Αντισταθμιστικές ευλογίες

Υπηρετώντας στην Προεδρεύουσα Επισκοπική Ηγεσία, είχα το προνόμιο να συναντήσω Αγίους των Τελευταίων Ημερών σε όλο τον κόσμο σε διάφορους τόπους και πολιτισμούς. Εμπνέομαι συνεχώς από την αδιάκοπη πίστη και αφοσίωσή σας στον Κύριο Ιησού Χριστό. Ωστόσο, έχω επίσης συγκινηθεί από τις ποικίλες και συχνά δύσκολες συνθήκες που πολλοί από εσάς αντιμετωπίζετε – δυσκολίες όπως ασθένειες, αναπηρίες, περιορισμένοι πόροι, λιγότερες ευκαιρίες για γάμο ή εκπαίδευση, κακοποίηση από άλλους και άλλοι περιορισμοί. Μερικές φορές, αυτές οι δοκιμασίες μπορεί να φαίνονται ότι εμποδίζουν την πρόοδό σας και θέτουν σε δοκιμασία τις γνήσιες προσπάθειές σας να ζείτε πλήρως το Ευαγγέλιο, καθιστώντας δυσκολότερη την υπηρέτηση, τη λατρεία και την εκπλήρωση ιερών καθηκόντων.

Αγαπητοί μου φίλοι, αν ποτέ αισθανθείτε περιορισμένοι ή μειονεκτικά εξαιτίας των συνθηκών της ζωής σας, θέλω να ξέρετε το εξής: ο Κύριος αγαπά τον καθένα ξεχωριστά. Γνωρίζει τις περιστάσεις σας και η θύρα για τις ευλογίες Του παραμένει ορθάνοιχτη για εσάς, ανεξάρτητα από τις δυσκολίες που αντιμετωπίζετε.

Έχω μάθει αυτήν την αλήθεια μέσω μίας προσωπικής εμπειρίας, που, αν και φαινομενικά ασήμαντη, χαράχθηκε στη μνήμη μου. Σε ηλικία 22 ετών, ενώ υπηρετούσα στη Γαλλική Πολεμική Αεροπορία στο Παρίσι, ενθουσιάσθηκα μαθαίνοντας ότι ο Πρεσβύτερος Νηλ Α. Μάξουελ, ένας Απόστολος του Κυρίου, θα μιλούσε σε μία συνέλευση στα Ηλύσια Πεδία. Ωστόσο, λίγο πριν από την εκδήλωση, έλαβα εντολές να μεταφέρω έναν ανώτερο αξιωματικό στο αεροδρόμιο την ώρα ακριβώς που είχε ορισθεί να λάβει χώρα η συνέλευση.

Ήμουν απογοητευμένος. Αλλά αποφασισμένος να παρευρεθώ, άφησα τον αξιωματικό και έσπευσα στη συνέλευση. Αφού βρήκα μια θέση στάθμευσης, έτρεξα στα Ηλύσια Πεδία στον τόπο συνάντησης και έφθασα με κομμένη την ανάσα μόλις πέντε λεπτά πριν τελειώσει η συνάντηση. Καθώς εισερχόμουν, άκουσα τον Πρεσβύτερο Μάξουελ να λέει: «Θα σας δώσω τώρα μία αποστολική ευλογία». Εκείνη τη στιγμή, είχα μία όμορφη, αξέχαστη πνευματική εμπειρία. Με πλημμύρισε το Πνεύμα και τα λόγια της ευλογίας φαινόταν να διαπερνούν κάθε ίνα της ψυχής μου, σαν να προορίζονταν ακριβώς για εμένα.

Αυτό που βίωσα εκείνη την ημέρα ήταν μία μικρή αλλά ισχυρή εκδήλωση μιας παρηγορητικής πτυχής του σχεδίου του Θεού για τα τέκνα Του: Όταν περιστάσεις πέρα από τον έλεγχό μας μάς εμποδίζουν να εκπληρώσουμε τις ενάρετες επιθυμίες της καρδιάς μας, ο Κύριος θα μας ανταμείψει με τρόπους που θα μας επιτρέψουν να λάβουμε τις υπεσχημένες ευλογίες Του.

Αυτή η επιβεβαιωτική αλήθεια βασίζεται σε τρεις βασικές αρχές του αποκατεστημένου Ευαγγελίου του Ιησού Χριστού:

1. Ο Θεός αγαπά τον καθέναν μας τέλεια. «Και [μας] προσκαλεί όλους να έλθου[με] προς αυτόν και να γευθού[με] την καλοσύνη του». Το σχέδιό Του περί απολύτρωσης διασφαλίζει ότι σε όλους, ανεξαιρέτως, θα δοθεί μία δίκαιη ευκαιρία να λάβουμε μία ημέρα τις ευλογίες της σωτηρίας και της υπερύψωσης.

