Ve Biz Mesih’ten Konuşuruz

Uzun bir denizaşırı görevin sonunda, eşim Lesa ve ben eve dönmek için sadece tek bir uçuşa -bir gece uçuşuna- daha hazırlanmak üzere havaalanı terminaline adım attık. Uzun kuyruklarda adım adım ilerleyen diğer birçok kişiyle birlikte beklerken, uçaklarına yetişmek, pasaport ve vize incelemesinden geçmek ve güvenlik kontrollerinden başarılı bir şekilde geçmek konusunda endişeli olan diğer yolcuların artan endişelerini hissedebiliyorduk.

Sonunda, odadaki yüksek stres ve endişe seviyelerinden etkilenmemiş gibi görünen bir gümrük memurunun bulunduğu bir istasyona ulaştık. Neredeyse mekanik bir şekilde, göz teması kurmadan belgelerime uzandı, resmimi doğruladı, sayfaları birbiri ardına karıştırdı ve sonunda sert bir vuruşla pasaportumu damgaladı.

Daha sonra Lesa’nın kağıtlarına uzandı. Duygudan yoksun, başını eğmiş ve işine odaklanmış bir halde, önündeki belgelerin ayrıntılarına odaklanarak, sayfaları uzman bir gözle düzenli bir şekilde karıştırdı. Aniden durup başını kaldırdığında, kasıtlı ve sıcak bir bakışla Lesa ile göz teması kurunca biraz şaşırdık. Nazik bir gülümsemeyle Lesa’nın pasaportuna nazikçe damga vurdu ve belgeleri ona geri verdi. Eşim de gülümseyerek karşılık verdi, belgeleri aldı ve karşılıklı samimi veda sözleriyle oradan ayrıldı.

“Az önce ne oldu?” Şaşkınlıkla sordum.

Lesa daha sonra bana memurun gördüğü şeyi, Kurtarıcı’nın resminin olduğu küçük bir kartı gösterdi. Yanlışlıkla Lesa’nın çantasından pasaportunun sayfaları içine kaymıştı. Gümrük memurunun bulduğu şey buydu. Bütün tavrını değiştiren şey buydu.

Grace and Truth, Simon Dewey, altusfineart.com’un izniyle, © 2025, izinle kullanılmıştır

Kurtarıcı’nın bu küçük resmi, birbiriyle bağlantısı olmayan iki yabancının kalplerini birbirine bağladı. İsa Mesih’in Işığı’nın güzelliğini, mucizesini ve gerçekliğini yakalayarak kişisel olmayanı kişisel hale dönüştürdü. O günün ardından ve o günden beri sık sık, o tatlı, sade anı hayretle düşünmekteyim ve Mesih’in Işığının Tanrı’nın çocukları üzerindeki görkemli etkisinden dolayı sevinç duymaktayım.

Bizler İsa Mesih’in takipçileriyiz ve O’nun ışığını hem almaya hem de paylaşmaya çalışırız. Kilise’nin adında ima edildiği gibi, “İsa Mesih’in kendisinin köşe taşı olduğu” bizim teolojimizdir. Cennetteki Babamız, eski ve yaşayan peygamberler aracılığıyla bize “O’nu Dinleyin!” ve “Mesih’e gelin” diye emretti. “Biz Mesih’ten konuşuruz, Mesih’te seviniriz, Mesih’i vaaz ederiz [ve] Mesih hakkında peygamberlik ederiz.”

İsa Mesih’in Tanrı’nın Oğlu olduğunu ve İsa’nın yeryüzündeki hizmeti sırasında sevindirici haberini öğrettiğini ve Kilisesi’ni kurduğunu öğretiriz.

Tanıklık ederiz ki, İsa hayatının sonunda Getsemani Bahçesi’nde acı çekerek, haç üzerinde çarmıha gerilerek ve sonra dirilerek bizim günahlarımıza kefaret etti.

Kurtarıcı’nın kefaret amacıyla kurban oluşu sayesinde tövbe ettiğimizde bağışlanabileceğimiz ve günahlarımızdan arınabileceğimiz için seviniriz. Bu bize huzur ve umut verirken, Tanrı’nın huzuruna dönmemizi ve sevinçle dolmamızı mümkün kılar.

