நித்தியத்தின் மகத்தான வரங்கள்: இயேசு கிறிஸ்துவின் பாவநிவர்த்தி, உயிர்த்தெழுதல், மறுஸ்தாபிதம்

பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு எங்கள் அதிகாலை சுவிசேஷ வகுப்பு வேதாகம வசனங்களை மனப்பாடம் செய்தது. இயல்பாகவே நான் சிறு பாகங்களால் ஈர்க்கப்பட்டேன். இதில் யோவான் 11:35 அடங்கும்—வேதாகமத்தின் மிகக் குறுகிய வசனம், இரண்டு வார்த்தைகள் மட்டுமே—“இயேசு அழுதார்.”

இப்போது எனக்கு, இயேசு துக்கத்திலும் மகிழ்ச்சியிலும் அழுவது அற்புதமான யதார்த்தத்திற்கு சாட்சியமளிக்கிறது: தேவனின் தெய்வீக குமாரன் உடல் ரீதியாக அநித்தியத்திற்கு வந்து, எப்போதும் நம்முடன் இருந்து ஆசீர்வதிப்பது எப்படி என்பதை மாம்சத்தின்படி கற்றுக்கொண்டார்.

நாம் துக்கத்திலோ அல்லது மகிழ்ச்சியிலோ அழும்போது, ​​இயேசு கிறிஸ்து அதை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்கிறார். நித்தியத்தின் மகத்தான வரங்கள் நமக்கு மிகவும் தேவைப்படும் தருணங்களில் அவர் பிரசன்னமாக இருக்க முடியும்: இயேசு கிறிஸ்துவின் பாவநிவர்த்தி, உயிர்த்தெழுதல், மறுஸ்தாபிதம்.

மரியாளும் மார்த்தாளும் தங்கள் சகோதரன் லாசருவுக்காக அழுகிறார்கள். இயேசு மனதுருகி அழுகிறார். அவர் லாசருவை உயிர்த்தெழுப்புகிறார்.

பஸ்கா பண்டிகைக்கு முந்தைய நாள் இயேசு எருசலேமைப் பார்க்கிறார். ஒரு கோழி தன் குஞ்சுகளைக் கூட்டிச் சேர்ப்பது போல, தம் ஜனங்களைச் கூட்டிச்சேர்க்க முடியாமல் அவர் அழுகிறார். இன்று நாம் என்னவாக இருந்திருக்கக்கூடும் என்பதற்காக துக்கப்படும்போது அவருடைய பாவநிவர்த்தி நமக்கு நம்பிக்கையைத் தருகிறது.

திராட்சைத் தோட்டத்தின் எஜமானர் அழுகிறார், அவர் தனது ஊழியர்களிடம் கேட்கிறார், இது ஊழியம் செய்யும் சகோதர சகோதரிகளாகிய நம்மையும் உள்ளடக்கியது, “என் திராட்சைத்தோட்டத்துக்கு இன்னும் நான் என்ன செய்திருக்கக்கூடும்?”

மரியாள் கல்லறையில் அசைவில்லாது நிற்கிறாள். இயேசு மென்மையாக, “ஏன் அழுகிறாய்?” என்று கேட்கிறார். அவர் அறிவார் “சாயங்காலத்தில் அழுகை தங்கும், விடியற்காலத்திலே களிப்புண்டாகும்.” உயிர்த்தெழுதல் அனைவருக்கும் விடியலைக் கொண்டுவருகிறது.

மார்மன் புஸ்தக தேசங்களில், விசுவாசமிக்க கூட்டம் அவரிடம் எழும்பும்போது, ​​இயேசுவின் மகிழ்ச்சி நிறைவாய் இருந்தது. அவர் அழுகிறார்.

“அவர் அவர்களுடைய சிறுபிள்ளைகளை ஒவ்வொருவராய் எடுத்து, அவர்களை ஆசீர்வதித்து, அவர்களுக்காக பிதாவினிடத்தில் ஜெபித்தார்.

“அவர் இதைச் செய்தபோது அவர் மறுபடியும் அழுதார்.”

