İlahi Sevgi—Gerçek Öğrenciliğin Bir İşareti

Bir öğrenci, bir başkasının takipçisi veya talebesidir. Öğrenciler, hayatlarını öğretmenleri gibi olmaya adayan “çıraklardır.” Bu nedenle, İsa Mesih’in bir öğrencisi olmak, O’nun öğrettiklerine ve öğretilerine inanmaktan daha fazlasını ifade eder. Hatta, O’nun ilahiliğini kabul etmekten ve O’nu Kurtarıcımız ve Fidye ile Kurtaranımız olarak kabul etmekten daha fazlasını ifade eder ki bu hayati derecede önemlidir.

Başkan Dallin H. Oaks şöyle açıkladı: “Mesih’i takip etmek sıradan ya da ara sıra yapılan bir uygulama değildir. Bu, bize her zaman ve her yerde rehberlik etmesi gereken sürekli bir bağlılık ve hayat şeklidir.” Öğrencilik, Rab’bin kefaret amacıyla kurban oluşu ve O’nun mümkün kılan gücü aracılığıyla dönüşmek için çıktığımız bilinçli bir yolculuktur. Öğrenciliğin gerçek hedefi, kelimenin tam anlamıyla İsa Mesih’in olduğu gibi olmaktır, hatta “O’nun görünüşünü [yüzümüzde] görebildiğimiz noktaya kadar.

Rab’bin öğrencileri olmak için, O’nun itaatkarlığı, alçakgönüllülüğü ve sabrı gibi şeyleri isteyerek her gün O’nun düşüncelerini ve davranışlarını örnek almalıyız. Bu nitelikleri yavaş yavaş kendi kimliklerimize dahil ettikçe, “[O’nun] ilahi doğasının ortakları” oluruz. Kurtarıcı’nın karakterine benzemeye çalışmak, O’na ibadet etmenin özüdür. Başkan Nelson’ın öğrettiği gibi, “İsa’ya olan hayranlığımız en iyi şekilde İsa’ya benzememizle ifade edilir.”

İsa Mesih’in benzememiz gereken pek çok ilahi niteliğinden bir tanesi en önde gelir ve diğer tüm nitelikleri bünyesinde barındırır. Bu nitelik, O’nun saf sevgisi veya ilahi sevgisidir. Hem Mormon peygamber hem de Havari Pavlus bize ilahi sevgi olmadan “[bizim] bir hiç [olduğumuzu]” hatırlatır. Ya da Peygamber Joseph Smith’e bildirildiği gibi, “ilahi [sevgimiz] yoksa, hiçbir şey [yapamayız].”

Kurtarıcı’nın Kendisi sevgiyi, gerçek öğrencilerinin tanınacakları bir simge ya da işaret olarak tanımladı ve şunu belirtti:

“Size yeni bir buyruk veriyorum: Birbirinizi sevin. Sizi sevdiğim gibi siz de birbirinizi sevin.

“Birbirinize sevginiz olursa, herkes bununla benim öğrencilerim olduğunuzu anlayacaktır.”

İlahi sevgi, tanımlanması zor olabilen fakat dokunduğu herkes tarafından kolayca algılanan zengin bir kavramdır. Sevindirici Haberimi Vaaz Edin kitabı “iman gibi ilahi sevginin de eyleme yönlendirdiğini” öğretir. Gerçekten de, ilahi sevgi “eylem halindeki sevgi” olarak tanımlanabilir. Bu açıklama, Kurtarıcı’nın hayatının özet ifadesi hakkında harika bir fikir verir. O, “her yanı dolaşarak iyilik [yapıyordu].”

İsa Mesih’in takipçileri olarak, Usta Öğretmenimiz’in saf sevgisini başkalarına gösterme şeklini örnek almaya çalışmalıyız. Kurtarıcı ilahi sevgiyi birçok şekilde gösterse de, O’nun gerçek öğrencilerinde kolayca görülen üç özel ilahi sevgi örneğine dikkat çekmek istiyorum.

Birincisi, Kurtarıcı şefkatli davranarak ilahi sevgi gösterdi. Mormon Kitabı’nda kaydedildiği gibi, Nefililer arasındaki hizmeti sırasında Rab, halkı evlerine dönmeye ve öğretmiş olduğu şeyler üzerinde derinlemesine düşünmeye ve O’nun ertesi günkü dönüşüne hazırlanmaya davet etti. Kayıtlar daha sonra şöyle belirtir:

“Onların gözyaşları içinde olduklarını ve sanki kendileriyle biraz daha kalmasını istiyorlarmış gibi gözlerini kırpmadan O’na baktıklarını gördü.

