சிறுபிள்ளை போல

இயேசு தம்முடைய அநித்திய வாழ்க்கையின் கடைசி ஆண்டை, தம்முடைய அப்போஸ்தலர்களின் பயிற்சியைத் தீவிரப்படுத்துவதன் மூலம் தொடங்கினார். அவரது செய்தியும் அவரது சபையும் அவரைத் தக்கவைத்துக் கொள்ள வேண்டுமென்றால், 24 மாதங்கள் மட்டுமே அவரை அறிந்திருந்த 12 சாதாரண மனிதர்களின் இருதயங்களில் இன்னும் அதிகமாக அழுத்தப்பட வேண்டியிருந்தது.

ஒரு நாள் பன்னிருவருக்குள்ளே ஒரு வாக்குவாதம் நடந்ததை இயேசு பார்த்து, பின்பு “எதைக்குறித்து உங்களுக்குள்ளே தர்க்கம் பண்ணினீர்கள்?” என்று கேட்டார். அதனால் வெட்கப்பட்டு, அவர்கள் “அமைதியாக இருந்தனர்” என்று பதிவு கூறுகிறது. ஆனால் எல்லா ஆசிரியர்களிலும் மிகப் பெரியவர் இவர்களுடைய இருதயங்களின் எண்ணங்களை உணர்ந்து, சொந்த பெருமையின் முதல் வெட்கத்தை உணர்ந்தார். அதனால் அவர் “ஒரு சிறு பிள்ளையைத் தம்மிடத்தில் அழைத்தார், …

“நீங்கள் மனந்திரும்பிப் பிள்ளைகளைப்போல் ஆகாவிட்டால், பரலோக ராஜ்யத்தில் பிரவேசிக்கமாட்டீர்கள் என்று மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்.”

“ஆகையால் இந்தப் பிள்ளையைப்போலத் தன்னைத் தாழ்த்துகிறவன் எவனோ, அவனே பரலோக ராஜ்யத்தில் பெரியவனாயிருப்பான்.”

கிறிஸ்து பிறப்பதற்கு முன்பே, பென்யமீன் ராஜாவின் பிரியாவிடை பிரசங்கத்தில் ஒரு சிறுபிள்ளையின் மனத்தாழ்மை பற்றிய இந்த ஆழமான கருத்தும் இருந்தது என்பதைக் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். அது சொல்கிறது, “சுபாவ மனுஷன் தேவனுக்கு சத்துருவாக இருக்கிறான், … கர்த்தராகிய கிறிஸ்துவின் பாவநிவர்த்தி மூலம் பரிசுத்தவானாகி, சிறுபிள்ளையைப்போலாகி, கீழ்ப்படிந்து, சாந்தமாயும், தாழ்மையாயும், பொறுமையாயும், அன்பால் நிறைந்து, ஒரு பிள்ளை தன் தகப்பனுக்கு கீழ்ப்படிவதுபோல ஆகாவிட்டால், … அப்படியே என்றென்றைக்கும் இருப்பான்.”

இப்போது, நாம் ஊக்குவிக்காத சில குழந்தைத்தனமான விருப்பங்களை வெளிப்படையாகக் காணலாம். இருபத்தைந்து வருடங்களுக்கு முன்பு, அப்போது என் மூன்று வயது பேரன் தனது ஐந்து வயது சகோதரியின் கையைக் கடித்தான். அன்றிரவு குழந்தைகளைப் பராமரிக்கும் என் மருமகன், தன் மகளுக்கு மன்னிப்பு பற்றிய அனைத்து பாடங்களையும் வெறித்தனமாக கற்றுக் கொடுத்தார், அவளுடைய தம்பிக்கு கையில் கடித்தால் எப்படி இருக்கும் என்று கூட தெரியாது என்ற முடிவுக்கு வந்தார். அந்த தவறாக புரிந்துகொள்ளப்பட்ட தகப்பனின் சொல் ஒரு நிமிடம், சுமார் ஒன்றரை நிமிடங்கள் வேலை செய்தது, குழந்தைகள் படுக்கையறையிலிருந்து ஜன்னல் சலசலக்கும் சத்தம் கேட்டது, என் பேத்தி அமைதியாக “இப்போது கடிக்கிறான்” என்று கூப்பிட்டாள்.

