Γενική Συνέλευση
«Aπό τούτο θα γνωρίσουν όλοι ότι είστε μαθητές μου»
Γενική συνέλευση Απριλίου 2025


15:5

«Aπό τούτο θα γνωρίσουν όλοι ότι είστε μαθητές μου»

Η αγάπη μας για τον Θεό και τα τέκνα Του αποτελεί ισχυρή μαρτυρία στον κόσμο ότι αυτή είναι αληθινά η Εκκλησία του Σωτήρος.

Πριν από πολλά χρόνια, η αδελφή Ούχτντορφ και εγώ ταξιδεύαμε στη νότιο Γερμανία. Ήταν λίγο πριν από το Πάσχα και προσκαλέσαμε μία καλή φίλη, η οποία δεν ήταν μέλος της Εκκλησίας, να έλθει μαζί μας στην κυριακάτικη συγκέντρωση εκκλησιασμού. Αγαπούσαμε αυτήν την αγαπητή φίλη, οπότε ήταν φυσιολογικό και φυσικό να της αναφέρουμε πώς αισθανόμασταν για τον Σωτήρα και την Εκκλησία Του και να την προσκαλέσουμε να έλθει και να δει! Απεδέχθη την πρόσκληση και συμμετείχε μαζί μας στις συγκεντρώσεις ενός κοντινού κλάδου.

Αν έχετε φέρει ποτέ έναν φίλο στην εκκλησία για πρώτη φορά, μπορείτε πιθανώς να καταλάβετε τον τρόπο που ένιωσα εκείνο το πρωινό της Κυριακής. Ήθελα όλα να πάνε τέλεια. Η φίλη μας ήταν ένα πολύ μορφωμένο, πνευματικό άτομο. Ειλικρινώς ήλπιζα ότι οι συγκεντρώσεις αυτού του κλάδου θα της έκαναν καλή εντύπωση και θα αντιπροσώπευαν την Εκκλησία καλά.

Ο κλάδος συγκεντρωνόταν σε κάποια ενοικιαζόμενα δωμάτια στον δεύτερο όροφο ενός παντοπωλείου. Για να φθάσουμε εκεί, έπρεπε να ανέβουμε από τις σκάλες στο πίσω μέρος του κτηρίου, περνώντας τα έντονα αρώματα από τα αγαθά που ήταν αποθηκευμένα εκεί.

Καθώς άρχισε η συγκέντρωση μεταλήψεως, σκέφθηκα τη φίλη μου που το βίωσε αυτό για πρώτη φορά και δεν μπορούσα παρά να παρατηρήσω πράγματα που με έκαναν να ανατριχιάσω λίγο. Το τραγούδι, για παράδειγμα, δεν ακουγόταν ακριβώς σαν τη Χορωδία του Ταμπερνάκλ. Ανήσυχα, θορυβώδη παιδιά ακούγονταν κατά τη διάρκεια της μεταλήψεως. Οι ομιλητές έκαναν ό,τι καλύτερο μπορούσαν, αλλά δεν ήταν επιδέξιοι στη δημόσια ομιλία. Καθόμουν άβολα σε όλη τη συγκέντρωση, ελπίζοντας ότι ίσως το Κατηχητικό θα ήταν καλύτερο.

Δεν ήταν.

Όλο το πρωί ανησυχούσα για το τι θα σκεφτόταν η φίλη μας για την εκκλησία στην οποία την είχαμε πάει.

Κατόπιν, καθώς οδηγούσαμε προς το σπίτι, γύρισα να μιλήσω στη φίλη μας. Ήθελα να εξηγήσω ότι αυτός ήταν μόνο ένας μικρός κλάδος και δεν αντιπροσώπευε πραγματικά την Εκκλησία στο σύνολό της. Αλλά πριν προλάβω να πω λέξη, μίλησε.

«Αυτό ήταν όμορφο» είπε.

Έμεινα άναυδος.

Συνέχισε: «Είμαι τόσο εντυπωσιασμένη με τον τρόπο που οι άνθρωποι συμπεριφέρονται ο ένας στον άλλον στην εκκλησία σας. Όλοι φαίνεται να προέρχονται από διαφορετικά υπόβαθρα, αλλά είναι σαφές ότι αγαπούν πραγματικά ο ένας τον άλλον. Έτσι φαντάζομαι ότι ήθελε ο Χριστός να είναι η Εκκλησία Του».

