Αγνή αγάπη – ένα σημείο αληθινής ιδιότητος του μαθητού

Ο μαθητής είναι οπαδός ή μαθητής κάποιου άλλου. Οι μαθητές είναι «μαθητευόμενοι» που αφιερώνουν τη ζωή τους για να γίνουν σαν τον δάσκαλό τους. Συνεπώς, το να είναι κάποιος μαθητής του Ιησού Χριστού υπονοεί περισσότερα από το να πιστεύει στις διδασκαλίες και τη διδαχή Του. Εμπεριέχει ακόμη περισσότερα από το να αναγνωρίζουμε τη θειότητά Του και να Τον αποδεχόμαστε ως Σωτήρα και Λυτρωτή μας, όσο ζωτικής σημασίας και αν είναι αυτό.

Ο Πρόεδρος Ντάλλιν Χ. Όουκς εξήγησε: «Η ακολουθία του Χριστού δεν είναι μια περιστασιακή ή ευκαιριακή πρακτική. Είναι μια συνεχής δέσμευση και ένας τρόπος ζωής που πρέπει να μας καθοδηγεί ανά πάσα στιγμή και σε όλους τους τόπους». Η ιδιότητα του μαθητού είναι ένα συνειδητό ταξίδι που κάνουμε για να μεταμορφωθούμε μέσω της εξιλεωτικής θυσίας του Κυρίου και της επικουρικής δυνάμεώς Του. Ο πραγματικός προορισμός της ιδιότητος του μαθητού είναι στην κυριολεξία να γίνουμε όπως είναι ο Ιησούς Χριστός – ακόμη και στο σημείο να λάβουμε «την εικόνα Του στην όψη [μ]ας».

Για να είμαστε μαθητές του Κυρίου, πρέπει από πρόθεση να μιμούμαστε τις σκέψεις και τις πράξεις Του κάθε ημέρα – για παράδειγμα, την υπακοή, την ταπεινοφροσύνη και την υπομονή Του. Καθώς ενσωματώνουμε σταδιακώς αυτά τα στοιχεία χαρακτήρα στην ταυτότητά μας, γινόμαστε «κοινωνοί της θείας φύσης [Του]». Αυτή η μίμηση του χαρακτήρα του Σωτήρος βρίσκεται στην καρδιά της λατρείας Του. Όπως δίδαξε ο Πρόεδρος Νέλσον: «Η λατρεία μας για τον Ιησού εκφράζεται καλύτερα με τη μίμηση του Ιησού από εμάς».

Από όλα τα πολλά θεία γνωρίσματα του Ιησού Χριστού που πρέπει να μιμηθούμε, ένα κατέχει εξέχουσα θέση και ενσαρκώνει όλα τα άλλα. Αυτό το γνώρισμα είναι η αγνή αγάπη Του. Τόσο ο προφήτης Μόρμον όσο και ο Απόστολος Παύλος μας υπενθυμίζουν ότι χωρίς αγνή αγάπη «δεν εί[μαστε] τίποτα». Ή, όπως απεκαλύφθη στον Προφήτη Τζόζεφ Σμιθ, χωρίς «αγνή αγάπη, δεν μπορ[ούμ]ε να κάν[ουμ]ε τίποτα.

Ο Ίδιος ο Σωτήρας προσδιόρισε την αγάπη ως ένα σημείο με το οποίο θα αναγνωρίζονταν οι αληθινοί μαθητές Του, όταν διακήρυξε:

«Καινούργια εντολή σας δίνω: Να αγαπάτε ο ένας τον άλλον· όπως εγώ σας αγάπησα, κι εσείς να αγαπάτε ο ένας τον άλλον.

»Aπό τούτο θα γνωρίσουν όλοι ότι είστε μαθητές μου, εάν έχετε αγάπη ο ένας προς τον άλλον».

Η αγνή αγάπη είναι μία πλούσια έννοια που μπορεί να είναι δύσκολο να ορισθεί, αλλά γίνεται εύκολα αντιληπτή από όλους όσους τους αγγίζει. Το Να κηρύττετε το Ευαγγέλιό μου διδάσκει ότι «η αγνή αγάπη, όπως η πίστη οδηγεί σε δράση». Πράγματι, η αγνή αγάπη μπορεί να περιγραφεί ως «έμπρακτη αγάπη». Αυτή η περιγραφή παρέχει μεγάλη εσώτερη γνώση για τη συνοπτική δήλωση της ζωής του Σωτήρος – «πέρασε ευεργετώντας».