2. Επειδή ο Θεός είναι τόσο δίκαιος όσο και ευσπλαχνικός και το σχέδιό Του είναι τέλειο, δεν θα μας θεωρήσει υπόλογους για πράγματα πέραν του ελέγχου μας. Ο Πρεσβύτερος Νηλ Α. Μάξουελ εξήγησε ότι «ο Θεός… λαμβάνει υπ’ όψιν όχι μόνο τις επιθυμίες μας και την απόδοσή μας, αλλά και τους βαθμούς δυσκολίας που μας επιβάλλουν οι ποικίλες περιστάσεις μας».

3. Μέσω του Ιησού Χριστού και της Εξιλέωσής Του, μπορούμε να βρούμε τη δύναμη να αντέξουμε, και, τελικώς, να υπερνικήσουμε όλες τις δυσκολίες της ζωής. Όπως δίδαξε ο Άλμα, ο Σωτήρας πήρε επάνω Του όχι μόνο τις αμαρτίες όσων μετανοούν αλλά επίσης «τους πόνους και τις ασθένειες του λαού του» και «τις αδυναμίες τους». Έτσι, πέρα από λύτρωση από τα λάθη μας, η ευσπλαχνία και η χάρη του Κυρίου μας στηρίζουν μέσα από τις αδικίες, τις ανεπάρκειες και τους περιορισμούς που μας επιβάλλει η θνητή εμπειρία μας.

Η λήψη αυτών των αντισταθμιστικών ευλογιών συνοδεύεται από ορισμένες προϋποθέσεις. Ο Κύριος μας ζητεί να κάνουμε «όλα όσα μπορούμε» και να «προσφέρουμε όλη [μας] την ψυχή σαν προσφορά προς Αυτόν». Αυτό απαιτεί βαθιά επιθυμία, ειλικρινή και πιστή καρδιά και την υπέρτατη επιμέλειά μας στην τήρηση των εντολών Του και στην ευθυγράμμιση του θελήματός μας με το δικό Του.

Όταν οι ειλικρινείς προσπάθειές μας υπολείπονται των προσδοκιών μας εξαιτίας περιστάσεων πέρα από τον έλεγχό μας, ο Κύριος ακόμη αποδέχεται τις επιθυμίες της καρδιάς μας ως άξια προσφορά. Ο Πρόεδρος Ντάλλιν Χ. Όουκς δίδαξε: «Θα ευλογηθούμε για τις ενάρετες επιθυμίες της καρδιάς μας, ακόμη και αν κάποια εξωτερική περίσταση έχει καταστήσει αδύνατον να πραγματοποιήσουμε αυτές τις επιθυμίες».

Επειδή ο Προφήτης Τζόζεφ Σμιθ ανησυχούσε για τον αδελφό του Άλβιν, ο οποίος είχε πεθάνει χωρίς να λάβει τις απαραίτητες διατάξεις του Ευαγγελίου, έλαβε αυτήν την παρηγορητική αποκάλυψη: «Όλοι όσοι θα πεθάνουν εφεξής χωρίς γνώση [του Ευαγγελίου], οι οποίοι θα το αποδέχονταν με όλη τους την καρδιά, θα είναι κληρονόμοι [του επουράνιου βασιλείου του Θεού]». Ο Κύριος έπειτα προσέθεσε: «Γιατί εγώ, ο Κύριος, θα κρίνω όλους τους ανθρώπους σύμφωνα με τα έργα τους, σύμφωνα με την επιθυμία της καρδιάς τους».

Αυτό που έχει σημασία για τον Κύριο δεν είναι απλώς αν μπορούμε, αλλά αν είμαστε πρόθυμοι να κάνουμε όλα όσα μπορούμε για να Τον ακολουθήσουμε ως Σωτήρα μας.

Ένας φίλος παρηγορούσε κάποτε έναν νεαρό ιεραπόστολο που ήταν λυπημένος, γιατί είχε απαλλαγεί πρόωρα από τα καθήκοντά του για λόγους υγείας, παρά τις ειλικρινείς προσευχές του και την γνήσια επιθυμία του να υπηρετήσει. Αυτός ο φίλος ανέφερε μια γραφή στην οποία ο Κύριος δήλωνε ότι όταν τα τέκνα Του «πηγαίνουν με όλη τους την ισχύ» και «χωρίς να παύει η επιμέλειά τους» για να εκπληρώσουν τις εντολές Του «και οι εχθροί τους [που περιλαμβάνουν και τις αντίξοες περιστάσεις στη ζωή μας] τους εμποδίσουν να τελέσουν αυτό το έργο, ιδού, είναι πρέπον κατά την κρίση μου να μην απαιτήσω αυτό το έργο πλέον από τα χέρια εκείνων των ανθρώπων, αλλά να δεχτώ τις προσφορές τους».

Ο φίλος μου κατέθεσε μαρτυρία σε αυτόν τον νέο άνδρα ότι ο Θεός ήξερε ότι είχε δώσει τον καλύτερό του εαυτό, όταν κλήθηκε να υπηρετήσει. Τον διαβεβαίωσε ότι ο Κύριος είχε αποδεχθεί την προσφορά του και ότι οι υπεσχημένες ευλογίες για όλους τους πιστούς ιεραποστόλους δεν θα παρακρατούνταν από αυτόν.

