், பரிசுத்த உடன்படிக்கைகளைச் செய்யவும், இரட்சகரின் பாவநிவர்த்தியின் ஆசீர்வாதங்களை முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்ளவும் அனுபவிக்கவும் அனுமதிக்கும் ஆலய நியம அறைகளுக்கு வரவேற்பறை ஒரு பரிபூரண தயாரிப்பாக இருந்தது. பிதாவின் மகிழ்ச்சிக்கான திட்டம் இரட்சகரின் பாவநிவாரண மீட்பை அடிப்படையாகக் கொண்டது.

முன்னோடி அனுபவம் பிற்காலப் பரிசுத்தவான்களுக்கு ஒரு தனித்துவமான வரலாற்று பாரம்பரியத்தையும் வல்லமை வாய்ந்த கூட்டு ஆவிக்குரிய மரபையும் வழங்குகிறது. சிலருக்கு, மிசௌரி மற்றும் நாவூ இரண்டிலிருந்தும் வலுக்கட்டாயமாக விரட்டியடிக்கப்பட்ட பின்னர் இடம்பெயர்வு பல ஆண்டுகளாக நடந்து கொண்டிருந்தது. மற்றவர்களுக்கு, தலைவர் பிரிகாம் யங் குடியேற்றத்தை மிகவும் குறைந்த செலவில் மாற்றும் நோக்கில் கை வண்டி திட்டத்தை அறிவித்த பிறகு இது தொடங்கியது. வண்டிகள் மற்றும் எருதுகளை விட கைவண்டிகளின் விலை மிகவும் குறைவு.

இங்கிலாந்தில் ஒரு ஊழியக்காரரான மில்லன் அட்வுட், கை வண்டித் திட்டம் அறிவிக்கப்பட்டபோது, ​​“அது உலர்ந்த வைக்கோலில் நெருப்பைப் போல ஓடியது, ஏழை பரிசுத்தவான்களின் இதயங்கள் ஆனந்தத்துடனும் மகிழ்ச்சியுடனும் துள்ளிக் குதித்தன” என்று கூறினார். பலர் “[மலைகளில்] தங்கள் சகோதர சகோதரிகளுடன் ஒன்றுபடும் பாக்கியத்தைப் பெறுவதற்காக, ஒவ்வொரு நாளும் இரவும் பகலும் ஜெபித்து உபவாசம் இருந்தனர்.”

பெரும்பாலான கை வண்டி பரிசுத்தவான்கள் கஷ்டங்களை அனுபவித்தனர், ஆனால் பெரிய துயரமான நிகழ்வுகளைத் தவிர்த்தனர். ஆனால் இரண்டு கை வண்டி குழுக்களான வில்லி குழு மற்றும் மார்ட்டின் குழு, பட்டினி, உறைபனி வானிலைக்கு ஆளாகி, பல இறப்புகளை சந்தித்தன.

இந்தப் பயணிகளில் பெரும்பாலோர் 1856 மே மாதம் இங்கிலாந்தின் லிவர்பூலில் இருந்து இரண்டு கப்பல்களில் பயணம் செய்தனர். அவர்கள் ஜூன் மற்றும் ஜூலை மாதங்களில் அயோவா நகரில் உள்ள கை வண்டி பொருத்தும் இடத்திற்கு வந்தனர். எச்சரிக்கைகள் இருந்தபோதிலும், இரு குழுக்களும் பருவத்தில் மிகவும் தாமதமாக சால்ட் லேக் பள்ளத்தாக்குக்குப் புறப்பட்டன.

இந்த குழுக்களின் ஆபத்தான சூழ்நிலையை தலைவர் பிரிகாம் யங் முதன்முதலில் அக்டோபர் 4, 1856 அன்று அறிந்தார். அடுத்த நாள் அவர் சால்ட் லேக் நகரத்தில் உள்ள பரிசுத்தவான்கள் முன் நின்று, “நமது சகோதர சகோதரிகளில் பலர் கை வண்டிகளுடன் சமவெளிகளில் இருக்கிறார்கள், … அவர்கள் இங்கு கொண்டு வரப்பட வேண்டும்; குளிர்காலம் தொடங்குவதற்கு முன்பு நாம் அவர்களுக்கு உதவி அனுப்ப வேண்டும்” என்று கூறினார்.

அவர் ஆயர்களிடம் 60 கோவேறு கழுதை அணிகள், 12 அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட வண்டிகள் மற்றும் 12 டன் (10,886 கிலோ) மாவு ஆகியவற்றை வழங்குமாறு கேட்டுக்கொண்டார், மேலும், “சமவெளியில் உள்ள அந்த மக்களை இப்போது அழைத்து வாருங்கள்” என்று அறிவித்தார்.