Ως οπαδοί του Ιησού Χριστού, θα πρέπει να επιζητούμε να μιμούμεθα τον τρόπο που ο Διδάσκαλός μας επέδειξε την αγνή αγάπη Του για τους άλλους. Μολονότι ο Σωτήρας εκδηλώνει αγνή αγάπη με πολλούς τρόπους, θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σε τρία συγκεκριμένα πρότυπα της αγνής αγάπης Του που είναι εύκολα ορατά στους αληθινούς μαθητές Του.

Πρώτον, ο Σωτήρας έδειξε αγνή αγάπη με το να είναι συμπονετικός. Κατά τη διάρκεια της διακονίας Του ανάμεσα στους Νεφίτες, όπως καταγράφεται στο Βιβλίο του Μόρμον, ο Κύριος προέτρεψε τον λαό να επιστρέψει σπίτι και να συλλογισθεί αυτά που είχε διδάξει και να προετοιμασθεί για την επιστροφή Του την επομένη. Το χρονικό αναφέρει στη συνέχεια:

«Ήταν δακρυσμένοι, και τον κοίταζαν σταθερά σαν να Του ζητούσαν να μείνει λίγο περισσότερο μαζί τους.

»Και τους είπε: Ιδού, τα σπλάχνα μου είναι γεμάτα συμπόνια προς εσάς».

Η συμπόνια είναι το τμήμα της αγνής αγάπης που επιδιώκει να ανακουφίσει τον πόνο. Γεμάτος συμπόνια, ο Κύριος θεράπευσε τους αρρώστους και τους βασανισμένους ανάμεσα στον λαό. Κατόπιν, ευλόγησε τα παιδιά τους, ενώ άγγελοι κατέβηκαν από τους ουρανούς και τα περιστοίχισαν. Εκτέλεσε αυτές τις τρυφερές, στοργικές πράξεις και πολλές άλλες, επειδή «σπλαχνίστηκε».

Ενώ υπηρετούσα ως νέος ιεραπόστολος στη Νότιο Αμερική, επωφελήθηκα ομοίως από τη συμπόνια ενός αγαπητού φίλου. Ένα βράδυ, ενώ οδηγούσα με τον συνάδελφό μου προς το σπίτι του προέδρου ιεραποστολής μας, ένας νεαρός άνδρας επάνω σε ποδήλατο έστριψε ξαφνικά μπροστά από το όχημα. Συνέβη τόσο γρήγορα που δεν μπόρεσα να αποφύγω τη σύγκρουση. Με τραγικό τρόπο, ο νεαρός σκοτώθηκε από την πρόσκρουση. Ήμουν συντετριμμένος για την απώλεια της ζωής του. Τρομοκρατημένος και σε κατάσταση καταπληξίας καθώς η απαίσια πραγματικότητα αυτού που μόλις είχε συμβεί έπεσε πάνω μου, με πήγαν στη φυλακή και με κλείδωσαν. Ποτέ δεν ένιωσα πιο φοβισμένος και μόνος. Ήμουν γεμάτος απόγνωση και φόβο ότι θα φυλακιζόμουν για το υπόλοιπο της ζωής μου.

Ένας έτερος ιεραπόστολος, ο Πρεσβύτερος Μπράιαν Κοτσίβαρ, έμαθε για το δυστύχημα και συγκινήθηκε από συμπόνια. Ήλθε στη φυλακή και παρακάλεσε τους αξιωματικούς να του επιτραπεί να μείνει μαζί μου στο κελλί για να μην είμαι μόνος μου. Ως εκ θαύματος, συμφώνησαν. Μέχρι σήμερα αισθάνομαι βαθιά ευγνωμοσύνη για την πράξη χριστοειδούς αγάπης αυτού του μαθητή, η οποία με ηρέμησε και με παρηγόρησε κατά τη διάρκεια της μεγαλύτερης στιγμής αγωνίας στη ζωή μου. Η φιλανθρωπική του συμπόνια ήταν ένα χαρακτηριστικό σημείο της ιδιότητος του μαθητού. Όπως παρατήρησε ο Πρόεδρος Νέλσον: «Ένας από τους πιο εύκολους τρόπους για να προσδιορίσετε έναν αληθινό οπαδό του Ιησού Χριστού είναι το πόσο συμπονετικά συμπεριφέρεται σε άλλους ανθρώπους».

