1 An et huet sech erginn: Den Engel huet zu mir gesprach, nämlech: Kuck! An ech hu gekuckt an hu vill Natiounen a Räicher gesinn.

2 An den Engel huet zu mir gesprach: Wat gesäis du? An ech hu gesot: Ech gesi vill Natiounen a Räicher.

3 An hien huet zu mir gesprach: Dat sinn d’Natiounen an d’Räicher vun den Aneren.

4 An et huet sech erginn: Ech hunn ënner den Natioune vun den Aneren d’Entstoe vun enger grousser Kierch erbléckt.

5 An den Engel huet zu mir gesprach: Kuck d’Entstoe vun enger Kierch, déi virun allen anere Kierchen héich abscheilech ass an déi d’Helleger Gottes ëmbréngt, jo, se foltert a stréckt un an se zwéngt ënnert een eise Joch a bréngt a Gefaangenschaft.

6 An et huet sech erginn: Ech hunn déi grouss an abscheilech Kierch gesinn, an ech hunn och gesinn, dat hire Grënner den Däiwel war.

7 An ech hunn och Gold a Sëlwer a Seid a Purpur a fei gewiefte Läindicher an allerhand deider Kleeder gesinn; an ech hu vill Prostituéierter gesinn.

8 An den Engel huet zu mir geschwat a gesot: Kuck, dat Gold, an dat Sëlwer, an déi Seid, an d’Scharlachrouder, an dat fei gewiefte Läindicher, an déi wäertvoll Kleeder, an déi Prostituéierter, sinn d’Wënsch vun dëser grousser an abscheilecher Kierch.

9 An och, fir vun der Welt gelueft ze ginn, vernicht se d’Helleger Gottes a bréngt si a Gefaangenschaft.

10 An et huet sech erginn: Ech hu gekuckt an hu vill Waasser gesinn, an dës hunn déi Aner vun de Nokomme vu menge Bridder getrennt.

11 An et huet sech erginn: Den Engel huet zu mir gesprach: Kuck, d’Roserei Gottes läit op den Nokomme vun denge Bridder.

12 An ech hu gekuckt an hunn ënnert den Aneren ee Mann gesinn, dee war vun den Nokomme vu menge Bridder duerch vill Waasser getrennt; an ech hunn de Geescht vu Gott erofkomme gesinn an op de Mann awierken, an dësen ass iwwer déi vill Waasser eraus gefuer, nämlech zu den Nokomme vu menge Bridder, déi am versprachene Land waren.

13 An et huet sech erginn: Ech hunn de Geescht vu Gott op nach weiderer vun den Aneren awierke gesinn, sou dat si aus der Gefaangenschaft ewechgezu sinn, iwwer déi vill Waasser.

14 An et huet sech erginn: Ech hu Versammlunge vun den Aneren am Land vun der Verheeschung gesinn; an ech hunn och d’Roserei Gottes op den Nokomme vu menge Bridder leie gesinn; an si goufe virun den Aneren hier verstreet, an si goufe geschloen.

15 An ech hunn de Geescht vum Här op den Anere roue gesinn, an et ass hinne wuel ergaangen; an si hunn d’Land als hier Ierfschaft kritt. Ech hunn och gesinn, datt si wäiss waren, immens stolz a schéin, sou wéi mäi Vollek, bevir et ëmbruecht gouf.

16 An et huet sech erginn: Ech, Nephi, hu gesinn, wéi déi Aner, déi aus der Gefaangenschaft ewechgezu waren, sech virum Här humiliéiert hunn, an d’Muecht vum Här war mat hinnen.

17 An ech hu gesinn, datt déijéineg Aner, vun deenen dës ofgestamen hunn, op dem Waasser an och zu Land versammelt waren, fir géint si ze kämpfen.

18 An ech hu gesinn, datt d’Muecht Gottes mat hinne war, och datt d’Roserei op all deene loung, déi versammelt waren, fir géint si ze kämpfen.

19 An ech, Nephi, hu gesinn, wéi déi Aner, déi aus der Gefaangenschaft ewechgezu waren, duerch d’Muecht Gottes aus den Hänn vun allen aneren Natioune befreit goufen.

20 An et huet sech erginn: Ech, Nephi, hu gesinn, datt et hinnen an deem Land wuel ergaangen ass; an ech hunn ee Buch gesinn, an et gouf ënnert hinne verbreet.

