“ຫັນກັບມາຫາເຮົາ … ເພື່ອເຮົາຈະໄດ້ປິ່ນປົວພວກເຈົ້າ”

ໂດຍ ແອວເດີ ແອັສ ມາກ ພາມເມີ

ແຫ່ງຝ່າຍປະທານສາວົກເຈັດສິບ

ມີຄວາມປິຕິຍິນດີໃນສະຫວັນ ເພາະຜູ້ທີ່ກັບຄືນມາ. ມັນບໍ່ຊ້າເກີນໄປສຳລັບທ່ານທີ່ຈະກັບຄືນມາ.

ຄັ້ງໜຶ່ງ ພວກເຮົາໄດ້ອາໄສຢູ່ໃນບ້ານທີ່ອ້ອມຮອບໄປດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ທີ່ສະຫງ່າງາມ. ຢູ່ຂ້າງທາງເຂົ້າ ມີຕົ້ນຫລິວທີ່ງົດງາມຕົ້ນໜຶ່ງ. ຄືນທີ່ໂສກເສົ້າຄືນໜຶ່ງ ພະຍຸແຮງໄດ້ພັດມາ, ແລະ ຕົ້ນຫລິວໄດ້ລົ້ມລົງ. ມັນນອນຢູ່ເທິງພື້ນພ້ອມກັບຮາກທີ່ຖືກຖອນອອກ ແລະ ເປັນພາບທີ່ເສົ້າໃຈ.

ຂ້າພະເຈົ້າກຽມພ້ອມທີ່ຈະເລັ່ງຈັກເລື່ອຍ ແລະ ຕັດຕົ້ນໄມ້ນັ້ນເພື່ອເຮັດຟືນ ເມື່ອເພື່ອນບ້ານຂອງພວກເຮົາໄດ້ແລ່ນອອກມາຢຸດຂ້າພະເຈົ້າໄວ້. ລາວໄດ້ຮ້າຍຂ້າພະເຈົ້າທີ່ຍອມແພ້ກັບຕົ້ນໄມ້ນັ້ນ ແລະ ລາວໄດ້ຮ້ອງຂໍພວກເຮົາຢ່າງໜັກແໜ້ນບໍ່ໃຫ້ຖິ້ມມັນ. ແລ້ວລາວໄດ້ຊີ້ໄປໃສ່ຮາກໜຶ່ງທີ່ຍັງຢູ່ໃນດິນ ແລະ ເວົ້າວ່າ ຖ້າເຮົາຄໍ້າຕົ້ນໄມ້ໄວ້, ຕັດກິ່ງມັນອອກ, ແລະ ບຳລຸງລ້ຽງມັນ, ຮາກຈະຢັ່ງລົງອີກຄັ້ງ.

ຂ້າພະເຈົ້າລະແວງ ແລະ ສົງໄສວ່າ ຕົ້ນໄມ້ຕົ້ນໜຶ່ງ ທີ່ລົ້ມລົງແລ້ວ ແລະ ຢູ່ໃນຄວາມເດືອດຮ້ອນຢ່າງເຫັນໄດ້ຊັດ, ຈະສາມາດຢູ່ລອດ ແລະ ກັບມາມີຊີວິດອີກໄດ້ແນວໃດ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ເຫດຜົນວ່າ ເຖິງແມ່ນວ່າ ມັນຈະເລີ່ມເຕີບໂຕຂຶ້ນອີກຄັ້ງກໍຕາມ, ມັນຈະບໍ່ລອດພະຍຸຕໍ່ໄປຢ່າງແນ່ນອນ. ແຕ່ການທີ່ຮູ້ວ່າ ເພື່ອນບ້ານຂອງພວກເຮົາເຊື່ອໃນຕົ້ນໄມ້ທີ່ຍັງມີອະນາຄົດຢູ່, ພວກເຮົາໄດ້ເຮັດຕາມແຜນນັ້ນ.

