Genesis 42–50

Sa Genesis 42–45, ilang beses na sinubukan ni Jose ang kanyang mga kapatid bago niya inihayag ang kanyang pagkakakilanlan. Ang karamihan sa mga pagsubok na ito ay nakatuon sa batang si Benjamin, na naging paboritong anak ni Jacob pagkatapos ipagbili si Jose sa pagkaalipin. Tila binibigyan ni Jose ng pagkakataon ang kanyang mga kapatid na patunayan na sila ay nagbago na at hindi nila ipagkakanulo si Benjamin gaya ng kanilang pagtataksil sa kanya.

Sa buong salayasay na ito, makikita natin ang mga pahiwatig na talagang nagbago na ang mga kapatid ni Jose. Nagpahayag si Ruben ng pagsisisi dahil ipinagbili nila si Jose bilang alipin. Nang maling akusahan si Benjamin ng pagnanakaw, nag-alok si Juda na akuin ang kaparusahan ni Benjamin sa halip na hayaang maging tagapaglingkod o alipin si Benjamin sa Egipto. At determinado si Juda at ang iba pang kapatid na protektahan si Benjamin, upang hindi magdalamhati ang kanilang ama sa pagkawala ng isa pang anak.

Bahagi ng pagsubok ni Jose para sa kanyang mga kapatid ang paglalagay ng kanyang kopang pilak sa sako ni Benjamin. Ang kopa ay inilarawan bilang isang bagay na kung saan “sa pamamagitan nito ay nanghuhula [si Jose].” Ang panghuhula ay ang paggamit ng mga pamamaraan alinsunod sa pamahiin upang subukang mahulaan ang mga pangyayari sa hinaharap. Ang panghuhula ay karaniwang kinokondena sa mga banal na kasulatan.

Gayunpaman, binanggit din sa mga banal na kasulatan ang mga halimbawa ng mga indibiduwal na lehitimong gumagamit ng mga instrumento upang tulungan silang matuklasan o matanggap ang katotohanan mula sa langit. Ang mga bagay na gaya ng Urim at Tummim, mga bato ng tagakita, mga tungkod o patpat, at ang Liahona ay ginamit para sa mga matwid na layunin.

Ang salaysay sa Genesis ay hindi nagbibigay ng sapat na mga detalye para malaman kung paano ginamit ni Jose ang kanyang kopang pilak. Bagama’t maaaring ginamit para sa matwid na layunin ang kopa, posible rin na sinabi lamang ni Joseph na ginamit niya ang kopa para sa panghuhula bilang bahagi ng kanyang pagpapanggap sa pag-aakusa kay Benjamin sa pagnanakaw ng isang napakahalagang bagay.

Minsang kinasuklaman ni Juda si Jose dahil sa pagiging paboritong anak nito at siya ang nagmungkahi na ipagbili si Jose bilang alipin. Ngunit pagkaraan ng maraming taon sa Egipto, inialok ni Juda ang sarili kapalit ni Benjamin bilang tagapaglingkod o alipin. Maaaring ang ginawa ni Juda ay magpaalala sa atin kay Jesucristo, na inapo ni Juda,. Tulad ng inialok ni Juda na akuin ang kaparusahan ni Benjamin upang makabalik si Benjamin sa kanyang ama, gayundin inako ni Jesucristo ang ating mga kasalanan upang makabalik tayo sa ating Ama sa Langit.

Sinabi ni Jose sa kanyang mga kapatid na huwag magdalamhati o magalit sa kanilang sarili dahil sa ipinagbili nila siya bilang alipin, at ipinaliwanag na isinugo siya ng Diyos sa Egipto “upang magligtas ng buhay.” Ang mga salita ni Jose ay hindi dapat ipagpalagay na ang ibig sabihin nito ay Diyos ang naghikayat sa mga kapatid ni Jose na ipagbili siya bilang alipin. Sa halip, kinikilala ni Jose ang karunungan ng Diyos sa lahat ng bagay at ang Kanyang kakayahang ilabas ang mabuti sa mahihirap na sitwasyon. Ipinaliwanag ni Elder Neal A. Maxwell na “Ang masamang layunin ng mga kapatid ni Jose ay nakapaloob sa mga plano ng Diyos, na nalalaman ang simula mula sa wakas at ang lahat ng nasa pagitan nito.”