இது இயேசு கிறிஸ்துவில் ஈஸ்டர்: அவர் நம் இருதயங்களின் ஏக்கங்களுக்கும், நம் ஆத்துமாக்களின் கேள்விகளுக்கும் பதிலளிக்கிறார். அவர் நம் கண்ணீரைத் துடைக்கிறார், நம் ஆனந்தக் கண்ணீரைத் தவிர.

நம் கண்ணீர் பெருக்கெடுக்கும்போது, ​​சில சமயங்களில் நாம் மன்னிப்பு கேட்கிறோம், வெட்கப்படுகிறோம். ஆனால், வாழ்க்கையின் துன்பங்களையும் மகிழ்ச்சிகளையும் இயேசு கிறிஸ்து புரிந்துகொண்டதை அறிவது, கசப்பையும் இனிமையையும் கடந்து செல்லும்போது, ​​நமது பலத்துக்கு மேற்பட்ட பலத்தை நமக்கு அளிக்கும்.

தென் அமெரிக்காவில், ஒரு தகப்பன் அழுகிறார். அவரது வாழ்க்கையில் பிரகாசமாயிருந்த, அவரது இளம் மகள் இறந்துவிட்டாள். “அவளை மீண்டும் பார்க்க நான் எதையும் தருவேன்,” என்று அவர் என் கைகளைப் பிடித்து அழுகிறார். நானும் அழுகிறேன்.

மெக்சிகோவின் பியூப்லா ஆலய பிரதிஷ்டையில், ஒரு அன்பான சகோதரியின் முகத்தை கண்ணீர் நனைத்தது. அவளுடைய உறுப்புகள் விசுவாசத்தையும் தியாகத்தையும் வெளிப்படுத்துகின்றன. அவள் சொல்கிறாள்,“Todos mis hijos estan aqui en el templo hoy”—“என் குழந்தைகள் அனைவரும் இன்று ஆலயத்தில் இருக்கிறார்கள்.” கர்த்தருடைய வீட்டில் கூடியிருக்கும் தலைமுறைகள் மகிழ்ச்சி மற்றும் நன்றியுணர்வின் கண்ணீரைக் கொண்டு வருகின்றன.

கொடூரமான உள்நாட்டுப் போரில், குடும்பங்களும் அண்டை வீட்டாரும் ஒருவருக்கொருவர் சொல்லமுடியாத காரியங்களைச் செய்தனர். கசப்பான கண்ணீர் மெதுவாக நல்லிணக்கத்திற்கு வழிவகுக்கத் தொடங்குகிறது. ஒரு சிறிய கிராமத்தில் ஒரு பெண் நடுங்கும் குரலில், “அண்டை வீட்டாரே, நான் என் கல்லறைக்குச் செல்வதற்கு முன், உங்கள் காணாமல் போன குடும்ப உறுப்பினர்களை எங்கே கண்டுபிடிப்பது என்று உங்களுக்குத் தெரியப்படுத்த விரும்புகிறேன்“ என்று கூறுகிறாள்.

கர்த்தருடைய ஆலயத்தில் ஒரு பிரகாசமான மணப்பெண்ணும், அழகான மணமகனும் முத்திரிக்கப்படுகிறார்கள். அவளுக்கும் அவனுக்கும் 70 வயது. ஒரு அழகான மணமகள், இந்த நாளுக்காக அவள் தகுதியுடன் காத்திருக்கிறாள். அவள் வெட்கத்துடன் தன் மணப்பெண் ஆடையை இந்த பக்கமாகவும், பின்னர் அந்த பக்கமாகவும் அசைக்கிறாள். நாங்கள் ஆனந்தக் கண்ணீர் வடித்தோம். தேவனின் வாக்குறுதிகள் நிறைவேறுகின்றன. அவருடைய உடன்படிக்கைகள் ஆசீர்வாதங்களைக் கொண்டுவருகின்றன.

விதவையான ஒரு சகோதரிக்கு வீட்டில் கற்றுக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தபோது, ​​இளம் பாய்ட் கே. பேக்கர் ஒரு மென்மையான பாடத்தைக் கற்றுக்கொண்டார். கணவருடனான கருத்து வேறுபாட்டிற்குப் பிறகு, சகோதரி இறுதியாக ஒரு புண்படுத்தும் கருத்தைக் கூறினார். அன்று எதிர்பாராத ஒரு விபத்து அவரது கணவரின் உயிரைப் பறித்தது. “ஐம்பது வருடங்களாக,” விதவை அழுதாள், “அவர் என் உதடுகளிலிருந்து கேட்ட கடைசி வார்த்தைகள் அந்த கசப்பான, வெறுப்பூட்டும் கருத்து என்பதை அறிந்து நான் நரகத்தில் வாழ்ந்தேன்.”