ແລະ ຜົນອອກມາເດ? ຫລັງຈາກຊົ່ວໄລຍະໜຶ່ງ, ພວກເຮົາໄດ້ເຫັນສັນຍານຂອງຊີວິດ ຂະນະທີ່ຕົ້ນໄມ້ນັ້ນໄດ້ເລີ່ມຢັ່ງຮາກ. ບັດນີ້, 12 ປີຕໍ່ມາ, ຕົ້ນໄມ້ນັ້ນກໍມີຊີວິດຊີວາ ແລະ ເຕັມໄປດ້ວຍຊີວິດ, ໂດຍມີຮາກທີ່ແຂງແຮງ, ແລະ ປະກອບສ່ວນໃນຄວາມງາມຂອງທິວທັດອີກຄັ້ງ.

ຂະນະທີ່ພົບກັບໄພ່ພົນທົ່ວໂລກ, ຂ້າພະເຈົ້ານຶກເຖິງຕົ້ນຫລິວນີ້ ແລະ ວ່າມີຄວາມຫວັງແມ່ນແຕ່ໃນຍາມທີ່ທຸກສິ່ງເບິ່ງຄືວ່າສູນສິ້ນໄປແນວໃດ. ບາງຄົນຄັ້ງໜຶ່ງເຄີຍມີປະຈັກພະຍານເຖິງພຣະກິດຕິຄຸນທີ່ເຂັ້ມແຂງ ແລະ ມີຊີວິດຊີວາເໝືອນດັ່ງຕົ້ນຫລິວ. ແລ້ວ, ເນື່ອງຈາກເຫດຜົນສ່ວນຕົວທີ່ເປັນເອກະລັກ, ປະຈັກພະຍານເຫລົ່ານັ້ນໄດ້ອ່ອນແອລົງ, ໂດຍນຳໄປສູ່ການສູນເສຍສັດທາ. ສ່ວນຄົນອື່ນໆກໍຍຶດໜ່ຽວກັບຮາກທີ່ບາງທີ່ສຸດທີ່ແຕະລົງເທິງດິນແຫ່່ງພຣະກິດຕິຄຸນ.

ແຕ່ເທື່ອແລ້ວເທື່ອອີກ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກດົນໃຈຈາກເລື່ອງລາວຂອງຫລາຍໆຄົນທີ່ໄດ້ເລືອກທີ່ຈະຕໍ່ການເປັນສານຸສິດຂອງພວກເຂົາ ແລະ ກັບຄືນມາບ້ານສາດສະໜາຈັກຂອງພວກເຂົາ. ແທນທີ່ຈະຖິ້ມສັດທາ ແລະ ຄວາມເຊື່ອຖືຂອງພວກເຂົາຄືດັ່ງຟືນທີ່ບໍ່ມີຄຸນຄ່າ, ພວກເຂົາໄດ້ຕອບຮັບການກະຕຸ້ນທາງວິນຍານ ແລະ ຄຳເຊື້ອເຊີນທີ່ມີຄວາມຮັກໃຫ້ກັບຄືນມາ.

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມກອງປະຊຸມສະເຕກໃນປະເທດເກົາຫລີ ບ່ອນທີ່ສະມາຊິກຄົນໜຶ່ງທີ່ໄດ້ກັບຄືນມາ ໄດ້ແບ່ງປັນວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຂອບໃຈອ້າຍນ້ອງທີ່ເຕັມໃຈທີ່ຈະຍອມຮັບຄວາມຂາດສັດທາ ແລະ ຄວາມອ່ອນແອຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ທີ່ເອື້ອມມືມາຫາຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະ ຂອບໃຈສະມາຊິກຜູ້ທີ່ໃຈດີກັບຂ້າພະເຈົ້າມາຕະຫລອດ. ຂ້າພະເຈົ້າຍັງມີໝູ່ຫລາຍຄົນຢູ່ອ້ອມຂ້າງຂ້າພະເຈົ້າທີ່ບໍ່ຄ່ອຍມາໂບດ. ຊ່າງໜ້າຕະຫລົກ, ແຕ່ພວກເຂົາບອກກັນແລະກັນວ່າ ໃຫ້ກັບຄືນໄປສາດສະໜາຈັກເພື່ອຈະໄດ້ສັດທາກັບຄືນມາ. ຂ້າພະເຈົ້າຄິດວ່າ ບາງເທື່ອພວກເຂົາທຸກຄົນ ກຳລັງໂຫຍຫາສັດທາ.”