வில்லி மற்றும் மார்ட்டின் கை வண்டி குழுக்களில் முன்னோடிகளின் மொத்த எண்ணிக்கை தோராயமாக 1,100 ஆகும். இந்த விலைமதிப்பற்ற பரிசுத்தவான்களில் சுமார் 200 பேர் பாதையிலேயே இறந்தனர். சரியான நேரத்தில் மீட்புப் பணிகள் மேற்கொள்ளப்படாவிட்டால், இன்னும் பலர் உயிரிழந்திருப்பார்கள்.

முதல் மீட்புப் பணியாளர்கள் சால்ட் லேக் நகரத்தை விட்டு வெளியேறிய கிட்டத்தட்ட இரண்டு வாரங்களுக்குப் பிறகு குளிர்கால புயல்கள் தொடங்கின. புயல்கள் தொடங்கிய பின்னர் ஏற்பட்ட பேரழிவு தரும் சவால்களை வில்லி மற்றும் மார்ட்டின் குழு உறுப்பினர்களின் விவரங்கள் விவரிக்கின்றன. மீட்புப் பணியாளர்கள் வந்தபோது ஏற்பட்ட மிகுந்த மகிழ்ச்சியையும் இந்த விவரங்கள் சித்தரிக்கின்றன.

வருகைக் காட்சியை விவரித்த மேரி ஹுரன், “ஆண்களின் கன்னங்களில் கண்ணீர் வழிந்தது, குழந்தைகள் மகிழ்ச்சியில் நடனமாடினர். மக்கள் தங்கள் உணர்வுகளைக் கட்டுப்படுத்த முடிந்தவுடன், அவர்கள் அனைவரும் பனியில் மண்டியிட்டு தேவனுக்கு நன்றி செலுத்தினர்.”

இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு, வில்லி குழு பாதையின் மிகவும் கடினமான பகுதியை, ராக்கி ரிட்ஜ் மீது, ஒரு உறைபனி புயலில் பயணிக்க வேண்டியிருந்தது. அவர்களில் கடைசி நபர் மறுநாள் காலை 5:00 மணி வரை முகாமை அடையவில்லை. பதின்மூன்று பேர் இறந்து ஒரு பொதுவான கல்லறையில் அடக்கம் செய்யப்பட்டனர்.

நவம்பர் 7 ஆம் தேதி, வில்லி குழு சால்ட் லேக் பள்ளத்தாக்கை நெருங்கிக்கொண்டிருந்தது, ஆனால் அன்று காலை, இன்னும் மூன்று இறப்புகள் நடந்தன. இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு, வில்லி குழு இறுதியாக சால்ட் லேக்கை அடைந்தது, அங்கு அவர்களுக்கு ஒரு அற்புதமான வரவேற்பு கிடைத்தது மற்றும் பரிசுத்தவான்களின் வீடுகளில் வரவேற்கப்பட்டது.

அதே நாளில், மார்ட்டின் குழு இன்னும் 325 மைல்கள் (523 கிமீ) தொலைவில் பாதையில் இருந்தது, குளிர் மற்றும் போதுமான உணவு இல்லாததால் தொடர்ந்து அவதிப்பட்டது. சில நாட்களுக்கு முன்பு, அவர்கள் ஸ்வீட்வாட்டர் நதியைக் கடந்து இப்போது மார்ட்டின்ஸ் கோவ் என்று அழைக்கப்படும் இடத்தை அடைந்தனர், அங்கு அவர்கள் இயற்கை சீற்றங்களிலிருந்து பாதுகாப்பைப் பெறலாம் என நம்பினர். முன்னோடிகளில் ஒருவர், “இது பயணத்தின் மிக மோசமான நதிக் கடப்பு பயணம்” என்று கூறினார். எனது கொள்ளுத்தாத்தா டேவிட் பாட்டன் கிம்பல் போன்ற சில மீட்புப் பணியாளர்கள், அவருக்கு 17 வயதுதான், அவரது இளம் நண்பர்களான “ஜார்ஜ் டபிள்யூ. கிராண்ட், ஆலன் ஹண்டிங்டன், ஸ்டீபன் டெய்லர் மற்றும் ஈரா நெபெக்கர்” ஆகியோருடன் சேர்ந்து, பல மணிநேரம் குளிர்ந்த நீரில் நடந்து, குழுவுக்கு ஸ்வீட்வாட்டர் கடவை மேற்கொள்ள வீரத்துடன் உதவினார்கள்.

இந்த நிகழ்வு அதிக கவனத்தைப் பெற்றிருந்தாலும், மீட்பவர்களைப் பற்றி நான் அதிகம் அறிந்தபோது, ​​அவர்கள் அனைவரும் தீர்க்கதரிசியைப் பின்பற்றுகிறார்கள் என்பதையும், சிக்கித் தவிக்கும் பரிசுத்தவான்களைக் காப்பாற்றுவதில் முக்கிய பங்கு வகித்ததையும் உணர்ந்தேன். மீட்பவர்கள் அனைவரும் வீரதீரச் செயல்களைச் செய்தனர், அதே போல் புலம்பெயர்ந்தவர்களும்.

