Προσωπική προετοιμασία για να συναντήσουμε τον Σωτήρα

Αγαπητοί μου αδελφοί και αγαπητές μου αδελφές, τον περασμένο Οκτώβριο, ο Πρόεδρος Ράσσελ Μ. Νέλσον δίδαξε: «Τώρα είναι ο καιρός για εσάς και για εμένα να προετοιμασθούμε για τη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου και Σωτήρος μας, Ιησού Χριστού». Όταν ο Πρόεδρος Νέλσον μιλά για τη Δευτέρα Παρουσία, είναι πάντα με χαρούμενη αισιοδοξία. Ωστόσο, ένα κορίτσι στην Προκαταρκτική μου είπε προσφάτως ότι αγχώνεται όποτε αναφέρεται η Δευτέρα Παρουσία. Είπε: «Φοβάμαι, επειδή άσχημα πράγματα πρόκειται να συμβούν προτού έλθει ξανά ο Ιησούς».

Δεν είναι μόνο τα παιδιά που μπορεί να αισθάνονται έτσι. Η καλύτερη συμβουλή για εκείνη, για εσάς και για εμένα είναι να ακολουθούμε τις διδασκαλίες του Σωτήρος. Οι οδηγίες Του δεν είναι ούτε μυστηριώδεις ούτε περίπλοκες. Όταν τις ακολουθούμε, δεν χρειάζεται να φοβόμαστε ή να ανησυχούμε.

Προς το τέλος της θνητής διακονίας Του, ο Ιησούς Χριστός ρωτήθηκε πότε θα έλθει ξανά. Απαντώντας, δίδαξε τρεις παραβολές, καταγεγραμμένες στο Κατά Ματθαίον 25, για το πώς να προετοιμασθούμε να Τον συναντήσουμε – είτε κατά τη Δευτέρα Παρουσία Του είτε όποτε φύγουμε από αυτόν τον κόσμο. Αυτές οι διδασκαλίες είναι κρίσιμης σημασίας, διότι η προσωπική προετοιμασία για να συναντήσουμε τον Θεό είναι σημαντική για τον σκοπό της ζωής.

Ο Σωτήρας αρχικά είπε την παραβολή των δέκα παρθένων. Σε αυτήν την παραβολή, δέκα παρθένες πήγαν σε μία γαμήλια γιορτή. Οι πέντε πράττοντας με σωφροσύνη έφεραν λάδι για να γεμίσουν τα λυχνάρια τους και οι πέντε πράττοντας με αφροσύνη δεν το έκαναν. Όταν αναγγέλθηκε η επικείμενη άφιξη του γαμπρού, οι μωρές παρθένοι έτρεξαν να αγοράσουν λάδι. Όταν επέστρεψαν, ήταν πολύ αργά. Η πόρτα της γιορτής ήταν κλειστή.

Ο Ιησούς προσδιόρισε τρεις πτυχές της παραβολής για να μας βοηθήσει. Εξήγησε:

«Και κατά την ημέρα εκείνη, όταν θα έλθω στη δόξα μου, θα εκπληρωθεί η παραβολή που έχω πει για τις δέκα παρθένες.

»Διότι όσοι είναι σοφοί και έχουν δεχτεί την αλήθεια, και έχουν δεχθεί το Άγιο Πνεύμα για οδηγό τους, και δεν έχουν παραπλανηθεί – αληθινά σας λέω, εκείνοι… θα ανθέξουν εκείνη την ημέρα».

Με άλλα λόγια, δεν χρειαζόταν να φοβούνται ή να αγχώνονται, διότι θα επιζούσαν και θα ευημερούσαν. Θα επικρατούσαν.

Εάν είμαστε σώφρονες, λαμβάνουμε την αλήθεια αποδεχόμενοι το Ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού μέσω των διατάξεων και διαθηκών της ιεροσύνης. Κατόπιν, προσπαθούμε να παραμείνουμε άξιοι για να έχουμε πάντοτε το Άγιο Πνεύμα μαζί μας. Αυτή η ικανότητα πρέπει να αποκτηθεί ατομικά και προσωπικά, λίγο-λίγο. Οι συνεχείς, προσωπικές, ιδιαίτερες πράξεις αφοσίωσης καλούν το Άγιο Πνεύμα να μας καθοδηγήσει.