எனவே வாழ்க்கையின் ஜூனியர் பல்கலைக்கழகத்தின் நற்பண்புகளில் நாம் என்ன காணப்போகிறோம்? மார்மன் புஸ்தகம் முழுவதிலும் மிகவும் மென்மையான காட்சிகளில் கிறிஸ்துவை கண்ணீர் விட வைத்தது எது? இயேசு பரலோக நெருப்பை இறக்கி, பாதுகாக்கும் தேவதூதர்களை அந்த சிறுபிள்ளைகளைச் சூழ்ந்து கொள்ளும்படி அழைத்தபோது, ​​பெரியவர்களுக்கு “[அவர்களது] சிறு பிள்ளைகளைப் பாருங்கள்” என்று கட்டளையிட்டபோது என்ன கற்பித்தார்?

இவை அனைத்தையும் எது தூண்டியது என்று நமக்குத் தெரியவில்லை, ஆனால் அது அவர்களின் தூய்மை மற்றும் அப்பாவித்தனம், அவர்களின் உள்ளார்ந்த பணிவு மற்றும் நாம் தக்கவைத்துக்கொண்டால் அது நம் வாழ்வில் என்ன கொண்டு வரக்கூடும் என்பதோடு தொடர்புடையது என்று நான் நினைக்கிறேன்.

ஏன் ஒருவரால் நமது விரக்தியின் நாட்கள் “மாயை மாயை“ என்று பெயரிடப்பட்டுள்ளன? “மாயை வீண் கற்பனைகளும் மனுபுத்திரரின் பெருமையும்“ லேகியின் தரிசனத்தில் ஆவிக்குரிய ரீதியில் இறந்த பெரிய மற்றும் விசாலமான கட்டிடத்தை வகைப்படுத்தும் வார்த்தைகளாக இருப்பது எப்படி? மேலும் சுயநலத்துடன் ஜெபித்த சோரமிய கூட்டத்தாரா? அவர்களைக்குறித்து ஆல்மா கூறினான், “இதோ தேவனே, அவர்கள் உம்மை நோக்கி கூக்குரலிடுகிறார்கள், … இதோ, தேவனே, உலகத்தின் வீணான காரியங்களால் மிகுந்த மேட்டிமையாயிருக்கிறார்கள்.”

இதற்கு நேர்மாறாக, ஜெபிக்கிற ஒரு குழந்தையை விட இனிமையான, தூய்மையான அல்லது பணிவான ஏதாவது இருக்கிறதா? இது சொர்க்கம் அந்த அறையில் இருப்பது போல் இருக்கிறது. தேவனும் கிறிஸ்துவும் மிகவும் உண்மையானவர்கள், ஆனால் மற்றவர்களுக்கு அந்த அனுபவம் மேலோட்டமானதாக இருக்கலாம்.

ஆனால் மூப்பர் ரிச்சர்ட் எல். எவன்ஸ் 60 வருடங்களுக்கு முன்பு மேற்கோள் காட்டியது போல்: “நம்மில் பலர் கிறிஸ்தவர்கள் என்று கூறிக்கொள்கிறோம், ஆனாலும் நாம் … அவரை தீவிரமாக எடுத்துக்கொள்வதில்லை. … நாம் அவரை மதிக்கிறோம், ஆனால் அவரைப் பின்பற்றுவதில்லை. … நாம் அவருடைய வார்த்தைகளை மேற்கோள் காட்டுகிறோம், ஆனால் நாம் அவற்றின்படி வாழ்வதில்லை.” “நாம் அவரைப் போற்றுகிறோம், ஆனால் நாம் அவரை ஆராதிப்பதில்லை.“

உலகம் அவ்வப்போது ஒரு அவதூறான சத்தியம் செய்வதன் மட்டத்திற்கு மேலாக இயேசுவுக்கு மதிப்பளித்தால் வாழ்க்கை எவ்வளவு வித்தியாசமாக இருக்கும்.

ஆனால் குழந்தைகள் உண்மையிலேயே அவரை நேசிக்கிறார்கள், மேலும் அந்த அன்பு வாழ்க்கையின் விளையாட்டு மைதானத்தில் அவர்களின் மற்ற உறவுகளிலும் பரவக்கூடும். ஒரு விதியாக, அவர்களின் இளம் வயதிலேயே, குழந்தைகள் மிக எளிதாக நேசிக்கிறார்கள், அவர்கள் மிக எளிதாக மன்னிக்கிறார்கள், மிகவும் கொடிய, கடினமான இதயம் கூட உருகும் அளவுக்கு அவர்கள் மிகவும் மகிழ்ச்சியாக சிரிக்கிறார்கள்.

