Samuel G.

Litrato pinaagi ni Carolina Triana

Ako modula og basketbol. Usa ka adlaw, akong gipadad-an og mensahe ang coach nga dili ko makadula sa bisan unsang mga dula sa Dominggo.

Siya mitubag, “Unsay buot nimong ipasabot? Kon gusto ka nga mahimong propesyonal, kinahanglan nga unahon nimo ang isport.” Ako siyang giingnan nga kon gusto ko nga mahimong propesyonal, kinahanglan nako nga unahon ang Dios, ug Siya motabang nako.

Ang akong coach misulti, “Akong buhaton ang tanan nga posible aron ang mga dula matumong og mga Sabado.” Ug mao kana ang nahitabo sukad niadto.

Tingali dili kana mao ang kanunay nga nahitabo. Apan nalipay ko nga ang akong coach nakahibalo nga alang nako, ang isport dili maoy nag-una—ang akong Langitnong Amahan ang nag-una.

Kon ako nagbuhat sa mga butang nga sakto, akong gibati nga ang Langitnong Amahan ug si Jesukristo mapasigarbohon kanako. Kini ang kalinaw nga walay si bisan kinsa ang makasakmit gikan kanako, ang pagkahibalo nga ako naningkamot ug nga Ilang giila ang akong mga paghago.