Το τρίτο στοιχείο που τόνισε ο Ιησούς είναι να αποφεύγουμε την εξαπάτηση. Ο Σωτήρας προειδοποίησε:

«Bλέπετε μήπως κάποιος σάς πλανήσει·

»επειδή, θα ’ρθουν πολλοί στο όνομά μου, λέγοντας: Eγώ είμαι ο Xριστός· και θα πλανήσουν πολλούς».

Ο Σωτήρας γνώριζε ότι δόλιοι άνθρωποι θα προσπαθούσαν να εξαπατήσουν ακόμα και τους εκλεκτούς και ότι πολλοί μαθητές θα εξαπατώντο. Δεν θα πρέπει να πιστεύουμε εκείνους που ψευδώς ισχυρίζονται ότι έχουν τη θεία έγκριση ούτε να επιχειρούμε να πάμε σε δήθεν ερήμους ή μυστικούς χώρους για να διδαχθούμε από απομιμήσεις.

Το Βιβλίο του Μόρμον μας διδάσκει πώς μπορούμε να ξεχωρίσουμε τους απατεώνες από τους μαθητές. Οι μαθητές πάντοτε προωθούν την πίστη στον Θεό, την υπηρέτηση Εκείνου και τα καλά έργα. Δεν θα εξαπατηθούμε, όταν επιζητούμε και λαμβάνουμε συμβουλές από έμπιστα άτομα, τα οποία είναι τα ίδια πιστοί μαθητές του Σωτήρος.

Μπορούμε επίσης να αποφεύγουμε την εξαπάτηση λατρεύοντας τακτικά στον ναό. Αυτό μας βοηθά να διατηρούμε μια αιώνια προοπτική και μας προστατεύει από επιρροές που θα μπορούσαν να μας αποσπάσουν την προσοχή ή να μας κάνουν να παρεκκλίνουμε από το μονοπάτι της διαθήκης.

Το δίδαγμα αυτής της παραβολής αυτής των δέκα παρθένων είναι ότι είμαστε σώφρονες, όταν αποδεχόμαστε το Ευαγγέλιο, επιζητούμε να έχουμε το Άγιο Πνεύμα μαζί μας και αποφεύγουμε την εξαπάτηση. Οι πέντε σώφρονες παρθένοι δεν μπορούσαν να βοηθήσουν εκείνες που δεν είχαν λάδι. Κανείς δεν μπορεί να αποδεχθεί το Ευαγγέλιο, να έχει οδηγό το Άγιο Πνεύμα και να αποφύγει την εξαπάτηση για λογαριασμό μας. Πρέπει να το κάνουμε αυτό για τον εαυτό μας.

Ο Σωτήρας κατόπιν είπε την παραβολή των ταλάντων. Σε αυτήν την παραβολή, ένας άνδρας έδωσε διάφορα χρηματικά ποσά, τα οποία αναφέρονται ως τάλαντα, σε τρεις υπηρέτες. Σε έναν υπηρέτη έδωσε πέντε τάλαντα, σε έναν άλλον έδωσε δύο και σε έναν τρίτο έδωσε ένα. Με τον καιρό, οι πρώτοι δύο υπηρέτες διπλασίασαν αυτά που είχαν λάβει. Όμως ο τρίτος υπηρέτης απλώς έθαψε το μοναδικό του τάλαντο. Και στους δύο υπηρέτες που είχαν διπλασιάσει τα τάλαντά τους, ο άνδρας είπε: «Eύγε, δούλε αγαθέ, και πιστέ· στα λίγα φάνηκες πιστός, επάνω σε πολλά θα σε καταστήσω· μπες μέσα στη χαρά τού κυρίου σου».

Ο άνδρας έπειτα επέπληξε τον υπηρέτη που είχε θάψει το τάλαντό του, διότι ήταν «πονηρός και οκνηρός». Το τάλαντο αυτού του υπηρέτη αφαιρέθηκε και εκείνος εξορίστηκε. Ωστόσο, αν αυτός ο υπηρέτης είχε διπλασιάσει το τάλαντό του, θα είχε λάβει τον ίδιο έπαινο και την ίδια ανταμοιβή όπως οι άλλοι υπηρέτες.

