Μη σκληρύνετε την καρδιά σας

Η Αποκατάσταση του Ευαγγελίου του Ιησού Χριστού άρχισε όταν ο Θεός Πατέρας και ο Υιός Του ο Αγαπητός εμφανίσθηκαν στον νεαρό Τζόζεφ Σμιθ, απαντώντας στην ταπεινή προσευχή του. Ως μέρος της Αποκατάστασης, ο Τζόζεφ Σμιθ μετέφρασε ένα αρχαίο χρονικό με τη δωρεά και τη δύναμη του Θεού. Αυτό το χρονικό περιέχει «τη[ν] επικοινωνία του Θεού με τους αρχαίους κατοίκους της αμερικανικής ηπείρου και περιέχει την πληρότητα του παντοτινού Ευαγγελίου».

Όταν ήμουν μικρός, καθώς διάβαζα το Βιβλίο του Μόρμον, συχνά αναρωτιόμουν γιατί ο Λάμαν και ο Λεμουήλ δεν πίστευαν τις αλήθειες που τους δόθηκαν, ακόμη και όταν ένας άγγελος του Κυρίου εμφανίσθηκε και τους μίλησε απευθείας. Γιατί δεν μπορούσαν ο Λάμαν και ο Λεμουήλ να είναι πιο ταπεινοί και υπάκουοι στις διδασκαλίες του πατέρα τους, Λεχί, και του μικρότερου αδελφού τους Νεφί;

Βρήκα μία από τις απαντήσεις σε αυτήν την ερώτηση στο Νεφί Α΄, το οποίο δηλώνει ότι ο Νεφί ήταν «θλιμμένος για την σκληρότητα της καρδιάς τους». Ο Νεφί ρώτησε τους μεγαλύτερους αδελφούς του: «Πώς είναι δυνατόν να είστε τόσο σκληροί στην καρδιά σας και τόσο τυφλοί στον νου σας;»

Τι σημαίνει να έχει κανείς σκληρότητα καρδιάς;

Η κορεατική μετάφραση της λέξης «σκληρότητα» στο Βιβλίο του Μόρμον είναι 완악 (Γουάν-Άακ: 頑惡). Αυτή η φράση χρησιμοποιεί τον κινεζικό χαρακτήρα “Wan” (頑), που σημαίνει «πεισματάρης» και “Aak” (惡) που σημαίνει «κακός». Όταν σκληραίνουμε την καρδιά μας, τυφλωνόμαστε και τα καλά πράγματα δεν μπορούν να μπουν στην καρδιά ή στο μυαλό μας. Γινόμαστε πεισματάρηδες και αρχίζουμε να εστιάζουμε περισσότερο στις εγκόσμιες επιθυμίες, κλείνοντας την καρδιά μας στα του Θεού. Επιλέγουμε να εστιάζουμε αποκλειστικά στις δικές μας σκέψεις, ενώ δεν δεχόμαστε τις απόψεις και την καθοδήγηση των άλλων. Επιλέγουμε να μην ανοίγουμε την καρδιά μας στα του Θεού, αλλά αντ’ αυτού την ανοίγουμε στην επιρροή του κόσμου και του εναντίου. Όταν η καρδιά μας σκληραίνει, αντιστεκόμαστε στην επιρροή του Αγίου Πνεύματος. Είμαστε «αργοί στο να θυμ[όμαστε] τον Κύριο» και με την πάροδο του χρόνου «χά[νουμε] την ευαισθησία» στα λόγια Του.

Ο Άλμα δίδαξε στους ανθρώπους στο Αμμωνίχα ότι μερικοί «απέρριπταν το Πνεύμα του Θεού λόγω της σκληρότητας της καρδιάς τους». Δίδαξε επίσης ότι «αυτοί που θα σκληρύνουν την καρδιά τους, σε αυτούς δίνεται το μικρότερο τμήμα του λόγου μέχρις ότου δεν ξέρουν τίποτα σχετικά με τα μυστήρια». Τελικώς, το Πνεύμα αποσύρεται και ο Κύριος «αφαιρ[εί] τον λόγο [Του]» από εκείνους που έχουν σκληρύνει την καρδιά τους ακριβώς όπως ο Λάμαν και ο Λεμουήλ. Επειδή ο Λάμαν και ο Λεμουήλ σκλήραιναν συνεχώς τις καρδιές τους, αντιστέκονταν στα αισθήματα του Αγίου Πνεύματος, και επέλεγαν να μη δέχονται τα λόγια και τις διδασκαλίες του πατέρα τους και του Νεφί, τελικά απέρριψαν αιώνιες αλήθειες από τον Θεό.

