இரட்சகரைச் சந்திக்க தனிப்பட்ட ஆயத்தம்

என் அன்பான சகோதர சகோதரிகளே, “நம்முடைய கர்த்தரும் இரட்சகருமான இயேசு கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகைக்கு ஆயத்தப்படுவதற்கு உங்களுக்கும் எனக்கும் இதுவே நேரம்,” என்று கடந்த அக்டோபரில் தலைவர் நெல்சன் போதித்தார். தலைவர் நெல்சன் இரண்டாம் வருகையைப் பற்றிப் பேசும்போது, ​​அது எப்போதும் மகிழ்ச்சியான நேர்மறை நம்பிக்கையுடன் இருக்கும். இருப்பினும், சமீபத்தில் ஆரம்ப வகுப்பில் படிக்கும் ஒரு பெண், இரண்டாம் வருகை பற்றி குறிப்பிடப்படும்போதெல்லாம் தான் பதட்டமடைவதாகக் கூறினாள். “இயேசு மீண்டும் வருவதற்கு முன்பு கெட்ட காரியங்கள் நடக்கப் போவதால் நான் பயப்படுகிறேன்” என்று அவள் சொன்னாள்.

இப்படி உணர்வது குழந்தைகள் மட்டுமல்ல. அவளுக்கும், உங்களுக்கும், எனக்கும் சிறந்த அறிவுரை இரட்சகரின் போதனைகளைப் பின்பற்றுவதாகும். அவருடைய அறிவுரைகள் மர்மமானவையோ அல்லது சிக்கலானவையோ அல்ல. நாம் அவற்றைப் பின்பற்றும்போது, ​​நாம் பயப்படவோ அல்லது கவலைப்படவோ தேவையில்லை.

இயேசு கிறிஸ்துவின் பூலோக ஊழியத்தின் முடிவில், அவர் எப்போது மீண்டும் வருவார் என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்குப் பதிலளிக்கையில், மத்தேயு 25-ல் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ள மூன்று உவமைகளை அவர் கற்பித்தார், அவரைச் சந்திக்க எவ்வாறு ஆயத்தப்பட வேண்டும் என்பது பற்றி—அவருடைய இரண்டாம் வருகையிலோ அல்லது நாம் இந்த உலகத்தை விட்டு வெளியேறும் போதோ. அவரைச் சந்திக்க தனிப்பட்ட ஆயத்தம் வாழ்க்கையின் நோக்கத்திற்கு மையமாக இருப்பதால், இந்தப் போதனைகள் மிக முக்கியமானவை.

இரட்சகர் முதலில் பத்து கன்னிகைகளின் உவமையைச் சொன்னார். இந்த உவமையில், பத்து கன்னிகைகள் ஒரு திருமண விருந்துக்குச் சென்றார்கள். ஐந்து பேர் தங்கள் விளக்குகளை நிரப்ப ஞானமாக எண்ணெய் கொண்டு வந்தார்கள், ஐந்து பேர் முட்டாள்தனமாக அதைச் செய்யவில்லை. மணமகனின் வருகை விரைவில் அறிவிக்கப்பட்டபோது, ​​புத்தியில்லாத கன்னிகைகள் எண்ணெய் வாங்கப் புறப்பட்டனர். அவர்கள் திரும்பி வந்தபோது, ​​மிகவும் தாமதமாகிவிட்டது; விருந்துக்கான கதவு மூடப்பட்டிருந்தது.

நமக்கு உதவுவதற்காக இயேசு இந்த உவமையின் மூன்று அம்சங்களை அடையாளம் காட்டினார். அவர் விளக்கினார்:

“எனது மகிமையில் நான் வரும் அந்த நாளில், பத்து கன்னிகைகளைப்பற்றி நான் பேசிய உவமை நிறைவேற்றப்படும்.

ஏனெனில் புத்திமான்களும் சத்தியத்தைப் பெற்றவர்களும், அவர்களை வழிநடத்துவதற்காக பரிசுத்த ஆவியைப் பெற்றுக்கொண்டவர்கள், மற்றும் ஏமாற்றப்படாதவர்கள், மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன், அவர்கள் வெட்டுண்டு அக்கினியிலே போடப்படமாட்டார்கள், ஆனால் அந்நாளில் இருப்பார்கள்.”

வேறு வார்த்தைகளில் எனில், அவர்கள் பயப்படவோ கவலைப்படவோ தேவையில்லை, ஏனென்றால் அவர்கள் பிழைத்து செழிப்பார்கள். அவர்கள் வெற்றி பெறுவார்கள்.

