Hayata Değer Vermek

Sözlerine şöyle devam etti: “Mahalle ailemizden çok fazla sevgi ve destek gördüm. Çok etkileyiciydi. [Gözetmenim] ve Genç Hanımlar başkanım, sevgilerini ve desteklerini göstermek için ellerinden gelenin fazlasını yaptılar. … Rab’bin elini gördüm … bana ve aileme rehberlik ediyordu. … Benimki gibi bir mahalle, herkesin ihtiyaç duyduğu bir ailedir, özellikle de benim konumumdaki genç bir kadının.”

O, kendi ailesi ve mahalle ailesi, geçen şubat ayında onun erkek bebeğini sevgiyle karşıladı.

Başkan Russell M. Nelson şöyle dedi, “Rab’bin gerçek ve yaşayan Kilisesi’nin ayırıcı bir özelliği, Tanrı’nın her bir çocuğunu … koruyup kollama çabasının her zaman düzenli … olacağıdır. … aynen Mesih’in yaptığı gibi insanları [sevgi dolu bir şefkatle] koruyup kollayacağız.”

Bekar bir kadın beklenmedik bir çocuk beklediğini öğrendiğinde, sağlık endişeleri, ruhsal çalkantılar, utanç, mali kaygılar, eğitimle ilgili sorular, evlilik belirsizliği ve yıkılan hayallerin üzüntüsü, bir acı ve şaşkınlık anında düşünceli bir kadını derin acı ve pişmanlık getirecek adımlar atmaya yönlendirebilir.

Kürtaj yaptırmanın ya da kürtaja katılmanın derin acısını ve pişmanlığını yaşamış olan dinleyiciler, lütfen şunu hatırlayın: “Geçmişi değiştiremesek de Tanrı geçmişi iyileştirebilir.” Alçakgönüllü ve tövbekar bir yürekle Rab’be döndüğünüzde, O’nun kefaret edici lütfunun mucizesi aracılığıyla bağışlama gelebilir.

Ölümlü hayatta doğmanın kutsallığına genellikle iki kelime eklenir: Hayat ve seçim. Hayat, Babamız’ın mükemmel planının çok değerli bir parçasıdır ve O’nun emriyle hayata değer verir ve koruruz. Ve bir kez gebe kaldıktan sonra hayatın devam etmesini seçeriz. Ayrıca, Tanrı tarafından onaylanan ve sonsuz mutluluk getiren doğru seçimleri güçlendirmeye yardımcı olan ahlaki iradeye, seçme armağanına da değer veririz.

Bir kadın ve bir erkek böylesine hassas bir dönemde, çok önemli bir seçimle karşı karşıya kaldıklarında, sözlerimiz, ellerimiz, kalplerimiz -ruhsal, duygusal ve maddi olarak- onları Kurtarıcı’nın sevgisini hissetmeleri için kutsayabilir ve Başkan Henry B. Eyring’in dediği gibi, ruhsal gözlerine “gördüklerini sandıkları şeyden” “henüz göremedikleri şeye” doğru netleştirici bir ayar getirebilir.

Başkan Dallin H. Oaks şunları söyledi: “Kürtaja karşı tutumumuz, ölümlü hayatın ne zaman başladığına dair vahiy edilmiş bilgilere dayanmamaktadır. … Bilgimizle sabittir ki … Tanrı’nın tüm ruh çocukları bu dünyaya görkemli bir amaç için gelmelidir ve bu bireysel kimlik ana rahmine düşmeden çok önce başlar ve gelecek tüm sonsuzluklar boyunca devam edecektir.”

Birinci Başkanlık ve Oniki Havariler Kurulu aracılığıyla dile getirilen doğmamış çocuklarla ilgili Rab’bin sözü hiçbir zaman değişmemiştir ve çağlar boyunca peygamberlerin sözlerini yineleyerek Rab’bin bizden ne istediğine ilahi bir açıklık getirmektedir.

“İsa Mesih’in Son Zaman Azizler Kilisesi insan hayatının kutsallığına inanır. Bu yüzden, Kilise kişisel ya da toplumsal açıdan rahatlık olarak görülen isteğe bağlı kürtaja karşıdır ve üyelerine bu tür kürtajlara razı olmamalarını, bunları yapmamalarını, teşvik etmemelerini, bunlar için para ödememelerini ya da düzenlememelerini öğütler.