Ένα μήνυμα αυτής της παραβολής είναι ότι ο Θεός αναμένει από εμάς να μεγαλύνουμε τις ικανότητες που μας έχουν δοθεί, αλλά δεν θέλει να συγκρίνουμε τις ικανότητές μας με εκείνες των άλλων. Εξετάστε αυτή την εσώτερη γνώση που παρέχεται από τον χασιδικό λόγιο του 18ου αιώνα τον Ζούσια του Ανιπόλ. Ο Ζούσια ήταν ένας διάσημος δάσκαλος που άρχισε να φοβάται καθώς πλησίαζε στον θάνατο. Οι μαθητές του ρώτησαν: «Δάσκαλε, γιατί τρέμεις; Έχεις ζήσει μια καλή ζωή. Σίγουρα ο Θεός θα σου δώσει μια μεγάλη ανταμοιβή».

Ο Ζούσια είπε: «Αν ο Θεός μου πει: “Ζούσια, γιατί δεν ήσουν άλλος ένας Μωυσής;” Θα πω: “Επειδή δεν μου έδωσες το μεγαλείο ψυχής που έδωσες στον Μωυσή”. Και αν σταθώ εμπρός στον Θεό και Εκείνος πει: “Ζούσια, γιατί δεν ήσουν άλλος ένας Σολομώντας;” Θα πω: “Επειδή δεν μου έδωσες τη σοφία του Σολομώντα”. Αλλά, αλοίμονο, τι θα πω αν σταθώ μπροστά στον Δημιουργό μου και μου πει: “Ζούσια, γιατί δεν ήσουν ο Ζούσια; Γιατί δεν ήσουν ο άνδρας που σου έδωσα την ικανότητα να είσαι;” Α, γι’ αυτό τρέμω».

Πράγματι, ο Θεός θα απογοητευτεί, αν δεν βασιστούμε στα θετικά στοιχεία, το έλεος και τη χάρη του Σωτήρος για να μεγαλύνουμε τις ικανότητες που μας έδωσε ο Θεός. Με την στοργική Του βοήθεια, αναμένει από εμάς να γίνουμε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας. Το γεγονός ότι ξεκινήσαμε με διαφορετικές ικανότητες είναι άσχετο για Εκείνον. Και ούτε θα πρέπει να ενδιαφέρει εμάς.

Τελικώς, ο Σωτήρας είπε την παραβολή των προβάτων και των εριφίων. Όταν επιστρέψει στη δόξα Του, «μπροστά του θα συναχτούν όλα τα έθνη· και θα τους χωρίσει από αναμεταξύ τους, όπως ο ποιμένας χωρίζει τα πρόβατα από τα ερίφια. Και τα μεν πρόβατα θα τα στήσει από τα δεξιά του, ενώ τα ερίφια από τα αριστερά».

Εκείνοι στα δεξιά Του έγιναν κληρονόμοι στο βασίλειό Του και εκείνοι στα αριστερά Του δεν έλαβαν κληρονομιά. Αυτό που έκανε τη διαφορά ήταν αν Τον τάισαν όταν πεινούσε, αν Του έδωσαν να πιει όταν διψούσε, αν Τον φιλοξένησαν όταν ήταν ξένος, αν Τον έντυσαν όταν ήταν γυμνός και αν Τον επισκέφθηκαν όταν ήταν άρρωστος ή φυλακισμένος.

Όλοι ήταν μπερδεμένοι, τόσο εκείνοι στα δεξιά όσο και εκείνοι στα αριστερά. Τον ρώτησαν πότε Του είχαν δώσει ή πότε δεν Του είχαν δώσει φαγητό, να πιει και ρούχα ή πότε Τον είχαν βοηθήσει, όταν ήταν ευάλωτος. Σε απάντηση, ο Σωτήρας είπε: «Σας διαβεβαιώνω, καθόσον αυτό το κάνατε σε έναν από τούτους τούς ελάχιστους αδελφούς μου, το κάνατε σε μένα».

