Bulahan ang mga Makigdaeton

Updi ako nga hunahunaon nga mga lamharon pa kita sa Capernaum, malapit sa Dagat sang Galilea, sang panahon sang pag-alagad ni Jesucristo. Naglagaw ang istorya parte sa isa ka rabbi—manunudlo—nga ang mensahe ginapamatian sang kadam-an. Nagplano ang mga kaingod nga maglakat sa bukid nga nagatamwa sa dagat para mamati sa Iya.

Nag-upod ka sa iban nga nagalakat sa yab-ukon nga kadalanan sang Galilea. Pag-abot mo, nakibot ka sa kadamuon sang mga nagatililipon para mamati sining Jesus. May mga nagasambit nga pahutik, “Mesias.”

Namati ka. Natandog ang imo tagipusuon sang Iya mga pulong. Sa malawig nga paglakat papauli, ginpili mo nga maghipos.

Ginbinagbinag mo ang manami nga mga butang—mga butang nga labaw pa sangsa layi ni Moises. Naghambal sia parte sa pagtaya sang pihak nga guya kag pagpalangga sang imo mga kaaway. Nagpromisa Sia, “Bulahan ang mga makigdaeton kay sila tawgon nga mga anak sang Dios.”

Sa imo realidad, sa kabug-aton sang mga inadlaw—kawala-kasegurohan kag kahadlok—daw kalayo gid sang kalinong.

Nagdasig ang imo panglakat; nag-abot ka sa inyo nga nagahapo-hapo. Nagtipon ang inyo pamilya; namangkot ang imo tatay, “Sugiri kami sang imo nabatian kag nabatyagan.”

Gin-istorya mo nga gin-agda ka Niya nga pasilakon mo ang imo kasanag sa iban, nga pangitaon ang pagkamatarong bisan pa nga ginapigos. Nagbasag ang imo tingug sang ginsulit mo ang, “Bulahan ang mga makigdaeton kay sila tawgon nga mga anak sang Dios.”

Namangkot ka, “Sarang gid bala ako mangin makigdaeton kon ang kalibutan magamo, ang akon dughan puno sang kahadlok, kag ang kalinong daw kalayo gid katama?”

Gintulok sang imo tatay ang imo nanay kag malulo nga nagsabat, “Huo. Nagasugod kita sa pinakatig-una nga lugar—sa aton mga tagipusuon. Dayon sa aton mga balay kag mga pamilya. Samtang ginapangabuhi naton ini diri, ang pagpakighidaet magalapta sa aton mga kadalanan kag mga baryo.”

Abante 2,000 ka tuig. Indi na kinahanglan nga hunahunaon—amo na ini ang aton realidad. Bisan pa nga lain ang mga kabudlayan nga nabatyagan sining mga ulihing-tubo sangsa lamharon didto sa Galilea—ang pagbinahin-bahin, sekularisasyon, pagbalos, kasingki sa dalan, kaakig, kag pagpang-atake sa social media—ining duha ka henerasyon nagpangatubang sang mga kultura sang kagamo kag tensyon.

Maayo lang, ang aton mga lamharon napamapati man sa ila mga tinion sang Wali sa Bukid: seminary, For Strength of Youth nga mga komperensya, kag Dali, Magsunod sa Akon. Diri mabaton man nila ang pareho nga mga imbitasyon halin sa Ginuo: nga pasilakon ang ila kasanag sa iban, nga pangitaon ang pagkamatarong bisan ginapigos sila, kag palanggaon ang ila mga kaaway.

Nagabaton man sila sang nagapaisog nga mga tinaga halin sa buhi nga mga propeta sang Pagpanumbalik: “Mga makigdaeton kinahanglanon.” Makigdiskurso nga wala nagapangakig. Busli ang pagpakigbais kag bugal sang pagpatawad kag pagpalangga. Magpahamtang sang mga taytay sang kooperasyon kag pag-intiendihanay, indi mga pader sang diskriminasyon ukon pagbinahin-bahin. Kag pareho man ang promisa: “Bulahan ang mga makigdaeton kay sila tawgon nga mga anak sang Dios.”

Ang mga tagipusuon sang mga ulihing-tubo karon puno sang testimonya kay Jesucristo kag sang paglaum para sa palaabuton. Pero nagapamangkot man sila, “Sarang gid bala ako mangin makigdaeton kon ang kalibutan magamo, ang akon dughan puno sang kahadlok, kag ang kalinong daw kalayo gid katama?”

Ang matunog nga sabat sa liwat amo ang huo! Ginabaton naton ang mga pulong sang Manluluwas: “Ang paghidaet ginabilin ko sa inyo; ang akon paghidaet ginahatag ko sa inyo. … [Indi] malisang ang inyo mga tagipusuon, ukon mahadlok.”

