1 An et huet sech erginn: Hien huet den Omer prokreéiert, an den Omer huet a senger Plaz regéiert. An den Omer huet de Jared prokreéiert, an de Jared huet Jongen an Duechtere prokreéiert.

2 An de Jared huet géint säi Papp rebelléiert a koum an huet am Land Het gewunnt. An et huet sech erginn: Hien huet villem Vollek mat senge schlaue Wierder geschmeechelt, bis hien d’Hallschent vum Räich gewonnen hat.

3 A wéi hien d’Hallschent vum Räich gewonnen hat, huet hie sengem Papp ee Kampf geliwwert, an hien huet säi Papp a Gefaangenschaft gefouert an huet hien a Gefaangenschaft verbleiwe gelooss.

4 Elo awer, an den Deeg vun der Regierung vum Omer, war hien d’Hallschent vu sengen Deeg a Gefaangenschaft. An et huet sech erginn: Hien huet Jongen an Duechtere prokreéiert, ënnert hinnen den Esrom an de Koriantumr;

5 a si ware wéinst den Dote vun hirem Brudder Jared immens rosen, sou vill, datt si eng Arméi opgestallt hunn an dem Jared ee Kampf geliwwert hunn. An et huet sech erginn: Si hunn him de Kampf nuets geliwwert.

6 An et huet sech erginn: Wéi si dem Jared seng Arméi ëmbruecht haten, waren si dorunner, och hien ëmzebréngen; an hien huet hinnen zougesat, hien net ëmzebréngen, da géif hien d’Räich sengem Papp iwwerginn. An et huet sech erginn: Si hunn him d’Liewe gelooss.

7 Elo awer gouf de Jared immens traureg wéinst dem Verloscht vu sengem Räich, well hien hat säin Häerz op d’Räich an op d’Herrlechkeet vun der Welt gesat.

8 Wéi d’Duechter vum Jared aussergewéinlech kompetent gouf an d’Trauregkeet vun hirem Papp gesinn huet, huet si geduecht, e Plang ze entwéckelen, mat deem si d’Kinnekräich fir hire Papp zeréckkréie kéint.

9 D’Duechter vum Jared war aussergewéinlech schéin. An et huet sech erginn, datt hatt mat hirem Papp geschwat huet a zu him gesot huet: Wouduerch huet mäi Papp sou vill Leed? Huet hien net d’Opzeechnung gelies, deen eis Pappen iwwer déi grouss Déift bruecht hunn? Kuck, gëtt et net e Bericht iwwert si aus aler Zäit, datt si duerch hir geheim Pläng Kinnekräicher a grouss Herrlechkeet erreecht hunn?

10 An dofir géif elo mäi Papp no Akish schécken, dem Kimnor säi Jong; a kuck, ech si schéin a wëll virun him danzen, an ech wëll him gefalen, sou datt hie mech zur Fra wënscht; wann hien dofir vun dir verlaangt, datt s du mech him zur Fra gëss, da solls du spriechen: Ech wëll se dir ginn, wann s du mir de Kapp vu mengem Papp, dem Kinnek, bréngs.

11 Elo awer war den Omer ee Frënd vum Akish; dofir, wéi de Jared nom Akish geschéckt huet, huet dem Jared seng Duechter virun dësem gedanzt, fir säi Gefalen ze erwächen, fir datt hien se zur Fra wënscht. An et huet sech erginn: Hien huet zum Jared gesprach: Gëff se mir zur Fra.

12 An de Jared huet zu him gesprach: Ech wäert se dir ginn, wann s du mir de Kapp vu mengem Papp, dem Kinnek, bréngs.

13 An et huet sech erginn: Den Akish huet seng Famill am Jared sengem Haus versammelt an huet zu hinne gesprach: Wëllt dir mir schwieren, datt dir mir trei wëllt sinn an deem, wat ech vun iech verlaangen?

14 An et huet sech erginn: Si alleguerten hunn him beim Gott vum Himmel an och bei den Himmelen an och bei der Äerd a beim eegene Haapt geschwuer, datt jiddereen, deen sech der Bäihëllef, déi den Akish gefuerdert huet, entzéie géif, säi Kapp verléiere sollt; a wien iergendeppes vun deem matdeele géif, wat den Akish hinne gewisen hat, dee sollt säi Liewe verléieren.

15 An esou huet et sech erginn: Si ware mam Akish averstanen. An den Akish huet hinnen d’Eeden ofgeholl, déi an anticker Zäit vun deene benotzt gi waren, déi och no Muecht gestrieft hunn, an déi vum Kain erof iwwerliwwert gi waren, deen ee Mäerder war vun Ufank un.

