1 An et huet sech erginn: Wéi de Koriantumr sech vu senge Wonnen erholl hat, huet hien ugefaangen, sech de Wierder ze erënneren, déi den Ether zu him gesprach hat.

2 Hien huet gesinn, datt scho bal zwou Millioune vu sengem Vollek duerch d’Schwäert ëmbruecht gi waren, an hien huet ugefaangen, am Häerzen ze traueren; jo, et waren zwou Millioune mächteg Männer ëmbruecht ginn, an och hir Fraen a Kanner.

3 Hien huet ugefaangen, sech vun deem Béisen, wat hie gemaach hat, ëmzekéieren; hien huet ugefaangen, sech de Wierder ze erënneren, déi duerch de Mond vun alle Prophete gesprach gi waren, an hien huet gesinn, datt se bis elo ganz an Erfëllung gaange waren; a seng Séil huet getrauert a wollt sech net tréischte loossen.

4 Et huet sech erginn, datt hien dem Shiz eng Epistel geschriwwen huet, an hie gefrot huet, d’Vollek ze verschounen; hie géif d’Kinnekräich opginn, fir d’Liewe vum Vollek ze retten.

5 An et huet sech erginn: Wéi de Schiz säi Bréif kritt huet, huet hien eng Epistel un de Koriantumr geschriwwen: Wann hien sech him ausliwwere géif, sou datt hien e mam Schwäert ëmbrénge kéint, géif hien d’Liewe vum Vollek verschounen.

6 An et huet sech erginn: D’Vollek ass vu sengen Ongerechtegkeeten net ëmgekéiert; an d’Vollek vum Koriantumr gouf zur Roserei géint d’Vollek vum Schiz opgestëppelt; an d’Vollek vum Schiz gouf zur Roserei géint d’Vollek vum Koriantumr opgestëppelt; dofir huet d’Vollek vum Schiz dem Vollek vum Koriantumr ee Kampf geliwwert.

7 A wéi de Koriantumr gesinn huet, datt hien dorunner war, ze falen, ass hien erëm virum Vollek vum Schiz fortgelaf.

8 An et huet sech erginn: Hie koum un d’Waasser Ripliankum, wat, iwwersat, grouss bedeit oder datt et alles iwwertrëfft; wéi si dofir un dëst Waasser koumen, hunn si hir Zelter opgebaut; an de Schiz huet seng Zelter och net wäit vun hinnen opgebaut; an dofir sinn si um nächsten Dag an de Kampf gezunn.

9 An et huet sech erginn: Si hunn een immens heftege Kampf gekämpft, wouranner de Koriantumr nach eng Kéier verwonnt gouf, an hien ass duerch de Bluttverloscht ohnmächteg ginn.

10 An et huet sech erginn: D’Arméie vum Koriantumr hunn op d’Arméie vum Schiz ageschloen, hunn si iwwerwältegt an an d’Flucht geschloen; an si si südlech geflücht, a si hunn hir Zelter un engem Uert opgebaut, deen Ogath genannt gouf.

11 An et huet sech erginn: D’Arméi vum Koriantumr huet seng Zelter um Hiwwel Ramah opgebaut; an dat ass deselwechten Hiwwel, wou mäi Papp de Mormon, d’Opzeechnungen, déi helleg sinn, fir den Här verstoppt huet.

12 An et huet sech erginn: Si hunn alles Vollek, dat net ëmbruecht gi war, am Land zesumme gesammelt, ausser den Ether.

13 An et huet sech erginn: Den Ether huet alles gesinn, wat säi Vollek gemaach huet; an hien huet gesinn, datt dat Vollek, dat fir de Koriantumr war, zur Arméi vum Koriantumr gesammelt gouf; an dat Vollek, dat fir de Schiz war, gouf zur Arméi vum Schiz gesammelt.

14 Dofir hunn si véier Jore laang d’Vollek gesammelt, sou datt si alleguerten erfaasst hunn, déi am Land waren, a si all Verstäerkung empfaangen hunn, déi ze empfänken hinne méiglech war.

15 An et huet sech erginn, datt, wéi si all zesumme waren, jidderee bei där Arméi, bei där hie wollt, mat hire Fraen a Kanner—Männer, Fraen a Kanner waren all bewaffnet mat Krichswaffen, hu Schëlder, Broschtplacken, a Kappplacken ugehat a ware gekleet, wéi fir de Krich—da sinn si géinteneen an d’Schluecht gezunn; si hunn de ganzen Dag gekämpft, mee keen huet gewonnen.

16 An et huet sech erginn: Wéi et Nuecht ginn ass, waren si midd an hunn sech an hiert Lager zeréckgezunn; an nodeems si sech an hiert Lager zeréckgezunn haten, huet ee Kräischen a Lamentéiere wéinst dem Verloscht vun den Doudege vun hirem Vollek ugefaangen; an esou grouss war hiert Jäizen, hiert Kräischen an hiert Lamentéieren, datt et iwwer d’Moossen d’Loft zerrass huet.

