មិនសូវ ល្អឥតខ្ចោះទេ
ថ្ងៃដ៏ល្អឥតខ្ចោះរបស់ អាឌែលលីន បានបញ្ចប់ជាផ្លូវការហើយ !
ដំណើររឿងពិតមកពីប្រទេសបារាំង ។
អាឌែលលីន បានបញ្ចប់ការគូសប្រអប់សញ្ញាកែងចុងក្រោយនៅលើក្រដាសរបស់នាង ។ នៅជិតនោះ នាងបានសរសេរ ពោលពាក្យអធិស្ឋាននៅពេលព្រឹក និងនៅពេលយប់ ។
« តើនេះជាអ្វី ? » ម៉ាក់បានសួរ ។
អាឌែលលីន បានតបថា « កូនកំពុងបង្កើតបញ្ជីកិច្ចការសម្រាប់ថ្ងៃស្អែក » ។ « កូននឹងមានថ្ងៃដ៏ល្អឥតខ្ចោះមួយ ! »
ម៉ាក់បានញាក់ចិញ្ចើមរបស់គាត់ ។ « ពិតមែនឬ ? »
អាឌែលលីន បានងក់ក្បាល ។ « នៅក្នុងអង្គការបឋមសិក្សា យើងបានរៀនអំពីភាពល្អឥតខ្ចោះនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទ ។ កូននឹងខិតខំធ្វើល្អបន្ថែមទៀត ដូច្នេះកូនអាចមានថ្ងៃដ៏ល្អឥតខ្ចោះបាន » ។
ម៉ាក់បានតបថា « ម៉ាក់រីករាយដែលកូនចង់ជ្រើសរើសធ្វើល្អ ។ ប៉ុន្តែកូនដឹងទេ មានតែមនុស្សម្នាក់ប៉ុណ្ណោះនៅលើផែនដីនេះដែលល្អឥតខ្ចោះ នោះគឺព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ » ។
អាឌែលលីន បានដកដង្ហើមធំ ។ « កូនដឹង ។ ប៉ុន្តែកូនពិតជាចង់ព្យាយាមណាស់ ! កូនគិតថា កូនអាចធ្វើកិច្ចការនេះបាន » ។
នៅពេលព្រឹកឡើង អាឌែលលីន បានត្រៀមខ្លួនរួចជាស្រេច ។ នាងបានរៀបចំគ្រែរបស់នាង ហើយពោលពាក្យអធិស្ឋានពេលព្រឹករបស់នាង ។
នៅពេលបរិភោគអាហារពេលព្រឹក នាងបានជួយបញ្ចុកអាហារដល់ប្អូនស្រីតូចរបស់នាងឈ្មោះ សៀលវា ។ នៅពេល សៀលវា ធ្វើកំពប់ផ្លែប៉ែសរបស់នាងពេញកៅអីរបស់នាង អាឌែលលីន បានដកដង្ហើមធំ ។ នាងរាប់ដល់បួន ហើយជួយជូតសម្អាត ។
នៅសាលារៀន អាឌែលលីន បានរកមើលមនុស្សដែលត្រូវការជំនួយ ។ លូកាស បានគ្រេចក‑ជើង ដូច្នេះនាងបានជួយលើកថាសអាហារថ្ងៃត្រង់របស់គាត់ឲ្យគាត់ ។
ខណៈចេញពីសាលារៀន អាឌែលលីន បានញញឹមរួសរាយដាក់ស្ត្រីដែលបើកទ្វារសាលា ។ ជាធម្មតា ស្ត្រីនោះមានមុខក្រញ៉ូវ ។ ប៉ុន្តែថ្ងៃនេះ គាត់ញញឹមត្រឡប់មកវិញ !
បន្ទាប់ពីចេញពីសាលារៀន អាឌែលលីន បានឲ្យសត្វសម្រាប់ក្មេងលេងដែលនាងចូលចិត្តទៅ សៀលវា ដើម្បីលេង ។ ហើយមុនពេលចូលគេង នាងបានពោលពាក្យអធិស្ឋាន ។ នាងបានគូសសញ្ញាកែងបញ្ចប់ក្នុងបញ្ជីរបស់នាង ហើយលូនចូលទៅក្នុងភួយរបស់នាង ។ នាងមានអារម្មណ៍ថាមានមោទនភាពណាស់ និងអស់កម្លាំងយ៉ាងខ្លាំង ។ នាងបានត្រៀមខ្លួនជាស្រេចសម្រាប់ថ្ងៃដ៏ល្អឥតខ្ចោះមួយទៀតនៅថ្ងៃស្អែក !
នៅពេល អាឌែលលីន ភ្ញាក់ពីគេងនៅថ្ងៃបន្ទាប់ តុក្កតាទាំងអស់របស់នាងត្រូវបានរាយប៉ាយនៅលើឥដ្ឋ ។ សៀលវា បានកាន់តុក្កតាមួយនៅនឹងដៃ ហើយមួយទៀតជញ្ជក់ក្នុងមាត់ ។ នាងប្រាកដជាបានទាញវាទាំងអស់ចេញហើយ !
