Ευλάβεια για τα ιερά πράγματα

Στο βιβλίο της Εξόδου, ταξιδεύουμε με τον Μωυσή στις πλαγιές του Όρους Χωρήβ καθώς απομακρύνθηκε από τις καθημερινές του έγνοιες –κάτι που όλοι θα πρέπει να είμαστε πρόθυμοι να κάνουμε– για να δει την καιομένη βάτο που δεν κατακαιγόταν. Καθώς πλησίασε «ο Θεός φώναξε σ’ αυτόν μέσα από τη βάτο, και είπε: Mωυσή, Mωυσή. Και εκείνος είπε: Εδώ είμαι. Και [ο Θεός] είπε… λύσε τα υποδήματά σου από τα πόδια σου· επειδή, ο τόπος επάνω στον οποίο στέκεσαι, είναι άγια γη». Με μεγάλη ευλάβεια, ταπεινότητα και θαυμασμό, ο Μωυσής έβγαλε τα υποδήματά του και ετοιμάσθηκε να ακούσει τον λόγο του Κυρίου και να βιώσει την αγία παρουσία Του.

Εκείνη η ιερή επιφοίτηση στο βουνό ήταν μια εμπειρία γεμάτη με σεβασμό που ενέπνεε δέος, συνέδεσε τον Μωυσή με τη θεία του ταυτότητα και ήταν, στην πραγματικότητα, ένα βασικό στοιχείο της μεταμόρφωσής του από ταπεινό ποιμένα σε ισχυρό προφήτη, οδηγώντας τον να βαδίσει σε ένα νέο μονοπάτι ζωής. Παρομοίως, ο καθένας από εμάς μπορεί να μεταμορφώσει την ιδιότητά του τού μαθητού σε ένα υψηλότερο πρότυπο πνευματικότητας, καθιστώντας την αρετή της ευλάβειας ένα ιερό τμήμα του πνευματικού του χαρακτήρα.

Η λέξη ευλάβεια στα Αγγλικά μπορεί να εντοπιστεί στο λατινικό ρήμα revereri, που σημαίνει «στέκομαι με δέος». Με την έννοια του Ευαγγελίου, αυτός ο ορισμός αναμιγνύεται με ένα συναίσθημα ή μια στάση βαθύτατου σεβασμού, αγάπης και ευγνωμοσύνης. Μία τέτοια έκφραση για το ιερό από εκείνους που έχουν μεταμελημένη καρδιά και βαθιά αφοσίωση στον Θεό και τον Ιησού Χριστό καλλιεργεί αυξημένη χαρά στην ψυχή τους.

Η ευλάβεια για τα ιερά πράγματα είναι η μεγαλύτερη εκδήλωση μιας ζωτικής πνευματικής ποιότητας. Είναι ένα υποπροϊόν της σύνδεσής μας με την αγιότητα και αντικατοπτρίζει την αγάπη και την εγγύτητά μας προς τον Επουράνιο Πατέρα μας και προς τον Σωτήρα μας, Ιησού Χριστό. Είναι επίσης μια από τις πιο ιερές εμπειρίες και πιο πνευματικές εμπειρίες που μπορεί να έχει ένα άτομο. Αυτή η αρετή κατευθύνει τις σκέψεις, την καρδιά και τη ζωή μας προς τη Θειότητα. Στην πραγματικότητα, η ευλάβεια δεν είναι απλώς μια πτυχή της πνευματικότητας. Είναι η ουσία αυτής – το θεμέλιο επί του οποίου αναπτύσσεται η πνευματικότητα, δημιουργώντας μία προσωπική σύνδεση με το θείο, όπως διδάσκεται από τα παιδιά μας, όταν τραγουδούν: «Σαν έχω ευλάβεια ξέρω κοντά πως είν’ ο Θεός κι ο Χριστός».

