Matembezi kwa Babu Mfalme

Gift iliegemea upande wa mwisho wa mashua na kuangalia kwa mshangao wakati maji yakipiga pande za mashua hiyo. Alinyoosha mkono kuelekea kwenye mawimbi, manyunyu taratibu yakitekenya mikono yake. Hii ilikuwa safari yake pendwa. Yeye na familia yake walikuwa njiani kuelekea kijiji cha Babu, na kwa kila dakika, alisogea karibu zaidi na ulimwengu mwitu zaidi na huru kuliko jiji alilokuwa akiliacha nyuma.

Jijini, Gift alichanganyika ndani. Alikuwa mmoja katika mamilioni. Wakati mwingine hiyo alijisikia vizuri—kuwa mwenyewe tu, bila mtu ye yote anayejali sana kuhusu kile alicho chagua kuvaa au kufanya. Lakini katika kijiji cha babu yake, ilikuwa tofauti. Huko, Gift alikuwa wa kipekee. Alikuwa binti mfalme—mjukuu wa mfalme mwenye hekima.

Baada ya masaa mawili, mashua ilifungwa gatini. Sehemu ndefu ya safari ilikuwa bado iko mbele: saa sita kwa basi. Alijua angechoka, lakini punde angekuwa na babu yake tena. Hilo lilistahili yote haya.

Ilikuwa ni barabara mbovu sana. Gift alijaribu kupitisha muda kwa kuangalia maumbo ya mawingu aliyoyaona nje ya dirisha na kuangalia nchi nzuri ikipita ukungu. Jua lilikuwa linaanza kuzama wakati basi liliposimama. Hatimaye! Babu! Gift aliruka kutoka kwenye basi na kukimbia hadi kwenye nyumba ya kijijini.

Alipekua ndani akimtafuta Babu. Alitafuta kwenye ua wa ndani, ambapo mama yake aliwafunga mbuzi wakati alipokuwa mtoto. Alitafuta kwenye vyumba vya kulala, ambapo usiku angelazimika kufunga madirisha ili kuzuia mbu. Alitafuta kwenye ua nyuma ya nyumba, ambapo alivaa majoho ya kifalme—shali angavu na taji la karatasi—kuhudhuria baraza la kijiji.

Huko, Gift alimwona Babu kwa amani akiwa amekaa kwenye benchi, akitazama bustani ya familia. Gift alitabasamu.

“Babu!” aliita.

Babu alisimama na kufungua mikono yake kwa upana. “Msichana wangu mpendwa,” alinong’ona alipokuwa akimkumbatia kwa ukunjufu. “Keti na upumzike pamoja nami.”

“Nimekukumbuka,” Gift alisema.

“Nimekukumbuka sana. Nafurahi uko hapa.” Babu alitua kwa muda na kisha akauliza, “Je, unajua bustani hii ni maalum kiasi gani?”

Gift alitikisa kichwa chake.

Babu alionyesha mti mbele yao. “Huu ni mti wa familia,” alisema. Gift aligundua kwamba ulionekana wa zamani na wenye nguvu.

“Vigae ardhini kuzunguka mti vina majina ya wahenga wetu. Lazima daima tuikumbuke familia yetu.”

Gift hakutambua majina mengi ya kwenye vigae vile. Ni kwa jinsi gani angemkumbuka mtu ambaye hakumjua? “Niambie kuhusu wao, Babu,” Gift alisema.

Babu alisoma majina moja baada lingine na kumwambia Gift hadithi za wahenga wake. Alipokuwa akiongea, Gift alitambua kwamba kwa njia fulani, hizi pia zilikuwa hadithi zake yeye. Alikuwa na mambo mengi yanayofanana na wanafamilia hawa ambao hajawahi kukutana nao.

Katika wakati huo, Gift alielewa kitu fulani muhimu. Haikuwa tu mawimbi na nchi iliyomfanya ajisikie huru hapa. Ilikuwa ni muunganiko kwa familia yake ambao aliuhisi katika kijiji hiki pamoja na Babu.

Babu alisimuliwa hadithi mpaka nyota zikacheza angani.

Hatimaye, Babu akashusha pumzi. “Itakuwa vizuri kuingia ndani.”

“Dakika moja tu zaidi,” Gift alisema.

Gift alitembea hadi kwenye ule mti na pole pole ikagusa gome lake. Kisha akaangalia vigae ardhini, akikumbuka hadithi ya kila mhenga. Siku moja, angetembelea hekalu na kufanya ibada takatifu kwa ajili yao. Kwa sababu yao, alikuwa hapa sasa. Angefanya sehemu yake ili kurudisha zawadi waliyompa.

Babu akaunganisha mkono wake na ile yake, na Gift ikaichukua. Kwa mtazamo mmoja wa mwisho kwenye mti wa familia, Gift aliingia ndani, ambapo wengi wa familia yake walikuwa wakisubiri kumsalimia.

Fungua PDF

Kielelezo na Audrey Day