“Bana Yaklaşın”

Sevgili kardeşlerim, İsa Mesih’in Son Zaman Azizler Kilisesi’nin bu genel konferansında sizlerle birlikte olmak benim için büyük bir mutluluk. Bu Kilise, O’nun Kilisesi’dir. Dünyanın dört bir yanındaki binalarda ve evlerde O’nun adıyla toplanıyoruz.

Antlaşma yoluyla O’nun krallığına girdiğimizde O’nun adını üzerimize alırız. O, Tanrı’nın dirilmiş ve yüceltilmiş Oğlu’dur. Bizler ölümlüyüz, günaha ve ölüme tabiyiz. Yine de Kurtarıcı bizler için duyduğu sevgiyle, bizi Kendisi’ne yaklaşmaya davet eder.

İşte O’nun bize sunduğu davet: “Bana yaklaşın ve ben size yaklaşacağım; beni gayretle arayın ve beni bulacaksınız; dileyin ve siz alacaksınız, kapıyı çalın ve size açılacaktır.”

Kurtarıcı İsa Mesih’e yakın hissettiğimiz zamanlar vardır. Yine de bazen ölümlü hayattaki sınavlarımız sırasında O’ndan biraz uzaklaştığımızı hisseder ve yüreklerimizde ne olduğunu bildiğine ve bizi bireyler olarak sevdiğine dair bir güvence dileriz.

Kurtarıcı’nın daveti bu güvenceyi hissetmenin yolunu içerir. O’nu her zaman hatırlayarak O’na yaklaşın. Kutsal yazılar üzerinde çalışarak O’nu gayretle arayın. Cennetteki Baba’ya yürekten dua ederek O’nun Sevgili Oğlu’na daha yakın hissetmeyi isteyin.

Bunu düşünmenin basit bir yolu var. Sevgili arkadaşlarınızdan bir süreliğine ayrı kaldığınızda yapacağınız şey şudur. Onlarla iletişim kurmanın bir yolunu bulur, onlardan aldığınız her mesaja değer verir ve onlara yardım etmek için elinizden geleni yaparsınız.

Bu ne kadar sık olursa, ne kadar uzun sürerse, aranızdaki sevgi bağı o kadar güçlenecek ve onlara daha da yaklaştığınızı hissedeceksiniz. Eğer bu değerli iletişim ve birbirlerine yardım etme fırsatı olmadan çok zaman geçerse, aradaki bağ zayıflayacaktır.

İsa Mesih her birimizi seviyor. Kendisi’ne yaklaşmamız için bu fırsatı sunar. Sevgi dolu bir arkadaşınızla olduğu gibi, bunu da aynı şekilde, İsa Mesih’in adıyla Cennetteki Baba’yla dua yoluyla iletişim kurarak, Kutsal Ruh’un değerli rehberliğini dinleyerek ve sonra Kurtarıcı için başkalarına sevinçle hizmet ederek yapacaksınız. Çok geçmeden O’na yaklaşmanın getirdiği nimeti hissedeceksiniz.

Gençliğimde, Kurtarıcı’ya yaklaşmanın ve O’nun bana yaklaşmasının sevincini emirlere bağlılığın sade davranışları ile yaşadım. Ben gençken, Rab’bin sofrası bir akşam toplantısında sunulurdu. 75 yıldan daha uzun bir süre önce, dışarısının karanlık ve soğuk olduğu bir geceyi hâlâ hatırlayabiliyorum. Rab’bin sofrasına katılmak için Azizler’le bir araya gelme emrini yerine getirdiğimi, O’nun Oğlu’nu her zaman hatırlayacağımıza ve O’nun emirlerini yerine getireceğimize dair Cennetteki Babamız’la antlaşma yaptığımı fark ettiğimde bir ışık ve sıcaklık hissettiğimi hatırlıyorum.

O geceki toplantının sonunda “Ey Kurtarıcı, bu akşam benimle kal” sözlerini içeren “Bu Gece Yanımda Ol” adlı ilahiyi söyledik.