17 An et huet sech erginn: Um nächsten Dag sinn si erëm zum Kampf gezunn, a grouss a schrecklech war deen Dag; mee keen huet gewonnen, a wéi d’Nuecht komm ass, ass d’Loft erëm mat hirem Jäizen an hirem Lamentéieren an hirem Trauere wéinst dem Verloscht vun den Doudege vun hirem Vollek zerrass ginn.

18 An et huet sech erginn: De Koriantumr huet erëm eng Epistel un de Schiz geschriwwen a gewënscht, hie géif net erëm an de Kampf zéien, mee hie sollt d’Räich huelen an d’Liewe vum Vollek verschounen.

19 A kuckt, de Geescht vum Här hat opgehalen, sech mat hinnen ofzeméien, an de Satan hat voll Muecht iwwer d’Häerz vum Vollek; well si sinn hirer Häerzenshäert an hirer Sënnesverblendung iwwerlooss bliwwen, sou datt si vernicht konnte ginn; dofir sinn si erëm an de Kampf gezunn.

20 An et huet sech erginn: Si hunn de ganzen Dag laang gekämpft, a wéi d’Nuecht komm ass, hunn si op dem Schwäert geschlof.

21 An um nächsten Dag hunn si gekämpft, jo, bis d’Nuecht komm ass.

22 A wéi d’Nuecht komm ass, waren si vu Roserei dronken, jo, wéi een, dee vum Wäin dronken ass; a si hunn erëm um Schwäert geschlof.

23 An um nächsten Dag hunn si erëm gekämpft; a wéi d’Nuecht komm ass, waren alleguerten duerch d’Schwäert gefall, ausser zweeafofzeg vum Vollek vum Koriantumr an néngasiechzeg vum Vollek vum Schiz.

24 An et huet sech erginn, datt si déi Nuecht op hire Schwäerter geschlof hunn, an den nächsten Dag hunn si erëm gekämpft, a si hu mat all hirer Kraaft mam Schwäert a mam Schëld de ganzen Dag gestridden.

25 A wéi d’Nuecht komm ass, do waren et zweeandrësseg vum Vollek vum Schiz a siwenanzwanzeg vum Vollek vum Koriantumr.

26 An et huet sech erginn: Si hu giess a geschlof a sech op den Doud um nächsten Dag virbereet. An et ware grouss a gewalteg Männer, wat mënschlecht Stäerkt betrëfft.

27 An et huet sech erginn: Si hunn dräi Stonne laang gekämpft, a si sinn duerch de Bluttverloscht ohnmächteg ginn.

28 An et huet sech erginn: Wéi d’Männer vum Koriantumr genuch Kraaft gesammelt haten, datt si goe konnten, waren si dorunner, fir hiert Liewe fortzelafen; mee kuckt, de Schiz huet sech erhuewen, wéi och seng Männer, an hien huet geschwuer a senger Roserei, hie géif de Koriantumr ëmbréngen, oder hie sollt selwer duerch d’Schwäert ëmkommen.

29 Dofir huet hien si verfollegt, an um nächsten Dag huet hien si ageholl; a si hunn erëm mam Schwäert gekämpft. An et huet sech erginn: Wéi si alleguerten duerch d’Schwäert gefall waren, ausser eleng de Koriantumr an de Schiz, kuckt, do war de Schiz duerch de Bluttverloscht ohnmächteg ginn.

30 An et huet sech erginn: Nodeems de Koriantumr sech op säi Schwäert gestäipt huet, fir sech e bëssen auszerouen, huet hien dem Schiz de Kapp ofgeschloen.

31 An et huet sech erginn: Nodeems hien dem Schiz de Kapp ofgeschloen hat, huet de Schiz sech op d’Hänn gehuewen an ass gefall; nodeems hien ëm Otem gesicht hat, ass hie gestuerwen.

32 An et huet sech erginn: De Koriantumr ass zu Buedem gefall, an et war him esou, als hätt hie kee Liewen.

33 An den Här huet zum Ether geschwat an zu him gesprach: Géi hin. An hien ass higaangen an huet gesinn, datt d’Wierder vum Här gänzlech an Erfëllung gaange waren; an hien huet säi Bericht fäerdeg gemaach (an net den honnertsten Deel dovunner hunn ech geschriwwen); an hien huet en op eng Weis verstoppt, sou datt d’Vollek vum Limhi e fanne konnt.

34 Déi lescht Wierder awer, déi vum Ether geschriwwe goufen, sinn dëst: Ob den Här wëll, datt ech entgéintgeholl ginn oder datt ech de Wëlle vum Här am Fleesch leiden, dorobber kënnt et net un, wann et nëmmen esou ass, datt ech am Räich Gottes erléist sinn. Amen.