“Ve onlara şöyle dedi: İşte, size karşı yüreğim [şefkatle] dolu.”

Şefkat, ilahi sevginin acıları hafifletmeyi amaçlayan kısmıdır. Şefkatle dolu olan Rab, halkın arasında hasta ve dertli olanlara şifa verdi. Daha sonra, melekler gökten inip onların etrafını sararken, onların çocuklarını kutsadı. O, bu nazik, sevgi dolu davranışları ve daha pek çok şeyi “şefkatle duygulandığı” için yaptı.

Güney Amerika’da genç bir görevli olarak hizmet ederken, ben de aynı şekilde sevgili bir arkadaşımın şefkatinden yararlandım. Bir akşam yoldaşımla beraber görev bölgesi başkanımızın evine giderken, bisikletli genç bir adam aniden aracın önüne döndü. O kadar hızlı oldu ki, çarpışmayı önleyemedim. Trajik bir şekilde, bu genç adam çarpmanın etkisiyle öldü. Hayatını kaybetmesinin büyük üzüntüsünü yaşadım. Az önce olanların korkunç gerçekliği üzerime çöktüğünde dehşete kapıldım ve şoka girdim, hapse atıldım ve kilit altına alındım. Kendimi hiç bu kadar korkmuş ve yalnız hissetmemiştim. Umutsuzlukla doluydum ve hayatımın geri kalanını hapiste geçireceğim korkusuyla doluydum.

Bir görevli arkadaşım, Yaşlı Brian Kochevar, kazayı öğrendi ve şefkatle duygulandı. Hapishaneye geldi ve yalnız kalmamam amacıyla hücrede benimle kalmasına izin verilmesi için memurlara yalvardı. Mucizevi bir şekilde bu teklifi kabul ettiler. Bugüne kadar, hayatımdaki en büyük sıkıntı anında beni sakinleştiren, teselli eden ve rahatlatan bu öğrencinin Mesih’e benzer sevgi eylemi için derin minnettarlık hissediyorum. O’nun ilahi sevgi dolu şefkati, öğrenciliğinin önemli bir işaretiydi. Başkan Russell M. Nelson’ın gözlemlediği gibi: “İsa Mesih’in gerçek bir takipçisini tanımanın en kolay yollarından biri, o kişinin diğer insanlara ne kadar şefkatli davrandığıdır.”

Kurtarıcı’nın sevgisini nasıl gösterdiğinin bir başka örneği de başkalarının dile getirilmemiş ihtiyaçlarına dikkat etmesi ve bu ihtiyaçları karşılamak için yaptığı hizmettir. 38 yıldır yürüme engelli olan ve ona yardım edecek hiç kimsesi olmayan adamı, Rab ayağa kaldırdı ve doğru bir şekilde yaşaması için teşvik etti. Zina yaparken yakalanan kadına, suçlama yerine umut ve teselli sundu. Çatıdan indirilen felçli adam için, Rab sadece bedenin iyileşmesini değil, günahların da bağışlanmasını sundu.

Gözetmen olarak hizmete çağrıldığımda, altı küçük çocuğumuz, ben kürsüde otururken onları tek başına idare etmek zorunda kalan eşim Cristin için Rab’bin sofrası toplantılarını zorlaştırıyordu. Tahmin edebileceğiniz gibi, çocuklarımız genellikle pek saygılı değillerdi. Onun durumunu fark eden mahallemizin iki üyesi, John ve Debbie Benich, yardım etmek için her pazar eşimle oturmaya başladılar. Nezaketleri yıllarca devam etti ve ailemizin adeta dedesi ve ninesi oldular. Tıpkı Rab gibi, bu öğrenciler de dile getirilmeyen bir ihtiyacı fark etmişlerdi ve öğrenciliklerinin belirgin bir işareti olarak sevgiyle hareket etmişlerdi.

Son olarak, Kurtarıcı’nın mükemmel sevgisi, “O’nun kurtarışını ve fidye ile kurtarış gücünü [paylaşmamız]” için Tanrı’nın tüm çocuklarının ilahi potansiyelini gerçekleştirmelerini sağlamaya odaklanmıştır. Öğretmenimiz’e daha çok benzedikçe, antlaşma yolunda kardeşlerimize yardım etme arzumuz doğal olarak artacaktır.