Ως μαθητές του Ιησού Χριστού, καλούμαστε να καλλιεργήσουμε τη δωρεά της ευλάβειας στη ζωή μας, προκειμένου να αφεθούμε σε μια βαθύτερη κοινωνία με τον Θεό και τον Υιό Του, Ιησού Χριστό, ενισχύοντας ταυτόχρονα τον πνευματικό μας χαρακτήρα. Αν είχαμε περισσότερα τέτοια συναισθήματα στην καρδιά μας, θα υπήρχε αναμφίβολα μεγαλύτερη χαρά και τέρψη στη ζωή μας και θα υπήρχε λιγότερος χώρος για λύπη και θλίψη. Πρέπει να θυμόμαστε ότι όταν δείχνουμε ευλάβεια για ιερά πράγματα, αυτό δίνει νόημα σε πολλά από αυτά που κάνουμε καθημερινά και ενδυναμώνει το αίσθημα ευγνωμοσύνης μας – εμπνέοντας δέος, σεβασμό και αγάπη για ανώτερα και αγιότερα πράγματα.

Δυστυχώς ζούμε σε έναν κόσμο όπου το να δείχνουμε ευλάβεια για τα ιερά πράγματα γίνεται όλο και πιο ασυνήθιστο. Στην πραγματικότητα, ο κόσμος εξυμνεί τους ανευλαβείς, όπως επιμαρτυρεί κάθε μελέτη ενός σκανδαλοθηρικού περιοδικού, ενός τηλεοπτικού προγράμματος ή του Διαδικτύου. Η απουσία σεβασμού για τα ιερά παράγει μια αυξανόμενη προχειρότητα στη στάση και απροσεξία στη συμπεριφορά, η οποία μπορεί γρήγορα να οδηγήσει μια γενεά σε απάθεια και να εκτοξεύσει την επόμενη γενεά στη δυστυχία.

Η ανευλάβεια μπορεί επίσης να μας οδηγήσει μακριά από τους δεσμούς που παρέχουν οι διαθήκες με τον Θεό και να μειώσει την αίσθηση υπευθυνότητας μας ενώπιον της Θειότητας. Κατά συνέπεια, διατρέχουμε τον κίνδυνο να ενδιαφερόμαστε μόνο για τη δική μας άνεση, ικανοποιώντας τις ανεξέλεγκτες ορέξεις μας. Και τελικώς να φθάσουμε στο ανίερο σημείο να περιφρονούμε τα ιερά πράγματα, ακόμη και τον Θεό, και συνεπώς τη θεία φύση μας ως τέκνων του Επουράνιου Πατέρα. Η ανευλάβεια προς τα ιερά πράγματα προάγει τους στόχους του εναντίου, διακόπτοντας τους ευαίσθητους διαύλους μας για αποκάλυψη, οι οποίοι είναι κρίσιμοι για την πνευματική επιβίωσή μας στην εποχή μας.

Η σημασία και η σπουδαιότητα της ευλάβειας για ό,τι είναι ιερό σκιαγραφείται καλά σε όλες τις γραφές. Ένα παράδειγμα στο Διδαχή και Διαθήκες φαίνεται να δείχνει ότι η ευλάβεια προς τον Επουράνιο Πατέρα μας και τον Υιό Του, Ιησού Χριστό, είναι μία ουσιώδης αρετή για όσους φθάνουν στο επουράνιο βασίλειο.

