“Kababu ya Nyama ya Mwisho,” Rafiki, Novemba 2025, 18–19.
Kababu ya Nyama Mwisho
“Hii sio sawa! Hakuna mtu aliyekuwa akishirik na Alex!
Hadithi ya kweli kutoka Marekani.
Alex alishuka ngazi kwa kishindo na kushusha pumzi kwa sauti.
Mama alitazama na kuachana na kitabu chake. “Kuna tatizo gani?”
“Hakuna atakayeshiriki nami!” Alex alisema. “Ninachukia kuwa mtoto wa kati.” Kaka za Alex daima walipata kile walichokitaka. Ilikuwa tu si sawa.
“Nina uhakika kama ungeomba vizuri, kaka zako wangeshiriki nawe,” Mama alisema.
Alex akanuna. “Niliomba vizuri!”
“Vipi kuhusu kujaribu kuweka kipima saa? Kwa njia hiyo kila mmoja wenu anapata muda sawa wa kucheza.”
“Niliweka kipima saa!” Alex alisema. “Lakini labda nitaweka vipama saa viwili ili kuwa na uhakika.” Alichukua muda wa ziada kutoka kwenye kaunta ya jikoni na kutembea ngazini. Kaka yake mdogo, David, alikuwa akicheza mchezo kwenye Runinga.
“Mama anasema unapaswa kushiriki,” Alex alisema. Aliweka kipima muda kwa dakika tano. “Wakati hii ikilia, itakuwa zamu yangu.”
Siku iliyofuata, wakati Alex na kaka yake mkubwa, Jake, wote walitaka kucheza mchezo, waliweka kipima muda kwa dakika 30 hasa kila mmoja. Wakati David na Jake wote walipokuwa wakicheza na matofali, walihesabu hasa idadi sawa kwa kila mtu. Na wakati David na Alex wote walitaka biskuti ya mwisho ya chip ya chokoleti, waliigawanya kwa makini katika nusu. Hatimaye mambo yalikuwa yanaanza kuonekana kuwa sawa.
Lakini kisha ikaja chakula cha jioni …
Usiku ule, walikuwa na spaghetti na kababu za nyama! Jake alianza kurundika pasta kwenye sahani yake kabla ya Alex hata kunyakua kijiko.
“Wewe, hiyo si sawa,” Alex alisema. “Mimi nina njaa pia!”
Baba aliweka mkono kwenye bega lake. “Alex, kuna chakula kingi kwa kila mtu. Angalia, nitakupatia kiasi sawa na hicho ambacho Jake anacho.” Baba aliweka pasta kiasi kwenye sahani ya Alex.
Baada ya kubariki chakula, kila mmoja alianza kula. Wakati Alex alipokuwa amemaliza chakula chake, alikuwa bado na njaa. Alichungulia ndani ya chungu katikati ya meza. Kulikuwa na kababu ya nyama ya mwisho juu ya rundo la pasta. Aliiweka kwenye sahani yake.
“Hii sio sawa! David alisema. “Hiyo ndiyo ya mwisho.”
Jake alionyesha kwenye kababu ya nyama na uma yake. “Ninataka kiasi pia. Hebu tuigawe.”
“Tuigawe?” Alex alisema. “Kwetu sote watatu. Lakini ni kidogo sana.”
Jake na David waliitikia kwa kichwa. “Ingekuwa sawa.”
Jake alichukua sahani ya Alex na kuanza kwa makini kugawanya kababu ya nyama katika sehemu tatu. Alex alitazama wakati kababu ya nyama ilipokuwa ndogo na ndogo zaidi.
Mama alicheka. “Hivyo ni vipande vidogo sana!”
Baba alicheka pia. “Daima haipaswi kuwa sawa kabisa,” alisema. “Pengine tunaweza kujaribu kuwa bora zaidi katika kushiriki vitu vyetu badala ya kugawana kila kitu.
Alex alitazama chini kwenye vipande vidogo vya kababu ya nyama. Ilikuwa ni ujinga kidogo. Je, ni kweli alijali sana kuhusu kababu ya nyama? Pengine alihitaji kujifunza kushiriki zaidi.
Siku iliyofuata, wakati Jake na Alex wote walipotaka kucheza na matofali, waliamua kujenga kitu fulani kwa pamoja. Wakati David na Jake walipokuwa nje, Alex aliwaacha wafanye zamu kuendesha baiskeli yake. Na wakati kila mtu alipotaka kucheza mchezo kwenye TV, Alex hakuweka muda wo wote. Kushiriki na kuwa mkarimu kweli kulikuwa vyema zaidi kuliko kuwa sawa kikamilifu.
Usiku huo, wakati Jake na Alex wote walipotaka skonzi ya mwisho wakati wa chakula cha jioni, Alex alimwambia Jake angeweza kutwaa yote.
“Asante!” Jake alikonyeza. “Je, una uhakika hutaki kuligawanya katika vipande vitatu?”
David na Alex walicheka. Hapana hakika!”
Kielelezo na Alyssa Petersen