சரி, பட்டியல் நீள்கிறது. தூய்மை? நம்பிக்கை? தைரியம்? நடத்தை?

என்னுடைய அன்பான ஒரு இளம் நண்பர் தேவனுக்கு முன்பாகக் காட்டிய மனத்தாழ்மையைக் காண என்னுடன் வாருங்கள்.

ஜனவரி 5, 2025 அன்று,—91 நாட்களுக்கு முன்பு—ஈஸ்டன் டாரின் ஜோலிக்கு ஆரோனிய ஆசாரியத்துவம் அருளப்பட்டது, மேலும் இயேசு கிறிஸ்துவின் பிற்காலப் பரிசுத்தவான்களின் சபையில் ஒரு உதவிக்காரனாக நியமிக்கப்பட்டான்.

ஈஸ்டன் தனக்கு நினைவு தெரிந்தவரை, கர்த்தருடைய திருவிருந்தை பரிமாற ஏங்கிக்கொண்டிருந்தான். ஆனால் இந்தப் பரிசுத்தமான வாய்ப்புடன், தான் தோல்வியடைவானோ, வீழ்ந்துவிடுவானோ, தன்னையும் தன் குடும்பத்தினரையும் கேலி செய்வார்களோ அல்லது அவமானப்படுத்துவார்களோ என்ற வயிற்றைப் பிழியும் பயமும் சேர்ந்து கொண்டது.

பாருங்கள், ஈஸ்டனுக்கு ஒரு அரிய மற்றும் மிகவும் அழிவுகரமான நோய் உள்ளது, உல்ரிச் பிறவி தசைநார் சிதைவு. அது படிப்படியாக அவனது இளம் வாழ்க்கையை கடுமையான சவால்களால் நிரப்பியது, அதே நேரத்தில் எதிர்காலத்திற்கான அவனது நம்பிக்கைகளையும் கனவுகளையும் நொறுக்கியது. அவன் விரைவில் நிரந்தரமாக சக்கர நாற்காலியில் இருப்பான். அதன் பிறகு அவனுக்கு என்ன காத்திருக்கிறது என்பது பற்றி அவனது குடும்பத்தினர் பேசுவதில்லை.

அவனது நியமனத்திற்குப் பிறகு ஞாயிற்றுக்கிழமை, ஈஸ்டன் முதல் முறையாக திருவிருந்தை வழங்குவான். மேலும் அவன் தனிப்பட்ட முறையில் வைத்திருந்த உந்துதல் என்னவென்றால், தன்னையும் இந்த பரிசுத்த சின்னங்களையும் தொகுதியின் ஆயராக இருந்த தனது அப்பாவிடம் கொடுக்க முடியும். அந்தப் பணியை எதிர்பார்த்து, அவன் கெஞ்சி, உறுதிமொழி கொடுத்து, மேலும் அழுது, கெஞ்சி, யாரும் யாரும், தனக்கு உதவ முயற்சிக்க மாட்டார்கள் என்ற உத்தரவாதத்தைப் பெற்றான். பல காரணங்களுக்காக, தனிப்பட்ட முறையில் அவன் இதை தனியாகவும் உதவியின்றியும் செய்ய வேண்டியிருந்தது.

ஆசாரியன் அப்பத்தைப் பிட்டு, கிறிஸ்துவின் நொறுங்குண்ட சரீரத்தைக் குறிக்கும் சின்னமான அதை ஆசீர்வதித்த பிறகு, ஈஸ்டன், தனது நொறுங்குண்ட உடலுடன், தனது தட்டை எடுக்க நொண்டிச் சென்றான். இருப்பினும், கூடுமிடத் தளத்திலிருந்து உயர்ந்த மேடைக்குச் செல்ல மூன்று பெரிய படிகள் இருந்தன. எனவே, தனது தட்டை பெற்ற பிறகு, அவன் முடிந்தவரை உயரமாக நீட்டி, கைப்பிடிக்கு மேலே உள்ள மேற்பரப்பில் தனது தட்டை வைத்தான். பின்னர், உயர்ந்த படிகளில் ஒன்றில் அமர்ந்து, இரண்டு கைகளாலும் தனது வலது காலை முதல் படியின் மீது இழுத்தான். பின்னர் அவன் தனது இடது காலை அதே படியில் இழுத்தான், மேலும் கடினமாக, தனது சொந்த மூன்று படிகள் கொண்ட எவரெஸ்ட் சிகரத்தின் உச்சியை அடையும் வரை மேலே சென்றான்.