Ως εκκλησία προσπαθούμε να κρατάμε τον Πατέρα και τον Υιό σε μέγιστη ιερότητα και σεβασμό σε κάθε πτυχή, συμπεριλαμβανομένου του τρόπου που Τους απεικονίζουμε. Η καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος είναι ένα κρίσιμο στοιχείο στον προσδιορισμό του τρόπου με τον οποίο αυτές οι απεικονίσεις θα πρέπει να αντικατοπτρίζουν την ιερή φύση, τον χαρακτήρα και τα θεία χαρακτηριστικά του Πατέρα και του Υιού. Είμαστε πολύ προσεκτικοί, ώστε να αποφεύγουμε την απεικόνιση στοιχείων που θα μπορούσαν να αποσπάσουν την προσοχή από την κύρια εστίασή μας στον Επουράνιο Πατέρα μας και τον Υιό Του, Ιησού Χριστό και τις διδασκαλίες Τους, συμπεριλαμβανομένου του τρόπου με τον οποίο εφαρμόζουμε προηγμένα εργαλεία που προσφέρει η τεχνολογία, όπως η χρήση τεχνητής νοημοσύνης (Τ.Ν.) για τη δημιουργία περιεχομένου και εικόνων.

Η ίδια αυτή αρχή εφαρμόζεται σε κάθε πηγή πληροφοριών που είναι διαθέσιμη μέσω των επίσημων διαύλων επικοινωνίας της Εκκλησίας. Κάθε μάθημα, βιβλίο, εγχειρίδιο και μήνυμα αναπτύσσεται προσεκτικά και εγκρίνεται υπό την καθοδήγηση του Πνεύματος, ώστε να διασφαλίσουμε ότι διατηρούμε την ιερή αρετή, τις αξίες και τα πρότυπα του Ευαγγελίου του Ιησού Χριστού. Σε ένα πρόσφατο μήνυμά του για τους νέους ενηλίκους της Εκκλησίας, ο Πρεσβύτερος Ντέιβιντ Α. Μπέντναρ δίδαξε: «Για να πλοηγηθούν στην περίπλοκη διασταύρωση πνευματικότητας και τεχνολογίας, οι Άγιοι των Τελευταίων Ημερών θα πρέπει με ταπεινότητα και προσευχή (1) να προσδιορίσουν τις αρχές του Ευαγγελίου που μπορούν να καθοδηγήσουν τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης από αυτούς και (2) να προσπαθήσουν ειλικρινώς για τη συντροφιά του Αγίου Πνεύματος και το πνευματικό χάρισμα της αποκάλυψης».

Αγαπητοί αδελφοί και αγαπητές αδελφές μου, όσο εξελιγμένη και αν έχει γίνει η σύγχρονη τεχνολογία, απλά δεν μπορεί να προσομοιώσει τον θαυμασμό, το δέος και την έκπληξη που βρίσκονται στο είδος της ευλάβειας που γεννιέται από την επιρροή του Αγίου Πνεύματος. Ως οπαδοί του Χριστού πρέπει να προσέξουμε να μην αποδυναμώσουμε τη σύνδεσή μας με τον Θεό και τον Υιό Του, χρησιμοποιώντας το περιεχόμενο και τις απεικονίσεις που παράγονται από την τεχνητή νοημοσύνη με ακατάλληλο τρόπο. Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι το να βασιζόμαστε σε έναν σύγχρονο τεχνολογικό «βραχίονα της σάρκας» είναι ένα ανεπαρκές και ασεβές υποκατάστατο της έμπνευσης, της διαπαιδαγώγησης και της μαρτυρίας που μπορούν να ληφθούν μόνο μέσω της δύναμης του Αγίου Πνεύματος. Όπως δήλωσε ο Νεφί: «Ω Κύριε, βασίσθηκα σε σένα και σε σένα θα βασίζομαι για πάντα. Δεν θα βασισθώ στον βραχίονα της σάρκας».