Biz, İsa’nın Dirilişi nedeniyle ölümün bir son değil, ileriye doğru atılmış önemli bir adım olduğuna dair peygamberlik ederiz. “Hepimiz öldükten sonra dirileceğiz. Bu, her insanın ruhunun ve bedeninin yeniden bir araya geleceği ve sonsuza kadar yaşayacağı anlamına gelir.”

Günümüzde yaşayan, bize öğretmek ve yol göstermek için Tanrı’dan vahiy alan peygamberler bizi giderek daha çok Mesih’e gelmeye davet ediyorlar. Kalplerimizi, kulaklarımızı ve gözlerimizi O’na daha fazla odaklamamıza yardımcı oluyorlar. Birinci Başkanlık tarafından duyurulan ve bizi İsa Mesih’e odaklamak üzere tasarlanan çok sayıda düzenleme ve geliştirme örneğinden bahsedebiliriz. Bunlardan bazıları şunlardır:

• “Mormon Kilisesi” isminin emekli edilmesi ve yerine doğru isim olan İsa Mesih’in Son Zaman Azizler Kilisesi’nin kullanılması kararı.

• Toplantı salonlarında sergilenmek üzere yeni, ilham verici Mesih temalı sanat eserlerinin olması.

• İsa Mesih’e odaklı Genç Hanımlar ve Harun Rahipliği Kurulu temaları ve müzikleri, örneğin “Mesih’in Öğrencisiyim” ve “Mesih’e Bakın.”

• İsa Mesih’in Kefareti’ne ve gerçek Dirilişi’ne tarihteki en görkemli olaylar olarak daha fazla vurgu.

• Diriliş Bayramı’nın sadece bir tatil olarak değil, bir dönem olarak kutlanması, İsa Mesih’e vurgu yapılması.

• İsa Mesih’in Kilisesi’nin görsel tanımlayıcısının ve sembolik doğasının tanıtılması.

Bunlardan bazılarının etkisine daha yakından bakalım. Birincisi, Kilise sembolü.

2020’de Başkan Russell M. Nelson, Kilise için yeni bir görsel tanımlayıcıyı tanıttı. Bu sembol, Mesih’in, O’nun Kilisesi’nin merkezinde olduğu ve hayatlarımızın merkezinde olması gerektiği gerçeğini yansıtır. Bu tanıdık sembolü artık tapınak tavsiye belgelerinde, Kilise web sitelerinde ve dergilerinde, Sevindirici Haber Kütüphanesi uygulamasının simgesi olarak ve hatta silahlı kuvvetlerde hizmet eden Kilise üyelerinin askeri kimlik künyelerinde görmekteyiz. Bu sembol, 145 dile kullanılan ve burada Kamboçya dilinde gösterilen bir köşe taşı içinde bulunan Kilise’nin adını içerir ve İsa Mesih’in baş köşe taşı olduğunu hatırlatır.

Sembolün merkezi, Kilise ile geniş çapta ilişkilendirilen ve dünyanın dört bir yanındaki ziyaretçi merkezlerinde ve tapınak alanlarında bulunan Bertel Thorvaldsen’in çok sevilen mermer Kristus heykelinin bir temsilidir. Bunun Kilise sembolündeki önemi, Mesih’in yaptığımız her şeyin merkezinde olması gerektiğini gösterir. Aynı şekilde, Kurtarıcı’nın uzanmış kolları, O’na gelecek olan herkesi kucaklayacağına dair vaadini gösterir. Bu sembol, Kurtarıcı İsa Mesih’in sevgisinin görsel bir temsilidir ve yaşayan Mesih’in sürekli bir hatırlatıcısıdır.

Merakımdan, birçok aileye ve arkadaşıma Kilise sembolünün önemli bir parçası hakkında sorular sordum. Şaşırtıcı bir şekilde, pek çok kişi temsil edilen bu kutsal özelliğin farkında değildir. İsa Mesih kemerin altında durmaktadır. Bu, mezardan çıkan dirilmiş Kurtarıcı’yı temsil eder. Dirilmiş, yaşayan Mesih’in hayatını, Kilise sembolünü kullanırken bile gerçekten kutlarız.