ເຖິງທຸກຄົນທີ່ກຳລັງໂຫຍຫາສັດທາ, ພວກເຮົາຂໍເຊື້ອເຊີນທ່ານໃຫ້ກັບຄືນມາ. ຂ້າພະເຈົ້າສັນຍາວ່າ ສັດທາຂອງທ່ານຈະເຂັ້ມແຂງຂຶ້ນ ເມື່ອທ່ານນະມັດສະການກັບໄພ່ພົນອີກຄັ້ງ.

ອະດີດຜູ້ສອນສາດສະໜາຈາກອາຟຣິກາ ໄດ້ຂຽນຈົດໝາຍຫາຜູ້ນຳຂອງສາດສະໜາຈັກອາວຸໂສທ່ານໜຶ່ງ, ເພື່ອຂໍໂທດ ແລະ ຂໍອະໄພທີ່ຮູ້ສຶກຂຸ່ນເຄືອງໃຈກັບຄຳສອນຂອງເພິ່ນກ່ຽວກັບປະເພນີວັດທະນະທຳບາງຢ່າງ, ຊຶ່ງຈາກນັ້ນເປັນເຫດໃຫ້ລາວອອກຈາກສາດສະໜາຈັກ. ລາວໄດ້ສະແດງອອກຢ່າງຖ່ອມຕົວວ່າ: “ໜ້າເສົ້າໃຈຫລາຍ, ທີ່ຄວາມຈິງທີ່ວ່າ ຂ້ານ້ອຍໄດ້ຂຸ່ນເຄືອງໃຈເມື່ອ 15 ປີກ່ອນ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຂ້ານ້ອຍຈ່າຍລາຄາທີ່ແພງຫລາຍ. ຂ້ານ້ອຍໄດ້ສູນເສຍຢ່າງຫລວງຫລາຍ—ຫລາຍກວ່າທີ່ຂ້ານ້ອຍເຄີຍຈິນຕະນາການໄວ້. ຂ້ານ້ອຍຮູ້ສຶກລະອາຍໃຈເປັນຢ່າງຍິ່ງກັບຄວາມເສຍຫາຍທີ່ຂ້ານ້ອຍອາດໄດ້ກໍ່ຂຶ້ນໃນລະຫວ່າງທາງ, ແຕ່ເໜືອສິ່ງອື່ນໃດ ຂ້ານ້ອຍຮູ້ສຶກຍິນດີທີ່ຂ້ານ້ອຍໄດ້ພົບທາງກັບຄືນມາ.”

ເຖິງທຸກຄົນທີ່ຮັບຮູ້ວ່າ ຕົນເອງໄດ້ຫລົງທາງໄປແລ້ວ, ພວກເຮົາຂໍເຊື້ອເຊີນທ່ານໃຫ້ກັບຄືນມາ ເພື່ອວ່າທ່ານຈະສາມາດຊີມລົດຊາດຂອງໝາກຜົນອັນຊື່ນຊົມຍິນດີແຫ່ງພຣະກິດຕິຄຸນອີກຄັ້ງໜຶ່ງ.