Sa karon nga panahon, ang pagpakighidaet nagasugod gihapon sa pinakatig-una nga lugar—sa aton mga tagipusuon. Dayon sa mga balay kag mga pamilya. Samtang ginapangabuhi naton ini diri, ang pagpakighidaet magalapta sa aton mga kasilingan kag mga komunidad.

Binagbinagon pa gid naton ining tatlo ka lugar kon diin ang moderno nga Santos sa Ulihing mga Adlaw nagapakighidaet.

Ang una amo ang sa aton mga tagipusuon. Ang kitaon gid nga elemento sang pag-alagad ni Cristo nagapakita kon paano nagakaganyat ang mga kabataan sa Iya. Ara dira ang tanda. Ang pagtan-aw sa puro kag inosente nga nagapakighidaet nga tagipusuon sang bata pwede naton mahimo nga inspirasyon para sa aton mga tagipusuon. Ari ang ginsabat sang pila ka kabataan sa edad sang Primary sa “Daw ano ang mangin makigdaeton?”

Ipakigbahin ko ang ila mga sabat direkta halin sa ila mga tagipusuon! Siling ni Luke, “Magbulig pirme sa iban.” Ginhambal ni Grace kon daw ano kaimportante nga patawaron naton ang kada isa, bisan pa nga daw indi ini patas. Siling ni Anna, “May nakita ko nga wala sang kahampang, amo na nga naghampang ko upod sa iya.” Siling ni Lindy nga ang mangin makigdaeton amo ang pagbulig sa iban. “Dayon ipasa mo ini sa iban. Kag padayon lang ini nga ginapasa sa iban.” Siling ni Liam, “Indi magpangaway sang mga tawo, bisan pa nga ginaaway ka nila.” Hambal ni London, “Kon may manunlog sa imo ukon mangaway sa imo, hambalon mo sila nga, ‘Palihog untati na ina.’” Siling ni Trevor, “Kon may isa ka donut nga nabilin kag gusto ninyo tanan magtilaw, tulungaon ninyo ini.”

Ining mga sabat sang kabataan ebidensya sa akon nga tanan kita natawo nga may diosnon nga mga pagbatyag sang kaayo kag kaluoy. Ang ebanghelyo ni Jesucristo nagasagod kag nagabugkos sining diosnon nga mga kinaiya, pati na ang pagpakighidaet, sa aton mga tagipusuon, nga ginabugayan kita sa sining kabuhi kag sa madason.

Ikaduha, ang pagpakighidaet sa aton mga balay paagi sa paggamit sang sulundan sang Ginuo para impluwensyahan ang aton mga relasyon sa kada isa: paghaylo, pagkamainantuson, kaayo, kalulo, kag gugma nga matuod-tuod.

Ari ang makainspirar nga istorya nga nagapakita kon paano ginhimo sang isa ka pamilya ang pagpakighidaet bilang tulumanon sang panimalay, paagi sa pagpangabuhi sining mga prinsipyo.

Ang kabataan sa sining pamilya ginabudlayan sa ila relasyon sa isa ka hamtong nga ang batasan pirme lang akig, matinaas-taason, kag paras maghambal. Ang kabataan, nasaklaw kag dismayado, nagapamensar kon bala ang paagi para sabton ini amo ang paghimo sang pareho man nga pamatasan.

Isa ka gab-i bukas nga gin-istoryahan sang pamilya ang tensyon kag ang epekto sini sa ila. Dayon may ideya nga nagtuhaw—indi lamang solusyon kundi isa ka eksperimento.

Imbes nga sabton ini sang paghipos ukon pagbalos, himuon sang mga bata ang bagay nga wala ginapaabot: magasabat sila nga may kaayo. Indi lang matinahuron nga paghimugong kundi hungod, matuod-tuod nga pagsabat sang malulo nga mga tinaga kag madinumdumon nga mga buhat, bisan ano pa ang ibalos sa ila. Ang tanan nagsugot nga himuon ini sa ginpahamtang nga kalawigon, pagkatapos matipon sila liwat kag mamensar.

Bisan ang iban nagaalang-alang sang primero, nagsugot sila sa plano nga sinsero ang buot.

Ang madason nga natabo daw isa ka milagro.

Ang indi pagsinapakay amat-amat nga nagbag-o. Ginbuslan sang mga yuhum ang mga pagyam-id. Ang hamtong, nga sadto indi mapalapitan kag paras maghambal, amat-amat nga nagbag-o. Ang kabataan, nga ginpapagsik sang ila pagpili nga magpanguna nga may pagpalangga, nakakita sang kalipay sa sining pagbag-o. Tama kadako sang pagbag-o nga ang plano nga magmiting liwat indi na kinahanglan. Malinong nga ginsulbar sang kaayo ang ila problema.

Sa kadugayan, naporma ang matuod nga pag-inabyanay, nga ginkalipay sang tanan. Para mangin mga makigdaeton, ginapatawad naton ang iban kag hungod nga ginapabakod ang iban imbes nga gub-on sila.