Λοιπόν, γρήγορα μετανόησα για την επικριτική μου στάση. Ήθελα τέλειες συγκεντρώσεις για να εντυπωσιάσω τη φίλη μου. Όμως αυτό που είχαν επιτύχει τα μέλη αυτού του κλάδου ήταν ένα τέλειο πνεύμα αγάπης, καλοσύνης, υπομονής και συμπόνιας.

Ώστε η πίστη επίσης να αυξηθεί στη γη

Αγαπημένοι αδελφοί και αγαπημένες αδελφές μου, αγαπητοί φίλοι μου, αγαπώ την Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών. Είναι η αληθινή και ζώσα Εκκλησία του Σωτήρος και διδάσκει την αποκατεστημένη πληρότητα του Ευαγγελίου του Ιησού Χριστού. Η δύναμη και η εξουσία της ιεροσύνης Του βρίσκονται εδώ. Ο Ιησούς Χριστός ηγείται αυτής της Εκκλησίας προσωπικώς, μέσω υπηρετών που έχει καλέσει και εξουσιοδοτήσει και μέσω ενός ζώντος προφήτη, δηλαδή του Προέδρου Ράσσελ Μ. Νέλσον. Ο Σωτήρας έχει δώσει στους Αγίους των Τελευταίων Ημερών μία μοναδική αποστολή να συναθροίσουν τα τέκνα του Θεού και να προετοιμάσουν τον κόσμο για τη Δευτέρα Παρουσία του Σωτήρος. Δίδω τη μαρτυρία μου ότι όλα αυτά είναι αληθινά.

Όμως είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι όταν οι περισσότεροι άνθρωποι βιώνουν την Εκκλησία του Ιησού Χριστού για πρώτη φορά, δεν σκέπτονται την εξουσία της ιεροσύνης ή τις διατάξεις ή τη συνάθροιση του Ισραήλ. Αυτό που είναι πιθανό να παρατηρήσουν, πάνω απ’ όλα, είναι πώς αισθάνονται όταν είναι μαζί μας και πώς αντιμετωπίζουμε ο ένας τον άλλον.

«Αγαπάτε αλλήλους» είπε ο Ιησούς. «Aπό τούτο θα γνωρίσουν όλοι ότι είστε μαθητές μου». Πολύ συχνά, η πρώτη μαρτυρία ενός ατόμου για τον Ιησού Χριστό έρχεται όταν αισθάνεται αγάπη ανάμεσα στους μαθητές του Ιησού Χριστού.

Ο Σωτήρας δήλωσε ότι αποκατέστησε την Εκκλησία Του, ούτως ώστε «η πίστη επίσης να αυξηθεί στη γη». Συνεπώς, όταν οι άνθρωποι επισκέπτονται τις συγκεντρώσεις της Εκκλησίας μας, ο Σωτήρας θέλει να φύγουν με ισχυρότερη πίστη σε Εκείνον! Η αγάπη που νιώθουν οι φίλοι μας ανάμεσά μας θα τους φέρει πιο κοντά στον Ιησού Χριστό! Αυτός είναι ο απλός στόχος μας κάθε φορά που συγκεντρωνόμαστε.

Όποιος επιζητεί μεγαλύτερη πίστη στον Χριστό ή στενότερη σύνδεση με τον Επουράνιο Πατέρα θα πρέπει να αισθάνεται σαν στο σπίτι του στην Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών. Το γεγονός ότι τους προσκαλούμε στις συγκεντρώσεις μας μπορεί να είναι τόσο φυσιολογικό και φυσικό όσο και η πρόσκληση αυτών στα σπίτια μας.