Σε αντίθεση με τον Λάμαν και τον Λεμουήλ, ο Νεφί συνεχώς ταπείνωνε τον εαυτό του, επιζητώντας καθοδήγηση από το Πνεύμα του Κυρίου. Σε ανταπόδοση, ο Κύριος μαλάκωσε την καρδιά του Νεφί. Ο Νεφί αναφέρει ότι «αναφώνησα όντως προς τον Κύριο, και ιδού, όντως με επισκέφθηκε και μαλάκωσε την καρδιά μου, ώστε πίστεψα όλα τα λόγια που είχαν λεχθεί από τον πατέρα μου». Ο Κύριος βοήθησε τον Νεφί να αποδεχθεί, να κατανοήσει και να πιστέψει όλα τα μυστήρια του Θεού και τα λόγια Του. Ο Νεφί είχε τη δυνατότητα να έχει μαζί του συνεχώς το Άγιο Πνεύμα.

Τι μπορούμε να κάνουμε, ώστε να μην σκληρύνουμε την καρδιά μας;

Πρώτον, μπορούμε να ασκούμε καθημερινά μετάνοια.

Ο Σωτήρας μας δίδαξε: «Όποιος μετανοεί και έρχεται προς εμένα σαν μικρό παιδί, αυτόν θα δεχθώ». Ο αγαπημένος μας προφήτης, Πρόεδρος Ράσσελ Μ. Νέλσον, δίδαξε:

Η μετάνοια είναι το κλειδί της προόδου. Η αγνή πίστη μάς κρατά να κινούμαστε προς τα εμπρός στο μονοπάτι της διαθήκης.

«Παρακαλώ μην φοβάστε ούτε να καθυστερείτε τη μετάνοια. Ο Σατανάς τέρπεται με την αθλιότητά σας… Αρχίστε σήμερα να βιώνετε τη χαρά να αποβάλετε τον φυσικό άνθρωπο. Ο Σωτήρας μάς αγαπά πάντα, αλλά ιδίως όταν μετανοούμε».

Όταν μαλακώνουμε την καρδιά μας και ερχόμαστε προς τον Κύριο, νιώθουμε χαρά και γινόμαστε «σαν παιδ[ιά], ενδοτικ[οί], πράο[ι], ταπειν[οί], υπομονετικ[οί], γεμάτο[ι] αγάπη, πρόθυμο[ι] να υποταχθ[ούμε] σε όλα όσα ο Κύριος κρίνει ότι ταιριάζ[ουν] να [μας] επιβάλλει, ακριβώς όπως ένα παιδί υποτάσσεται στον πατέρα του».

Δεύτερον, μπορούμε να ασκούμε ταπεινοφροσύνη.

Η καθημερινή μετάνοια θα φέρει ταπεινοφροσύνη στην καρδιά μας. Θέλουμε να γίνουμε ταπεινοί ενώπιον του Κυρίου, όπως ένα μικρό παιδί που υπακούει τον πατέρα του. Τότε θα έχουμε πάντοτε το Άγιο Πνεύμα μαζί μας και η καρδιά μας θα μαλακώνει.

Η σύζυγός μου, Σου, και εγώ γνωρίζουμε ένα υπέροχο ζευγάρι τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Όταν τους συναντήσαμε αρχικά, ο σύζυγος ήταν νέο μέλος της Εκκλησίας και η σύζυγός του συναντιόταν με τους ιεραποστόλους για να μελετήσει το Ευαγγέλιο. Πολλοί ιεραπόστολοι την επισκέφθηκαν για να την βοηθήσουν να έλθει προς τον Χριστό. Αισθανθήκαμε ότι είχε μία ενθουσιώδη μαρτυρία για το Ευαγγέλιο και γνώριζε ότι η Εκκλησία ήταν αληθινή. Αισθανόταν το Πνεύμα συχνά κατά τη διάρκεια των επισκέψεών μας και συμμετείχε ενεργά σε όλες τις συγκεντρώσεις. Της άρεσε πολύ να συναναστρέφεται τα υπέροχα μέλη του τομέως. Ωστόσο, δυσκολεύτηκε να δεσμευτεί ώστε να εισέλθει στα ύδατα του βαπτίσματος. Μία ημέρα διάβαζε το Μορόνι 7:43-44, που λέει:

»Και πάλι, ιδέστε, σας λέω ότι κανένας δεν μπορεί να έχει πίστη και ελπίδα, αν δεν είναι πράος και ταπεινός στην καρδιά.

»Αν είναι έτσι, η πίστη και η ελπίδα [σας] είναι μάταιες, επειδή κανένας δεν γίνεται αποδεκτός ενώπιον του Θεού, παρά μόνον οι πράοι και οι ταπεινοί στην καρδιά».

Μόλις διάβασε αυτά τα εδάφια, συνειδητοποίησε τι έπρεπε να κάνει. Σκέφθηκε ότι είχε καταλάβει τι σημαίνει να είσαι πράος και ταπεινός. Ωστόσο, η κατανόησή της δεν ήταν αρκετή για να έχει πίστη και ελπίδα για να υπακούσει στις εντολές του Θεού. Έπρεπε να αποβάλει το πείσμα της και τη δική της σοφία. Άρχισε να ταπεινώνεται μέσω ειλικρινούς μετάνοιας. Άρχισε να κατανοεί την ταπεινοφροσύνη από την προοπτική του Θεού. Εμπιστεύθηκε τον Επουράνιο Πατέρα και προσευχήθηκε για να μαλακώσει την καρδιά της. Μέσω αυτών των προσευχών, αισθάνθηκε τη μαρτυρία του Πνεύματος προς εκείνη ότι ο Επουράνιος Πατέρας ήθελε για εκείνη να βαπτισθεί.