Ipinangako ng Panginoon kay Jacob na ipipikit ni Jose ang mga mata ni Jacob pagkatapos ng kanyang kamatayan. Sa kaugalian ng mga Hebreo, responsibilidad ng pinakamalapit at pinakamamahal na kamag-anak na ipikit ang mga mata ng isang yumao at hagkan siya bilang pamamaalam.

Bago siya pumanaw, kinailangang iatas ni Jacob ang mga tungkulin ng pagkapanganay. Karaniwang ang panganay na anak na lalaki ang tumatanggap ng karapatan sa pagkapanganay. Gayunpaman, ang panganay ni Jacob na si Ruben ay nawalan ng karapatan sa pagkapanganay dahil sa kasalanan, na naging dahilan upang tanggapin ni Jose ang pagkapanganay. Bilang panganay na anak, may karapatan si Jose sa dalawang bahagi ng mana ng kanyang ama. Ang dalawang bahagi ng mana ni Jose ay pinaghatian ng kanyang mga anak na sina Efraim at Manases. Dahil sa pag-ampon sa kanila ni Jacob, ang mga anak ni Jose ay kabilang na sa mga anak ni Israel, at ang mga inapo ng bawat anak ay naging isang hiwalay na lipi ng Israel.

Pagkatapos ampunin sina Manases at Efraim, ninais ni Jacob na basbasan sila. Ipinatong ni Jacob ang kanyang kanang kamay sa ulo ng nakababatang kapatid na si Efraim, na nagpapahiwatig na sa huli ay tatanggapin ni Efraim ang pagkapanganay ni Jose. Bagama’t hindi ipinaliwanag ng mga banal na kasulatan kung bakit pinili si Efraim sa halip na ang kanyang nakatatandang kapatid na si Manases, nilinaw ng tugon ni Jacob sa pagtatangka ni Jose na makialam na ito ang kalooban ng Panginoon.

Bilang bahagi ng mga responsibilidad ni Efraim sa pagkapanganay, binigyan siya at ang kanyang mga inapo ng mga responsibilidad sa pamumuno kasama ang lipi ni Juda. Sa mga huling araw, ang mga yaong kabilang sa lipi ni Efraim ay may pribilehiyo at responsibilidad na “humawak ng pagkasaserdote, ihayag ang mensahe ng pinanumbalik na ebanghelyo sa daigdig, at magtaas ng isang sagisag upang tipunin ang nakalat na Israel.”

Sa pagtatapos ng kanyang buhay, binasbasan ni Jacob ang bawat isa sa kanyang mga anak. Sa mga pagpapalang ito, nagbigay si Jacob ng mga babala, naglarawan ng mga bunga ng ilan sa mga ginawa noon ng kanyang mga anak, at nagpropesiya ng mga mangyayari sa hinaharap. Ang pinakakapansin-pansin at pinakadetalyadong basbas ay ibinigay kina Juda at Jose.

Ang “setro” na binanggit sa talata 10 ay nangangahulugang ang karapatan o awtoridad ng mga inapo ni Juda na mamuno. Ang mga hari ng Israel, kabilang sina David at Solomon, ay mga inapo ni Juda, maging si Jesucristo, ang “Hari ng mga hari.”

Ipinropesiya rin ni Jacob na ang kaharian ni Juda ay mananatiling buo “hanggang sa ang Shilo ay dumating.” Sa wikang Hebreo, ang pangalang Shilo ay maaaring mangahulugang “Siya na tunay na may-ari.” at tumutukoy kay Jesucristo, isang inapo ni Juda. Itinuro ni Pangulong Russell M. Nelson: “Ang lipi ni Juda ay binigyan ng responsibilidad na ihanda ang mundo para sa unang pagparito ng Panginoon. Mula sa liping iyon, si Maria ay tinawag na maging ina ng Anak ng Diyos.”

Ang propesiya na ang “mga sanga [ni Jose ay gagapang] sa ibabaw ng pader” ay maaaring tumukoy sa pagkalat ng lipi ni Jose sa iba’t ibang panig ng mundo. Si Lehi at ang kanyang pamilya, na lumipat sa Amerika mula sa Jerusalem, ay may mahalagang ginampanan sa katuparan ng propesiyang ito. Itinuturo ng Aklat ni Mormon na ang pamilya ni Lehi ay mula sa angkan ng anak ni Jose na si Manases.