Το μήνυμα της παραβολής είναι ξεκάθαρο: όταν υπηρετούμε άλλους, υπηρετούμε τον Θεό. Όταν δεν το κάνουμε, απογοητεύουμε. Αναμένει από εμάς να χρησιμοποιούμε τα χαρίσματα, τα ταλέντα και τις ικανότητές μας για να ευλογούμε τη ζωή των τέκνων του Επουράνιου Πατέρα. Η θεία παρόρμηση να υπηρετούμε άλλους απεικονίζεται σε ένα ποίημα που γράφτηκε τον 19ο αιώνα από τον Φινλανδό ποιητή Γιόχαν Λούντβιχ Ρούνεμπεργκ. Τα αδέλφια μου και εγώ ακούγαμε επανειλημμένα το ποίημα «Ο Αγρότης Πάαβο» σε όλη την παιδική μας ηλικία. Στο ποίημα, ο Πάαβο ήταν ένας φτωχός αγρότης που ζούσε με τη σύζυγό του και τα παιδιά τους στην περιοχή των λιμνών της κεντρικής Φινλανδίας. Επί πολλά συναπτά έτη, οι περισσότερες από τις καλλιέργειές του καταστράφηκαν, είτε εξαιτίας του νερού από την ανοιξιάτικη τήξη του χιονιού, είτε εξαιτίας κάποιας καλοκαιρινής χαλαζόπτωσης, είτε εξαιτίας παγετού νωρίς το φθινόπωρο. Κάθε φορά που ερχόταν η πενιχρή συγκομιδή, η γυναίκα του αγρότη θρηνούσε: «Πάαβο, Πάαβο, δυστυχή άνθρωπε, ο Θεός μας εγκατέλειψε». Ο Πάαβο, σε απάντηση, έλεγε στωικά: «Ανακάτεψε τον φλοιό με το αλεύρι σίκαλης για να φτιάξεις ψωμί, ώστε τα παιδιά να μην πεινάσουν. Θα δουλέψω σκληρότερα για να αποστραγγίσω τα βαλτώδη χωράφια. Ο Θεός μας δοκιμάζει, αλλά θα μας φροντίσει».

Κάθε φορά που καταστρέφονταν οι σοδειές, ο Πάαβο έδινε οδηγίες στη σύζυγό του να διπλασιάζει την ποσότητα φλοιού που ανακάτευε στο αλεύρι για να χορτάσουν. Εργάστηκε επίσης σκληρότερα, σκάβοντας τάφρους για να αποστραγγίσει το έδαφος και να μειώσει την έκθεση των χωραφιών του στην ανοιξιάτικη απορροή υδάτων και στον πρώιμο φθινοπωρινό παγετό.

Μετά από χρόνια κακουχιών, ο Πάαβο τελικά συγκόμισε μια πλούσια σοδειά. Η σύζυγός του πανηγύρισε: «Πάαβο, Πάαβο, αυτές είναι καλές εποχές! Είναι καιρός να πετάξουμε τον φλοιό και να ψήσουμε ψωμί φτιαγμένο μόνο με σίκαλη». Αλλά ο Πάαβο πήρε με σοβαρότητα το χέρι της γυναίκας του και είπε: «Ανακάτεψε το μισό αλεύρι με τον φλοιό, γιατί τα χωράφια του γείτονά μας έχουν παγώσει». Ο Πάαβο θυσίασε την αφθονία τη δική του και της οικογένειάς του για να βοηθήσει τον συντετριμμένο και άπορο γείτονά του.

Το μάθημα της παραβολής του Σωτήρος για τα πρόβατα και τα ερίφια είναι ότι πρέπει να χρησιμοποιούμε τα χαρίσματα που μας έχουν δοθεί –τον χρόνο, τα ταλέντα και τις ευλογίες μας– για να υπηρετούμε τα τέκνα του Επουράνιου Πατέρα, ειδικά τα πιο ευάλωτα και τα πιο φτωχά.

Η πρόσκλησή μου προς το αγχωμένο παιδί της Προκαταρκτικής που ανέφερα προηγουμένως, και προς τον καθέναν από εσάς, είναι να ακολουθείτε τον Ιησού Χριστό και να εμπιστεύεστε το Άγιο Πνεύμα, όπως θα εμπιστευόσασταν έναν αγαπημένο φίλο. Βασιστείτε σε εκείνους που σας αγαπούν και που αγαπούν τον Σωτήρα. Να επιζητείτε την καθοδήγηση του Θεού για να αναπτύξετε τις μοναδικές ικανότητές σας και να βοηθάτε άλλους, ακόμη και όταν αυτό δεν είναι εύκολο. Θα είστε έτοιμοι να συναντήσετε τον Σωτήρα και θα μπορείτε μαζί με τον Πρόεδρο Νέλσον να είστε χαρούμενα αισιόδοξοι. Κάνοντάς το αυτό, βοηθάτε τον κόσμο να προετοιμασθεί για τη Δευτέρα Παρουσία του Ιησού Χριστού και θα ευλογηθείτε με επαρκή ελπίδα για να εισέλθετε στην ανάπαυση και αγαλλίαση του Κυρίου, τώρα και στο μέλλον.

Έτσι τραγουδούμε και σε έναν από τους νέους ύμνους μας:

Στο όνομα του Ιησού Χριστού, αμήν.