Πνευματικά πλήρης με Εκείνον

Δέκα λεπροί φώναξαν στον Σωτήρα: «Ελέησέ μας». Και Ιησούς το έκανε. Τους είπε να παρουσιασθούν στον ιερέα και καθώς πορεύονταν, καθαρίσθηκαν από την ασθένεια.

Και ένας απ’ αυτούς, όταν είδε ότι γιατρεύτηκε, με δυνατή φωνή δόξαζε τον Θεό. Επέστρεψε στον Σωτήρα, έπεσε στα πόδια Του και εξέφρασε ευγνωμοσύνη.

Και ο Σωτήρας είπε σε εκείνον ο οποίος ήταν ευγνώμων: «Η πίστη σου σε έσωσε».

Ο Ιησούς Χριστός είχε θεραπεύσει δέκα λεπρούς. Όμως ένας, επιστρέφοντας προς τον Σωτήρα, έλαβε κάτι επιπλέον. Θεραπεύθηκε.

Εννέα λεπροί θεραπεύθηκαν σωματικώς.

Ένας θεραπεύτηκε σωματικώς και έγινε πνευματικώς πλήρης.

Συλλογιζόμενη αυτήν την ιστορία, αναρωτήθηκα αν ισχύει και το αντίστροφο. Αν η θεραπεία και η πληρότητα δεν είναι το ίδιο, μπορεί κάποιος να γίνει πνευματικά πλήρης από Εκείνον, αλλά να μην έχει ακόμη θεραπευθεί σωματικά και συναισθηματικά;

Ο Μέγας Θεραπευτής θα θεραπεύσει όλα τα βάσανά μας –σωματικά και συναισθηματικά– στον δικό Του χρόνο. Αλλά περιμένοντας να θεραπευθεί, μπορεί κάποιος να γίνει πλήρης;

Τι σημαίνει να είμαστε πνευματικά πλήρεις;

Είμαστε πλήρεις εν Ιησού Χριστώ όταν ασκούμε την ελεύθερη βούλησή μας να Τον ακολουθούμε με πίστη, να υποτάσσουμε την καρδιά μας σε Εκείνον, ώστε να μπορεί να την αλλάξει, να τηρούμε τις εντολές Του και να εισερχόμαστε σε σχέση διαθήκης με Εκείνον, υπομένοντας με πραότητα και μαθαίνοντας από τις δυσκολίες αυτής της επίγειας κατάστασης μέχρι να επιστρέψουμε στην παρουσία Του και να θεραπευθούμε με κάθε τρόπο. Μπορώ να είμαι πλήρης, ενόσω περιμένω τη θεραπεία, αν είμαι ολόψυχα αφοσιωμένη στη σχέση μου μαζί Του.

Η πίστη στον Ιησού Χριστό γεννά ελπίδα. Βρίσκω ελπίδα στην προσπάθειά μου να είμαι πλήρης – μία πληρότητα που γεννιέται από την πίστη στον Ιησού Χριστό. Η πίστη σε Εκείνον αυξάνει την ελπίδα μου για θεραπεία και αυτή η ελπίδα ενδυναμώνει την πίστη μου στον Ιησού Χριστό. Είναι ένας ισχυρός κύκλος.

Ο Κύριος είπε στον Ενώς ότι η πίστη του τον είχε κάνει «πλήρη». Η πληρότητα ήλθε καθώς ο Ενώς συλλογιζόταν τα λόγια του προφήτη-πατέρα του, Ιακώβ, καθώς διψούσε να κατανοήσει την ευκαιρία για αιώνια ζωή, καθώς αναφωνούσε προς τον Θεό με δυνατή προσευχή. Και σε εκείνη την κατάσταση επιθυμίας και ταπεινότητας, η φωνή του Κυρίου ήλθε σε αυτόν, ανακοινώνοντας ότι οι αμαρτίες του συγχωρήθηκαν. Και ο Ενώς ρώτησε τον Κύριο: «Πώς γίνεται αυτό;» Και ο Κύριος απήντησε: «Χάρη στην πίστη σου προς τον Χριστό… η πίστη σου σε έσωσε».