Τόσο ο σύζυγος όσο και η σύζυγος εξέφρασαν ότι όσο πιο ταπεινοί γίνονταν, τόσο περισσότερο μπορούσαν να κατανοήσουν τα λόγια του Θεού και οι καρδιές τους μαλάκωσαν για να ακολουθήσουν τις διδασκαλίες του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.

Τρίτον, μπορούμε να εμπιστευόμαστε τον Σωτήρα μας και να βασιζόμαστε σε Εκείνον.

Ο Νεφί ήταν ένα σπουδαίο παράδειγμα ανθρώπου που επέτρεψε να μαλακώσει η καρδιά του δείχνοντας εμπιστοσύνη στον Κύριο. Δίδαξε: «Βασίσθηκα σε σένα και σε σένα θα βασίζομαι για πάντα. Δεν θα βασισθώ στον βραχίονα της σάρκας». Ομοίως, σε αποκάλυψη που δόθηκε στον Προφήτη Τζόζεφ Σμιθ, ο Κύριος είπε: «Στηρίξου σε εκείνο το Πνεύμα που σε οδηγεί να κάνεις το καλό – μάλιστα, να ενεργείς σωστά, να περπατάς ταπεινά». Όταν βασιζόμαστε στον Κύριο και στηριζόμαστε σε Αυτόν, θα μαλακώσει την καρδιά μας και θα υποστηριχθούμε κατά τις δοκιμασίες, τα βάσανα και τις δυστυχίες μας.

Αν μετανοούμε ειλικρινώς, ταπεινώνουμε τον εαυτό μας, και εμπιστευόμαστε τον Κύριο και βασιζόμαστε επάνω Του, η καρδιά μας θα μαλακώσει. Τότε Εκείνος θα εκχύσει το Πνεύμα Του και θα μας δείξει τα μυστήρια των ουρανών. Θα πιστέψουμε όλα τα λόγια που Εκείνος έχει διδάξει και η κατανόησή μας θα μεγαλώσει.

Ο Σωτήρας μας, Ιησούς Χριστός, ήταν το υπέρτατο παράδειγμα πραότητας. Στο Νεφί Β΄ 31:7, διαβάζουμε: «Όμως παρ’ όλο που ήταν άγιος, έδειξε στα τέκνα των ανθρώπων ότι κατά τη σάρκα ταπείνωσε τον εαυτό Του εμπρός στον Πατέρα, και κατέδειξε προς τον Πατέρα ότι θα είναι υπάκουος προς Αυτόν στην τήρηση των εντολών Του». Μολονότι ήταν άγιος και τέλειος, ταπείνωσε τον εαυτό Του ενώπιον του Πατέρα και του έδειξε την υπακοή Του με τη βάπτισή Του.

Στο τέλος της θνητής Του ζωής, ο Ιησούς Χριστός υπέταξε το δικό Του θέλημα στον Πατέρα Του, πίνοντας το πικρό ποτήρι. Αυτό το μαρτύριο τον έκανε «να τρέμ[ει] από τον πόνο και να αιμορραγ[εί] από όλους τους πόρους και να υποφέρ[ει] τόσο στο σώμα όσο και στο πνεύμα». Ο Σωτήρας ζήτησε «να μην [πιει] το πικρό ποτήρι και να το [αποφύγει]». «Παρ’ όλα αυτά», είπε: «του Πατέρα ας είναι η δόξα, και μετείχ[ε] και τελείωσ[ε] τις προετοιμασίες [Του] στα τέκνα των ανθρώπων».

Αδελφοί και αδελφές, μας έχει δοθεί ηθική ελεύθερη βούληση. Μπορούμε να επιλέξουμε να σκληρύνουμε την καρδιά μας ή μπορούμε να επιλέξουμε να μαλακώσουμε την καρδιά μας. Στην καθημερινή μας ζωή, μπορούμε να επιλέξουμε να κάνουμε τα πράγματα που καλούν το Πνεύμα του Κυρίου να έλθει και να κατοικήσει μέσα στην καρδιά μας. Γνωρίζω ότι σε αυτές τις επιλογές, υπάρχει γαλήνη και χαρά.

Ας ακολουθήσουμε το παράδειγμα του Σωτήρος μας, Ιησού Χριστού, ο οποίος ακολούθησε το θέλημα του Πατέρα. Εφόσον το κάνουμε αυτό, ο Κύριος μας έχει υποσχεθεί: «Διότι, ιδού, θα τους μαζέψω όπως η κλώσσα μαζεύει τα κλωσσόπουλά της κάτω από τα φτερά της, αν δεν σκληρύνουν την καρδιά τους». Στο όνομα του Ιησού Χριστού, αμήν.