“[Rab] olası istisnalara izin verir … şu durumlarda:

• Tecavüz ya da ensestten kaynaklanan gebelikte ya da

• Yetkili bir doktor, annenin hayatı ya da sağlığının ciddi bir tehlike altında olduğuna karar verdiğinde veya

• Yetkili bir doktor, fetüsün bebeğin doğumdan sonra yaşamasına olanak vermeyecek ciddi kusurları olduğuna karar verdiğinde.”

Birinci Başkanlık şöyle devam ediyor: “Kürtaj çok ciddi bir konudur. [Bu ender durumlarda bile,] sadece sorumlu kişiler dua yoluyla onay aldıktan sonra” ve başkalarına danıştıktan sonra, kürtaj dikkate alınmalıdır.

Otuz yıl önce, Rab’bin peygamberleri dünyaya bir bildiri yayınladılar. Açıklamada şu ifadelere yer verildi:

“Tanrı’nın çocuk yaratma ile ilgili mukaddes güçlerin, sadece yasal olarak evlenmiş karı koca olan erkek ve kadın arasında kullanılmasını emrettiğini … beyan ederiz.

“Ölümlü hayatın yaratılış şeklinin ilahi olarak tayin edildiğini beyan ederiz. Yaşamın kutsallığını ve Tanrı’nın ebedi planındaki önemini doğrularız.”

Henüz doğmamış bir hayatı beslemek ve korumak siyasi bir tutum değildir. Bu, Rab tarafından peygamberleri aracılığıyla onaylanan ahlaki bir yasadır.

Birinci Başkanlık’ta hizmet etmiş olan Başkan J. Reuben Clark Jr. tarafından yapılan bir açıklama, günümüz gençliğini çok güzel bir şekilde tanımlamaktadır: “Kilise’nin gençleri Ruh’la ilgili şeylere açtır, sevindirici haberi öğrenmeye heveslidirler ve doğrudan, saf bir şekilde öğrenmek isterler. İnançlarımız hakkında bilgi edinmek isterler, [gerçeğe] tanıklık etmek isterler. Onlar … sorgulayıcılardır, gerçeği arayanlardır.” Evlerimizde gençlerimizle, Yardımlaşma Cemiyeti ve yaşlılar kurulu toplantılarımızda birbirimizle, Rab’bin iffet yasası, hayatın kutsallığı ve doğmamış çocuklar ve onların annelerinin bakımı hakkında inanç ve şefkatle daha sık konuşalım.

Bir sevgili kızkardeş bana yıllar önce yaşadığı bir tecrübeyi yazdı: “17 yaşında biri olarak … , erkek arkadaşımdan çok az ya da hiç destek almadan kendimi hamile olarak buldum. Utandım ve yalnız hissettim [ama kürtajı] hiç düşünmedim. … Sevgi dolu ailem ve rehberlik için düzenli olarak görüştüğüm gözetmenim vardı. … Tanrı’ya döndüm. Kutsal yazıları çalıştım … ve dua ettim [ve] Kurtarıcım’ın sayesinde ve tövbe süreci sayesinde güç buldum. … [Dualarıma] inkar edemeyeceğim bir cevap aldım. … Yürek parçalayıcıydı ama kızımı evlatlık vereceğimi biliyordum. … Cesaret bulmak için dua ettim [ve] tövbe yoluyla Kurtarıcı’nın sevgisini o kadar net hissettim ki, Tanrı’nın … dualarımıza cevap verdiğini ve bizi güçlendirdiğini biliyorum.”

Sevgi dolu bir çift bu değerli kız çocuğunu evlat edindi ve ona sevindirici haberi öğretti. Şimdi bu kız evli ve güzel bir ailesi var.

Zaman zaman, yaşamın korunmasına son derece zor ve ızdırap verici bir belirsizlik eşlik edebilir.

Kısa bir süre önce Kathy’nin ve benim sevdiğim genç bir çift bana bekledikleri değerli bebekleri hakkında yazdı.

