Poerani S.

Litrato pinaagi ni Stephane Sayeb

Kon ang kadaghanan sa mga tawo magsugod na sa high school, malipayon sila tungod kay nagpasabot kini nga sila nagtubo. Apan para nako, dili gyod ingon ana. Ang akong unang tuig sa high school lisod gyod para nako tungod kay wala kaayo koy nakaila sa akong klase ug sa kasagaran mag-inusara ra ko. Busa mao kadto ang labing ngil-ad nga mga panahon sa akong kinabuhi.

Midangop ko ngadto sa Ginoo ug nag-ampo matag gabii. Ug sa eskwelahan, kon dili maayo ang akong gibati tungod sa akong pag-inusara, molingkod ko sa lingkoranan ug kinasingkasing nga mag-ampo nga ang Langitnong Amahan motabang nako nga moarang-arang ang gibati.

Matag higayon nga mag-ampo ko, akong mabati ang gugma sa Amahan ug sa Iyang Anak, si Jesukristo, ug kana nakatabang gayod nako. Ang Langitnong Amahan mitubag usab nako pinaagi sa pagbutang sa mga tawo diha sa akong dalan. Nahimamat nako ang usa ka higala nga mitabang nako nga moarang-arang ang pamati, ug nakahimo ko sa paghaw-as sa akong kaugalingon sa kabug-at nga akong gidala.

Nakahibalo ko nga adunay ubang tawo nga sama nako, ug unsay gusto nakong isulti ngadto nila mao nga ako nakahimo sa pagbuntog niini. Ang bugtong butang nga nakatabang nako sa paglatas niini mao ang pagdangop ngadto ni Jesukristo ug sa Langitnong Amahan. Nakahibalo ko nga kon sila mobuhat usab niana, ilang mabati ang tanang gugma sa Langitnong Amahan ug sa Iyang Anak, si Jesukristo, nga para nila.