Το επουράνιο σύστημα καθοδήγησής μας
Καθώς εστιάζουμε τη ζωή μας στον Ιησού Χριστό, θα βρούμε τον δρόμο μας προς το σπίτι, υπομένοντας μέχρι τέλους και αγαλλιάζοντας μέχρι τέλους.
Ο Ιησούς Χριστός άλλαξε τη ζωή μου, όταν βαπτίσθηκα σε ηλικία 26 ετών στο αγαπημένο μου Φρουτιγιάρ της Χιλής. Εκείνη την εποχή, λόγω της δουλειάς μου πήγαινα πέρα από τον ωκεανό, τα ποτάμια και τις λίμνες της όμορφης Παταγονίας της Χιλής. Μετά τη βάπτισή μου, είδα το έργο και τη ζωή μου με έναν νέο και διαφορετικό τρόπο, αναγνωρίζοντας ότι πραγματικά «τα πάντα δηλούν ότι υπάρχει Θεός».
Στη φύση, οι σολομοί γεννιούνται στην πηγή των ποταμών. Σε κάποιο σημείο της ζωής τους, πρέπει να κολυμπήσουν προς τα κάτω για να φτάσουν στον ωκεανό, όπου βρίσκουν την τροφή και τις συνθήκες που είναι απαραίτητες για την ανάπτυξή τους.
Αλλά ο ωκεανός είναι επίσης ένα επικίνδυνο μέρος, όπου παραμονεύουν θηρευτές και όπου οι ψαράδες προσπαθούν να πιάσουν τον σολομό με φανταχτερά αγκίστρια τα οποία μιμούνται την τροφή, αλλά δεν τους τρέφουν. Εάν οι σολομοί μπορέσουν να επιβιώσουν από αυτές τις απειλές, θα είναι έτοιμοι να χρησιμοποιήσουν το ισχυρό σύστημα καθοδήγησής τους, για να επιστρέψουν στο ποτάμι στον ίδιο τόπο όπου γεννήθηκαν, αντιμετωπίζοντας νέες και μερικές γνωστές δυσκολίες. Οι επιστήμονες έχουν μελετήσει τη μεταναστευτική συμπεριφορά τους εδώ και χρόνια και έχουν ανακαλύψει ότι χρησιμοποιούν έναν τύπο μαγνητικού χάρτη, παρόμοιο με το Παγκόσμιο Σύστημα Θεσιθεσίας (GPS), για να τους καθοδηγήσει στον τελικό προορισμό τους με απίστευτη ακρίβεια.
Μπορούμε όλοι να επιστρέψουμε μία ημέρα στην επουράνια κατοικία από όπου ήρθαμε. Και όπως ο σολομός, έχουμε τον δικό μας μαγνητικό χάρτη ή «Φως του Χριστού» να μας καθοδηγεί εκεί. Ο Ιησούς δίδαξε τους αποστόλους Του: «Εγώ είμαι ο δρόμος, και η αλήθεια, και η ζωή· κανένας δεν έρχεται στον Πατέρα, παρά μόνον διαμέσου εμού».
Καθώς εστιάζουμε τη ζωή μας στον Ιησού Χριστό, θα βρούμε τον δρόμο μας προς το σπίτι, υπομένοντας μέχρι τέλους και αγαλλιάζοντας μέχρι τέλους. Ο Πρόεδρος Ράσσελ Μ. Νέλσον δίδαξε ότι «η χαρά που αισθανόμαστε έχει λίγο να κάνει με τις συνθήκες της ζωής μας και τα πάντα με το σημείο εστίασης της ζωής μας».
Η θεία φύση και ο προορισμός μας
Από τη διακήρυξη επί της οικογενείας διαβάζουμε ότι «[καθένας από εμάς] είναι ένας αγαπημένος γυιος-πνεύμα ή θυγατέρα-πνεύμα ουράνιων γονέων και, ως τέτοιος, διαθέτει μία θεία φύση και έναν θείο προορισμό… Κατά την προγήινη ζωή, οι γυιοι-πνεύματα και οι θυγατέρες-πνεύματα γνώριζαν και λάτρευαν τον Θεό ως τον Αιώνιο Πατέρα τους, εδέχθησαν δε το σχέδιό Του, βάσει του οποίου τα τέκνα Του θα μπορούσαν να αποκτήσουν ένα υλικό σώμα από σάρκα και οστά, καθώς και γήινες εμπειρίες για να προαχθούν προς την τελείωση και τελικά να πραγματώσουν τον θείο προορισμό τους ως κληρονόμων της αιώνιας ζωής».
Πριν από τη γέννησή Του στη θνητότητα, ο Ιησούς Χριστός εμφανίσθηκε στον Μωυσή και του μίλησε εκ μέρους του Πατέρα. Είπε στον Μωυσή ότι είχε ένα μεγάλο έργο γι’ αυτόν να κάνει. Κατά τη διάρκεια εκείνης της συνάντησης, ο Κύριος τον αποκάλεσε «γιε μου» αρκετές φορές.