Baba şöyle yazdı: “[Eşim] 10 haftalık hamileyken, mucize bebeğimizin Down sendromu olarak bilinen trizomi 21 genetik rahatsızlığına sahip olduğunu öğrendik. Gebeliği sonlandırmayı düşünmemiz için … tıp alanından gelen baskıyı hissettik. Birkaç hafta sonra … doğmamış çocuğumuzun … hayatının ilk yılında birden fazla kalp ameliyatı geçirmesi gerekeceğini öğrendik. İlahi yardım için hararetle dua ettiğimiz bu süreç boyunca, … Ruh’un bize teselli verdiğini hissettik. Kızımızın Cennetteki Baba’nın seçkin bir çocuğu olduğuna ve ailemize katılmak ve dünyaya gelmek için çok büyük bir arzusu olduğuna dair vahiy ve anlayış aldık.”

Bebeğin annesi şöyle yazdı: “[Biz] bu haber karşısında tamamen şok olduk, kafamız karıştı ve dürüst olmak gerekirse yıkıldık. … 14 haftalık hamileyken, bebeğimizin potansiyel olarak ölümcül olabilecek birden fazla doğuştan kalp kusuru olduğunu öğrendik. Gebeliğin 10-18. haftalarından itibaren sayısız doktor ve uzmana göründük. … Randevularımızın her birinde, hamileliğe devam etmek mi yoksa sonlandırmak mı istediğimiz soruldu. … Kurtarıcı yüreğimi iyileştirdi ve kız bebeğimiz için bana huzur ve heyecan verdi. … [Cennetteki Baba] benim için mükemmel bir planı olduğunu bana defalarca gösterdi [ve] ben O’na güveniyorum.”

Tam bir hafta önce bugün heyecanla kız bebeklerini kucaklarına aldılar. Bebek onlarındır ve onlar da sonsuza dek onundur.

Sarsılmaz iman ve olağanüstü cesaret, İsa Mesih’in öğrencilerinin ayırt edici özellikleridir.

Yıllar boyunca, üyeliklerini kaybettikten yıllar sonra, alçakgönüllülükle antlaşma yoluna, rahipliklerine ve tapınak kutsamalarına geri dönmeyi arayan erkek ve kadınlarla tanışma ayrıcalığına sahip oldum.

Bir keresinde, Birinci Başkanlık adına rahipliğinin ve tapınak kutsamalarının iade edilmesi için bir adamla mülakat yapacaktım.

Kutsal tapınakta evlendikten ve üç harika çocuk sahibi olduktan sonra, adam karısına ve kutsal antlaşmalarına sadık kalmadı. Bekar bir kadın hamile kalmıştı ve kürtaj yaptırmak istiyordu.

Kocanın aziz eşi kadına bebeği doğurması için yalvardı ve çocuk doğduktan sonra onu kendi çocuklarıyla birlikte büyüteceğine söz verdi.

Bekar kadın düşünceli bir şekilde hamileliği sona erdirmemeyi kabul etti.

Aradan 10 yıl geçmişti. Önümde oturan mütevazı kızkardeş bu çocuğu kendi çocuğu gibi sevdi ve bana kocasının durumunu düzeltmek için ne kadar çaba gösterdiğini, onu ve ailesini sevip onlara nasıl ilgi gösterdiğini anlattı. Kadın konuşurken baba ağladı.

Tanrı’nın bu soylu kadını, kocasının sadakatsizliğini her gün hatırlatabilecek bir çocuğu nasıl kendi çocuğu olarak kabul edebilirdi? Nasıl mı? Çünkü İsa Mesih’in aracılığıyla güç buldu ve hayatın kutsallığına, hayatın kutsanmışlığına inandı. Doğmamış çocuğun Tanrı’nın masum ve saf bir çocuğu olduğunu biliyordu.

Sevgili kardeşlerim, dünya genelinde doğmamış çocuklara yönelik sevginin azalması ciddi bir endişe kaynağıdır. Tanrı hayata değer verir. Çocuklarına ölümsüzlüğü ve sonsuz yaşamı getirmek Rab’bin işi ve O’nun görkemidir. İsa Mesih’in öğrencileri olarak hayata değer veririz. “Birbirinize sevginiz olursa, herkes bununla benim öğrencilerim olduğunuzu anlayacaktır.” Bize çaresizce ihtiyacı olanlarla sevgimizi daha da bol bir şekilde paylaşalım. Size olan sevgimi ve Cennetteki Babamız’ın dünyaya gelen çocukları için olan sevgisini ifade ediyorum. İsa Mesih’in adıyla, amin.