பின்னர் அவன் ஒரு கட்டட தூணுக்கு சமாளித்து சென்று, அதன் மூலம் நிற்கும் நிலைக்கு ஏற முடியும். அவன் தட்டுக்குத் திரும்பிச் சென்றான். இன்னும் சில அடிகள் நடந்த பிறகு, அவனது அப்பாவான ஆயர் முன் நின்றான், அவர் கண்களில் கண்ணீர் வழிந்து, முகத்தில் வழிந்தோட, இந்த பரிபூரணமான தைரியமான மற்றும் உண்மையுள்ள மகனைத் தழுவுவதைக் கட்டுப்படுத்த வேண்டியிருந்தது. ஈஸ்டன், முகத்தில் ஆட்கொள்ளும் ஒரு பரந்த புன்னகை மற்றும் நிம்மதியுடன், “நான் [என் பிதாவை] மகிமைப்படுத்தினேன், [அவர்] எனக்குக் கொடுத்த பணியை முடித்துவிட்டேன்” என்று கூறியிருக்கலாம்.

விசுவாசம், நம்பகத்தன்மை, தூய்மை, நம்பிக்கை, மரியாதை, இறுதியில், அவன் மகிழ்விக்க விரும்பிய அந்த பிதாவின் மீதான அன்பு. இவையும், இன்னும் ஒரு டஜன் குணங்களும், “ஆகையால் இந்தப் பிள்ளையைப்போலத் தன்னைத் தாழ்த்துகிறவன் எவனோ, அவனே பரலோகராஜ்யத்தில் பெரியவனாயிருப்பான்,” என்று நம்மைச் சொல்ல வைக்கின்றன.

சகோதரர்களே, சகோதரிகளே, நண்பர்களே, எனக்குத் தெரிந்த மிக அழகான சாயல்களின் பட்டியலில் முதலிடத்தில் இருப்பது இன்று நாம் குறிப்பிட்டுள்ளதைப் போலவே மனசாட்சியுள்ள மற்றும் விலைமதிப்பற்ற குழந்தைகள் மற்றும் இளைஞர்கள் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் பூமியில் செழிக்கிற தேவனுடைய ராஜ்யத்தின் அனைத்து வலிமையிலும் அழகிலும் உள்ள சாயல்கள் என்று நான் சாட்சியமளிக்கிறேன்.

அதே சாட்சிய ஆவியில், ஜோசப் ஸ்மித் தனது இளமை பருவத்தில் தான் பார்த்ததாக சொன்னதைக் கண்டார், தான் பேசியதாகக் கூறியவர்களுடன் உரையாடினார் என்பதற்கு நான் சாட்சியமளிக்கிறேன். ரசல் எம். நெல்சன் தேவனால் நியமிக்கப்பட்ட மற்றும் வரம்பெற்ற தீர்க்கதரிசி மற்றும் ஞானதிருஷ்டிக்காரர் என்று நான் சாட்சியமளிக்கிறேன். வாழ்நாள் முழுவதும் வாசித்ததிலிருந்து, மார்மன் புஸ்தகம் நான் இதுவரை படித்ததிலேயே மிகவும் பலனளிக்கும் புஸ்தகம் என்றும், பல மாளிகைகள் கொண்ட ராஜ்யத்தில் என் சிறிய வாசஸ்தலத்தின் முக்கியக்கல் என்றும் நான் சாட்சி பகர்கிறேன். ஆசாரியத்துவமும் ஜெபமும் என் வாழ்க்கையை மீட்டெடுக்கின்றன என்பதற்கு நான் சாட்சி பகர்கிறேன்—கிறிஸ்துவின் ஆசாரியத்துவமும் உங்கள் ஜெபங்களும். இவை அனைத்தும் உண்மை என்று நான் அறிவேன், தேவனின் அனைத்து குமாரர்களிலும் மிகவும் உண்மையுள்ள மற்றும் பணிவான—ஆல்பா மற்றும் ஒமேகா, உன்னதமானவர், சிலுவையில் அறையப்பட்டவர் என, விசுவாசமிக்க சாட்சியை கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் நாமத்தால் இதற்கு சாட்சியமளிக்கிறேன், ஆமென்.