Το ιδανικό και το αληθινό

Τώρα, συνειδητοποιώ ότι περιγράφω το ιδανικό. Και σε αυτήν τη θνητή ζωή, σπανίως βιώνουμε το ιδανικό. Και «μέχρι την τέλεια μέρα», θα υπάρχει πάντα ένα χάσμα μεταξύ του ιδανικού και του αληθινού. Επομένως, τι θα πρέπει να κάνουμε, όταν η Εκκλησία δεν μοιάζει σαν την τέλεια μέρα; Πότε, για οιονδήποτε λόγο, ο τομέας μας δεν γαλουχεί ακόμη τέλεια πίστη ή αγάπη; Ή όταν νιώθουμε ότι δεν ταιριάζουμε εκεί;

Ένα πράγμα που δεν θα πρέπει να κάνουμε είναι να εγκαταλείψουμε το ιδανικό!

Η σελίδα τίτλου του Βιβλίου του Μόρμον περιλαμβάνει αυτήν τη σημαντική προειδοποίηση: «Αν υπάρχουν σφάλματα» λέει «είναι τα λάθη ανθρώπων. Επομένως, μην καταδικάζετε τα του Θεού».

Μπορεί ένα βιβλίο –ή μία εκκλησία ή ένα άτομο– να έχει «σφάλματα» και «λάθη» και να εξακολουθεί να είναι το έργο του Θεού;

Η απάντηση μου είναι ένα ηχηρό ναι!

Έτσι, ενώ κρατούμε τον εαυτό μας στα υψηλά πρότυπα του Κυρίου, ας είμαστε επίσης υπομονετικοί ο ένας με τον άλλον. Είμαστε ο καθένας ένα έργο εν εξελίξει και όλοι βασιζόμαστε στον Σωτήρα για την όποια πρόοδό μας. Αυτό ισχύει για εμάς ως άτομα και ισχύει για το βασίλειο του Θεού επάνω στη Γη.

Ο Κύριος μας καλεί όχι μόνο να προσχωρήσουμε στο βασίλειό Του, αλλά επίσης να ασχοληθούμε με ζήλο με την οικοδόμησή του. Ο Θεός οραματίζεται έναν λαό που είναι «μια καρδιά και ένα[ς] νου[ς]». Και για να είμαστε μια καρδιά, πρέπει να επιζητούμε καθαρή καρδιά και αυτό απαιτεί μια ισχυρή αλλαγή στάσεως.

Όμως αυτό δεν σημαίνει να αλλάξω τη στάση μου για να ευθυγραμμισθώ με τη δική σας. Ούτε σημαίνει να αλλάξετε τη στάση σας για να ευθυγραμμισθείτε με τη δική μου. Σημαίνει ότι όλοι αλλάζουμε τη στάση μας για να ευθυγραμμισθούμε με τον Σωτήρα.

Αν δεν είμαστε ακόμη σε αυτό το σημείο, θυμηθείτε: με τη βοήθεια του Κυρίου, τίποτα δεν είναι αδύνατον.

Καταλληλότητα και ανήκειν

Και αν ποτέ αισθανθείτε ότι δεν ταιριάζετε ακριβώς, παρακαλώ να ξέρετε ότι δεν είστε μόνοι. Δεν έχουμε βρεθεί όλοι σε καταστάσεις ζωής που αισθανθήκαμε σαν ένας ξένος στο δωμάτιο; Το έχω βιώσει αυτό περισσότερες της μίας φορές. Όταν ήμουν 11 ετών, η οικογένειά μου αναγκάσθηκε να εγκαταλείψει το σπίτι μας και να μετακομίσει σε μία άγνωστη περιοχή. Τα πάντα ήταν διαφορετικά απ’ ό,τι είχα συνηθίσει. Και η προφορά μου κατέστησε σαφές στα άλλα παιδιά ότι ήμουν διαφορετικός από ό,τι αυτά είχαν συνηθίσει. Σε μία εποχή που χρειαζόμουν απεγνωσμένα φιλία και την αίσθηση του ανήκειν, ένιωθα μόνος και εκτοπισμένος.

Εδώ επάνω στη Γη, οι περισσότερες από τις διαφορές που παρατηρούμε –οι διαφορές που ορισμένοι από εμάς χρησιμοποιούμε για να κατηγοριοποιήσουμε ο ένας τον άλλον– έχουν να κάνουν με επίγεια πράγματα: φυσική εμφάνιση, εθνικότητα, γλώσσα, ένδυση, έθιμα και ούτω καθεξής. Αλλά «ο Θεός δεν βλέπει τα πράγματα με τον τρόπο που τα βλέπουν οι άνθρωποι. Οι άνθρωποι κοιτάζουν την εξωτερική εμφάνιση, αλλά ο Κύριος κοιτάζει την καρδιά».

