Η αγάπη του Θεού

Ένα καλοκαίρι, ενώ ταξιδεύαμε σε μια απομακρυσμένη περιοχή, η οικογένειά μας πέρασε ένα βράδυ στην ύπαιθρο κάτω από έναν ανέφελο ουρανό. Ευκρινώς ορατός από πάνω μας ήταν ο μεγαλοπρεπής Γαλαξίας, γεμάτος με αναρίθμητα αστέρια και περιστασιακά διάττοντες αστέρες. Ενώ θαυμάζαμε το μεγαλείο της δημιουργίας του Θεού, αισθανθήκαμε μία ευλαβική σύνδεση μαζί Του. Τα μικρά παιδιά μας, που είχαν μεγαλώσει στο Χονγκ Κονγκ, δεν είχαν βιώσει ποτέ κάτι τέτοιο πριν. Ρώτησαν αθώα αν ζούσαμε κάτω από τον ίδιο ουρανό στην πατρίδα μας. Προσπάθησα να τους εξηγήσω ότι επρόκειτο για τον ίδιο ουρανό, αλλά η ατμοσφαιρική ρύπανση και η φωτορύπανση εκεί όπου ζούσαμε μας εμπόδιζαν να δούμε αυτά τα αστέρια, παρ’ όλο που ήταν εκεί.

Ο Απόστολος Παύλος μας δίδαξε ότι «είναι δε η πίστη, πεποίθηση γιʼ αυτά που ελπίζονται, βεβαίωση για πράγματα που δεν βλέπονται». Ενώ οι αποπροσανατολιστικοί περισπασμοί και οι επίγειοι πειρασμοί επισκιάζουν την πνευματική μας όραση, όταν ασκούμε πίστη στον Θεό και τον Υιό Του, Ιησού Χριστό, λαμβάνουμε ξεκάθαρη διαβεβαίωση ότι υπάρχουν και ενδιαφέρονται για εμάς.

Στο Βιβλίο του Μόρμον, ο προφήτης Λεχί είδε «ένα δέντρο, του οποίου ο καρπός ήταν ποθητός για να κάνει κάποιον ευτυχισμένο» και ήταν «γλυκύτατος, υπεράνω όλων». Όταν γεύθηκε τον καρπό, η ψυχή του γέμισε με μεγάλη χαρά και ήθελε να τον γευθεί και η οικογένειά του. Μαθαίνουμε ότι αυτό το δέντρο αντιπροσωπεύει «την αγάπη του Θεού» και όπως ο Λεχί, μπορούμε και εμείς να λάβουμε χαρούμενη μαρτυρία για τον Θεό, όταν Τον προσκαλούμε στη ζωή μας.

Ο Ιησούς Χριστός ενσαρκώνει την αγάπη του Επουράνιου Πατέρα για εμάς. Μέσω της εξιλεωτικής θυσίας Του, πήρε επάνω Του τις αμαρτίες μας και μωλωπίσθηκε για τις ανομίες μας. Έχει βαστάξει προσωπικώς τις θλίψεις μας, επιφορτίσθηκε τις λύπες μας και πήρε επάνω Του τους πόνους και τις ασθένειές μας. Στέλνει το Άγιο Πνεύμα να μας παρηγορήσει και οι καρποί του Πνεύματος περιλαμβάνουν χαρά, ειρήνη και πίστη, που μας γεμίζουν με ελπίδα και αγάπη.

Ενώ η αγάπη του Θεού είναι προσβάσιμη σε όλους, πολλοί την ψάχνουν ένθερμα, ενώ άλλοι επιθυμούν να αισθανθούν την αγάπη του Θεού, αλλά δεν πιστεύουν ότι την αξίζουν. Κάποιοι άλλοι προσπαθούν απεγνωσμένα να κρατηθούν από αυτήν. Οι γραφές και ο προφήτης του Κυρίου μας διδάσκουν ότι μπορούμε να βιώνουμε με συνέπεια την αγάπη του Θεού, όταν μέσω της χάριτος του Ιησού Χριστού επανειλημμένως μετανοούμε, συγχωρούμε ειλικρινώς, προσπαθούμε να τηρήσουμε τις εντολές Του και ανιδιοτελώς υπηρετούμε άλλους. Αισθανόμαστε την αγάπη του Θεού, όταν κάνουμε πράγματα που μας φέρνουν πιο κοντά σε Εκείνον, όπως να συνομιλούμε μαζί Του καθημερινώς μέσω προσευχής και μελέτης των γραφών και να σταματήσουμε να κάνουμε πράγματα που μας απομακρύνουν από Εκείνον, όπως το να είμαστε υπερήφανοι, εριστικοί και επαναστατικοί.