Μέσω της πίστης μας στον Ιησού Χριστό, μπορούμε να επιζητούμε να είμαστε πνευματικώς υγιείς όσο περιμένουμε και ελπίζουμε σε σωματική και συναισθηματική θεραπεία.

Λόγω της εξιλεωτικής θυσίας Του και όταν μετανοούμε ειλικρινώς, ο Σωτήρας μάς θεραπεύει από την αμαρτία, όπως έκανε και με τον Ενώς. Η απέραντη Εξιλέωσή Του εκτείνεται επίσης στις θλίψεις και τις λύπες μας.

Όμως μπορεί να μην παράσχει θεραπεία από νόσο και ασθένεια – χρόνιο πόνο, αυτοάνοσες διαταραχές όπως σκλήρυνση κατά πλάκας, καρκίνο, άγχος, κατάθλιψη και τα παρόμοια. Αυτό το είδος θεραπείας γίνεται κατά τον χρόνο του Κυρίου. Και εν τω μεταξύ, μπορούμε να επιλέξουμε να γίνουμε πλήρεις, ασκώντας την πίστη μας σε Εκείνον!

Το να είσαι πλήρης σημαίνει να είσαι ολοκληρωμένος. Όπως οι πέντε φρόνιμες παρθένοι που είχαν τα λυχνάρια τους γεμάτα με λάδι όταν ήλθε ο νυμφίος, μπορούμε να είμαστε πλήρεις εν Ιησού Χριστώ καθώς γεμίζουμε τα λυχνάρια μας με το θρεπτικό λάδι της μεταστροφής σε Εκείνον. Με αυτόν τον τρόπο προετοιμαζόμαστε για τον συμβολικό γαμήλιο δείπνο, τη Δευτέρα Παρουσία Του.

Στην παραβολή, και οι δέκα παρθένοι ήταν στη σωστή θέση, περιμένοντας τον νυμφίο. Καθεμία τους ήλθε με ένα λυχνάρι.

Όμως όταν Εκείνος ήλθε, την απροσδόκητη ώρα του μεσονυκτίου, οι πέντε μωρές δεν είχαν αρκετό λάδι για τα λυχνάρια τους. Δεν περιεγράφησαν ως κακές αλλά μάλλον ως ανόητες. Οι μωρές απέτυχαν να προετοιμασθούν επαρκώς για να κρατήσουν τα λυχνάρια τους αναμμένα με το λάδι της μεταστροφής.

Και έτσι, σε απάντηση του αιτήματός τους να τους επιτραπεί να εισέλθουν στο δείπνο του γάμου, ο νυμφίος απάντησε: «Δεν με γνωρίζετε».

Υπονοώντας, λοιπόν, ότι οι πέντε φρόνιμες παρθένοι Τον γνώρισαν. Ήταν πλήρεις με Εκείνον.

Τα λυχνάρια τους ήταν γεμάτα από το πολύτιμο λάδι της μεταστροφής, το οποίο επέτρεπε στις φρόνιμες παρθένους να εισέλθουν στη γαμήλια γιορτή στα δεξιά του νυμφίου.

Όπως εκφράστηκε από τον Σωτήρα: «Γι’ αυτό, να είστε πιστοί, να προσεύχεστε πάντοτε, να έχετε τα λυχνάρια σας φροντισμένα και αναμμένα και να έχετε λάδι μαζί σας, για να είστε έτοιμοι κατά την έλευση του Νυμφίου».

Οι πέντε φρόνιμες παρθένοι, υπό Ben Hammond

Ένα μεγαλοπρεπές γλυπτό που απεικονίζει τις πέντε φρόνιμες παρθένους τοποθετήθηκε προσφάτως στην Τεμπλ Σκουέαρ, ακριβώς έξω από τις πόρτες του Κτηρίου της Εταιρείας Αρωγής και στη σκιά του Ναού της Σωλτ Λέηκ.

Είναι μία τοποθεσία που ταιριάζει στην εφαρμογή της παραβολής. Διότι όταν συνάπτουμε και τηρούμε διαθήκες, ιδίως εκείνες που είναι διαθέσιμες στον οίκο του Κυρίου, γεμίζουμε τα λυχνάρια μας με το λάδι της μεταστροφής.