ເອື້ອຍນ້ອງຄົນໜຶ່ງໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາໄດ້ອອກຈາກສາດສະໜາຈັກໄປເປັນເວລາຫລາຍປີ. ເລື່ອງລາວຂອງການກັບມາຂອງນາງໄດ້ລວມບົດຮຽນອັນຊົງພະລັງສຳລັບພໍ່ແມ່ ແລະ ສະມາຊິກທີ່ເຈັບປວດຍ້ອນຄົນທີ່ຮັກທີ່ກ້າວອອກໄປ. ນາງໄດ້ຂຽນວ່າ:

“ຂ້ານ້ອຍສາມາດລະບຸເຫດຜົນນັບບໍ່ຖ້ວນວ່າເປັນຫຍັງຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງຍ່າງອອກໄປຈາກສາດສະໜາຈັກ, ພຣະກິດຕິຄຸນ, ແລະ ໃນທາງໃດທາງໜຶ່ງ, ຄອບຄົວຂອງຂ້ານ້ອຍ. ແຕ່ທີ່ຈິງແລ້ວ ມັນບໍ່ສຳຄັນເລີຍ. ຂ້ານ້ອຍບໍ່ໄດ້ເຮັດການຕັດສິນໃຈໃຫຍ່ອັນດຽວເພື່ອອອກຈາກສາດສະໜາຈັກ—ຂ້ານ້ອຍອາດໄດ້ຕັດສິນໃຈເປັນພັນໆທາງເລືອກ. ແຕ່ສິ່ງໜຶ່ງທີ່ຂ້ານ້ອຍຮູ້ມາຕະຫລອດກໍຄື ພໍ່ແມ່ຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຮັດການຕັດສິນໃຈໃຫຍ່ອັນດຽວ, ແລະ ໄດ້ຍຶດໝັ້ນກັບສິ່ງນັ້ນ. ພວກເພິ່ນຕັດສິນໃຈທີ່ຈະຮັກຂ້ານ້ອຍ.

“ຂ້ານ້ອຍບໍ່ສາມາດຮູ້ໄດ້ເລີຍວ່າ ຈັກຢົດນໍ້າຕາທີ່ໄດ້ຫລັ່ງໄຫລ, ຈັກຄືນທີ່ນອນບໍ່ຫລັບ, ທັງຈັກຄຳອ້ອນວອນອະທິຖານທີ່ຈິງໃຈໄດ້ຖືກກ່າວແທນຂ້ານ້ອຍ. ພວກເພິ່ນບໍ່ໄດ້ບົ່ງເອີ້ນບາບຂອງຂ້ານ້ອຍ; ແທນທີ່, ພວກເພິ່ນໄດ້ເອີ້ນຫາຂ້ານ້ອຍໃນຄວາມບາບຂອງຂ້ານ້ອຍ. ພວກເພິ່ນບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຂ້ານ້ອຍຮູ້ສຶກບໍ່ເປັນທີ່ຕ້ອນຮັບໃນບ້ານຂອງພວກເພິ່ນ ແລະ ໃນການເຕົ້າໂຮມຄອບຄົວເລີຍ; ຄວາມຮູ້ສຶກເຫລົ່ານັ້ນລ້ວນແຕ່ມາຈາກການກະທຳຂອງຂ້ານ້ອຍເອງ. ແທນທີ່, ພວກເພິ່ນໄດ້ສືບຕໍ່ຕ້ອນຮັບຂ້ານ້ອຍ. ພວກເພິ່ນຄົງຈະເຫັນຄວາມສະຫວ່າງຂອງຂ້ານ້ອຍກຳລັງສະຫລົວລົງຕາມເວລາ. ແຕ່ພວກເພິ່ນຮູ້ວ່າ ຄົນທີ່ຂ້ານ້ອຍເປັນໃນຕອນນັ້ນ ເປັນພຽງແຕ່ເງົາຂອງຄົນທີ່ຂ້ານ້ອຍຍັງບໍ່ທັນກາຍເປັນ.