நாம் ஞானமாக இருந்தால், ஆசாரியத்துவ நியமங்கள் மற்றும் உடன்படிக்கைகள் மூலம் இயேசு கிறிஸ்துவின் சுவிசேஷத்தை ஏற்றுக்கொள்வதன் மூலம் சத்தியத்தைப் பெறுகிறோம். அடுத்து, பரிசுத்த ஆவி எப்போதும் நம்முடன் இருப்பதற்கு தகுதியுள்ளவர்களாக இருக்க நாம் பாடுபடுகிறோம். இந்தத் திறனைத் தனித்தனியாகவும், தனிப்பட்ட முறையிலும், துளி துளியாகவும் பெற வேண்டும். தொடர்ச்சியான, தனிப்பட்ட, அர்ப்பணிப்பு நம்மை வழிநடத்த பரிசுத்த ஆவியை அழைக்கின்றது.

இயேசு வலியுறுத்திய மூன்றாவது அம்சம், வஞ்சனையைத் தவிர்ப்பது. இரட்சகர் எச்சரித்தார்:

“ஒருவனும் உங்களை வஞ்சியாதபடிக்கு எச்சரிக்கையாயிருங்கள்;

ஏனெனில், அநேகர் வந்து, என் நாமத்தைத் தரித்துக்கொண்டு: நானே கிறிஸ்து என்று சொல்லி, அநேகரை வஞ்சிப்பார்கள்.”

போலிகள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்களையே ஏமாற்ற முயற்சிப்பார்கள் என்றும், பல சீஷர்கள் ஏமாற்றப்படுவார்கள் என்றும் இரட்சகர் அறிந்திருந்தார். தெய்வீக அனுமதி இருப்பதாகப் பொய்யாகக் கூறுபவர்களை நாம் நம்பவோ அல்லது போலிகளால் கற்பிக்கப்படும் உருவகப் பாலைவனங்களுக்கோ அல்லது ரகசிய அறைகளுக்கோ செல்லவோ கூடாது.

ஏமாற்றுபவர்களையும் சீஷர்களையும் எவ்வாறு வேறுபடுத்துவது என்பதை மார்மன் புஸ்தகம் நமக்குக் கற்பிக்கிறது. சீஷர்கள் எப்போதும் தேவனை நம்புவதையும், அவருக்கு சேவை செய்வதையும், நன்மை செய்வதையும் ஊக்குவிக்கிறார்கள். இரட்சகரின் உண்மையுள்ள சீஷர்களான நம்பகமான நபர்களிடமிருந்து ஆலோசனையை நாடி, பெறும்போது நாம் ஏமாற்றப்பட மாட்டோம்.

ஆலயத்தில் தொடர்ந்து ஆராதிப்பதன் மூலமும் நாம் ஏமாற்றத்தைத் தவிர்க்கலாம். இது ஒரு நித்திய கண்ணோட்டத்தைப் பராமரிக்க நமக்கு உதவுகிறது மற்றும் உடன்படிக்கைப் பாதையிலிருந்து நம் கவனத்தை சிதறடிக்கக்கூடிய அல்லது திசைதிருப்பக்கூடிய தாக்கங்களிலிருந்து நம்மைப் பாதுகாக்கிறது.

இந்த உவமையின் அத்தியாவசிய பாடம் என்னவென்றால், நாம் சுவிசேஷத்தை ஏற்றுக்கொள்ளும்போதும், பரிசுத்த ஆவியை நம்முடன் வைத்திருக்க முற்படும்போதும், ஏமாறுவதைத் தவிர்க்கும்போதும் நாம் ஞானிகளாகிறோம். ஐந்து ஞானமுள்ள கன்னிகைகளால் எண்ணெய் இல்லாதவர்களுக்கு உதவ முடியவில்லை; நம் சார்பாக யாரும் சுவிசேஷத்தை ஏற்றுக்கொள்ளவும், பரிசுத்த ஆவியை வழிகாட்டியாக எடுத்துக்கொள்ளவும், ஏமாற்றப்படுவதைத் தவிர்க்கவும் முடியாது. இதை நாம் நமக்காகவே செய்ய வேண்டும்.