இயேசு கிறிஸ்துவில் ஈஸ்டர், திரையின் இருபுறமும் நமது உறவை இணைக்கவும், சமரசம் செய்யவும், சரிசெய்யவும் நமக்கு உதவும். இயேசு துக்கத்தைக் குணப்படுத்த முடியும்; அவர் மன்னிப்பை சாத்தியப்படுத்த முடியும். நாம் அல்லது அவர்கள் சொன்ன அல்லது செய்த காரியங்களிலிருந்து நம்மையும் மற்றவர்களையும் அவர் விடுவிக்க முடியும், இல்லையெனில் அது நம்மைச் சிறைபிடித்து வைக்கலாம்.

இயேசு கிறிஸ்துவில் ஈஸ்டர் தேவனின் அங்கீகாரத்தை உணர வைக்கிறது. நாம் மிகவும் உயரமானவர்கள், மிகவும் குட்டையானவர்கள், மிகவும் அகலமானவர்கள், மிகவும் குறுகலானவர்கள், புத்திசாலிகளல்ல, அழகானவர்களல்ல அல்லது போதுமான அளவு ஆவிக்குரியவர்கள் இல்லை என்று இந்த உலகம் நமக்குச் சொல்கிறது. இயேசு கிறிஸ்துவில் ஆவிக்குரிய மாறுதல் மூலம் நாம் பலவீனப்படுத்தும் பரிபூரணவாதத்திலிருந்து தப்பிக்க முடியும்.

ஈஸ்டர் மகிழ்ச்சியுடன், நாம் பாடுகிறோம், “மரணம் வெல்லப்பட்டது; மனிதன் சுதந்திரமானவன். கிறிஸ்து ஜெயம் கொண்டார்.” கிறிஸ்துவின் உயிர்த்தெழுதல் நம்மை மரணத்திலிருந்தும், காலத்தின் பலவீனங்களிலிருந்தும், சரீரத்தின் குறைபாடுகளிலிருந்தும் விடுவிக்கிறது. இயேசு கிறிஸ்துவின் பாவநிவர்த்தி நம்மை ஆவிக்குரிய ரீதியாகவும் மறுஸ்தாபிதம் செய்கிறது. பாவத்திலிருந்தும் பிரிவிலிருந்தும் நம்மை விடுவிக்க, அவர் ஒவ்வொரு துளையிலிருந்தும் இரத்தம் சிந்தினார், அழுது இரத்தம் வந்தது போல. அவர் நம்மை முழுமையாகவும் பரிசுத்தமாகவும், ஒருவரோடொருவருடனும் தேவனுடனும் மீண்டும் இணைக்கிறார். எல்லா நல்ல விஷயங்களிலும், இயேசு கிறிஸ்து ஏராளமாக மறுஸ்தாபிதம் செய்கிறார்—இருந்ததை மட்டுமல்ல, இருக்கக்கூடியதையும் கூட.

இயேசுவின் வாழ்க்கையும் ஒளியும், தேவன் தம்முடைய எல்லாப் பிள்ளைகள் மீதும் கொண்ட அன்பைச் சாட்சியமளிக்கின்றன. நம் பிதாவாகிய தேவன் எல்லா யுகங்களிலும், தேசங்களிலும் உள்ள தம்முடைய எல்லாக் குழந்தைகளையும் நேசிப்பதால், பல மரபுகள் மற்றும் கலாச்சாரங்களில் அவரில் அமைதியையும் மகிழ்ச்சியையும் காண வருமாறு அவருடைய அன்பான அழைப்பைக் காண்கிறோம். எங்கிருந்தாலும், எப்போது இருந்தாலும், நாம் யாராக இருந்தாலும், ஒரே சிருஷ்டிகரின் குழந்தைகளாக தெய்வீக அடையாளத்தைப் பகிர்ந்து கொள்கிறோம். இதேபோன்ற உணர்வில், இஸ்லாம், யூத மதம் மற்றும் கிறிஸ்தவ மதங்களைப் பின்பற்றுபவர்கள் தகப்பனாகிய ஆபிரகாமில் மத பாரம்பரியத்தையும், பண்டைய எகிப்தில் நடந்த நிகழ்வுகள் மூலம் உடன்படிக்கை தொடர்பையும் பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள்.