Ύστερα από αυτήν την εμπειρία, ο Σατανάς ήλθε βάζοντάς τον σε πειρασμό, λέγοντας: «Μωυσή, γιε τού ανθρώπου, προσκύνησέ με».
Ο Μωυσής απήντησε στον πειρασμό ενθυμούμενος τη θεία φύση του, λέγοντας: «Ποιος είσαι εσύ; Διότι ιδού, εγώ είμαι γιος Θεού». Η αλήθεια ελευθέρωσε τον Μωυσή από την επίθεση του εναντίου.
Αδελφοί και αδελφές, τα εμπόδια της θνητότητας είναι αληθινά. Συχνά είναι δελεαστικά, αλλά επιδιώκουν μόνον έναν στόχο: να μας βγάλουν από την πορεία των ζωντανών υδάτων που οδηγούν στον Πατέρα και στην αιώνια ζωή.
Γνωρίζω πόσο αληθινά μπορούν να είναι τα εμπόδια της θνητότητας. Μια Κυριακή, ως νεοφώτιστος, δίδασκα μία τάξη ιεροσύνης, όταν προέκυψε μία ανησυχητική συζήτηση. Δυσκολεύτηκα να τελειώσω το μάθημά μου. Προσβλήθηκα και ένιωσα ότι ήμουν το θύμα. Χωρίς να πω λέξη, κατευθύνθηκα προς την έξοδο με την ιδέα ότι δεν θα επέστρεφα στην εκκλησία για ένα διάστημα.
Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, ένας ανήσυχος φέρων την ιεροσύνη στάθηκε εμπρός μου. Με προέτρεψε στοργικά να επικεντρωθώ στον Χριστό και όχι στην κατάσταση που είχαμε βιώσει στην τάξη. Καθώς αναπολούσα την εμπειρία μαζί του, μου ανέφερε ότι άκουσε μια φωνή να του λέει: «Πήγαινε πίσω του. Είναι σημαντικός για μένα».
Αγαπητοί μου φίλοι, είμαστε όλοι σημαντικοί για Εκείνον. Ο Πρόεδρος Νέλσον δίδαξε ότι «χάρη στη διαθήκη μας με τον Θεό, δεν θα κουραστεί ποτέ στις προσπάθειές Του να μας βοηθήσει και δεν θα εξαντλήσουμε ποτέ την ευσπλαχνική υπομονή Του μαζί μας». Η θεία φύση μας και η σχέση διαθήκης με τον Θεό μάς δίνουν το δικαίωμα να λάβουμε θεία βοήθεια.
Η ανάγκη για θρέψη
Ακριβώς όπως ο σολομός πρέπει να τραφεί στον ωκεανό για να αναπτυχθεί, πρέπει επίσης να τραφούμε πνευματικά, για να αποφύγουμε τον θάνατο από πνευματικό υποσιτισμό. Η προσευχή, οι γραφές, ο ναός και η τακτική προσέλευσή μας στις συγκεντρώσεις της Κυριακής είναι ζωτικής σημασίας στο πνευματικό μενού μας.
Τον Νοέμβριο του 1956, ο Ρικάρντο Γκαρσία εισήλθε στα ύδατα του βαπτίσματος στη Χιλή και έγινε το πρώτο μέλος της Εκκλησίας στη χώρα μου. Μόλις μία ημέρα πριν πεθάνει, δήλωσε ενώπιον της οικογένειας και των φίλων του: «Πριν από πολλά χρόνια οι ιεραπόστολοι με κάλεσαν να είμαι ευτυχισμένος μαζί με την οικογένειά μου. Είμαι ένας ευτυχισμένος άνθρωπος. Πείτε σε όλους στη Χιλή ότι το Ευαγγέλιο είναι ευτυχία».
Αφού γαλουχήθηκε με το Ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού, ο Ρικάρντο αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή του στην υπηρέτηση του Θεού και του πλησίον του με αγάπη. Το παράδειγμά του της ιδιότητος του μαθητού έχει ευλογήσει γενεές, συμπεριλαμβανομένου εμού. Ο Προφήτης Τζόζεφ Σμιθ δίδαξε ότι «ο άνθρωπος εκείνος που είναι γεμάτος με την αγάπη του Θεού δεν αρκείται με την ευλογία της οικογενείας του μόνον, αλλά η αγάπη του προσεγγίζει όλη την ανθρώπινη φυλή».