பின்னர் இரட்சகர் தாலந்துகளின் உவமையை சொன்னார். இந்த உவமையில், ஒரு மனிதன் மூன்று ஊழியர்களுக்கு வெவ்வேறு அளவு பணத்தைக் கொடுத்தான், அவை தாலந்துகள் என்று குறிப்பிடப்படுகின்றன. ஒரு ஊழியக்காரனுக்கு ஐந்து தாலந்தும், இன்னொருவனுக்கு இரண்டு தாலந்தும், மூன்றாவது ஊழியக்காரனுக்கு ஒரு தாலந்தும் கொடுத்தான். காலப்போக்கில், முதல் இரண்டு ஊழியக்காரர்கள் தாங்கள் பெற்றதை இரட்டிப்பாக்கினர். ஆனால் மூன்றாவது ஊழியக்காரன் தனது ஒற்றைத் தாலந்தை வெறுமனே புதைத்துவிட்டான். தங்கள் திறமைகளை இரட்டிப்பாக்கிய இரண்டு ஊழியக்காரர்களிடமும், அந்த மனிதன், “நல்லது, உத்தமமும் உண்மையுள்ள ஊழியக்காரனே, கொஞ்சத்திலே உண்மையாயிருந்தாய், அநேகத்தின் மேல் உன்னை அதிகாரியாக வைப்பேன், உன் எஜமானுடைய சந்தோஷத்திற்குள் பிரவேசி” என்றான்.

பின்னர் அந்த மனிதன் தனது தாலந்தை புதைத்து வைத்திருந்த ஊழியக்காரனை “பொல்லாதவனாகவும் சோம்பேறியாகவும்“ இருப்பதாகக் கடிந்து கொண்டான். இந்த ஊழியக்காரனின் தாலந்து பறிக்கப்பட்டது, அவன் விரட்டப்பட்டான். ஆனாலும், இந்த ஊழியக்காரன் தன் திறமையை இரட்டிப்பாக்கியிருந்தால், மற்ற ஊழியக்காரர்களைப் போலவே அவனுக்கும் அதே பாராட்டும் வெகுமதியும் கிடைத்திருக்கும்.

இந்த உவமையின் ஒரு செய்தி என்னவென்றால், நமக்குக் கொடுக்கப்பட்ட திறமைகளை நாம் அதிகரிக்க வேண்டும் என்று தேவன் எதிர்பார்க்கிறார், ஆனால் நம்முடைய திறமைகளை மற்றவர்களின் திறமைகளுடன் ஒப்பிடுவதை அவர் விரும்பவில்லை. 18 ஆம் நூற்றாண்டின் அனிபோலின் ஹசிடிக் அறிஞர் ஜூஸ்யா வழங்கிய இந்த உள்ளுணர்வைக் கருத்தில் கொள்ளுங்கள். ஜூஸ்யா ஒரு புகழ்பெற்ற ஆசிரியராக இருந்தார், அவர் மரணத்தை நெருங்கும்போது பயப்படத் தொடங்கினார். அவருடைய சீடர்கள், “ஐயா, ஏன் நடுங்குகிறீர்கள்?” என்று கேட்டார்கள். நீங்கள் ஒரு நல்ல வாழ்க்கை வாழ்ந்திருக்கிறீர்கள்; நிச்சயமாக கடவுள் உங்களுக்கு ஒரு பெரிய வெகுமதியைத் தருவார்.”

ஜூஸ்யா சொன்னார்: “கடவுள் என்னிடம், ‘ஜூஸ்யா, நீ ஏன் இன்னொரு மோசேயாக இருக்கவில்லை?’ என்று கேட்டால்?” ‘ஏனென்றால் மோசேக்குக் கொடுத்த அந்த ஆத்தும மகத்துவத்தை எனக்குக் கொடுக்கவில்லை’ என்று நான் சொல்வேன். நான் [கடவுள்] முன் நின்றால், [அவர்] ‘ஜூஸ்யா, நீ ஏன் இன்னொரு சாலொமோன் ஆகவில்லை?’ என்று கேட்டால், நான், ‘ஏனென்றால் நீங்கள் எனக்கு சாலொமோனின் ஞானத்தைக் கொடுக்கவில்லை’ என்று சொல்வேன். ஆனால் நான் என்னைப் படைத்தவரின் முன் நிற்கும்போது, ​​அவர், ‘ஜூஸ்யா, நீ ஏன் ஜூஸ்யாவாக இருக்கவில்லை?’ என்று கேட்டால், நான் உனக்குக் கொடுத்த அந்த மனிதனாக நீ ஏன் இல்லை? என்று கேட்டால், அதனால்தான் நான் நடுங்குகிறேன்.”

உண்மையில், நாம் பெற்றுள்ள தேவன் கொடுத்த திறமைகளை அதிகரிக்க இரட்சகரின் தகுதிகள், இரக்கம் மற்றும் கிருபையை நாம் நம்பவில்லை என்றால் தேவன் ஏமாற்றமடைவார். அவருடைய அன்பான உதவியுடன், நாம் நம்மைப் பற்றிய சிறந்த பதிப்பாக மாற வேண்டும் என்று அவர் எதிர்பார்க்கிறார். நாம் வெவ்வேறு திறமைகளுடன் தொடங்கலாம் என்பது அவருக்குப் பொருத்தமற்றது. அது நமக்கும் இருக்க வேண்டும்.