தகப்பனாகிய ஆபிரகாம் எகிப்துக்கு வந்தான், ஆசீர்வதிக்கப்பட்டான்.

எகிப்தில் அடிமைத்தனத்திற்கு விற்கப்பட்ட யோசேப்பு, பார்வோனின் கனவு ஏழு ஆண்டுகள் செழிப்பான நிலத்தையும் அதைத் தொடர்ந்து ஏழு ஆண்டுகள் பஞ்சத்தையும் முன்னறிவிப்பதை அறிந்திருந்தான். யோசேப்பு தனது குடும்பத்தையும் மக்களையும் காப்பாற்றினான். தேவனுடைய பெரிய திட்டத்தைக் கண்டபோது யோசேப்பு அழுதான்,அங்கே எல்லாம் தங்கள் உடன்படிக்கைகளைக் கைக்கொள்பவர்களுக்கு நன்மைக்காக ஒன்றாகச் செயல்படுகிறது.

எகிப்தில் பார்வோனின் வீட்டில் வளர்க்கப்பட்ட மோசே, தேவனின் பிள்ளைகளைக் கூட்டிச் சேர்ப்பதற்கான திறவுகோல்களைப் பெற்று, பின்னர் அவர்களை மீட்டெடுத்தான்.

தீர்க்கதரிசனத்தை நிறைவேற்றும் விதமாக, யோசேப்பு, மரியாளும், சிசுவான கிறிஸ்து குழந்தையும் எகிப்தில் அடைக்கலம் தேடினர். கெய்ரோவில், ஒரு அர்ப்பணிப்புள்ள முஸ்லிம் விசுவாசி பயபக்தியுடன் கூறுகிறார்: “யோசேப்பு, மரியாள் மற்றும் குழந்தை இயேசு என் நாட்டில் பாதுகாப்பையும் புகலிடத்தையும் கண்டதாக குர்ஆன் கற்பிக்கிறது. என் நாட்டில், இயேசு ஒரு குழந்தையாக எங்கள் உணவை சாப்பிட்டார், தனது முதல் அடிகளை எடுத்து வைத்தார், அவரது முதல் வார்த்தைகளைச் சொன்னார். இங்கே என் நாட்டில், மரங்கள் அவருக்கும் அவரது குடும்பத்திற்கும் பழங்களைக் கொடுக்க கீழ்நோக்கி வளைந்தன என்று நாங்கள் நம்புகிறோம். அவர் என் நாட்டில் இருந்தது எங்கள் மக்களையும் நிலத்தையும் ஆசீர்வதித்தது.”

தேவனுடைய தார்மீக மற்றும் அநித்திய சுயாதீனத் திட்டம், நமது சொந்த அனுபவத்தின் மூலம் கற்றுக்கொள்ள நம்மை அனுமதிக்கிறது. நாம் ஒருபோதும் தேர்ந்தெடுக்காத விஷயங்களிலிருந்துதான் நமது வாழ்க்கையின் சிறந்த பாடங்கள் சில வருகின்றன. அன்பில், இயேசு கிறிஸ்து கீழே இறங்கி எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக ஏறினார். சிருஷ்டித்தல் மற்றும் மகிழ்ச்சிக்கான நமது தெய்வீகத் திறன்களிலும், வெகுமதிக்கு நம்பிக்கையற்ற தயவிலும், மனந்திரும்புதலிலும் மன்னிப்பிலும் விசுவாசத்திலும் அவர் மகிழ்ச்சியடைகிறார். நமது மனித துன்பம், கொடுமை, அநீதி—பெரும்பாலும் மனித விருப்பத்தால் கொண்டுவரப்படுகிறது—அவர் அழுகிறார், பரலோகமும் அவற்றுடன் பரலோகத்தின் தேவனும் செய்வது போல.