អាឌែលលីន បានស្រែកថា « សៀលវា ! » « បងបានប្រាប់ឯងហើយថា កុំប៉ះតុក្កតារបស់បង ! » នាងបានចាប់ទាញតុក្កតាដែល សៀលវា កំពុងកាន់ ។ សៀលវា យំហើយរត់ទៅបាត់ ។
អាឌែលលីន ក្រឡេកមើលបញ្ជីរបស់នាងនៅលើមាត់ទ្វារ ។ នាងខកចិត្តជាខ្លាំង ។
ម៉ាក់បានចូលមកនៅពេល អាឌែលលីន ហូរទឹកភ្នែកនៅលើថ្ពាល់របស់នាង ។
« តើមានអ្វីកើតឡើង ? » ម៉ាក់បានសួរ ។
« កូនភ្លេចពោលពាក្យអធិស្ឋានរបស់កូន ។ កូនមិនបានរៀបចំគ្រែរបស់កូនទេ » ។ សំឡេងរបស់ អាឌែលលីន ឡើងញ័រ ។ « ហើយកូនកាចដាក់ សៀលវា ។ ថ្ងៃដ៏ល្អឥតខ្ចោះរបស់កូនបានបញ្ចប់ជាផ្លូវការហើយ ! »
ម៉ាក់បានឱប អាឌែលលីន ។ « វាពិបាកណាស់ដើម្បីល្អឥតខ្ចោះគ្រប់ពេលវេលា ។ តាមពិតទៅ វាមិនអាចទៅរួចទេ » ។
អាឌែលលីន បានចងចញ្ចើម ។ « អ៊ីចឹង តើកូនអាចបានល្អឥតខ្ចោះនៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទដោយរបៀបណាទៅ ? »
ម៉ាក់បានតបថា « ហ្នឹងហើយ ! យើងមិនអាចបានល្អឥតខ្ចោះដោយគ្មានព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនោះទេ ។ ទ្រង់បានលះបង់ព្រះជន្មទ្រង់ដើម្បីយើង ព្រោះព្រះវរបិតាសួគ៌ជ្រាបថា យើងនឹងធ្វើខុស ហើយត្រូវការជំនួយ ។ ព្រះយេស៊ូវបានដកយកភាពមិនល្អឥតខ្ចោះរបស់យើង ហើយធ្វើឲ្យវាបានល្អប្រសើរជាងមុន » ។
អាឌែលលីន បានគិតអំពីរឿងនេះ ។ នាងបានសួរថា « ដូច្នេះ កូនមិនអាចធ្វើបានល្អឥតខ្ចោះជារៀងរាល់ថ្ងៃទេ មែនទេ ? » ។
ម៉ាក់បានគ្រវីក្បាល ។ « អត់ទេកូន ។ កូននឹងមានថ្ងៃលំបាក ។ ប៉ុន្តែកូនក៏នឹងមានថ្ងៃល្អផងដែរ » ។ ម៉ាក់បានវែកសក់របស់ អាឌែលលីន គៀបពីក្រោយត្រចៀករបស់នាង ។ « អ្វីដែលសំខាន់នោះគឺ កូនកំពុងព្យាយាមធ្វើអស់ពីសមត្ថភាព ។ ទោះបីជាថ្ងៃមួយចាប់ផ្តើមជាមួយនឹងជម្រើសខុសក៏ដោយ យើងតែងតែអាចពោលពាក្យអធិស្ឋានដើម្បីប្រែចិត្ត ហើយព្យាយាមម្តងទៀតបានជានិច្ច ។ ដោយមានជំនួយពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ នោះកូននឹងបានល្អគ្រប់គ្រាន់ » ។
អាឌែលលីន មានអារម្មណ៍កក់ក្តៅក្នុងចិត្ត ។
« ឥឡូវនេះ សម្រាប់បញ្ជីរបស់កូន » ។ ម៉ាក់ចង្អុលទៅបញ្ជី ។ « ចុះបើយើងគ្រាន់តែផ្តោតលើរឿងមួយប៉ុណ្ណោះ ? »
អាឌែលលីន បានសម្លឹងមើលបញ្ជីរបស់នាង ។ នាងបានហែកមួយផ្នែកចេញ ហើយបិទភ្ជាប់អ្វីដែលនៅសល់ទៅនឹងមាត់ទ្វារវិញ ។ ចំណុចមួយដែលនៅសល់នោះបាននិយាយថា ពោលពាក្យអធិស្ឋាននៅពេលព្រឹក និងនៅពេលយប់ ។
អាឌែលលីន បានញញឹម ។ « ថ្ងៃរបស់កូនប្រហែលជាមិនបានចាប់ផ្តើមដោយល្អឥតខ្ចោះនោះទេ ប៉ុន្តែកូននៅតែអាចពោលពាក្យអធិស្ឋានឥឡូវនេះបាន ។ ហើយដោយមានជំនួយរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ វានឹងល្អគ្រប់គ្រាន់ ! »
រចនារូបភាពដោយ ហ្គីយ៉ូវ៉ាននី អាប៊ីឡេ