இறுதியாக, இரட்சகர் செம்மறியாடுகள் மற்றும் வெள்ளாடுகளின் உவமையை விவரித்தார். அவர் தம் மகிமையில் திரும்ப வரும்போது, “சகல ஜனங்களும் அவருக்கு முன்பாகச் சேர்க்கப்படுவார்கள். மேய்ப்பனானவன் செம்மறியாடுகளையும் வெள்ளாடுகளையும் வெவ்வேறாக பிரிக்கிறது போல அவர்களை அவர் பிரித்து, செம்மறியாடுகளைத் தமது வலது பக்கத்திலும், வெள்ளாடுகளைத் தமது இடது பக்கத்திலும் நிறுத்துவார்.”

அவருடைய வலது பக்கத்தில் இருந்தவர்கள் அவருடைய ராஜ்யத்தில் வாரிசுகளானார்கள், அவருடைய இடது பக்கத்தில் இருந்தவர்கள் எந்தச் சுதந்தரத்தையும் பெறவில்லை. அவர் பசியாக இருந்தபோது அவருக்கு உணவளித்தார்களா, தாகமாக இருந்தபோது குடிக்கக் கொடுத்தார்களா, அவர் அந்நியராக இருந்தபோது அவருக்கு தங்குமிடம் கொடுத்தார்களா, அவர் ஆடையில்லாதிருந்தபோது அவருக்கு ஆடை அணிவித்தார்களா, அவர் நோய்வாய்ப்பட்டிருந்தபோது அல்லது சிறையில் இருந்தபோது அவரைச் சந்தித்தார்களா என்பதுதான் தனித்துவமான சிறப்பம்சமாகும்.

வலது பக்கத்திலும் இடது பக்கத்திலும் இருந்த அனைவரும் குழப்பமடைந்தனர். எப்போது அவருக்கு உணவு, பானம் மற்றும் உடை கொடுத்தோம் அல்லது எப்போது கொடுக்கவில்லை என்றும் அவர் பாதிக்கப்படக்கூடிய நிலையில் இருந்தபோது அவருக்கு எப்போது உதவி செய்தோம் என்றும் அவர்கள் கேட்டார்கள். பதிலாக இரட்சகர் சொன்னார், “மிகவும் சிறியவராகிய என் சகோதரரான இவர்களில் ஒருவனுக்கு நீங்கள் எதைச் செய்தீர்களோ, அதை எனக்கே செய்தீர்கள் என்று மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்கிறேன் என்றார்.”

இந்த உவமையின் செய்தி தெளிவாக உள்ளது: நாம் மற்றவர்களுக்கு சேவை செய்யும்போது, ​​தேவனுக்கே சேவை செய்கிறோம்; நாம் அவ்வாறு செய்யாதபோது, ​​ஏமாற்றுகிறோம். பரலோக பிதாவின் பிள்ளைகளின் வாழ்க்கையை ஆசீர்வதிக்க நமது வரங்கள், திறமைகள் மற்றும் திறன்களைப் பயன்படுத்த அவர் எதிர்பார்க்கிறார். மற்றவர்களுக்கு சேவை செய்வதற்கான தெய்வீக உந்துதல் 19 ஆம் நூற்றாண்டில் பின்லாந்து கவிஞர் ஜோஹன் லுட்விக் ரூனேபெர்க் எழுதிய ஒரு கவிதையில் விளக்கப்பட்டுள்ளது. நானும் என் உடன்பிறப்புகளும் எங்கள் குழந்தைப் பருவத்தில் “விவசாயி பாவோ” என்ற கவிதையை மீண்டும் மீண்டும் கேட்டிருக்கிறோம். இந்தக் கவிதையில், பாவோ என்பவர் மத்திய பின்லாந்தின் ஏரிப் பகுதியில் தனது மனைவி மற்றும் குழந்தைகளுடன் வசித்து வந்த ஒரு ஏழை விவசாயி. தொடர்ச்சியாக பல வருடங்கள், வசந்த கால பனி உருகுதல், கோடைகால ஆலங்கட்டி மழை அல்லது இலையுதிர் காலத்தின் துவக்க உறைபனி உருகியதால் ஏற்பட்ட வெள்ளப்பெருக்கினால் அவரது பெரும்பாலான பயிர்கள் அழிந்தன. ஒவ்வொரு முறையும் மிகக் குறைந்த அறுவடை வரும்போது, ​​விவசாயியின் மனைவி, “பாவோ, பாவோ, துரதிர்ஷ்டவசமான கிழவரே, கடவுள் நம்மைக் கைவிட்டுவிட்டார்” என்று புலம்பினாள். பாவோ, பதிலுக்கு, “குழந்தைகளுக்கு பசி எடுக்காமல் இருக்க, பட்டையை ரை மாவுடன் கலந்து ரொட்டி தயார் செய் என்று கூச்சலிட்டார். சதுப்பு நிலங்களை வடிக்க நான் கடினமாக உழைப்பேன். கடவுள் நம்மைச் சோதிக்கிறார், ஆனால் அவர் கொடுப்பார்.”