“ເສັ້ນທາງອອກຈາກສາດສະໜາຈັກຂອງຂ້ານ້ອຍນັ້ນຊັບຊ້ອນ, ທາງກັບຄືນມາຂອງຂ້ານ້ອຍກໍຊັບຊ້ອນເຊັ່ນກັນ. ແຕ່ສິ່ງໜຶ່ງທີ່ບໍ່ຍາກກ່ຽວກັບການກັບຄືນມານັ້ນ ແມ່ນຄວາມຮູ້ສຶກຂອງການໄດ້ກັບບ້ານ ບ່ອນທີ່ຂ້ານ້ອຍຄວນຢູ່.”

ຂ່່າວສານຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃນມື້ນີ້ ແມ່ນສຳລັບທຸກຄົນໂດຍສະເພາະ ທີ່ຄັ້ງໜຶ່ງເຄີຍຮູ້ສຶກເຖິງພຣະວິນຍານ ແຕ່ຍັງຖາມວ່າ ຈະມີທາງກັບຄືນມາຫລືບໍ່ ຫລື ມີບ່ອນສຳລັບທ່ານໃນສາດສະໜາຈັກທີ່ຖືກຟື້ນຟູຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດບໍ່. ຂ່່າວສານນີ້ແມ່ນສຳລັບໃຜກໍຕາມທີ່ເກືອບຈະບໍ່ຍຶດໝັ້ນ ຫລື ຜູ້ທີ່ຮູ້ສຶກຢາກກ້າວອອກໄປ.

ຂ່າວສານນີ້ບໍ່ແມ່ນການທ້າທາຍ, ແລະ ມັນບໍ່ແມ່ນການກ່າວໂທດ. ມັນແມ່ນຄຳເຊື້ອເຊີນ, ໂດຍຖືກສົ່ງຕໍ່ດ້ວຍຄວາມຮັກ ແລະ ຄວາມປາດຖະໜາອັນຈິງໃຈທີ່ຈະຕ້ອນຮັບທ່ານກັບມາສູ່ບ້ານທາງວິນຍານຂອງທ່ານ.

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອະທິຖານເພື່ອວ່າທ່ານຈະຮູ້ສຶກເຖິງຄຳພະຍານຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ຂະນະທີ່ທ່ານໄດ້ຍິນຄຳເຊື້ອເຊີນທີ່ມີຄວາມຮັກນີ້ໃນຕອນນີ້ ແລະ ຄຳສັນຍາອັນດີເລີດຈາກພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດ, ພຣະເຢຊູຄຣິດ:

“ພວກເຈົ້າຍັງຈະບໍ່ຫັນກັບມາຫາເຮົາບໍ, ແລະ ກັບໃຈຈາກບາບຂອງພວກເຈົ້າ, ແລະ ປ່ຽນໃຈເຫລື້ອມໃສ, ເພື່ອເຮົາຈະໄດ້ປິ່ນປົວພວກເຈົ້າ?”

ທຸກໆອາທິດ ຫລາຍຄົນກຳລັງຕອບຮັບຄຳເຊື້ອເຊີນຂອງພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດ ໂດຍການກັບຄືນມາສູ່ການເປັນສານຸສິດ ແລະ ກິດຈະກຳສາດສະໜາຈັກ, ສະແຫວງຫາການປິ່ນປົວທີ່ພຣະເຢຊູສັນຍາໄວ້ຢ່າງງຽບໆ ແລະ ຢ່າງຖ່ອມຕົວ. ແລະ ກົງກັນຂ້າມກັບການເລົ່າເລື່ອງຊຶ່ງແຜ່ຫລາຍເປັນບາງຄັ້ງ, ບັນທຶກຈຳນວນຄົນໜຸ່ມຂອງເຮົາເລືອກທີ່ຈະຄົງຢູ່ຢ່າງເຂັ້ມແຂງ ແລະ ທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ສັດທາຂອງພວກຕົນເຕີບໂຕໃນພຣະເຢຊູຄຣິດ.