ஒவ்வொரு ஈஸ்டர் வசந்த காலமும் ஆவிக்குரிய வரிசை மற்றும் ஒருங்கிணைப்பு இரண்டும் இயேசு கிறிஸ்துவின் மூலம் பாவநிவர்த்தி, உயிர்த்தெழுதல் மற்றும் மறுஸ்தாபிதம் ஆகியவற்றின் தெய்வீக வடிவத்தின் ஒரு பகுதியாகும் என்பதை நிரூபிக்கிறது. இந்தப் பரிசுத்த மற்றும் அடையாள ஒருங்கிணைப்பு விபத்தாகவோ அல்லது தற்செயலாகவோ வரவில்லை. குருத்தோலை ஞாயிறு, புனித வாரம் மற்றும் ஈஸ்டர் ஆகியவை கிறிஸ்துவின் பாவநிவர்த்தி மற்றும் உயிர்த்தெழுதலைக் கொண்டாடுகின்றன. இன்று போலவே, ஒவ்வொரு ஏப்ரல் 6 ஆம் தேதியும், பிற்காலப் பரிசுத்தவான்களின் இயேசு கிறிஸ்து சபையின் ஸ்தாபிதத்தையும் அமைப்பையும் நாம் நினைவுகூருகிறோம். இந்த மறுஸ்தாபிதம் தான் ஒவ்வொரு ஏப்ரல் மாதத்திலும் முதல் ஞாயிற்றுக்கிழமை பொது மாநாட்டில் நாம் கூடுவதற்கு ஒரு காரணம்.

உயிர்த்தெழுந்த இயேசு கிறிஸ்து, மோசே, எலியாஸ் மற்றும் எலியா ஆகியோர் 1836 ஈஸ்டர் ஞாயிற்றுக்கிழமை அன்று புதிதாக பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட கர்த்லாந்து ஆலயத்தில் ஆசாரியத்துவ திறவுகோல்களையும் அதிகாரத்தையும் திரும்பக் கொடுத்தபோது மறுஸ்தாபிதமும் வந்தது. அந்த நாளில் இயேசு கிறிஸ்துவின் மறுஸ்தாபித சபைக்கு, அவருடைய பிள்ளைகளைக் கூட்டிச் சேர்க்கவும், அவருடைய பிள்ளைகளை அவரிடம் திரும்பிச் செல்ல ஆயத்தப்படுத்தவும், நித்தியத்திற்காக குடும்பங்களை ஒன்றிணைக்கவும் தேவனுடைய அதிகாரமும் ஆசீர்வாதங்களும் வந்தன. அந்த நாளில் மறுஸ்தாபிதமும் ஈஸ்டர் மற்றும் பஸ்கா ஆகிய இரண்டிலும் நிகழ்ந்ததன் மூலம் தீர்க்கதரிசனத்தை நிறைவேற்றியது.

கர்த்லாந்து ஆலயம் உட்பட, சமீபத்தில் நான் ஒஹாயோவில் உள்ள பரிசுத்த இடங்களுக்குச் சென்றேன், அங்கு தீர்க்கதரிசி ஜோசப் மற்றும் மற்றவர்கள் நம் பிதாவாகிய தேவனையும் அவருடைய குமாரனாகிய இயேசு கிறிஸ்துவையும் தரிசனத்தில் கண்டார்கள். பரலோகம் எப்படி இருக்கிறது என்பதை ஜோசப் தீர்க்கதரிசி பார்த்தார். பரலோகத்தில், பரலோக பிதா, இயேசு கிறிஸ்துவின் மூலம், “அவரது கைகளின் சகல கிரியைகளையும் பாதுகாக்கிறார்” ஒரு மகிமையின் ராஜ்யத்தில். “பிதா அவரை வெளிப்படுத்திய பிறகு, வேண்டுமென்றே குமாரனை மறுதலித்தவர்கள்“ மட்டுமே விதிவிலக்குகள்.