Οι αντισταθμιστικές ευλογίες του Κυρίου συχνά έρχονται μέσω της καλοσύνης και της υπηρέτησης άλλων, οι οποίοι μας βοηθούν να καταφέρουμε αυτό που δεν μπορούμε να κάνουμε μόνοι μας. Θυμάμαι μια φορά που, επειδή ζούσαμε μακριά από μια από τις κόρες μας στη Γαλλία, νιώθαμε ανήμποροι να τη βοηθήσουμε μετά από έναν δύσκολο τοκετό. Εκείνη την ίδια εβδομάδα ο τομέας μας στη Γιούτα έψαχνε βοήθεια για μία μητέρα που μόλις είχε γεννήσει δίδυμα. Η σύζυγός μου, Βαλερί, προθυμοποιήθηκε να της πάει ένα γεύμα, με μία προσευχή στην καρδιά της τόσο για αυτήν τη νέα μητέρα όσο και για την κόρη μας που ήταν στην ίδια θέση. Λίγο αργότερα, μάθαμε ότι οι αδελφές στον τομέα της κόρης μας στη Γαλλία είχαν οργανώσει να παράσχουν γεύματα για την οικογένειά της. Για εμάς, ο Θεός είχε απαντήσει στις προσευχές μας, στέλνοντας τους αγγέλους Του να φέρουν παρηγοριά, όταν εμείς δεν μπορούσαμε.

Όταν αντιμετωπίζουμε περιορισμούς και δυσκολίες, είθε να αναγνωρίζουμε τις δικές μας ευλογίες –τα χαρίσματα, τους πόρους και τον χρόνο μας– και να τα χρησιμοποιούμε για να υπηρετούμε όσους έχουν ανάγκη. Κάνοντάς το αυτό, όχι μόνον θα ευλογήσουμε άλλους, αλλά θα προσελκύσουμε ίαση και αντιστάθμιση στις δικές μας ζωές.

Ένας από τους πιο δυνατούς τρόπους που μπορούμε να συνεισφέρουμε στις αντισταθμιστικές ευλογίες του Θεού είναι μέσω του έργου εξ υποκαταστάσεως που κάνουμε για τους προγόνους μας στον οίκο του Κυρίου. Καθώς τελούμε διατάξεις για εκείνους, συμμετέχουμε ενεργώς στο μέγα έργο του Κυρίου περί σωτηρίας, χρησιμοποιώντας τα χαρίσματα και τις ικανότητές μας για να παράσχουμε ευλογίες σε όσους δεν είχαν την ευκαιρία να τις λάβουν κατά τη διάρκεια της θνητής ζωής τους.

Η στοργική υπηρέτηση που προσφέρουμε στους αγίους ναούς μάς υπενθυμίζει ότι η χάρη του Σωτήρος εκτείνεται πέρα από αυτήν τη ζωή. Στην επόμενη ζωή, μπορεί να μας δοθούν νέες ευκαιρίες να επιτύχουμε αυτό που δεν μπορέσαμε να κάνουμε σε αυτήν τη θνητή ζωή. Μιλώντας προς τις αδελφές που δεν είχαν βρει ακόμη αιώνιο σύντροφο, ο Πρόεδρος Λορέντζο Σνόου είπε στοργικά: «Δεν υπάρχει Άγιος των Τελευταίων Ημερών που πέθανε αφού έζησε μια πιστή ζωή, ο οποίος θα χάσει κάτι, επειδή δεν κατάφερε να κάνει ορισμένα πράγματα εφόσον δεν του προσφέρθηκαν οι ευκαιρίες… Θα έχει όλες τις ευλογίες, την υπερύψωση και τη δόξα που θα έχει κάθε άνδρας ή γυναίκα που είχε αυτή την ευκαιρία».

Αυτό το μήνυμα ελπίδας και παρηγοριάς είναι για όλους εμάς, τα τέκνα του Θεού. Κανείς μας δεν μπορεί να ξεφύγει από τις δυσκολίες και τους περιορισμούς της θνητότητας. Εξάλλου, όλοι γεννιόμαστε ανήμποροι να σώσουμε τον εαυτό μας. Ωστόσο, έχουμε έναν στοργικό Σωτήρα και «γνωρίζουμε ότι με τη χάρη [Του] σωζόμαστε, ύστερα από όλα όσα μπορούμε να κάνουμε».

Καταθέτω μαρτυρία ότι ενώ πολλές περιστάσεις στη ζωή μπορεί να είναι πέρα από τον έλεγχό μας, κανείς από εμάς δεν είναι πέρα από τις άπειρες ευλογίες του Κυρίου. Μέσω της εξιλεωτικής θυσίας Του, ο Σωτήρας θα προσφέρει αντιστάθμισμα για κάθε περιορισμό και αδικία, αν προσφέρουμε όλη την ψυχή μας σε Εκείνον. Στο όνομα του Ιησού Χριστού, αμήν.