Ενώ οι γυναίκες που παριστάνονται ως οι πέντε φρόνιμες παρθένοι δεν μοιράζονται το λάδι της μεταστροφής τους, μοιράζονται το φως τους καθώς κρατούν ψηλά τα λυχνάρια τους, που είναι γεμάτα λάδι και καίνε λαμπρά. Είναι σημαντικό που απεικονίζονται να υποστηρίζουν η μία την άλλη – ώμο με ώμο, ένα χέρι γύρω από την άλλη, με οπτική επαφή και κάνοντας νόημα στους άλλους να έρθουν στο φως.

Πράγματι, «[είμαστε] το φως του κόσμου». Ο Σωτήρας διεκήρυξε:

«Σας δίνω το να είστε το φως αυτού του λαού. Πόλη που βρίσκεται επάνω σε βουνό δεν μπορεί να κρυφτεί.

»…Ανάβου[με] λυχνάρι και το τοποθετού[με] κάτω από το μόδι; Όχι, αλλά επάνω στον λυχνοστάτη, και λάμπει σε όλους που βρίσκονται μέσα στο σπίτι.

»Έτσι λοιπόν ας λάμψει το φως σας εμπρός σε αυτόν τον λαό, ώστε να δουν τα καλά σας έργα και να δοξάσουν τον Πατέρα σας που είναι στους ουρανούς».

Έχουμε προσταχθεί να διαδίδουμε το φως Του. Κρατήστε λοιπόν το λυχνάρι σας γεμάτο από το λάδι της μεταστροφής στον Ιησού Χριστό και ετοιμαστείτε να κρατάτε το λυχνάρι σας περιποιημένο και να καίει λαμπρό. Κατόπιν αφήστε εκείνο το φως να λάμπει. Όταν διαδίδουμε το φως μας, φέρνουμε την αρωγή του Ιησού Χριστού στους άλλους, η μεταστροφή μας σε Εκείνον βαθαίνει και μπορούμε να είμαστε πλήρεις ακόμα και ενώ περιμένουμε τη θεραπεία. Και καθώς αφήνουμε το φως μας να λάμψει έντονα, μπορούμε να είμαστε χαρούμενοι ακόμα και ενώ περιμένουμε.

Ένα παράδειγμα από τις γραφές είναι χρήσιμο για την ενδυνάμωση της αρχής ότι μπορούμε να είμαστε πλήρεις καθώς μεταστρεφόμαστε στον Ιησού Χριστό και αντλούμε δύναμη από Εκείνον, ακόμα και όταν περιμένουμε τη θεραπεία.

Ο Απόστολος Παύλος περνούσε κάποια δοκιμασία – αυτό που περιέγραψε ως «σκόλοπας στη σάρκα», τον οποίο είχε ζητήσει τρεις φορές από τον Κύριο να αφαιρέσει. Και ο Κύριος είπε στον Παύλο: «Αρκεί σε σένα η χάρη μου· επειδή, μέσα σε αδυναμία, η δύναμή μου φανερώνεται τέλεια». Στο οποίο ο Παύλος δήλωσε:

«Με βαθύτατη ευχαρίστηση… θα καυχηθώ περισσότερο στις αδυναμίες μου, για να κατοικήσει μέσα μου η δύναμη του Χριστού.

»Γι’ αυτό, αρέσκομαι στις αδυναμίες, στις ύβρεις, στις ανάγκες, στους διωγμούς, στις στενοχώριες για χάρη τού Χριστού· επειδή, όταν είμαι αδύνατος, τότε είμαι δυνατός».

Το παράδειγμα του Παύλου υποδηλοί ότι ακόμη και στην αδυναμία μας, η δύναμή μας εν Ιησού Χριστώ μπορεί να γίνει τέλεια – δηλαδή, ολοκληρωμένη και πλήρης. Εκείνοι που παλεύουν με τους θνητούς αγώνες και στρέφονται στον Θεό με πίστη, όπως ο Παύλος, μπορούν να λάβουν τις ευλογίες της γνωριμίας με τον Θεό.