Itinuro ni Pangulong Ezra Taft Benson: “Tayo ay nagpapatotoo sa mundo na nasa atin ang talaan ni Jose—maging ang Aklat ni Mormon. Tulad ni Juda, si Jose ay may mga tao—ang mga Nephita at Lamanita. Tulad ni Juda, si Jose ay may lupain—ang Amerika. Tulad ni Juda, si Jose ay may mga propeta, at ang kanyang mga inapo ay nabisita rin ni Jesucristo, maging ng nabuhay na mag-uling Panginoon.”

Itinuro ni Pangulong Russell M. Nelson:

“Sa [Biblia], nagtatapos ang Genesis 50 sa talata 26, na nagtatala ng pagkamatay ni Jose. Sa Pagsasalin ni Joseph Smith (PJS), hindi lamang nagdagdag ang kabanatang iyon ng mahalagang impormasyon sa talata 24 hanggang 26 kundi nagbigay din ng karagdagang labindalawang talata na nagpapayaman sa ating kaalaman tungkol sa koneksyon ni Joseph (tingnan sa PJS, Genesis 50:27–38). Kasama sa mga karagdagang iyon ang mga sumusunod na pananaw, na ipa-paraphrase ko:

1. Isang mabuting sanga ang ibabangon kalaunan mula sa balakang ni Jose (tingnan sa PJS, Genesis 50:24).

2. Ikakalat ang Israel. Isang sanga ang mababali at dadalhin sa malayong bayan (tingnan sa PJS, Genesis 50:25).

3. Isang piling tagakita ang ibabangon mula sa balakang ni Jose na may gawaing gagawin para sa bunga ng kanyang balakang (tingnan sa PJS, Genesis 50:26–29).

4. Ang mga isinulat mula sa bunga ng balakang ni Jose at ang mga isinulat mula sa bunga ng balakang ni Juda ay magsasama upang magdala ng kaalaman tungkol sa kanilang mga ama at tungkol sa walang hanggang tipan. Ang kaalamang iyan ay darating sa mga huling araw (tingnan sa PJS, Genesis 50:30–32).

5. Ang ipinangakong tagakita ay tatawaging Jose [Joseph], ayon sa pangalan ng kanyang ama, at siya ay magiging katulad ni Jose, na anak ni Jacob, na magdadala ng kaligtasan sa mga anak ng Panginoon (tingnan sa PJS, Genesis 50:33).

“Ang mga karagdagang ito ay magagandang halimbawa ng ‘malilinaw at mahahalagang’ katotohanang ipinanumbalik sa pamamagitan ni Propetang Joseph Smith (tingnan sa 1 Nephi 13:40).”

Nakatala sa Pagsasalin ni Joseph Smith ng Genesis 50:26–33 ang propesiya ni Jose tungkol sa isang “piling tagakita,” na tumutukoy kay Propetang Joseph Smith. Ang mga sumusunod ay mga posibleng katuparan ng ilan sa mga propesiya ni Jose tungkol kay Joseph Smith.

Si Jose ng Egipto ay nagpropesiya tungkol sa dalawang set ng mga kasulatan na “magsasama” sa mga huling araw: ang mga isinulat ng kanyang sariling mga inapo (ang Aklat ni Mormon) at ang mga isinulat ng mga inapo ni Juda (ang Biblia). Napansin ni Pangulong Boyd K. Packer na sa ating panahon, ang Biblia at ang Aklat ni Mormon ay “pinagsama sa paraang kapag pinag-aralan ninyo ang isa ay nanaisin din ninyong pag-aralan ang isa pa; kapag natutuhan ninyo ang isa ay lilinawin ng isa ang inyong pang-unawa. Ang mga ito ay talagang naging isa sa ating mga kamay.”

• Kristin M. Yee, “Putong na Bulaklak sa Halip na mga Abo: Ang Nagpapagaling na Landas ng Pagpapatawad,” Liahona, Nob. 2022, 36–38

• Jeffrey R. Holland, “Ang Ministeryo ng Pakikipagkasundo,” Liahona, Nob. 2018, 77–79

• Mga Paksa at Mga Tanong, “Mga Patriarchal Blessing,” Gospel Library

• Randall K. Bennett, “Ang Inyong Patriarchal Blessing—Inspiradong Patnubay mula sa Ama sa Langit,” Liahona, Mayo 2023, 42–43

• Kazuhiko Yamashita, “Kailan Tatanggap ng Inyong Patriarchal Blessing,” Liahona, Mayo 2023, 88–90

• Craig C. Christensen, “Isang Piling Tagakita ang Ibabangon Ko,” Liahona, Nob. 2016, 27–30

• “Purihin ang Propeta,” Mga Himno, blg. 21