அவர்களின் கதையைப் படித்தபோது, ​​புலம்பெயர்ந்தவர்களிடையே உள்ள விலைமதிப்பற்ற உறவுகளையும், நீண்டகால நித்திய தொலைநோக்குப் பார்வையையும் நான் பாராட்டினேன். ஜான் மற்றும் மரியா லின்போர்டு மற்றும் அவர்களது மூன்று மகன்கள் வில்லி குழுவில் உறுப்பினர்களாக இருந்தனர். முதல் மீட்புப் பணியாளர்கள் வருவதற்கு சில மணி நேரங்களுக்கு முன்பு ஜான் இறந்தார். அவர்கள் பயணம் செய்ததில் மகிழ்ச்சி அடைவதாக அவர் மரியாவிடம் கூறியிருந்தார். “நான் சால்ட் லேக்கை அடைய உயிருடன் இருக்க மாட்டேன்,” என்று அவர் கூறினார், “ஆனால் நீயும் பிள்ளைகளும் உயிருடன் இருப்பீர்கள், நமது பிள்ளைகள் வளர்ந்து சீயோனில் தங்கள் குடும்பங்களை வளர்க்க முடிந்தால், நாம் கடந்து வந்த அனைத்திற்கும் நான் வருத்தப்படப்போவதில்லை.”

தலைவர் ஜேம்ஸ் இ. ஃபாஸ்ட் இந்த அதிசயமான சுருக்கத்தைக் கொடுத்தார்:“கை வண்டி முன்னோடிகளின் வீர முயற்சியில், நாம் ஒரு பெரிய உண்மையைக் கற்றுக்கொள்கிறோம். அனைவரும் ஒரு சுத்திகரிப்பாளரின் நெருப்பைக் கடந்து செல்ல வேண்டும், நம் வாழ்வில் உள்ள முக்கியமற்றவை களிம்பு போல உருகி, நம் விசுவாசத்தை பிரகாசமாகவும், சேதமடையாமல், வலுவாகவும் மாற்றும். சரியானதைச் செய்து உண்மையாக இருக்க ஆர்வத்துடன் முயற்சிப்பவர்கள் உட்பட, அனைவருக்கும் முழு அளவிலான வேதனை, துக்கம் மற்றும் பெரும்பாலும் மனவேதனை இருப்பது போல் தெரிகிறது. ஆனாலும் இது தேவனுடன் பழகுவதற்கான சுத்திகரிப்பின் ஒரு பகுதியாகும்.”

அவரது நித்தியத்தை வடிவமைக்கும் பாவநிவர்த்தி மற்றும் உயிர்த்தெழுதலில், இரட்சகர் அனைவருக்கும் “மரணத்தை ஜெயித்து, மரணத்தின் கட்டுகளை” அறுத்தார். பாவங்களுக்காக மனந்திரும்பியவர்களுக்கு, அவர் “அவர்களின் அக்கிரமத்தையும், மீறுதல்களையும் தம்மீது எடுத்துக்கொண்டு, அவர்களை மீட்டு, நியாயத்தின் நிபந்தனைகளை நிறைவேற்றுகிறார்.”

பாவநிவர்த்தி இல்லாமல், பாவத்திலிருந்தும் மரணத்திலிருந்தும் நம்மை நாமே காப்பாற்றிக் கொள்ள முடியாது. நமது சோதனைகளில் பாவம் குறிப்பிடத்தக்க பங்கை வகிக்க முடியும் என்றாலும், வாழ்க்கையின் துன்பங்கள் தவறுகள், தவறான முடிவுகள், மற்றவர்களின் தீய செயல்கள் மற்றும் நமது கட்டுப்பாட்டிற்கு அப்பாற்பட்ட பல விஷயங்களால் அதிகரிக்கின்றன.

என் சுவிசேஷத்தைப் பிரசங்கியுங்கள் போதிக்கிறது: “நாம் இயேசு கிறிஸ்துவையும் அவரது பாவநிவர்த்தியையும் சார்ந்திருக்கும்போது, ​​நமது சோதனைகள், நோய்கள் மற்றும் வலிகளைத் தாங்க அவர் நமக்கு உதவ முடியும். நாம் மகிழ்ச்சி, சமாதானம் மற்றும் ஆறுதலால் நிரப்பப்படலாம். வாழ்க்கையில் அநீதியான அனைத்தும் இயேசு கிறிஸ்துவின் பாவநிவர்த்தியின் மூலமாக சரிசெய்யப்பட முடியும்”.