Şimdi Diriliş Bayramı’nın önemi üzerinde düşünelim. Birinci Başkanlığın Diriliş Bayramı ile ilgili son mesajlarında, “yaşayan Kurtarıcı’mızın Dirilişini, O’nun öğretilerini çalışarak ve bir bütün olarak toplumumuzda, özellikle de kendi ailelerimizde Diriliş Bayramı geleneklerinin oluşturulmasına yardım ederek kutlamaya” davet edildik. Kısacası, Diriliş Bayramı’nın daha yüce ve daha kutsal bir şekilde kutlamaya teşvik ediliyoruz.

Diriliş Bayramı ile ilgili devam eden vahiyleri seviyorum ve Diriliş Bayramı’nı mukaddes ve kutsal bir fırsat haline getirmek için gösterdiğiniz birçok gayretten dolayı minnettarım. Diriliş Bayramı Pazarı’nda bir saatlik bir Rab’bin sofrası toplantısı düzenlemenin yanı sıra, diğer değerli etkinlik örnekleri arasında, mahalle ve çadır kazığı bağlılık toplantıları ve Palmiye Pazarı’nda ve Kutsal Hafta boyunca düzenlenen aktiviteler yer almaktadır. Bu anma törenleri çocuklarla ve gençlerle yapılan etkinlikleri içermekte ve genellikle dinler arası koroları da kapsamaktadır. Başkaları da üyelerimiz ve arkadaşlarımız için “Yaşayan Mesih” açık ev toplantıları düzenlemiş ve çok mezhepli toplulukların Diriliş Bayramı etkinliklerine katılmışlardır.

Bu tür etkinlikler Yeruşalim şehrinde, Kurtarıcı’nın zaferle girişi sırasında O’nu övmek için hep birlikte seslerini yükselten kalabalıkları yansıtmaktadır. Birinci Başkanlığın bu en önemli bayramı anmak için aileler olarak evde ibadet etme davetine verdiğiniz yanıtlar da aynı derecede etkileyicidir.

Diriliş Bayramı dönemini kuşatan aile ibadetinin dikkate değer bir şekilde arttığına inanıyorum. İki yıl önce, ailemizin Diriliş Bayramı’nı onurlandırma şeklimizi iyileştirme kararlılığı hakkında konuştum. Kuşkusuz, bu hâlâ devam bir çalışmadır. Özel bir Diriliş Bayramı Pazarı yemeğinden, Diriliş Bayramı sepetlerinden ve Diriliş Bayramı yumurtası avından her zaman keyif aldık ve hala da keyif alıyoruz. Bununla birlikte, kutlamamıza İsa Mesih’e ve O’nun Kefareti’ne odaklanan bilinçli bir ruhsal boyut eklemek, bu en kutsal olayları anmamıza tatlı bir denge getirdi.

Bu yıl, Diriliş Bayramı’nı daha Mesih merkezli hale getirmek için üçüncü girişimimiz olacak. Noel’de doğum sahnelerinde olduğu gibi, ailemizin Diriliş Bayramı Günü oyunu da basit kostümler, Yeni Antlaşma ve Mormon Kitabı’ndan kutsal yazıların okunması, müzik, Diriliş Bayramı resimleri, palmiye yaprakları ve dürüst olmak gerekirse biraz da kaos içerir. Çocuklar ve torunlar Palmiye Pazarı’nda “Hozana! Rab’bin adıyla gelene övgüler olsun! … En yücelerde hozana!” ve “Bu, [Celileli] … İsa’dır” övgülerini okurken ve ezberlerken, Noel’de “Yeryüzünde O’nun hoşnut kaldığı insanlara Esenlik olsun!” ifadesi kadar anlamlı görünmektedir.