ஒவ்வொரு முறை பயிர்கள் அழிக்கப்படும் போதும், பசியைப் போக்க மாவில் கலக்கும் மரப்பட்டையின் அளவை இரட்டிப்பாக்குமாறு பாவோ தனது மனைவியிடம் கூறினார். வசந்த காலத்தின் துவக்கத்தில் பெய்யும் மழைநீர் மற்றும் இலையுதிர் கால உறைபனியால் தனது வயல்கள் பாதிக்கப்படுவதைக் குறைப்பதற்காகவும், நிலத்தை வடிப்பதற்காக பள்ளங்களை தோண்டுவதன் மூலமும் அவர் கடினமாக உழைத்தார்.

பல வருட கஷ்டங்களுக்குப் பிறகு, பாவோ இறுதியாக ஒரு வளமான பயிரை அறுவடை செய்தார். அவரது மனைவி மகிழ்ச்சியுடன், “பாவோ, பாவோ, இவை மகிழ்ச்சியான நேரங்கள்!” என்று கூறினார். பட்டையை தூக்கி எறிந்துவிட்டு, ரை மட்டும் கொண்டு ரொட்டி சுட வேண்டிய நேரம் இது. ஆனால் பாவோ தன் மனைவியின் கையைப் பிடித்துக் கொண்டு, “நம் பக்கத்து வீட்டுக்காரரின் வயல்கள் உறைந்து போயிருப்பதால், பாதி மாவை பட்டையுடன் கலக்கவும்” என்றார். பேரழிவிற்குள்ளான மற்றும் ஆதரவற்ற அண்டை வீட்டாருக்கு உதவுவதற்காக பாவோ தனது மற்றும் குடும்பத்தினரின் செழுமையை தியாகம் செய்தார்.

இரட்சகரின் செம்மறியாடுகள் மற்றும் வெள்ளாடுகள் பற்றிய உவமையின் பாடம் என்னவென்றால், நமக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வரங்களை—நேரம், திறமைகள் மற்றும் ஆசீர்வாதங்களை—பரலோக பிதாவின் பிள்ளைகளுக்கு, குறிப்பாக மிகவும் பாதிக்கப்படக்கூடியவர்களுக்கும் தேவைப்படுபவர்களுக்கும் சேவை செய்யப் பயன்படுத்த வேண்டும்.

நான் முன்னர் குறிப்பிட்ட பதட்டமான ஆரம்ப வகுப்பு குழந்தை மற்றும் உங்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் எனது அழைப்பு, இயேசு கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றி, ஒரு அன்பான நண்பரைப் போல பரிசுத்த ஆவியை நம்புவதாகும். உங்களை நேசிப்பவர்களையும், இரட்சகரை நேசிப்பவர்களையும் நம்புங்கள். நீங்களாகவே இருங்கள், உங்கள் தனித்துவமான திறமைகளை வளர்த்துக் கொள்ள தேவனின் வழிகாட்டுதலைத் தேடுங்கள், அது எளிதானது அல்ல என்றாலும் கூட மற்றவர்களுக்கு உதவுங்கள். நீங்கள் இரட்சகரைச் சந்திக்கத் தயாராக இருப்பீர்கள், மேலும் மகிழ்ச்சியான நேர்மறை நம்பிக்கையுடன் இருப்பதில் தலைவர் நெல்சனுடன் நீங்கள் சேரலாம். இயேசு கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகைக்காக உலகம் ஆயத்தப்பட நீங்கள் உதவும்போது, ​​இப்போதும் எதிர்காலத்திலும் கர்த்தருடைய இளைப்பாறுதலுக்குள் பிரவேசிக்க போதுமான நம்பிக்கையால் நீங்கள் ஆசீர்வதிக்கப்படுவீர்கள்.

நமது புதிய பாடல்களில் ஒன்றைப் பாடும்போது:

இயேசு கிறிஸ்துவின், நாமத்தினாலே, ஆமென்.