Örneğin, gücenmiş ya da unutulmuş hissedenlere moral verebilir ve onlarla arkadaş olabiliriz, aramıza yeni katılanların hoş karşılandıklarını hissetmelerine yardımcı olabiliriz ya da arkadaşlarımızı Rab’bin sofrası toplantısında, belki de önümüzdeki Diriliş Bayramı’nda bizimle birlikte ibadet etmeye davet edebiliriz. Eğer İsa Mesih’in onları nasıl gördüğünü ve onlar için nasıl hissettiğini görecek gözlere ve hissedecek bir kalbe sahip olmak için bilinçli bir şekilde dua ederek cennetin yardımını ararsak, başkalarını gelişmelerinde cesaretlendirmenin ve yardımcı olmanın sayısız yolunu buluruz.

Başkalarına antlaşma yollarında yardım etmek, alışılmışın dışında bir hizmet eylemi şeklinde olabilir. Örnek olarak, Filipinler’deki mevcut görevim sırasında Agamata ailesi hakkında öğrendim. 2023’te vaftiz oldular ve ardından hevesle yakındaki Urdaneta Filipinler Tapınağı’nda bir aile olarak mühürlenmek için bir tarih belirlediler. Fakat, ailenin randevusundan hemen önce, bölgeyi birkaç tayfun vurdu. Bir pirinç çiftçisi olan Kardeş Agamata, şiddetli fırtınalar sırasında ekinlerini ekemedi. Fırtına nihayet dindiğinde, toprak suyla ıslanmışken, yani ekim için ideal koşullar varken, pirinci hızla ekmesi gerekiyordu. Ne yazık ki, tapınak gezisi ertelenmek zorunda kalacaktı.

İki öğrenci, Yaşlı ve Kızkardeş Cauilan ve üç genç hizmet görevlisi, Agamata ailesinin mücadelesini duydular ve çiftçilik tecrübeleri olmamasına rağmen yardım teklif ettiler. Kavurucu güneşin altında çalışarak, fidelerin dikilmesine yardımcı oldular ve Agamatalar’ın görevlerini tamamlamalarına ve planlandığı gibi tapınak mühürlemelerine katılmalarına olanak sağladılar. Yaşlı Cauilan şu gözlemde bulundu: “[Agamatalar’ı] Rab’bin evinde beyazlar içinde gördüğümüzde yüzleri parlıyordu. Bir kişiye hizmet ederken hissettiğimiz sevinç kıyaslanamayacak kadar büyük bir sevinçtir!”

Agamatalar şimdi sonsuz bir aile olarak mühürlenmenin zengin nimetlerinin tadını çıkarıyorlar, çünkü öğrenciliklerinin bir işareti olan ilahi sevgiyle dolu birkaç öğrenci arkadaş, kardeşlerine antlaşma yollarında ilerlemeleri için yardım etmeye kararlıydılar.

Kardeşlerim, İsa Mesih’e olan öğrencilik, sonsuz mutluluğu elde etmenin tek yoludur. Bu, başkalarına yönelik bilinçli ve amaç odaklı sevgi eylemleriyle dolu bir yoldur. Öğrenciliğin yolu zor ve çetin olsa da ve zaman zaman mücadele ederken yetersiz kalsak da, Tanrı’nın bizi düşündüğü ve her denediğimizde bize yardım etmek için can attığını bilmek bize teselli verebilir. Yeşaya bize şunu hatırlatır: “[Tanrı elimizi tutacak ve şöyle diyecek,] ‘Korkma, sana yardım edeceğim.’”

Cennetteki Babamız’dan gelen bu güvenceyi aklımızda tutarak, Başkan Nelson’ın öğrenciliğimize öncelik verme davetini takip edebilmemiz için içtenlikle dua ediyorum. “Oğlu İsa Mesih’in sadık taraftarlarına bağışladığı bu sevgiyle [dolmak]” için “[yüreğimizdeki] bütün güçle Baba’ya dua [edelim] … öyle ki O göründüğü zaman biz de O’nun gibi [olalım],” çünkü gerçek öğrenciliğin işareti olan “ilahi sevgi, Mesih’in saf [sevgisini]” bizler taşıyacağız.

Tanıklık ederim ki, İsa Mesih bizim yaşayan görkemli Kurtarıcımız, Fidye ile Kurtaranımız, Örneğimiz ve Dostumuz’dur. İsa Mesih’in adıyla, amin.