Artık bir dekorasyon karışımının tadını çıkarıyoruz. Bir zamanlar neredeyse sadece tavşanlar ve Diriliş Bayramı yumurtalarından ibaret olan Diriliş Bayramı, şimdi Kristus ve boş mezar tasvirleri, dirilmiş Kurtarıcı’nın mezarın dışındaki bahçede görünmesi ve Kurtarıcı’nın Nefililer’e görünmesi gibi resimlerle dengelendi. Ayrıca Diriliş Bayramı’nı sadece bir gün değil, bir dönem haline getirmeye çalışıyoruz. Palmiye Pazarı ve Kutsal Cuma ve bütün Kutsal Hafta boyunca gerçekleşen kutsal olaylar hakkında daha bilgili, düşünceli ve kutlayıcı olmaya çalışıyoruz.

Diriliş Bayramı, hem İsa Mesih’in kefaret amacıyla kurban oluşunu hem de O’nun gerçek ve sevinçli Dirilişi’ni onurlandırmamıza olanak sağlar. Kurtarıcı’nın bahçede ve Kafatası denilen yerde çektiği ızdırabı hayal ederken yüreklerimiz ağırlaşır, ama boş mezarı ve “O dirildi!” diyen göksel bildiriyi gözümüzde canlandırırken yüreklerimiz sevinir.

Kısa bir süre önce Birinci Başkanlık bizi “Paskalya’yı ve insanlığa verilen mesajların en görkemlisi olan İsa Mesih’in Dirilişini dört gözle beklemek yönündeki son teşvik edici sözleri bu dönemin büyüklüğünü vurgulamaktadır. Çeşitli Mesihçi ilahiyatçılar arasında Diriliş’i mecazi ve sembolik terimlerle görme yönünde artan bir eğilim var gibi görünse de, “Diriliş, şimdiye kadar yaşamış olan herkesin dirileceği anlamına geldiği ve Diriliş’in gerçek” olduğu öğretimizi teyit ediyoruz. “Herkes nasıl Adem’de ölüyorsa, herkes Mesih’te yaşama [kavuşturulacaktır].” İsa Mesih yaşayan her can için ölümün bağlarını kopardı.

İsa’nın bize sunduğu lütuf karşısında gerçekten hayretler içinde kalırız. O’nun şu sözlerini benimsiyoruz, “insanın dostları uğruna canını vermesinden daha büyük bir sevgi yoktur.”

C. S. Lewis şunu belirtti, “Mesihçiliği vaaz etmek, [Havariler için] öncelikle Dirilişi vaaz etmek anlamına geliyordu. … Diriliş, Elçilerin İşleri’nde bildirilen her Mesihçi vaazının ana temasıdır. Diriliş ve sonuçları, Mesihçiler’in getirdiği ‘sevindirici haber’ ya da iyi haberdi.”

Şunu bildiriyorum ki, “bir diriliş vardır; … mezar yenik düşmüş ve ölümün dikeni ise Mesih’le yutulmuştur.”

Sonuç olarak, tanıklık ederim ki, yaşayan peygamberimiz ve danışmanlarının, Diriliş Bayramı’nın temsil ettiği kutsal olayları daha bilinçli bir şekilde anma davetlerini kabul eden herkes, İsa Mesih’le olan bağlarının daha da güçlendiğini göreceklerdir.

Sadece birkaç gün önce, dört yaşındaki torunuyla Diriliş Bayramı hikayesini mezarın, mezarı örten taşın, İsa’nın, Meryem’in, öğrencilerin ve meleğin basit replikalarını kullanarak prova eden bir büyükanneden haberdar oldum. Büyükannesi Mesih’in gömülmesini, [kaya] mezarın kapanmasını ve açılmasını ve Diriliş’in bahçe sahnesini paylaşırken, küçük çocuk her şeyi dikkatle izledi ve dinledi. Daha sonra, figürleri kendi etrafında hareket ettirirken hikayeyi şaşırtıcı ayrıntılarla ailesine dikkatlice tekrarladı. Bu tatlı anın ardından, neden Diriliş Bayramı’nı kutladığımızı bilip bilmediği kendisine soruldu. Çocuk başını kaldırdı ve çocuksu bir mantıkla, “Çünkü O yaşıyor” diye cevap verdi.

O’nun dirildiğine ve yaşadığına dair O’nunkine, sizinkine, meleklerin ve peygamberlerin tanıklığına kendi tanıklığımı da ekliyorum ve bunlara tanıklık ederim, İsa Mesih’in adıyla amin.