21 An den Engel huet zu mir gesprach: Kenns du d’Bedeitung vum Buch?

22 An ech hunn zu him gesprach: Ech kennen se net.

23 An den Alma huet gesot: Dës geschéi nom Wëlle vum Här. An ech, den Nephi, hunn et gesinn; an hien huet zu mir gesot: D’Buch, dat s du gesäis, ass eng Opzeechnung vun de Judden, déi d’Allianze vum Här enthält, déi hie mam Haus vun Israel gemaach huet; an et enthält och vill vun de Prophezeiunge vun den hellege Propheten; an et ass eng Opzeechnung wéi d’Gravuren, déi op de Placken aus Messeng sinn, ausser datt et net sou vill sinn; trotzdeem enthalen si d’Allianze vum Här, déi hie mam Haus vun Israel gemaach huet; dofir si si vu groussem Wäert fir d’Heiden.

24 An den Engel vum Här huet zu mir gesprach: Du hues gesinn, datt dat Buch aus dem Mond vun engem Judd komm ass; a wéi et aus dem Mond vum Judd koum, do huet et d’Fëllt vum Evangelium vum Här enthalen, vun deem déi zwielef Apostelen Temoignage ginn hunn; an si ginn Temoignage no der Wouerecht, déi am Lämmche Gottes ass.

25 Dofir kënnt dëst a senger Rengheet vun de Judden zu den Aneren, no der Wouerecht, déi a Gott ass.

26 An nodeems et duerch d’Hand vun den zwielef Apostele vum Lämmche vun de Judden zu den Anere komm ass, gesäis du d’Grënnung vun enger groussen an abscheilecher Kierch, déi virun allen anere Kierchen extrem abscheilech ass; well kuck, si hunn aus dem Evangelium vum Lämmche vill Deeler erausgeholl, déi kloer an extrem deier sinn; an och vill Allianze vum Här hunn si erausgeholl.

27 An dat alles hunn si gemaach, fir déi riicht Weeër vum Här ze pervertéieren, fir de Mënschekanner d’Aen ze verblenden an d’Häerz ze verhäerten.

28 Du gesäis also, datt aus dem Buch, wat d’Buch vum Lämmche Gottes ass, vill Kloeres a Kostbares erausgeholl ginn ass, nodeems et duerch d’Hänn vun der groussen an abscheilecher Kierch gaangen ass.

29 An nodeems dës kloer a wäertvoll Saachen ewechgeholl goufen, geet et eraus zu all den Natioune vun den Heiden; an nodeems et erausgaangen ass zu all den Natioune vun den Heiden, jo, souguer iwwer déi vill Waasser, déi s du mat den Heide gesinn hues, déi aus der Gefaangenschaft erausgaange sinn, gesitt dir—wéinst de ville kloren a wäertvolle Saachen, déi aus dem Buch erausgeholl goufen, déi kloer fir d’Verständnis vun de Mënschekanner waren, no der Kloerheet, déi am Lämmche Gottes ass—wéinst dëse Saachen, déi aus dem Evangelium vum Lämmchen ewechgeholl goufen, stierzen der aussergewéinlech Vill, jo, sou vill, datt de Satan grouss Muecht iwwer si huet.

30 Trotzdeem gesäis du, datt d’Heiden, déi aus der Gefaangenschaft erausgaange sinn, a vun der Muecht vu Gott iwwer all aner Natiounen erhuewe goufen, an zwar op der Uewerfläch vum deem Land, dat virun allen anere Länner eraus gewielt ass, dat Land, mat deem den Här Gott mat dengem Papp eng Allianz gemaach huet, datt et sengen Nokommen als Ierfschaft zoukomme soll; dofir gesäis du, datt den Här Gott net erlaabt, datt d’Heiden d’Mëschung vun dengen Nokommen, déi ënner denge Bridder sinn, komplett zerstéieren.

31 Hie wäert och net zouloossen, datt déi Aner d’Nokomme vun denge Bridder vernichten.

32 Den Härgott wäert och net zouloossen, datt déi Aner fir ëmmer an dem fuerchtbaren, verblendeten Zoustand verbleiwen, an deem si sech befannen, wéi s du gesäis, well déi kloer an extrem deier Deeler vum Evangelium vum Lämmche vun där abscheilecher Kierch, seng Gestaltung hues du gesinn, zeréckgehale gi sinn.

33 Dofir seet d’Lämmche Gottes: Ech wëll zu den Anere baarmhäerzeg sinn, bis datt den Iwwerrescht vum Haus vun Israel mat groussem Strofgeriicht heem gesicht gëtt.

