Tinago nga mga Bahandi

Kon ang Simbahan usa ka makina, kini dako ug adunay daghang bahin. Ang ubang bahin mas makit-an dayon ug mura og mas “importante” kay sa uban, apan bisan ang gamay, nakatago nga mga espraket ug mga tornilyo adunay gamit.

Ang Ginoo miingon: “Busa, himoa nga ang matag tawo mobarog sa iyang kaugalingon nga katungdanan, ug motrabaho sa iyang kaugalingon nga balaang tawag; ug ayaw tugoti nga ang ulo dili moingon sa mga tiil nga wala magkinahanglan sa mga tiil; kay kon walay mga tiil unsaon pagbarog sa lawas? Ang lawas nagkinahanglan usab sa matag sakop, aron ang tanan mahatagan og kaayohan, aron ang tibuok organisasyon mahimong hingpit” (D&P 84:109–110).

Ang atong mga ward ug mga branch nagkinahanglan og mga tawo kinsa maayong mga mamumulong ingon man mga tawo nga maayong mga tigpaminaw. Nagkinahanglan kita og mga bishop ug mga presidente sa Relief Society ingon man mga sekretarya sa Sunday School ug mga lider sa nursery. Nagkinahanglan kita og hilom nga mga tawo, isog nga mga tawo, kataw-anan nga mga tawo, masulub-on nga mga tawo, mga gustong mag-inusara, mga mahigalaon, mga inhenyero, mga artist. Ang Simbahan nagkinahanglan sa nagkalain-laing talento ug kalig-on sa tanan.

Dili kinahanglan unsa ka “ilado” sa trabaho. Ang matag buluhaton sa Simbahan importante ngadto sa Ginoo.

Sa dihang ang Ginoo mipadayag nga “ang gubat ibu-bo ngadto sa tanang nasod” (Doktrina ug mga Pakigsaad 87:3), Siya usab misulti ngadto sa mga Santos kon unsa ang buhaton mahitungod niini:

“Barog kamo sa balaang mga dapit, ug ayaw pagbalhin” (Doktrina ug mga Pakigsaad 87:8).

Unsa ang “balaang mga dapit”? Mga templo, siyempre (kon kita takos nga mosulod). Mao usab alang sa atong mga chapel. Kita gisultihan sa atong mga lider nga himoon usab ang atong mga panimalay nga balaang mga dapit. Gihimo nato kana pinaagi sa pagpakita og gugma ug panaghiusa sa panimalay, pagtuon sa ebanghelyo, ug pagdapit sa Espiritu.

Apan dili gusto sa Ginoo nga kita motago sa atong mga panimalay, mga chapel, ug mga templo sa tanang higayon. Gusto Niya nga kita mogawas aron magkatap og kalipay ug magserbisyo sa uban.

Mao nga anaa kanato ang Espiritu Santo: hapit bisan asa nga dapit mahimong “balaang dapit” kon ang Espiritu makapuyo didto.

Kana naglakip sa atong mga klasrom, mga natad nga dulaanan, mga opisina, mga sakyanan, mga lawak hulatanan, mga gym—bisan asa ka moadto mahimong dapit sa pagdasig kon kamo mapainubsanon, matinud-anon, ug sinsero.

Siyempre, kinahanglan kita nga mahimong maalamon ug dili mangita sa negatibo o delikado nga mga palibot. Apan ang punto sa Ginoo mao nga kita kinahanglan dili kaayo mabalaka mahitungod sa mga katalagman sa ulahing mga adlaw. Makapadayon kita sa atong normal nga mga buluhaton—eskwela, trabaho, paglingaw-lingaw, kinabuhi—ug maprotektahan pa gihapon kon kita mosunod sa paggiya sa Espiritu.

Aduna bay higayon nga kinahanglan nimong kasab-an ang usa ka tawo nga imong gihigugma? Lisod kaayo! Sama sa daghang butang, makatan-aw kita sa ehemplo sa Manluluwas. Ang Ginoo maghimo og igo nga matang sa pagpanton diha sa Doktrina ug mga Pakigsaad, apan kanunay uban sa gugma.

Pananglitan, anaa ang seksiyon 93. Si Joseph Smith, Frederick G. Williams, ug Sidney Rigdon tanan nagkinahanglan nga korehian sa pipila ka butang. Ang Ginoo nagtawag kanila isip “mga sulugoon” (mga bersikulo 41, 44, 45), apan dayon Siya miklaro: “O sa laing pagkasulti, tawagon ko kamo nga mga higala, kay mga higala ko kamo, ug makaangkon kamo og kabilin uban kanako” (bersikulo 45). Human niana, ang Manluluwas nagtawag sa tibuok grupo nga Iyang “mga higala” (sa bersikulo 51).

Nganong mahinungdanon man kini? Nan, sakit nga pantonon, dili ba? Ang Ginoo nagpakita og dugang nga paghigugma pinaagi sa pagpahinumdom ni Joseph ug sa uban nga, bisan pa sa ilang mga sayop ug mga kahuyang, sila, gihapon, Iyang mga higala.

Iyang mga higala! Mga tawo nga Iyang ganahan ug gusto nga makauban! Siya mibati usab niana nga paagi kaninyo. Kitang tanan Iyang mga higala.