தம்முடைய அநித்திய ஊழியம் தொடங்கியபோது, ​​ஒவ்வொரு முறையும், ஒவ்வொரு தேசத்திலும், ஒவ்வொரு சூழ்நிலையிலும், நாம் ஒவ்வொருவரும் பெற விரும்பும் அனைத்தையும் கொடுத்து ஆசீர்வதிப்பதாக இயேசு தனது பணியை அறிவித்தார். 40 நாட்கள் உபவாசம் இருந்து, வனாந்தரத்தில் சோதிக்கப்பட்ட பிறகு, இயேசு ஜெப ஆலயத்திற்குள் சென்று வாசித்தார், “கர்த்தருடைய ஆவியானவர் என்மேலிருக்கிறார்; தரித்திரருக்குச் சுவிசேஷத்தைப் பிரசங்கிக்கும்படி என்னை அபிஷேகம்பண்ணினார்; இருதயம் நருங்குண்டவர்களைக் குணமாக்கவும், சிறைப்பட்டவர்களுக்கு விடுதலையையும், குருடருக்குப் பார்வையையும் பிரசித்தப்படுத்தவும், நொறுங்குண்டவர்களை விடுதலையாக்கவும்,” என்னை அனுப்பினார்.

ஏழைகள், மனம் உடைந்தவர்கள், சிறைபிடிக்கப்பட்டவர்கள், குருடர்கள், காயப்பட்டவர்கள்—அதுதான் நாம் ஒவ்வொருவரும்.

ஏசாயா புத்தகம் நம்பிக்கை, விடுதலை, உறுதிப்பாடு பற்றிய மேசியானிய வாக்குறுதியைத் தொடர்கிறது: “சீயோனிலே துயரப்பட்டவர்களைச் சீர்ப்படுத்தவும் அவர்களுக்குச் சாம்பலுக்குப் பதிலாகச் சிங்காரத்தையும், துயரத்துக்குப் பதிலாக ஆனந்த தைலத்தையும், ஒடுங்கின ஆவிக்குப் பதிலாகத் துதியின் உடையையும் கொடுக்கவும், அவர் என்னை அனுப்பினார்.”

அப்படியாக நாம் கூகக்குரலிடுகிறோம், “கர்த்தருக்குள் பூரிப்பாய் மகிழுகிறேன்; என் தேவனுக்குள் என் ஆத்துமா களிகூர்ந்திருக்கிறது; அவர் இரட்சிப்பின் வஸ்திரங்களை எனக்கு உடுத்தி, நீதியின் சால்வையை எனக்குத் தரித்தார்.”

ஒவ்வொரு ஈஸ்டர் பருவத்திலும், இயேசு கிறிஸ்துவின் மூலம் நித்தியத்தின் மகத்தான வரங்களை முழுமையின் அடையாளமாக நாம் கொண்டாடுகிறோம்: அவருடைய பாவநிவர்த்தி, அவருடைய (மற்றும் நமது) நேரடி உயிர்த்தெழுதலின் வாக்குறுதி, ஆசாரியத்துவ திறவுகோல்களுடன் அவருடைய பிற்கால சபையின் மறுஸ்தாபிதம் மற்றும் தேவனின் அனைத்து பிள்ளைகளையும் ஆசீர்வதிக்கும் அதிகாரம். நாம் இரட்சிப்பின் வஸ்திரங்களிலும், நீதியின் வஸ்திரங்களிலும் களிகூருகிறோம். நாம் கூச்சலிடுகிறோம், “தேவனுக்கும் ஆட்டுக்குட்டியானவருக்கும் ஓசன்னா!”

“தேவன் தம்முடைய ஒரே பேறான குமாரனை விசுவாசிக்கிறவன் எவனோ அவன் கெட்டுப்போகாமல் நித்திய ஜீவனை அடையும்படிக்கு அவரைத் தந்தருளி இவ்வளவாய் உலகத்தில் அன்பு கூர்ந்தார்.”

இயேசு கிறிஸ்துவில் பாவநிவர்த்தி, உயிர்த்தெழுதல் மற்றும் மறுஸ்தாபிதம்—சமாதானம், மாறுதல் மற்றும் சொந்தமாதல்—நாம் ஒவ்வொருவரும் நிலைத்த உண்மையான மற்றும் ஆனந்தமான, மகிழ்ச்சியான மற்றும் என்றென்றும் இருப்பதைக் கண்டறிவோமாக, அவருடைய பரிசுத்த நாமமான இயேசு கிறிஸ்துவில் நான் ஜெபிக்கிறேன், ஆமென்.