Bu sözler, küçük bir çocukken bile bana Ruh’un muazzam duygusunu hissettirdi. O akşam Kutsal Ruh’un tesellisi aracılığıyla Kurtarıcı’nın sevgisini ve yakınlığını hissettim.

Yıllar sonra, gençliğimde o Rab’bin sofrası toplantısı sırasında hissettiğim Kurtarıcı’nın sevgisine ve O’na olan yakınlığa dair aynı duyguları yeniden canlandırmak istedim. Bu yüzden başka bir basit emri yerine getirdim: Kutsal yazıları araştırdım.

Luka kitabında, O’nun Çarmıha gerilip gömülmesinden sonraki üçüncü günde, sadık hizmetkarların Kurtarıcı’ya olan sevgilerinden dolayı O’nun naaşını meshetmek için geldikleri zamanı okudum. Oraya vardıklarında, taşı mezarın girişinden yuvarlanmış buldular ve O’nun naaşının orada olmadığını gördüler.

İki melek yanlarında durdu ve neden korktuklarını sordu:

“Diri olanı neden ölüler arasında arıyorsunuz?

“O burada yok, dirildi. Daha Celile’deyken size söylediğini anımsayın.

“İnsanoğlu’nun günahlı insanların eline verilmesi, çarmıha gerilmesi ve üçüncü gün dirilmesi gerektiğini bildirmişti.”

O akşam hava kararırken, iki öğrenci Yeruşalim’den Emmaus’a giden yolda yürürken dirilmiş Rab onlara göründü ve onlarla birlikte yürüdü.

Luka kitabı o akşam onlarla yürümemize izin verir:

“Bunları konuşup tartışırlarken İsa yanlarına geldi ve onlarla birlikte yürümeye başladı.

“Ama onların gözleri O’nu tanıma gücünden yoksun bırakılmıştı.

“İsa ‘Yolda birbirinizle ne tartışıp duruyorsunuz?’ dedi. Üzgün bir halde, oldukları yerde durdular.

“Bunlardan adı Kleopas olan O’na, ‘Yeruşalim’de bulunup da bu günlerde orada olup bitenleri bilmeyen tek yabancı sen misin?’ diye karşılık verdi.”

O’na İsa’nın İsrail’in Fidye ile Kurtarıcısı olacağına inanmışken O’nun ölmesi nedeniyle duydukları hüzünden bahsettiler.

Bu iki kederli ve matemli öğrenciyle konuşurken dirilmiş Rab’bin sesinde şefkat olmalıydı:

Okumaya devam ettikçe, tıpkı küçük bir çocukken hissettiğim gibi, yüreğimi ısıtan şu sözler geldi:

“Gitmekte oldukları köye yaklaştıkları sırada İsa, yoluna devam edecekmiş gibi davrandı.

“Ama onlar, “Bizimle kal. Neredeyse akşam olacak, gün batmak üzere” diyerek O’nu zorladılar. Böylece İsa onlarla birlikte kalmak üzere içeri girdi.”

O gece Kurtarıcı öğrencilerinin evine girme davetini kabul etti. Onlarla sofraya oturdu. Ekmeği aldı, onu kutsadı, böldü ve onlara verdi. Onların gözleri açıldı ve Kendisini tanıdılar. Daha sonra onların gözlerinin önünden kayboldu.

Luka bu kutsanmış öğrencilerin duygularını bizim için kaydetti: “Onlar birbirine, ‘Yolda kendisi bizimle konuşurken ve Kutsal Yazılar’ı bize açıklarken yüreklerimiz nasıl da sevinçle çarpıyordu, değil mi?’ dediler.”

İki öğrenci daha sonra onbir Havari’ye olanları anlatmak için Yeruşalim’e geri döndüler. Onlar tecrübelerini paylaşırlarken, Kurtarıcı tekrar göründü.

İsa aralarında durdu ve “onlara, ‘Size esenlik olsun’ dedi.” Ardından, Babası’nın tüm çocuklarının günahlarının kefaretini ödemek ve ölümün bağlarını koparmak için olan görevi ile ilgili peygamberlik sözlerini tekrarladı.