ເມື່ອຜູ້ຕິດຕາມຂອງພຣະເຢຊູບາງຄົນໃນກາເປນາອູມພົບວ່າຄຳສອນຂອງພຣະອົງນັ້ນຍາກ ແລະ ໄດ້ເລືອກທີ່ຈະຈາກໄປ, ພຣະອົງໄດ້ຫັນໄປຫາອັກຄະສາວົກຂອງພຣະອົງ ແລະ ຖາມວ່າ, “ພວກເຈົ້າເດ ກໍຢາກໜີໄປຄືກັນບໍ?”

ນີ້ແມ່ນຄຳຖາມທີ່ພວກເຮົາແຕ່ລະຄົນຕ້ອງຕອບ ເມື່ອເຮົາປະເຊີນກັບຊ່ວງເວລາແຫ່ງການທົດລອງສ່ວນຕົວຂອງເຮົາ. ຄຳຕອບຂອງເປໂຕຕໍ່ພຣະເຢຊູນັ້ນ ຢູ່ເໜືອການເວລາ ແລະ ດັງກ້ອງກັງວານ: “ພຣະອົງເຈົ້າເອີຍ ພວກຂ້ານ້ອຍຈະໜີໄປຫາຜູ້ໃດ? ພຣະອົງເປັນຜູ້ມີຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຊີວິດນິລັນດອນ.”

ສະນັ້ນ ຂະນະທີ່ທ່ານພິຈາລະນາຄຳເຊື້ອເຊີນຂອງພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດໃຫ້ກັບຄືນມາຫາພຣະອົງ, ທ່ານອາດຮຽນຮູ້ຫຍັງແດ່ຈາກເລື່ອງລາວຂອງຕົ້ນຫລິວນັ້ນ?