இந்த ஈஸ்டர் காலத்தில், நமது கவனம் இரட்சகரிலும் அவரது பாவநிவாரண பலியிலும் உள்ளது. பலருக்கு இருட்டாகவும் மந்தமாகவும் தோன்றும் நேரத்தில், பாவநிவர்த்தி நம்பிக்கையையும் ஒளியையும் வழங்குகிறது. தலைவர் கார்டன் பி. ஹிங்க்லி அறிவித்தார், “வரலாற்றை முழுவதுமாக ஆராய்ந்தால், … இந்தக் கிருபையின் செயலைப் போல அற்புதமான, கம்பீரமான, மகத்தான எதுவும் இல்லை.”

நமது நாளுக்கு மிகவும் பொருத்தமானவை என்று நான் கருதும் மூன்று பரிந்துரைகளை நான் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

முதலாவதாக, உடல் ரீதியான, குறிப்பாக ஆவிக்குரிய ரீதியான சவால்களிலிருந்து மற்றவர்களை மீட்பதற்கு நம்மால் முடிந்ததைச் செய்வதன் முக்கியத்துவத்தை குறைத்து மதிப்பிடாதீர்கள்.

இரண்டாவதாக, இரட்சகரின் பாவநிவர்த்தியை நன்றியுடன் ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். வாழ்க்கையின் சவால்களை எதிர்கொள்ளும்போதும், நாம் அனைவரும் ஆனந்தத்தையும் மகிழ்ச்சியையும் வெளிப்படுத்த பாடுபட வேண்டும். தெருவின் வெயில் நிறைந்த பக்கத்தில் நம்பிக்கையுடன் வாழ்வதே நமது குறிக்கோளாக இருக்க வேண்டும். என் அருமைத் தோழி மேரி தன் வாழ்நாள் முழுவதும் இதைச் செய்வதை நான் கவனித்திருக்கிறேன். பல வருடங்களாக நாங்கள் பிரச்சனைகளை எதிர்கொண்ட போதிலும், அவளுடைய பிரகாசமான, உற்சாகமான அணுகுமுறையை நான் பாராட்டியிருக்கிறேன்.

இரட்சகரின் பாவநிவர்த்தியை உண்மையாக சிந்திக்க நிலையான நேரத்தை ஒதுக்குவதே எனது மூன்றாவது அறிவுரை. நமது தனிப்பட்ட மத ஆசரிப்பில் இதைச் செய்வதற்கு பல வழிகள் உள்ளன. இருப்பினும், திருவிருந்துக் கூட்டத்தில் கலந்துகொள்வதும் திருவிருந்தில் பங்கேற்பதும் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்கது.

சாத்தியமான இடங்களில் ஆலயத்துக்கு தவறாமல் செல்வதும் சமமாக முக்கியமானது. இரட்சகரின் பாவநிவர்த்தி மற்றும் அது ஜெயிப்பதைப் பற்றிய தொடர்ச்சியான நினைவூட்டலை ஆலயம் வழங்குகிறது. மேலும், இன்னும் முக்கியமாக, ஆலய வருகை நமது இறந்த அன்புக்குரியவர்களுக்கும், தொலைதூர மூதாதையர்களுக்கும் ஆவிக்குரிய மீட்பை வழங்க அனுமதிக்கிறது.

நமது சென்ற மாநாட்டில் தலைவர் ரசல் எம். நெல்சன், இந்தக் கொள்கையை வலியுறுத்தி, “[ஆலய] ஆசீர்வாதங்கள் … கர்த்தருடைய இரண்டாம் வருகைக்கு உலகைத் தயார்படுத்த உதவும் ஒரு மக்களைத் தயார்படுத்த உதவுங்கள்!” என்று கூறினார்.

முந்தைய தலைமுறையினரின் தியாகங்களையும் உதாரணங்களையும் நாம் ஒருபோதும் மறக்கக்கூடாது, ஆனால் நமது துதி, பாராட்டு மற்றும் ஆராதனை உலக இரட்சகரையும் அவரது பாவநிவாரண பலியையும் மையமாகக் கொண்டிருக்க வேண்டும். பிதாவின் மகிழ்ச்சித் திட்டத்தின் திறவுகோல் நமது இரட்சகராகிய இயேசு கிறிஸ்துவால் செய்யப்பட்ட பாவநிவர்த்தி என்று நான் சாட்சியமளிக்கிறேன். அவர் ஜீவித்து தனது சபையை வழிநடத்துகிறார். இந்த வாழ்க்கையில் நாம் எதிர்கொள்ளும் சோதனைகளிலிருந்து இயேசு கிறிஸ்துவின் பாவநிவர்த்தி இறுதி மீட்பை வழங்குகிறது. இயேசு கிறிஸ்துவின், நாமத்தினாலே, ஆமென்.