Ένα άλλο παράδειγμα του τρόπου που ο Σωτήρας δείχνει την αγάπη Του είναι μέσω της τήρησης και της διακονίας Του στις ανείπωτες ανάγκες των άλλων. Στον άνδρα που ήταν χωλός για 38 χρόνια χωρίς κανέναν να τον βοηθά, ο Κύριος τον έκανε υγιή και τον παρότρυνε να ζήσει ενάρετα. Στη γυναίκα που συνελήφθη να μοιχεύει, Εκείνος προσέφερε ελπίδα και παρηγοριά αντί καταδίκη. Για τον παραλυτικό που τον κατέβασαν από τη στέγη, ο Κύριος προσέφερε συγχώρηση των αμαρτιών, όχι μόνο θεραπεία του σώματος.

Όταν εκλήθην να υπηρετήσω ως επίσκοπος, τα έξι μικρά παιδιά μας έκαναν τις συγκεντρώσεις μεταλήψεως δύσκολες για τη σύζυγό μου, Κριστίν, η οποία έπρεπε να τα διαχειρισθεί μόνη της, ενώ καθόμουν στο βήμα. Όπως μπορείτε να φαντασθείτε, τα παιδιά μας δεν ήταν συχνά τόσο ευλαβή. Παρατηρώντας την κατάστασή της, δύο μέλη του τομέως μας, ο Τζων και η Ντέμπι Μπένιτς, άρχισαν να κάθονται μαζί της κάθε Κυριακή για να βοηθήσουν. Η καλοσύνη τους συνεχίσθηκε για χρόνια και έγιναν «θετοί» παππούδες για την οικογένειά μας. Όπως ο Κύριος, αυτοί οι μαθητές είχαν παρατηρήσει την ανείπωτη ανάγκη και ενήργησαν με αγάπη – ένα εξέχον δείγμα της ιδιότητός τους του μαθητού.

Τέλος, η τέλεια αγάπη του Σωτήρος επικεντρώνεται στο να δώσει τη δυνατότητα σε όλα τα τέκνα του Θεού να εκπληρώσουμε τις θείες δυνατότητές μας, ώστε να μπορέσουμε να «γίν[ουμ]ε κοινωνοί της σωτηρίας του και της δύναμης τής λύτρωσής του». Καθώς γινόμαστε περισσότερο σαν τον Διδάσκαλό μας, η επιθυμία μας να βοηθήσουμε τους αδελφούς και τις αδελφές μας στο μονοπάτι της διαθήκης θα αυξηθεί φυσικά.

Επί παραδείγματι, μπορούμε να εξυψώσουμε πνευματικώς και να γίνουμε φίλοι με εκείνους που νιώθουν προσβεβλημένοι ή λησμονημένοι, να βοηθήσουμε όσους είναι νέοι στο εκκλησίασμά μας να αισθανθούν ευπρόσδεκτοι ή να προσκαλέσουμε φίλους να εκκλησιασθούν μαζί μας στη συγκέντρωση μεταλήψεως – ίσως αυτό το Πάσχα. Υπάρχουν αναρίθμητοι τρόποι να παροτρύνουμε και να βοηθήσουμε άλλους στην πρόοδό τους, αν επιζητήσουμε συνειδητά και με προσευχή τη βοήθεια των ουρανών για να έχουμε μάτια για να δούμε και καρδιά για να αισθανθούμε όπως βλέπει και αισθάνεται γι’ αυτούς ο Ιησούς Χριστός.