Επιστροφή στην επουράνια οικία μας
Βαθιά μέσα στον καθέναν μας υπάρχει η επιθυμία να επιστρέψουμε στην επουράνια οικία μας και ο Ιησούς Χριστός είναι το επουράνιο σύστημα καθοδήγησής μας. Εκείνος είναι ο δρόμος. Η εξιλεωτική θυσία Του καθιστά δυνατό να συνάψουμε ιερές διαθήκες με τον Θεό. Άπαξ και συνάψουμε διαθήκες, θα βρεθούμε μερικές φορές να κολυμπάμε κόντρα στο ρεύμα. Ο κίνδυνος, η απογοήτευση, ο πειρασμός και τα βάσανα θα δοκιμάσουν την πίστη και την πνευματική μας δύναμη. Ζητήστε βοήθεια. Ο Ιησούς Χριστός καταλαβαίνει και είναι πάντοτε πρόθυμος να μοιραστεί τα βάρη μας.
Θυμηθείτε ότι είναι γνωστός ως «άνθρωπος θλίψεων και δόκιμος ασθένειας». Ο Σωτήρας διεκήρυξε: «Μέσα στον κόσμο θα έχετε θλίψη· αλλά, να έχετε θάρρος· εγώ νίκησα τον κόσμο». Η εξιλεωτική θυσία Του επιτρέπει να συγχωρηθούν οι αμαρτίες μας σε σημείο που δεν τις θυμάται πλέον.
Μπορεί να μην ξεχάσουμε εντελώς τις αμαρτίες μας ως μέρος της θνητής μάθησής μας, ούτως ώστε να θυμόμαστε να μην τις επαναλάβουμε. Αντιθέτως, θα Τον θυμόμαστε καθώς μεταλαμβάνουμε στην εκκλησία κάθε Κυριακή. Αυτή η διάταξη είναι ουσιώδες μέρος της λατρείας μας και της πνευματικής μας ανάπτυξης. Η χαρά έρχεται όταν καταλαβαίνουμε ότι αυτή δεν είναι απλώς άλλη μία ημέρα. «Το Σάββατο έγινε για τον άνθρωπο» με σκοπό να μας δώσει ανάπαυση από τον κόσμο και να ανανεώσει το σώμα και το πνεύμα μας.
Τον θυμόμαστε επίσης όταν πηγαίνουμε στον ναό – τον οίκο του Κυρίου. Οι ναοί μας δίνουν βαθύτερη γνώση για τον Ιησού Χριστό ως το κέντρο της διαθήκης που μας οδηγεί στην αιώνια ζωή, «το μεγαλύτερο… από τα δώρα του Θεού».
Η παρουσία μου στον ναό μού έχει δώσει παρηγοριά και μεγάλη ελπίδα για τον αιώνιο προορισμό μας. Έχω βιώσει επουράνιες σχέσεις με ανθρώπους και στις δύο πλευρές του καταπετάσματος. Έχω δει θαύματα θεραπείας στη ζωή των μικρών παιδιών μου, δύο εκ των οποίων ζουν με αθέατες ασθένειες που απαιτούν καθημερινή φροντίδα για το υπόλοιπο αυτής της ζωής.
Η οικογένειά μας αγαλλιάζει καθώς μιλάμε για το σχέδιο της ευδαιμονίας. Τα πρόσωπα των παιδιών μου φωτίζονται, όταν ακούν ότι χάρη στον Ιησού Χριστό, «η ταλαιπωρία δεν θα είναι παρά μόνο μία μικρή στιγμή». Αγαπούμε τα παιδιά μας βαθιά και ξέρουμε ότι κάποια μέρα, όπως δίδαξε ο Πρόεδρος Τζέφρυ Ρ. Χόλλαντ, θα «σταθούν μπροστά μας ένδοξα και μεγαλειώδη, εκπληκτικά τέλεια στο σώμα και στον νου». Οι διαθήκες μας μάς φέρνουν πιο κοντά στον Θεό μέχρι του σημείου να κάνουμε το αδύνατο δυνατό, γεμίζοντας κάθε χώρο σκότους και αμφιβολίας με φως και ειρήνη.
Χάρη στον Ιησού Χριστό, ελπίδα και βάσιμοι λόγοι υπάρχουν να συνεχίσουμε να αγαπούμε, να προσευχόμαστε και να υποστηρίζουμε αυτούς που νοιαζόμαστε.
Το ξέρω ότι ζει. Μας γνωρίζει και μας αγαπά. Αυτός είναι ο δρόμος, η αλήθεια και η ζωή του κόσμου.
Καλώ όλους εμάς σήμερα να επικεντρώσουμε τη ζωή μας στον Ιησού Χριστό και στις διδασκαλίες Του. Αν το κάνουμε αυτό, θα μας βοηθήσει να αποφύγουμε να πιαστούμε στους πειρασμούς, την προσβολή και την αυτολύπηση. Θα σταθούμε σαν ναοί – άγιοι, σταθεροί και συνεπείς. Θα ξεπεράσουμε τις καταιγίδες και θα φτάσουμε στην οικία, υπομένοντας μέχρι τέλους και αγαλλιώντας μέχρι τέλους. Στο όνομα του Ιησού Χριστού, αμήν.