Από τη δική Του οπτική γωνία, υπάρχει μια κατηγορία που προηγείται όλων των άλλων: τέκνο του Θεού. Και όλοι ταιριάζουμε τέλεια σε αυτό.

Είναι φυσικό να θέλουμε να είμαστε γύρω από ανθρώπους που φαίνονται, μιλούν, ενεργούν και σκέπτονται όπως εμείς. Υπάρχει μέρος γι’ αυτό.

Όμως στην Εκκλησία του Σωτήρος συγκεντρώνουμε όλα τα τέκνα του Θεού που είναι πρόθυμα να συναθροισθούν και που επιζητούν την αλήθεια. Δεν είναι η εξωτερική μας εμφάνιση, οι πολιτικές απόψεις μας, ο πολιτισμός μας ή η εθνικότητά μας που μας ενώνει. Δεν είναι το κοινό μας υπόβαθρο που μας ενώνει. Είναι ο κοινός μας αντικειμενικός στόχος, η αγάπη μας για τον Θεό και η αγάπη μας για τον πλησίον, η δέσμευσή μας στον Ιησού Χριστό και στο αποκατεστημένο Ευαγγέλιό Του. Είμαστε «ένας εν Χριστώ».

Η ενότητα που επιδιώκουμε δεν είναι να στέκονται όλοι στην ίδια θέση. Είναι να κοιτάζουν όλοι προς την ίδια κατεύθυνση – προς τον Ιησού Χριστό. Είμαστε ένα, όχι λόγω του πού ήμαστε, αλλά λόγω του πού προσπαθούμε να πάμε, όχι λόγω αυτού που είμαστε, αλλά λόγω αυτού που επιζητούμε να γίνουμε.

Περί αυτού πρόκειται η αληθινή Εκκλησία του Χριστού.

Ένα σώμα

Αν αγαπάτε τον Θεό, αν θέλετε να Τον γνωρίσετε καλύτερα ακολουθώντας τον Υιό Του, τότε ανήκετε εδώ. Αν επιζητείτε ενθέρμως να τηρείτε τις εντολές του Σωτήρος –μολονότι δεν είστε ακόμη τέλειοι σε αυτό– τότε ταιριάζετε τέλεια στην Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών.

Και τι γίνεται αν είστε διαφορετικοί από τους ανθρώπους γύρω σας; Αυτό δεν σας κάνει αταίριαστους – σας κάνει απαραίτητο μέρος του σώματος του Χριστού. Όλοι χρειάζονται στο σώμα του Χριστού. Τα αφτιά αντιλαμβάνονται πράγματα που τα μάτια δεν μπορούσαν ποτέ να αντιληφθούν. Τα πόδια κάνουν πράγματα στα οποία τα χέρια θα ήταν αναποτελεσματικά.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η δουλειά σας είναι να αλλάξετε τους πάντες για να γίνουν σαν εσάς. Όμως σημαίνει ότι έχετε κάτι σημαντικό να συνεισφέρετε – και ότι έχετε κάτι σημαντικό να μάθετε!

Μία φωνή

Σε κάθε συνεδρίαση της γενικής συνελεύσεως, ευλογούμαστε με γεμάτη έμπνευση μουσική από ταλαντούχους χορωδίες. Καθώς ακούτε, ίσως παρατηρήσετε ότι οι τραγουδιστές δεν τραγουδούν όλοι τις ίδιες νότες. Μερικές φορές ένα τμήμα φέρει τη μελωδία, μερικές φορές ένα άλλο. Αλλά όλοι συμβάλλουν στον όμορφο ήχο και είναι απόλυτα ενωμένοι. Κάθε μέλος της χορωδίας έχει τον ίδιο κεντρικό στόχο: να δοξολογεί τον Θεό και να υψώνει τη καρδιά του προς Αυτόν. Ο καθένας πρέπει να έχει τον νου και την καρδιά του εστιασμένα στον ίδιο θείο σκοπό. Και όταν συμβεί αυτό, γίνονται πραγματικά μία φωνή.