Σε μία άλλη αποκάλυψη, ο Προφήτης Τζόζεφ Σμιθ έλαβε οδηγίες ότι οι ναοί που ανηγέρθησαν προς τον Κύριο θα πρέπει να είναι τόπος ευλάβειας προς Εκείνον. Σε όλη τη διακονία του, ο αγαπητός μας προφήτης, Πρόεδρος Ράσσελ Μ. Νέλσον, έχει τονίσει ενθέρμως τη λατρεία μας με ευλάβεια στον ιερό ναό. Στον οίκο του Κυρίου, διδασκόμαστε σχετικά με την είσοδο στην αγία παρουσία του Πατέρα και του Υιού. Πάντοτε έβρισκα διδακτικό και ακόμα και εμπνευσμένο ότι ένα από τα πρώτα πράγματα που κάνουμε κατά την είσοδό μας στον ναό και την προετοιμασία μας για να συμμετάσχουμε στις ιερές διατάξεις εκεί είναι να βγάλουμε τα υποδήματά μας και να ενδυθούμε στα λευκά. Όπως ο Μωυσής, εάν είμαστε συνειδητοποιημένοι, μπορούμε να αναγνωρίσουμε ότι βγάζοντας τα εγκόσμια υποδήματά μας είναι η αρχή για να πατήσουμε σε άγιο έδαφος και να μεταμορφωθούμε με ανώτερους και αγιότερους τρόπους.

Αδελφοί και αδελφές, δεν χρειάζεται να ανέβουμε στην κορυφή ενός βουνού, όπως έκανε ο Μωυσής, για να ανακαλύψουμε την ευλάβεια για ιερά πράγματα και να μετατρέψουμε την ιδιότητά μας του μαθητού σε ένα βαθύτερο επίπεδο πνευματικότητας και αφοσίωσης. Μπορούμε να την βρούμε, για παράδειγμα, καθώς προσπαθούμε να προστατεύσουμε το περιβάλλον του σπιτιού μας από τις εγκόσμιες επιρροές. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με ειλικρινή και ένθερμη προσευχή ενώπιον του Επουράνιου Πατέρα μας στο όνομα του Ιησού Χριστού και επιζητώντας να γνωρίσουμε καλύτερα τον Σωτήρα μας μέσω της επιμελούς μελέτης του λόγου του Θεού που βρίσκεται στις γραφές και στις διδασκαλίες των προφητών μας. Επιπροσθέτως, μία τέτοια πνευματική μεταμόρφωση μπορεί να προκύψει καθώς προσπαθούμε να τιμήσουμε τις διαθήκες που έχουμε συνάψει με τον Κύριο ζώντας με υπακοή στις εντολές. Αυτές οι προσπάθειες μπορούν να φέρουν μία ήρεμη και βεβαία ειρήνη στην καρδιά μας. Η εστίαση σε τέτοιες ενέργειες μπορεί ασφαλώς να βοηθήσει στη μεταμόρφωση του σπιτιού μας σε ευλαβικό μέρος πνευματικού καταφυγίου – προσωπικό καταφύγιο πίστης εκεί όπου κατοικεί το Πνεύμα, κατά πολύ όπως η εμπειρία του Μωυσή στο βουνό.

Μπορούμε επίσης να βιώσουμε τέτοια πνευματική μεταμόρφωση καθώς συμμετέχουμε με πίστη στη συγκέντρωση εκκλησιασμού, συμπεριλαμβανομένου του συντονισμού της καρδιάς μας με τον Κύριο μέσω του ειλικρινούς ψαλσίματος ιερών ύμνων. Η απομάκρυνση –όπως ο Μωυσής– από τους εγκόσμιους περισπασμούς, ειδικά από τα κινητά μας τηλέφωνα ή οτιδήποτε δεν είναι σε αρμονία με αυτήν την ιερή στιγμή, μας δίνει τη δυνατότητα να στρέψουμε όλη την προσοχή μας στη μετάληψη, με τον νου και την καρδιά μας εστιασμένα στον Σωτήρα και στην εξιλεωτική θυσία Του μαζί με τις δικές μας διαθήκες. Μία τέτοια εστίαση στη μετάληψη θα προάγει μία ευλαβικά ανανεωτική στιγμή της κοινωνίας μας με τον Σωτήρα και θα κάνει την Ημέρα του Κυρίου απόλαυση και θα μεταμορφώσει τη ζωή μας.