Ο Παύλος δεν θεραπεύτηκε από τη θλίψη του, αλλά ήταν πνευματικά πλήρης εν Ιησού Χριστώ. Και ακόμα και στις αντιξοότητές του, το φως της μεταστροφής του και η δύναμή του από τον Ιησού Χριστό έλαμπε και ήταν χαρούμενος. Στην Επιστολή του προς Φιλιππησίους αναφώνησε: «Να χαίρεστε στον Κύριο πάντοτε· θα το πω ξανά: Να χαίρεστε».

Αδελφές και αδελφοί, η απάντηση είναι ναι, μπορούμε να είμαστε πνευματικά πλήρεις, ακόμη και ενώ περιμένουμε τη σωματική και συναισθηματική θεραπεία. Πληρότητα δεν σημαίνει απαραιτήτως σωματική και συναισθηματική αποκατάσταση σε αυτήν τη ζωή. Η πληρότητα γεννιέται από την πίστη και τη μεταστροφή προς τον Ιησού Χριστό και από το να αφήσουμε το φως αυτής της μεταστροφής να λάμψει.

«Πολλοί είναι οι καλεσμένοι, λίγοι όμως [επιλέγονται να είναι] οι εκλεκτοί».

Όλοι θα θεραπευθούν σωματικά και συναισθηματικά κατά την Ανάσταση. Όμως θα επιλέξετε τώρα να είστε πλήρεις σε Εκείνον;

Δηλώνω με χαρά ότι έχω μεταστραφεί στον Κύριο Ιησού Χριστό. Προσπαθώ να είμαι πλήρης σε Εκείνον. Είμαι βεβαία ότι τα πάντα θα αποκατασταθούν και η θεραπεία θα έλθει, στον δικό Του χρόνο, επειδή Εκείνος ζει.

Η Μαρία Μαγδαληνή ήταν μία γυναίκα που θεραπεύθηκε από τον Ιησού Χριστό. Και ήταν μια γυναίκα πλήρης εν Ιησού Χριστώ. Ως μαθήτριά Του ακολούθησε τον Σωτήρα σε όλη τη Γαλιλαία και τελούσε διακονία σε Εκείνον.

Ήταν παρούσα κοντά στη βάση του σταυρού, μάρτυρας του θανάτου Του.

Πήγε στον τάφο Του για να ολοκληρώσει τις προετοιμασίες ταφής και ανακάλυψε ότι το πέτρινο κάλυμμα είχε αφαιρεθεί, ότι το σώμα του Κυρίου δεν ήταν εκεί. Η Μαρία ήταν στο μνήμα κλαίγοντας όταν την ρώτησαν, πρώτα οι άγγελοι και στη συνέχεια ο Ίδιος ο Σωτήρας: «Γυναίκα, γιατί κλαις; Ποιον ζητάς;»

Η Μαρία φώναξε: «Επειδή, σήκωσαν τον Κύριό μου, και δεν ξέρω πού τον έβαλαν».

Και ο Ιησούς την αποκάλεσε τρυφερά με το όνομά της: «Μαρία». Και Τον αναγνώρισε και απάντησε ευλαβικά: «Ραββουνί… Δάσκαλε».

Προφητεύοντας για τον Σωτήρα, ο Ησαΐας είπε: «Θα καταπιεί τον θάνατο με νίκη· και ο Κύριος ο Θεός θα σκουπίσει τα δάκρυα από όλα τα πρόσωπα».

Η Ανάστασή Του επέτρεψε στη Μαρία να σκουπίσει τα δάκρυά της. Ασφαλώς θα σκουπίσει και τα δικά σας.

Η Μαρία ήταν η πρώτη μάρτυς του ανεστημένου Σωτήρος. Και ήταν η πρώτη που κατέθεσε μαρτυρία στους άλλους για αυτά που είχε δει.

Με ταπεινότητα προσθέτω τη μαρτυρία μου σε εκείνη της Μαρίας. Ανέστη! Ο Ιησούς Χριστός ζει. Τελικώς όλοι θα θεραπευθούν, σωματικώς και συναισθηματικώς με Εκείνον. Και αναμένοντας αυτήν τη θεραπεία, η πίστη στον Μέγα Θεραπευτή θα μας κάνει πνευματικώς πλήρεις. Στο όνομα του Ιησού Χριστού, αμήν.