Ikatatlo, pagpakig hidaet sa aton mga komunidad. Sa magamo nga tinuig sang World War II, gintudlo ni Elder John A. Widtsoe: “Ang solo nga paagi para magpasad sang malinong mga komunidad amo ang pagpabakod sang mga lalaki kag babayi nga mapinalanggaon kag manugpakighidaet. Ang tagsa ka indibidwal, suno sa sinang doktrina ni Cristo … ara sa iya mga kamot ang katawhay sang [bilog] nga kalibutan.”

Matahum nga ginalarawan sang masunod nga istorya ang ina nga konsepto.

Pila ka tuig na ang nagligad, duha ka lalaki—isa ka imam nga Muslim kag Kristiyano nga pastor sa Nigeria—ang nagtindog sa magtimbang nga bahin sang masakit nga pagbinahin-bahin parte sa relihiyon. Ang kada isa nag-antos sing labi. Pero, paagi sa nagapang-ayo nga gahum sang pagpatawad, ginpili nila nga maglakat sa isa ka banas nga ululupod.

Si Imam Muhammad Ashafa kag Pastor James Wuye nangin mag-abyan kag wala ginapaabot nga magkaupod sa kalinong. Ululupod sila nga nagpahamtang sang sentro para sa pag-aregluhanay sang mga pagtuluohan. Ginatudloan nila karon ang iban nga buslan ang kaugot sang paglaum. Bilang kaduha nga nominado sa Nobel Peace Prize, nakabaton sila sining nagligad lang sang Commonwealth Peace Prize.

Ining magkaaway sadto nagabiyahe na nga tuparay sa pagkay-o sang naguba, mga buhi nga saksi nga ang imbitasyon sang Manluluwas para mangin mga makigdaeton indi lamang posible—kundi gamhanan.

Kon makilala naton ang himaya sang Dios, “indi kamo makapanghunahuna sa pagsakit sa isa kag isa, kundi magkabuhi sing may paghidaet.” Sa aton mga kongregasyon kag sa aton mga komunidad, pwede naton pilion nga tulukon ang kada isa bilang mga anak sang Dios.

Sa pagtapos, nagahatag ako sang imbitasyon. Ang pagpakighidaet nagapangayo sang aksyon—ano ayhan ina, para sa kada isa sa aton, sugod bwas? Batunon bala ninyo ang isa ka semana, tatlo ka tikang nga plano para mangin makigdaeton?

1. Balay nga wala sing pag-ilinaway: Kon magsugod ang pagbinaisay, magpundo kag magpamensar sang matawhay nga mga tinaga kag buhat.

2. Digital nga pagtaytay: Antes mag-post, mag-reply, ukon magkomento online, magpamangkot, “Magapasanyog bala ini sang koneksyon kag paghangpanay? Kon indi, magpundo. Indi pag-isend. Sa baylo, mag-share sang kaayo. Magpost sang paghidaet imbes nga kainit.

3. Makig-uli kag makig-isa: Ang tagsa ka miyembro sang pamilya pwede magpangita sang mga relasyon nga may gunat para magpangayo sang patawad, mag-minister, makig-uli, kag makig-isa.

Pila na ka bulan karon halin sang nabatyagan ko ang indi manegar nga pagpabatyag nga nagresulta sa sining mensahe: “Bulahan Ang mga Makigdaeton.” Sa hingapusan, tugoti ako nga ipakigbahin ang mga impresyon nga nagtatak sa akon tagipusuon sa sining tinion.

Ang pagpakighidaet isa ka Cristohanon nga kinaiya. Ang mga makigdaeton kon kaisa ginabansagan nga wala hinalung-ong ukon maluya—sa tanan nga bahin. Pero, ang mangin makigdaeton indi ang magpaluya-luya kundi ang mangin mabakod sa paagi nga indi maintiendihan sang kalibutan. Ang pagpakighidaet nagakinahanglan sang kaisog kag pagkompromiso pero indi kinahanglan nga isakripisyo ang prinsipyo. Ang pagpakighidaet amo ang magpamuno nga bukas ang tagipusuon, indi sirado nga pamensaron. Amo ini ang magpalapit sa iban nga bukas ang mga kamot, wala nagakuom. Ang pagpakighidaet indi bag-o, nga daw bag-o lang natabo. Gintudlo ini ni Jesucristo Mismo, sa mga tawo sa Biblia kag Libro ni Mormon. Ang pagpakighidaet gintudlo na sang moderno nga mga propeta sang bag-o pa lang ang Pagpanumbalik tubtob sa sining panahon.

Ginatuman naton ang aton diosnon nga papel bilang mga anak sang mapinalanggaon nga Amay nga Langitnon samtang ginatinguhaan naton nga mangin mga makigdaeton. Nagapamatuod ako kay Jesucristo, ang Prinsipe sang Paghidaet, ang Anak sang buhi nga Dios, sa ngalan ni Jesucristo, amen.