“Onlara dedi ki, “Şöyle yazılmıştır: Mesih acı çekecek ve üçüncü gün ölümden dirilecek;”

“Tövbe ve günahların bağışlanması, Yeruşalim’den başlayarak bütün uluslara O’nun adıyla ilan edilmelidir.”

“Sizler bu olayların tanıklarısınız.”

Cennetteki Baba’nın vaftiz kapısından girmeyi seçmiş her çocuğu, tıpkı O’nun sevgili öğrencileri gibi, Kurtarıcı’nın bir şahidi olmak ve ölümlü hayatımız boyunca muhtaç olanlarla ilgilenmek için antlaşma altındadır. Bu bağlılık yüzyıllar önce büyük Mormon Kitabı peygamberi Alma tarafından Mormon Suları’nda bizim için açıkça ifade edilmiştir:

“Siz Tanrı’nın ağılına katılmayı ve O’nun halkı olarak çağrılmayı arzu ediyorsanız ve çektiğiniz yüklerin hafiflemesi için birbirinizin yükünü taşımaya hevesliyseniz;

“Evet ve yas tutanlarla birlikte yas tutmaya, evet ve teselli olmaya ihtiyacı olanları teselli etmeye ve her zaman ve her şeyde ve … her yerde, hatta ölünceye kadar Tanrı’nın tanıkları olarak durmaya hevesliyseniz, böylece Tanrı tarafından fidye ile kurtarılabilir … böylece sonsuz yaşama kavuşabilirsiniz.”

Bu vaatlere sadık kaldığınızda, Rab’bin hizmetinizde sizinle bir olma vaadini tuttuğunu ve yüklerinizi hafiflettiğini göreceksiniz. Kurtarıcı’yı tanımaya başlayacaksınız ve zamanla O’nun gibi olacaksınız ve “O’nda kusursuz [olacaksınız].” Kurtarıcı için başkalarına yardım ederek, O’na daha çok yaklaştığınızı göreceksiniz.

Birçoğunuzun sonsuz hayata giden yoldan çıkan sevdiği kişiler vardır. Onları geri getirmek için ne yapabileceğinizi merak ediyorsunuzdur. Rab’be inançla hizmet ettiğinizde onlara daha yakın olabileceğiniz konusunda Rab’be güvenebilirsiniz.

Joseph Smith ve Sidney Rigdon, Rab’bin işi için ailelerinden uzaktayken O’nun onlara verdiği sözü hatırlarsınız: “Dostlarım Sidney ve Joseph, aileleriniz iyi durumda; onlar benim ellerimdeler ve onlara benim gözümde iyi olan şeyleri sunacağım, çünkü tüm kudret bendedir.”

Siz ihtiyacı olanların yaralarını sararken, Rab’bin gücü sizin sürdürebilirliğinize destek olacaktır. O’nun kolları, Cennetteki Babamız’ın çocuklarına yardım etmek ve onları kutsamak için sizin kollarınızla birlikte uzanmış olacaktır.

İsa Mesih’in antlaşmalı her hizmetkarı, O’nun için başkalarını kutsadıkça ve onlara hizmet ettikçe [Kutsal] Ruh’tan O’nun talimatlarını alacaktır. Ardından Kurtarıcı’nın sevgisini bulacak ve O’na yaklaşmaktan sevinç duyacaklardır.

Emmaus yolundaki evdeki iki öğrenciyle birlikte orada bulunmuş gibi emin olarak Rab’bin Dirilişi’nin bir tanığıyım. O’nun yaşadığını biliyorum.

Burası O’nun doğru Kilisesi, İsa Mesih’in Kilisesi’dir. Yargı Gününde Kurtarıcı’nın karşısında durup O’nunla yüz yüze geleceğiz. Bu hayatta, O’nun hizmetinde O’na yaklaşmış olan ve O’nun sözlerini duymayı sabırsızlıkla bekleyenler için büyük bir sevinç zamanı olacaktır: “Aferin, iyi ve güvenilir hizmetkar.”

Dirilmiş Kurtarıcı’nın ve Fidye ile Kurtaranımız’ın bir şahidi olarak, İsa Mesih’in adıyla böyle tanıklık ederim, amin.