Εάν δεν είστε ακόμη μέλος της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών, σας καλούμε να συμμετάσχετε μαζί μας καθώς χαιρόμαστε με το «τραγούδι της λυτρωτικής αγάπης» του Σωτήρος. Σας χρειαζόμαστε. Σας αγαπούμε. Η Εκκλησία θα είναι καλύτερη με τις προσπάθειές σας να υπηρετείτε τον Κύριο και τα τέκνα Του.

Εάν έχετε ήδη δείξει, μέσω του βαπτίσματος, μέσω της συνάψεως διαθηκών με τον Θεό, την επιθυμία σας να «έλθετε στο ποίμνιο του Θεού, και να αποκαλείστε λαός του», σας ευχαριστούμε που είστε μέρος αυτού του μεγάλου και θείου έργου και που βοηθάτε να γίνει η Εκκλησία του Ιησού Χριστού αυτό που θέλει ο Σωτήρας να είναι.

Όπως έμαθα από τη φίλη μου στη Γερμανία, η αγάπη μας για τον Θεό και τα τέκνα Του αποτελεί ισχυρή μαρτυρία στον κόσμο ότι αυτή είναι αληθινά η Εκκλησία του Σωτήρος.

Είθε ο Θεός να μας ευλογεί να επιζητούμε υπομονετικά αλλά επιμελώς να ζούμε σύμφωνα με τα ιδανικά που έχει θέσει για εμάς ο Σωτήρας, Λυτρωτής και Διδάσκαλός μας – ούτως ώστε όλοι να γνωρίζουν ότι είμαστε μαθητές Του. Στο ιερό όνομα του Ιησού Χριστού, αμήν.

Σημειώσεις

  1. Κατά Ιωάννην 13:34-35, New King James Version.

  2. Διδαχή και Διαθήκες 1:21.

  3. Βλ. Διδαχή και Διαθήκες 46:5-6.

  4. Διδαχή και Διαθήκες 50:24.

  5. Μωυσή 7:18.

  6. Βλ. Διδαχή και Διαθήκες 97:21.

  7. Βλ. Άλμα 5:14.

  8. Βλ. Κατά Λουκάν 1:37.

  9. Α΄ Σαμουήλ 16:7, New English Translation.

  10. Βλ. Ράσσελ Μ. Νέλσον, “Choices for Eternity” (παγκόσμια πνευματική συγκέντρωση για νέους ενηλίκους, 15 Μαΐου 2022), Βιβλιοθήκη Ευαγγελίου.

  11. Προς Γαλάτας 3:28.

  12. Βλ. Διδαχή και Διαθήκες 6:36.

  13. Βλ. Προς Κορινθίους Α΄ 12:12-27. Στο σώμα του Χριστού δεν αγνοούμε τις διαφορές και δεν τις ανεχόμαστε απλώς. Είμαστε ευγνώμονες για τη μοναδική συμβολή κάθε μέλους, για το καλό ολόκληρου του σώματος.

  14. Ακριβώς όπως θα ήταν λάθος για το αφτί να κοιτάξει το σώμα και να πει: «Δεν είμαι μάτι, δεν είμαι από το σώμα· γι’ αυτό, τάχα, δεν είναι από το σώμα» θα ήταν εξίσου λάθος για το μάτι να πει στο αφτί: «Δεν σε έχω ανάγκη» (βλ. Προς Κορινθίους Α΄ 12:16, 21).

  15. Άλμα 5:26.

  16. Μωσία 18:8. Όταν βαπτιζόμαστε, καταθέτουμε μαρτυρία ότι, μεταξύ άλλων, θέλουμε να είμαστε μέρος ενός λαού που «σηκών[ει] ο ένας του άλλου τα βάρη» και «πενθ[εί] με εκείνους που πενθούν» και «ανακουφίζ[ει] εκείνους που έχουν ανάγκη ανακούφισης» (εδάφια 8-9). Με άλλα λόγια, όταν προσχωρούμε στην Εκκλησία του Ιησού Χριστού, λέμε –ταπεινά αλλά ξεκάθαρα– ότι θέλουμε να γίνουμε περισσότερο σαν τον αγαπημένο μας Σωτήρα και θέλουμε να το κάνουμε μαζί.