Τελικώς, μπορούμε να βιώσουμε αυτήν την πνευματική αλλαγή στην ιδιότητά μας του μαθητού καθώς λατρεύουμε τακτικά στο βουνό του οίκου του Κυρίου –στους αγίους ναούς μας– και προσπαθούμε να ζούμε με εμπιστοσύνη τη διαθήκη, ειδικά όταν αντιμετωπίζουμε τις δοκιμασίες της θνητής ζωής.

Η σύζυγός μου και εγώ έχουμε βιώσει προσωπικώς κάποιες ιερές στιγμές στο βουνό με ευλάβεια, καθώς προσπαθήσαμε να εφαρμόσουμε αυτές τις αρχές στη ζωή μας, γεγονός που προκάλεσε μία σημαντική μεταμόρφωση στην ιδιότητά μας του μαθητού. Θυμάμαι σαν να ήταν χθες που περπατούσαμε μέσα στο νεκροταφείο πριν θάψουμε το δεύτερο παιδί μας, το οποίο γεννήθηκε πρόωρα και δεν επέζησε, ενώ η σύζυγός μου ανέρρωνε ακόμα στο νοσοκομείο. Ενθυμούμαι ότι προσευχήθηκα με θέρμη και ευλάβεια στον Θεό, ζητώντας βοήθεια για να αντιμετωπίσω εκείνη τη δύσκολη δοκιμασία. Εκείνη τη στιγμή έλαβα μια ξεκάθαρη και δυνατή πνευματική επιβεβαίωση στην καρδιά μου: Όλα θα είναι καλά στη ζωή μας, αν η σύζυγός μου και εγώ υπομείνουμε, κρατώντας τη χαρά που προέρχεται από τη ζωή με το Ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού. Αυτό που φαινόταν σαν μια συντριπτική, θλιβερή δυσκολία εκείνη την εποχή, μετατράπηκε σε μία ιερή, ευλαβική εμπειρία, έναν ακρογωνιαίο λίθο που έχει βοηθήσει να υποστηρίξουμε την πίστη μας και μας έχει δώσει εμπιστοσύνη στις διαθήκες που έχουμε συνάψει με τον Κύριο και στις υποσχέσεις Του για εμένα και την οικογένειά μου.

Αδελφοί και αδελφές μου, η ευλάβεια για το ιερό καλλιεργεί γνήσια ευγνωμοσύνη, διευρύνει την αληθινή χαρά, οδηγεί τον νου μας σε αποκάλυψη και φέρνει μεγαλύτερη χαρά στη ζωή μας. Θέτει τα πόδια μας σε άγιο έδαφος και εξυψώνει την καρδιά μας προς τη Θειότητα.

Καταθέτω μαρτυρία σε εσάς ότι καθώς προσπαθούμε να ενσωματώσουμε μία τέτοια αρετή στην καθημερινή ζωή μας, θα μπορέσουμε να αυξήσουμε την ταπεινοφροσύνη μας, να διευρύνουμε την κατανόησή μας για το θέλημα του Θεού για εμάς και να ενισχύσουμε την εμπιστοσύνη μας στις υποσχέσεις των διαθηκών που έχουμε συνάψει με τον Κύριο. Γνωρίζω ότι καθώς ασπαζόμαστε αυτή τη δωρεά της ευλάβειας για τα ιερά πράγματα –είτε στο όρος του οίκου του Κυρίου είτε σε έναν ευκτήριο οίκο είτε στο δικό μας σπίτι– θα είμαστε πλήρεις μεγάλου θαυμασμού και δέους καθώς θα συνδεόμαστε με την τέλεια αγάπη του Επουράνιου Πατέρα μας και του Ιησού Χριστού. Καταθέτω μαρτυρία με ευλάβεια γι’ αυτές τις αλήθειες στο ιερό όνομα του Σωτήρος και Λυτρωτή μας, Ιησού Χριστού, αμήν.