Ο Πρόεδρος Ράσσελ Μ. Νέλσον μας έχει προτρέψει να «απομακρύνουμε, με τη βοήθεια του Σωτήρος, τα παλιά συντρίμμια από τη ζωή μας» και να «αφήσουμε στην άκρη την πικρία». Μας έχει παροτρύνει να «στηρίξουμε τα πνευματικά θεμέλιά μας… επικεντρώνοντας τη ζωή μας [στον Σωτήρα] και στις διατάξεις και διαθήκες του ναού Του». Υποσχέθηκε ότι «καθώς τηρούμε τις διαθήκες του ναού, αποκτούμε μεγαλύτερη πρόσβαση στην ενδυναμωτική δύναμη του Κυρίου… Βιώνουμε την αγνή αγάπη του Ιησού Χριστού και του Επουράνιου Πατέρα μας σε μεγάλη αφθονία!»

Έχω έναν φίλο που ευλογήθηκε με μια όμορφη οικογένεια και μια πολλά υποσχόμενη σταδιοδρομία. Αυτό άλλαξε, όταν μια ασθένεια τον άφησε ανίκανο να εργασθεί, ενώ ακολούθησε ένα διαζύγιο. Τα χρόνια που ακολούθησαν ήταν δύσκολα, αλλά η αγάπη του για τα παιδιά του και οι διαθήκες που έχει συνάψει με τον Θεό τον στήριξαν. Μια ημέρα έμαθε ότι η πρώην σύζυγός του είχε ξαναπαντρευτεί και είχε ζητήσει την ακύρωση της επισφραγίσεώς τους στον ναό. Ήταν προβληματισμένος και συγχυσμένος. Ζήτησε γαλήνη και κατανόηση στον οίκο του Κυρίου. Την επομένη της επισκέψεώς του, έλαβα από εκείνον το ακόλουθο μήνυμα:

«Είχα μια καταπληκτική εμπειρία στον ναό χθες το βράδυ. Νομίζω ότι ήταν προφανές ότι εξακολουθούσα να έχω αρκετή δυσαρέσκεια… Ήξερα ότι έπρεπε να αλλάξω και προσευχόμουν όλη την εβδομάδα για να το κάνω… Χθες το βράδυ στον ναό, κυριολεκτικά ένιωσα το Πνεύμα να αφαιρεί τη δυσαρέσκεια από την καρδιά μου… Ήταν μεγάλη ανακούφιση που απελευθερώθηκα από αυτήν… Ένα δυσοίωνο σωματικό βάρος που με βάραινε έχει αρθεί».

Ενώ ακόμη έχει τις δυσκολίες του, ο φίλος μου εκτιμά εκείνη την εμπειρία στον οίκο του Κυρίου, όπου η απελευθερωτική δύναμη της αγάπης του Θεού τον έχει βοηθήσει να αισθάνεται πιο κοντά στον Θεό, πιο αισιόδοξος για τη ζωή και λιγότερο ανήσυχος για το μέλλον του.

Όταν βιώνουμε την αγάπη του Θεού, μπορούμε να σηκώνουμε τα βάρη μας με ευκολία και να υπομένουμε υπομονετικά και χαρωπά στο θέλημά Του. Έχουμε την πεποίθηση ότι ο Θεός θα θυμάται τις διαθήκες Του μαζί μας, θα μας επισκεφθεί στα βάσανά μας και θα μας ελευθερώσει από τη σκλαβιά. Θα επιθυμούμε επίσης να εκφράσουμε τη χαρά που αισθανόμαστε με την οικογένεια και τους αγαπημένους μας. Όπως και με την οικογένεια του Λεχί, κάθε άτομο έχει ελεύθερη βούληση να επιλέξει αν θα φάει από τον καρπό ή όχι, αλλά η ευκαιρία μας είναι να αγαπούμε, να διαδίδουμε και να προσκαλούμε με τέτοιο τρόπο, ώστε αυτοί που αγαπούμε να μπορούν να αισθανθούν την αγάπη του Θεού.