34 An et huet sech erginn, datt den Engel vum Här zu mir geschwat huet a gesot huet: Kuck, seet d’Lämmche vu Gott, nodeems ech den Iwwerrescht vum Haus vun Israel besicht hunn—an dësen Iwwerrescht, vun deem ech schwätzen, sinn d’Nokomme vun dengem Papp—dofir, nodeems ech si mat Strofgeriicht besicht hunn, an si duerch d’Hand vun den Heide geschloen hunn, an nodeems d’Heiden extrem stierzen, wéinst de kloersten a wäertvollsten Deeler vum Evangelium vum Lämmche, déi vun där abscheilecher Kierch zeréckgehale goufen, déi d’Mamm vun den Houeren ass, seet d’Lämmche—ech wäert den Heiden un deem Dag baarmhäerzeg sinn, sou datt ech hinnen, duerch meng eege Muecht, vill vu mengem Evangelium brénge wäert, wat kloer a wäertvoll wäert sinn, seet d’Lämmche.

35 Well, kuck, seet d’Lämmchen: Ech wäert mech dengen Nokomme manifestéieren, datt si vill Saache schreiwen, vun deem, wat ech hinnen dénge wäert, déi kloer a wäertvoll sinn; an nodeems deng Nokommen zerstéiert ginn an an Onglawe verfalen, an och d’Nokomme vun denge Bridder, kuck, dës Saache gi verstoppt, fir datt se bei den Heiden duerch d’Gab an d’Muecht vum Lämmchen erauszekommen.

36 An doranner wäert mäin Evangelium geschriwwe stoen, schwätzt d’Lämmchen, a mäi Fiels a meng Rettung.

37 A geséint sinn déi, déi versichen, mäin Zion un deem Dag ervirzebréngen, well si d’Gab an d’Muecht vum Hellege Geescht hunn; a wann si bis zum Enn duerchhalen, ginn si um leschten Dag opgehuewen a ginn am éiwege Räich vum Lämmche gerett; a wien de Fridde verkënnegt, jo, d’Noriicht vu grousser Freed, wéi schéi wäerten si op de Bierger sinn.

38 An et huet sech erginn: Ech hunn den Iwwerrescht vun den Nokomme vu menge Bridder gesinn an och, wéi d’Buch vum Lämmche Gottes, dat aus dem Mond vum Judd komm ass, vun den Aneren aus gaangen ass an zum Iwwerrescht vun den Nokomme vu menge Bridder komm ass.

39 An nodeems et zu hinne komm war, hunn ech aner Bicher duerch d’Muecht vum Lämmche vun den Aneren zu hinne komme gesinn, fir dat déi Aner an den Iwwerrescht vun den Nokomme vu menge Bridder a genausou d’Judden, déi iwwert déi ganz Uewerfläch vun der Äerd verstreet waren, dovunner iwwerzeegt géifen, datt d’Opzeechnunge vun de Propheten an den zwielef Apostele vum Lämmche wouer sinn.

40 An den Engel huet zu mir gesprach, nämlech: Dës lescht Opzeechnungen, déi s du bei den Anere gesinn hues, wäerten d’Wouerecht vun den éischte bestätegen, déi vun den Apostele vum Lämmche stamen, a si sollen déi kloer a wäertvoll Saachen, déi doraus ewechgeholl gi sinn, proklaméieren; si sollen alle Geschlechter, Sproochen a Vëlker proklaméieren, datt d’Lämmche Gottes de Jong vum Éiwege Papp an de Retter vun der Welt ass an datt all Mënschen zu him komme mussen, soss kënnen si net gerett ginn.

41 A se mussen no de Wierder kommen, déi duerch de Mond vum Lämmche bestätegt ginn; an d’Wierder vum Lämmche sollen an den Opzeechnunge vun dengen Nokomme proklaméiert ginn, genausou och an den Opzeechnunge vun den zwielef Apostele vum Lämmchen; dofir sollen déi béid an eent zesummegefaasst ginn, well et ass ee Gott an een Hiert iwwert der ganzen Äerd.

42 An d’Zäit wäert kommen, datt hien sech allen Natiounen manifestéiere wäert, de Judde genausou wéi den Aneren; an nodeems hien sech de Judden an och den Aneren manifestéiert huet, wäert hien sech den Aneren manifestéieren, a genausou de Judden, an déi Lescht wäerten déi Éischt sinn, an déi Éischt wäerten déi Lescht sinn.