16 An duerch d’Muecht vum Däiwel goufen si verfouert, dem Vollek dës Eeder ofzehuelen, fir et an Däischtert ze halen a vir deenen, déi no Muecht striewen, ze hëllefen, Muecht ze gewannen an ze morden an ze klauen an ze léien an allerhand Béist a Prostitutioun ze begoen.

17 An dem Jared war et vu senger Duechter un d’Häerz geluecht ginn, dëst aus aler Zäit ervir ze sichen; an de Jared huet et dem Akish un d’Häerz geluecht; dofir huet den Akish dëst u seng Familljememberen a Frënn weiderginn, an hien huet si mat schéine Verspriechungen dozou verleet, alles ze maachen, wat hie wollt.

18 An et huet sech erginn: Si hunn eng geheim Verbindung gebilt, jo, wéi deemools an aler Zäit; an esou eng Verbindung ass an den Ae Gottes héchst abscheilech a méi béis wéi alles anert.

19 Well den Här wierkt net a geheime Verbindungen, och wëll hien net, datt de Mënsch Blutt vergéisst, mee vum Ufank vum Mënsch un huet hien dat an allem verbueden.

20 Ech awer, de Moroni, schreiwen net déi Aart vun hiren Eeden a Verbindungen nidder, well et ass mir verkënnegt ginn, datt se ënnert dem Vollek verfügbar sinn, a se sinn ënnert de Lamanite verfügbar.

21 A se waren d’Ursaach fir d’Zerstéierung vun dësem Vollek, vun deem ech elo schwätzen, an och fir d’Zerstéierung vum Vollek vum Nephi.

22 A wellech Natioun och ëmmer esou geheim Verbindunge fuerdert, esou datt dës Muecht a Gewënn kréien, bis se sech iwwert d’Natioun ausbreeden, kuckt, déi wäert vernicht ginn; well den Här wäert net zouloossen, datt d’Blutt vu sengen Hellegen, dat vun deene vergoss gëtt, ëmmer vum Buedem hir zu him no Vergeltung un hinne jäizt, ouni datt hien si dann awer nach rächt.

23 Dofir, o dir Anerer, ass et no Gottes Weisheet, datt iech dëst gewise gëtt, fir datt dir doduerch vun äre Sënden ëmkéiert an net zouloosst, datt mäerderesch Verbindungen iwwert iech kommen, déi opgebaut ginn, fir Muecht a Gewënn ze kréien—an datt dëst Wierk, jo, d’Wierk vun der Zerstéierung, iwwert iech kéim, jo, souguer d’Schwäert vun der Gerechtegkeet vum Éiwege Gott op iech fale géif zu ärem Stuerz an zu ärer Zerstéierung, falls dir zouloosst, datt esou eppes geschitt.

24 Dofir kommandéiert iech den Här, wann dir esou eppes ënnert iech entstoe gesitt, datt dir zum Erkenne vun ärer fuerchtbare Lag erwächt, an zwar wéinst dëser geheime Verbindung, déi ënnert iech wäert sinn; oder wéi dir, wéinst dem Blutt vun deenen, déi ëmbruecht gi sinn; well aus dem Stëbs jäizen si no Vergeltung un hinnen an och un deenen, déi se opgebaut hunn.

25 Well et ergëtt sech, datt jiddereen, deen et opbaut, probéiert d’Fräiheet vun alle Länner, Natiounen a Staaten ze stierzen; an et bréngt d’Zerstéierung vun alle Mënsche mat sech, well et vum Däiwel opgebaut gëtt, deen de Papp vun alle Ligen ass; jo, dee selwechte Ligener, deen eis éischt Eltere verfouert huet, jo, souguer dee selwechte Ligener, deen de Mënsch vun Ufank un dozou bruecht huet, e Mord ze begoen; deen d’Häerzer vun de Mënsche verhäert huet, sou datt si d’Propheten ermuert hunn, an si gestengegt hunn, an si vun Ufank un ausgestouss hunn.

26 Dofir ass mir, dem Moroni, gebuede ginn, dëst nidderzeschreiwen, sou datt dat Béist ewechgemaach gëtt a fir datt déi Zäit kéim, wou de Satan keng Muecht iwwer d’Häerz vun de Mënschekanner huet, mee si beweegt ginn, bestänneg Guddes ze maachen, fir datt si zur Quell vun all Gerechtegkeet kommen an erléist kënne ginn.