Για να βοηθήσουμε άλλους να αισθανθούν την αγάπη του Θεού, πρέπει να καλλιεργήσουμε μέσα μας χριστοειδή γνωρίσματα, όπως ταπεινοφροσύνη, αγνή αγάπη, συμπόνια και υπομονή και να βοηθήσουμε άλλους να στραφούν προς τον Σωτήρα μέσω της τηρήσεως των δύο μεγάλων εντολών της αγάπης προς τον Θεό και της αγάπης προς τους συνανθρώπους μας.

Ένας από τους γυιους μας πάλευε με την προσαρμογή και την αυτοεκτίμηση κατά την εφηβεία του. Η σύζυγός μου και εγώ προσευχηθήκαμε να μάθουμε πώς να τον βοηθήσουμε και ήμασταν πρόθυμοι να κάνουμε οτιδήποτε ήθελε να κάνουμε ο Κύριος. Μια ημέρα ένιωσα την παρότρυνση να ρωτήσω τον πρόεδρο της απαρτίας πρεσβυτέρων μου εάν γνώριζε κάποιον σε ανάγκη τον οποίον θα μπορούσα να επισκεφθώ μαζί με τον γυιο μου. Έπειτα από λίγη σκέψη, μας ζήτησε να επισκεφθούμε μία γυναίκα με σημαντικά προβλήματα υγείας και, με την άδεια από τον πρόεδρο κλάδου, να της πηγαίνουμε τη μετάληψη κάθε εβδομάδα. Ήμουν ενθουσιασμένος, αλλά επίσης ανησυχούσα για το πώς θα αντιδρούσε ο γυιος μου σε αυτήν την εβδομαδιαία δέσμευση.

Κατά την πρώτη μας επίσκεψη, η καρδιά μας πονούσε για αυτήν την αγαπητή γυναίκα, καθώς πονούσε διαρκώς. Ήταν πολύ ευγνώμων για τη μετάληψη και απολαύσαμε τη συνομιλία μαζί της και με τον σύζυγό της. Ύστερα από μερικές επισκέψεις, μια Κυριακή έλειπα και δεν μπορούσα να συνοδεύσω τον γυιο μου, αλλά του θύμισα την ανάθεσή μας. Όταν έφθασα σπίτι, ανυπομονούσα να ακούσω πώς πήγε η επίσκεψη. Ο γυιος μου απάντησε ότι δεν πίστευε ότι οι συμμαθητές του μπορούσαν να κάνουν ωραία πράγματα όπως αυτό. Και εξήγησε λέγοντας ότι έφερε τον αδελφό του μαζί του για να βοηθήσει και ότι η μετάληψη κύλησε ομαλά, αλλά αυτή η αγαπητή αδελφή ήταν λυπημένη κατά τη διάρκεια της εβδομάδος, επειδή είχε προσκαλέσει φίλους στο σπίτι της για να δουν ταινίες, αλλά το πρόγραμμα αναπαραγωγής βίντεο δεν θα λειτουργούσε. Ο γυιος μου είπε ότι έψαξε στο Διαδίκτυο, βρήκε το πρόβλημα και της το διόρθωσε επί τόπου. Ένιωθε χρήσιμος, χαρούμενος και ευελπιστούσε να κάνει κάτι που της έφτιαχνε τη μέρα. Ένιωσε την αγάπη του Θεού για εκείνον.

Αν, παρά τις προσπάθειές σας, η ζωή σας είναι συννεφιασμένη, αν νιώθετε ότι οι προσευχές σας δεν εισακούονται ή αν δεν μπορείτε να νιώσετε την αγάπη του Θεού, να ξέρετε ότι κάθε σας προσπάθεια έχει σημασία και, τόσο σίγουρο όσο τα αστέρια πάνω από εμάς, ότι ο Επουράνιος Πατέρας και ο Ιησούς Χριστός σας γνωρίζουν, σας ακούν και σας αγαπούν.