Η βοήθεια προς τους άλλους στο μονοπάτι της διαθήκης μπορεί να πάρει τη μορφή μίας αντισυμβατικής πράξεως υπηρετήσεως. Για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια της τρεχούσης αναθέσεώς μου στις Φιλιππίνες, έμαθα για την οικογένεια Αγκαμάτα. Βαπτίσθηκαν το 2023 και κατόπιν όρισαν με ανυπομονησία μία ημερομηνία για να επισφραγισθούν ως οικογένεια στον κοντινό Ναό της Ουρντανέτας στις Φιλιππίνες. Ωστόσο, λίγο πριν από το ραντεβού της οικογένειας, αρκετοί τυφώνες έπληξαν την περιοχή. Ο αδελφός Αγκαμάτα, καλλιεργητής ορύζης, δεν μπόρεσε να φυτέψει τις σοδειές του κατά τη διάρκεια των σφοδρών καταιγίδων. Όταν τελικά πέρασαν οι θύελλες, έπρεπε να φυτέψει γρήγορα το ρύζι, ενώ το έδαφος ήταν εμποτισμένο με νερό – οι ιδανικές συνθήκες για φύτευση. Δυστυχώς, το ταξίδι στον ναό θα έπρεπε να αναβληθεί.

Δύο μαθητές, ο Πρεσβύτερος και η αδελφή Κόιλαν, μαζί με τρεις νέους ιεραποστόλους υπηρετήσεως, άκουσαν για τον αγώνα της οικογένειας Αγκαμάτα και προσέφεραν βοήθεια παρ’ όλο που δεν είχαν εμπειρία στη γεωργία. Εργαζόμενοι κάτω από τον καυτό ήλιο, βοήθησαν να φυτευτούν τα φιντανάκια, επιτρέποντας στους Αγκαμάτα να ολοκληρώσουν το έργο τους και να παρευρεθούν στην επισφράγιση του ναού όπως είχε προγραμματισθεί. Ο Πρεσβύτερος Κόιλαν παρατήρησε ότι «η όψη [των Αγκαμάτα] έλαμπε καθώς τους βλέπαμε ενδεδυμένους στα λευκά στον οίκο του Κυρίου. Η χαρά που αισθανθήκαμε να τελούμε διακονία στον έναν είναι μια χαρά που δεν συγκρίνεται με τίποτα!»

Οι Αγκαμάτα απολαύουν τώρα των πλουσίων ευλογιών της επισφραγίσεως ως αιώνια οικογένεια, επειδή μερικοί έτεροι μαθητές πλήρεις αγνής αγάπης –ένα σημείο της ιδιότητός τους του μαθητού– απεφάσισαν να βοηθήσουν τους αδελφούς και τις αδελφές τους να προχωρήσουν στο μονοπάτι της διαθήκης.

Αδελφοί και αδελφές, η ιδιότητα του μαθητού του Ιησού Χριστού είναι ο μόνος τρόπος για να αποκτήσουμε διαρκή ευτυχία. Είναι ένα μονοπάτι γεμάτο με συνειδητές και ουσιαστικές πράξεις αγάπης προς τους άλλους. Ενώ το μονοπάτι της ιδιότητος του μαθητού μπορεί να είναι δύσκολο και απαιτητικό και ενώ μερικές φορές μπορεί να παλεύουμε και να αποτυγχάνουμε, μπορούμε να παρηγορηθούμε ότι ο Θεός μάς νοιάζεται και λαχταρά να μας βοηθήσει κάθε φορά που προσπαθούμε. Ο Ησαΐας μας υπενθυμίζει ότι «ο Θεός [θα μας] κρατ[ήσει] το χέρι, λέγοντας… Μη φοβάσ[τε]· εγώ θα [σας] βοηθήσω».

Με αυτή τη διαβεβαίωση από τον Πατέρα μας στους Ουρανούς κατά νου, προσεύχομαι ενθέρμως ώστε να μπορέσουμε να ακολουθήσουμε την προτροπή του Προέδρου Νέλσον να δώσουμε προτεραιότητα στην ιδιότητά μας του μαθητού. Είθε να «προσευχ[όμαστε] στον Πατέρα με όλη τη δύναμη της καρδιάς» να «[είμαστε] γεμάτοι με την αγάπη αυτήν που Εκείνος έχει απονείμει σε όλους όσοι είναι αληθινοί οπαδοί του Υιού του, Ιησού Χριστού… ώστε όταν παρουσιαστεί να είμαστε σαν Αυτόν», επειδή φέρουμε ένα σημείο αληθινής ιδιότητος του μαθητού, το οποίο είναι «αγνή αγάπη… η αγνή αγάπη του Χριστού».

Καταθέτω μαρτυρία ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο ζων, ένδοξος Σωτήρας, Λυτρωτής, Παράδειγμα και Φίλος μας. Στο όνομα του Ιησού Χριστού, αμήν.