“Oy, Ikaw si Matteo, ang Mormon, Dili ba?”

Bisan wala koy gisulti nga bisan usa ka pulong, ang balita bahin sa akong relihiyon dali kaayong mikatap. Nagsugod ko sa padawat og mga pangutana sa kada adlaw kabahin sa akong pagtuo, nga kasagaran magsugod sa “Oy, ikaw si Matteo, ang Mormon, dili ba?” Kadaghanan sa mga pangutana tininuod, ang uban kinalit-kalit, ang uban malisyoso, ug pipila mga kataw-anan lang.

Usa ka higala sinsero nga nangutana nako, “tinuod ba nga kamo dili mokaon og mga kahil?” diin mipasiaw ko nga mitubag, “Aw o, ang mga kahil naggikan man gud direkta sa yawa.” Samtang nangatawa mi, nakaamgo ko nga ang iyang pasiunang pagpanuko nakalma, ug nabati namo nga mas nalig-on ang among koneksiyon isip mga higala.

Gumikan kay dili ko makaeskapo sa akong mga higala sa bag-ong kaplag nga pagkailado, nakahukom ko sa pagmugna og mga oportunidad nga makadugang og katawa ngadto sa potensiyal nga dili komportableng panag-istoryahanay. Akong gipahimuslan ang higayon ug nagsul-ob og sama sa usa ka misyonaryo nga adunay nametag alang sa Adlaw sa mga Patay (usa ka kostyum nga holiday nga gisaulog sa Oktubre). Nasayod ko nga risgo kini nga paningkamot kay lagmit nga masawayan gyod ko, apan ako adunay gibati nga ang pagbuhat sa ingon magpakita nga sigurado ko sa akong mga gituohan.

Ang risgo misangpot sa maayo. Ang maglakaw libot sa eskwelahan sama sa usa ka misyonaryo nakahimo sa uban sa pagpahiyom ug nakapaisugda og mga sesyon sa pagdrama-drama. Akong napahunong ang mga sayop nga ideya ug nakahimo og daghang bag-o nga mga higala.

Human sa Adlaw sa Patay, ang mga kinaiya sa mga tawo ngari nako nausab, ug ang mga pangutana kabahin sa akong pagtuo milambo ngadto sa akong mga kaedad nga nangayo nako alang sa tambag mahitungod sa ilang kaugalingon nga mga kinabuhi. Sa akong kahibulong, ang mga higala ug mga kaila nga kanhi ilang nako nga nahimong kampanti sa pagkahibalo nga dili ko moinom, manigarilyo, o magdroga ug nga ako magpaabot nga makighilawas hangtod nga ako maminyo midangop nako alang sa giya ilabi na gyod niana nga mga hilisgotan.

Nakaplagan nako ang akong kaugalingon nga mipasalig sa mga higala nga mibati nga napugos ngadto sa pagpakighilawas nga sila adunay gahom sa pagpili, midasig sa uban sa pag-adto sa magtatambag sa eskwelahan aron hisgotan ang kahimsog sa panghunahuna ug mga problema sa adiksiyon, ug gani naghupay sa usa ka tawo nga nakahimo og sayop nga lagmit mosangpot ngadto sa pagpapahawa. Naglibog ko sa paagi nga daghan sa akong mga kaedad nga nausab gikan sa pagbiaybiay nako ngadto sa pagpangayo sa akong tambag.

Paglabay sa panahon, nasabtan nako nga ang pagkahimong adunay hingpit nga pagsalig sa kaugalingon, bukas, ug huyang kabahin kon kinsa ko nakapaduol sa uban ngari nako kinsa nangita og tawo nga maminaw nga walay pagpanghukom.

Mapasalamaton ko sa duha sa daghang importanteng mga leksiyon nga akong nakat-onan niadtong tuiga. Ang una mao nga ang maayo nga pagpangatawa makawala sa kakulba ug panagbingkil ug usa ka nindot kaayo nga paagi sa paghiusa sa mga tawo. Ang ikaduha mao nga sa pagpili nga mahimong masaligon sa kaugalingon kon si kinsa ka magdala og talagsaong mga oportunidad sa pagtabang sa uban nga dili gayod unta moabot sa laing paagi.

Adunay daghan kaayong higayon nga gusto nakong itago ang akong relihiyon ug mailhan sa laing paagi. Apan ang pagkasiawan ug pagbaton og kahuyang kabahin kon kinsa nga mga tawo ang akong gitugotan nga mailhan ko isip Matteo, dili lang usa ka tawo nga adunay laing mga gituohan.