Σε μία περίσταση, όταν οι μαθητές Του βρίσκονταν σε ένα πλοίο «βασανιζόμενο από τα κύματα», ο Σωτήρας περπάτησε προς αυτούς επάνω στο νερό και τους διαβεβαίωσε, λέγοντας: «Έχετε θάρρος· εγώ είμαι· μη φοβάστε». Όταν ο Πέτρος θέλησε να βαδίσει προς τον Σωτήρα επάνω στο νερό, ο Ιησούς του έγνευσε, λέγοντας: «Έλα». Και όταν ο Πέτρος έχασε την αυτοσυγκέντρωσή του και άρχισε να βυθίζεται, ο Σωτήρας άπλωσε αμέσως το χέρι Του για να τον πιάσει και τον οδήγησε στην ασφάλεια, λέγοντας: «Oλιγόπιστε, σε τι δίστασες;»

Όταν οι άνεμοι είναι εναντίον μας στη ζωή μας, είμαστε πρόθυμοι να είμαστε πρόσχαροι και θαρραλέοι; Πώς μπορούμε να θυμόμαστε ότι ο Σωτήρας δεν μας εγκαταλείπει και ότι είναι κοντά μας, ίσως με τρόπους που δεν αναγνωρίζουμε ακόμη; Είμαστε πρόθυμοι να πάμε σε Εκείνον με πίστη, ειδικά όταν το μονοπάτι εμπρός μας φαίνεται αδύνατο; Και με ποιους τρόπους μας εξυψώνει σε ασφαλές μέρος, όταν παραπαίουμε; Πώς μπορούμε να αποβλέπουμε πιστά προς Εκείνον σε κάθε σκέψη, χωρίς αμφιβολία ή φόβο;

Αν θέλετε να αισθανθείτε την αγάπη του Θεού πιο άφθονα στη ζωή σας, επιτρέψτε μου να σας ζητήσω να σκεφθείτε τα εξής:

• Πρώτον, κάντε συχνά παύση για να θυμάστε ότι είστε τέκνο του Θεού και να σκέπτεστε τα πράγματα για τα οποία είστε ευγνώμονες.

• Δεύτερον, να προσεύχεστε καθημερινά, ζητώντας από τον Επουράνιο Πατέρα να σας βοηθήσει να γνωρίζετε ποιος γύρω σας χρειάζεται να νιώσει την αγάπη Του.

• Τρίτον, ρωτήστε ειλικρινώς τι μπορείτε να κάνετε για να βοηθήσετε αυτό το άτομο να αισθανθεί την αγάπη του Θεού.

• Και τέταρτον, ενεργήστε πάραυτα επί της εμπνεύσεως που λαμβάνετε.

Εάν προσευχόμαστε με συνέπεια και ζητούμε για λογαριασμό άλλων, ο Θεός θα μας δείξει τους ανθρώπους που μπορούμε να βοηθήσουμε. Και αν ενεργούμε πάραυτα, μπορούμε να γίνουμε το μέσο μέσω του οποίου Εκείνος απαντά στις προσευχές τους. Κάνοντάς το αυτό, εν καιρώ, θα λάβουμε απαντήσεις στις προσευχές μας και θα αισθανθούμε την αγάπη του Θεού στη ζωή μας.

Πριν από λίγους μήνες, ενώ ταξιδεύαμε στο Βιετνάμ, η σύζυγός μου και εγώ ήμασταν σε μία πτήση που απογειώθηκε μέσα σε μια δυνατή καταιγίδα. Οι αναταράξεις ήταν έντονες και από το παράθυρό μας διακρίνονταν σκοτεινά σύννεφα, δυνατή βροχή και αστραπές. Ύστερα από μια μακρά και ασταθή άνοδο, το αεροπλάνο μας τελικά ανέβηκε επάνω από τα σύννεφα της καταιγίδας και εμφανίσθηκε σε αυτή την υπέροχη θέα. Θυμηθήκαμε για άλλη μια φορά τον Επουράνιο Πατέρα μας και τον Ιησού Χριστό και νιώσαμε τη μεγάλη Τους αγάπη για εμάς.

Αγαπητοί φίλοι, ως κάποιος που έχει βιώσει την αγάπη του Θεού, καταθέτω με χαρά μαρτυρία ότι ο Σωτήρας Ιησούς Χριστός είναι η αγάπη του Θεού. Η αγάπη Του για εμάς είναι τέλεια, προσωπική και αέναη. Καθώς Τον ακολουθούμε πιστώς, είθε να είμαστε πλήρεις της αγάπης Του και είθε να είμαστε ένας φάρος που θα καθοδηγεί άλλους στην αγάπη Του. Στο όνομα του Ιησού Χριστού, αμήν.