ການເດີນທາງກັບຄືນມາມັກຈະບໍ່ງ່າຍ ຫລື ສະບາຍ, ແຕ່ມັນກໍກຸ້ມຄ່າ. ເມື່ອຕົ້ນຫລິວຂອງພວກເຮົາຖືກເອົາກັບມາຢືນອີກຄັ້ງ, ກິ່ງຂອງມັນທັງໝົດໄດ້ຖືກຕັດອອກ. ມັນບໍ່ງາມເລີຍ. ເຮົາກໍອາດຮູ້ສຶກເປາະບາງ ເມື່ອເຮົາປະຖິ້ມວິຖີທາງເກົ່າໆ ແລະ ຖອດຄວາມທະນົງຕົວອອກເຊັ່ນກັນ. ການສຸມສັດທາຂອງທ່ານໃສ່ພຣະເຢຊູຄຣິດ ແລະ ພຣະກິດຕິຄຸນຂອງພຣະອົງ—ລໍາຕົ້ນ ແລະ ຮາກ—ຈະມອບຄວາມຫວັງ ແລະ ຄວາມກ້າຫານໃຫ້ກັບທ່ານ ເພື່ອກ້າວບາດກ້າວທຳອິດໃນການກັບຄືນມາ.
ມັນໄດ້ໃຊ້ເວລາຫລາຍປີເພື່ອຕົ້ນຫລິວຂອງເຮົາຈະກັບມາມີຄວາມແຂງແຮງ ແລະ ຄວາມງາມດັ່ງເກົ່າອີກຄັ້ງ. ດຽວນີ້ ມັນແຂງແຮງກວ່າ ແລະ ງາມກວ່າແຕ່ກ່ອນຫລາຍ. ຈົ່ງອົດທົນ ຂະນະທີ່ສັດທາ ແລະ ປະຈັກພະຍານຂອງທ່ານເຕີບໂຕເຊັ່ນກັນ. ນີ້ລວມໄປເຖິງການບໍ່ເກັບຄຳເຫັນທີ່ບໍ່ມີຄວາມຄິດມາຂຸ່ນເຄືອງໃຈ ເຊັ່ນ “ຫລາຍປີມານີ້ ເຈົ້າໄປຢູ່ໃສມາ?”
ຕົ້ນຫລິວຈະບໍ່ມີວັນລອດມາໄດ້ ໂດຍປາດສະຈາກການດູແລ ແລະ ການບຳລຸງລ້ຽງ. ທ່ານຈະບຳລຸງລ້ຽງສັດທາຂອງທ່ານ ແລະ ປະຈັກພະຍານຂອງທ່ານ ເມື່ອທ່ານກິນລ້ຽງທີ່ໂຕະສິນລະລຶກແຕ່ລະອາທິດ ແລະ ຂະນະທີ່ທ່ານນະມັດສະການໃນບ້ານຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.
ດັ່ງທີ່ຕົ້ນຫລິວຕ້ອງການແສງອາທິດ ເພື່ອວ່າກິ່ງງ່າ ແລະ ໃບຂອງມັນຈະເຕີບໂຕອີກຄັ້ງ, ປະຈັກພະຍານຂອງທ່ານກໍຈະເຕີບໂຕ ເມື່ອທ່ານຍັງຄົງໄວຕໍ່ຄວາມຮູ້ສຶກ ແລະ ຄຳພະຍານຂອງພຣະວິນຍານ. ຈົ່ງຮຽນຮູ້ຈາກແອມມິວເລັກ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ພັນລະນາວັນເວລາຂອງເພິ່ນໃນຖານະສະມາຊິກທີ່ບໍ່ຄ່ອຍມາໂບດ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ເພາະວ່າຂ້າພະເຈົ້າຖືກຮຽກຮ້ອງຫລາຍເທື່ອແລ້ວ ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຍອມຟັງ.”
ເພື່ອນບ້ານຂອງຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ວ່າ ຕົ້ນຫລິວນັ້ນຈະສາມາດກາຍເປັນສິ່ງໃດໄດ້ອີກຄັ້ງ. ເຫດສະນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍຮູ້ເຖິງສັກກະຍະພາບແຫ່ງສະຫວັນຂອງທ່ານ ແລະ ສິ່ງທີ່ສັດທາຂອງທ່ານ ແລະ ປະຈັກພະຍານຂອງທ່ານສາມາດກາຍເປັນເຊັ່ນກັນ. ພຣະອົງຈະບໍ່ມີວັນຍອມແພ້ກັບທ່ານ. ຜ່ານທາງການຊົດໃຊ້ຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ, ທຸກສິ່ງທີ່ແຕກຫັກສາມາດຮັບການຮັກສາໄດ້.

ຂ້າພະເຈົ້າເປັນພະຍານວ່າ ມີຄວາມປິຕິຍິນດີໃນສະຫວັນ ເພາະຜູ້ທີ່ກັບຄືນມາ. ທ່ານເປັນທີ່ຕ້ອງການ, ແລະ ເປັນທີ່ຮັກ. ຂ້າພະເຈົ້າເປັນພະຍານວ່າ ພຣະເຢຊູຄຣິດເປັນພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດຂອງເຮົາ ແລະ ວ່າພຣະອົງອວຍພອນເຮົາທຸກຄົນ ຜູ້ທີ່ກັບມາຫາພຣະອົງ ດ້ວຍສັນຕິສຸກທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າ ແລະ ຄວາມຊື່ນຊົມອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ພຣະພາຫາແຫ່ງຄວາມເມດຕາຂອງພຣະອົງບໍ່ໄດ້ພັບໄວ້ ແຕ່ເປີດອອກ ແລະ ຍື່ນໄປຫາທ່ານ. ມັນບໍ່ຊ້າເກີນໄປສຳລັບທ່ານທີ່ຈະກັບຄືນມາ. ດ້ວຍຄວາມຮັກທັງໝົດໃນຫົວໃຈຂອງພວກເຮົາ, ພວກເຮົາຍິນດີຕ້ອນຮັບທ່ານກັບບ້ານ. ໃນພຣະນາມຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ, ອາແມນ.