Kurtarıcı’ya Olan Sevgim, Benim “Sebebim”

Sevgili peygamberimiz Başkan Russell M. Nelson’ın bize sürekli davetler gönderdiğini hiç fark ettiniz mi? Beklendiği gibi kendisi bizi son iki konferansta paylaşılan mesajları incelemeye ve derinlemesine düşünmeye davet etmiştir. Nisan 2024’te şöyle söylemiştir, “Önümüzdeki aylar boyunca bu konferansın mesajlarını tekrar tekrar çalışacağınızı umuyorum.” Ardından Ekim 2024’te şöyle demiştir, “[Konuşmacıların] mesajlarını okuyup incelemenizi tavsiye ederim. Bunları önümüzdeki altı ay boyunca neyin doğru, neyin yanlış olduğunu anlamak için bir turnusol testi olarak kullanın.”

Bu davetler, özellikle son yıllarda aldıklarımız dahil olmak üzere, hayatımız boyunca aldığımız peygamberliksel davetlere eklenebilir. Bu davetlerin, sadece davet edildiğimiz veya yapmamız istendiği için yapılacaklar listemize eklememiz gereken başka bir şey olduğunu hissedebilir veya düşünebiliriz. Ama bundan daha fazlası olabilir mi?

Bunu ve aldığımız tüm davetleri derinlemesine düşünürken, uzun zaman önce öğrendiğim ve karar verdiğim bir şeyi hatırladım. Benim için çok önemli olan bu şeyleri yapmaya çalışıyorum, çünkü O’nu seviyorum; Kurtarıcımız’ı seviyorum. Yaptığım şeyi yapmamın gerçek ve en güçlü nedeni budur ve ardından bununla bağlantılı olarak sizin ve insan kardeşlerim için olan sevgimdir.

Kardeşiniz olarak sözlerimi, yaptığımız her şeyi Kurtarıcı’ya olan sevgimizle ilişkilendirme fırsatını anlamaya çalışmanız için içten bir davet olarak değerlendireceğinizi ümit ediyorum.

Bunu yapmak, Kurtarıcı’nın öğrencileri olarak yaptığımız her şeyin ardındaki gerçek “sebebi” anlamamıza yardımcı olacaktır. Bu, Tanrı ile olan antlaşmaya dayalı bağımızı güçlendirmemize, O’nun ilahi ve ebedi gerçeklerini -asla değişmeyecek olan ebedi ve mutlak gerçekleri- anlamamıza yardımcı olacaktır. “Çünkü Tanrı dünyayı o kadar çok sevdi ki, biricik Oğlu’nu verdi. Öyle ki, O’na iman edenlerin hiçbiri mahvolmasın, hepsi sonsuz yaşama kavuşsun” gibi sonsuz gerçekleri anlamamıza.

İlginçtir ki, bazen bazı şeyleri geleneklere dönüşecek düzeyde sürekli olarak yaptığımız için, bu geleneklerin veya faaliyetlerin İsa Mesih’e iman etme çabalarımızı belirlemesine izin veririz. Görünüşe göre bunları yapıyoruz çünkü bunların Kurtarıcı ile olan antlaşmaya dayalı bağımız üzerindeki etkilerini düşünmeden uzun yıllardır yapıyoruz.

Kendi dünyamızda, genellikle ne yaptığımıza ve sürekli olarak görevleri ve hedefleri başarmaya odaklanırız. Bu ruhsal dünyada, bunları neden yaptığımızı anlayarak, sadece bir şeyler yapmanın veya hedeflere ulaşmanın ötesine geçme fırsatına sahibiz. Eğer eylemlerimizin ardındaki nedenin Kurtarıcı’ya ve Cennetteki Babamız’a olan sevgimizle ilgili olduğunu anlayabilir ve bağlantı kurabilirsek, bu fırsatlardan yararlanarak görebiliriz ki, Kilise etkinliklerine veya geleneklerine sahip olmak gibi doğru şeyler yapmanın ve bunları uygun bir şekilde gerçekleştirmenin iyi bir şey olmasına rağmen, bunları sebep ile ilişkilendirdiğimizde nedeni anladığımız için kutsanmış olacağız. Sadece iyi şeyler yapmak ya da doğru yapmakla kalmayacağız, aynı zamanda onları doğru yapacağız.

Örneğin kutsal yazıları okumak, içten bir şekilde dua etmek veya aileniz ya da mahalleniz için bir etkinlik hazırlamak gibi bir hedef belirlediğinizde, asıl amaç sadece bu görevleri yerine getirmek midir? Yoksa bu eylemler gerçek hedefe ulaşmak için elinizin altında bulunan araçlar, vasıtalar mıdır? Amaç sadece uzun yıllar yaptığımız için bir etkinlik düzenlemek ve ardından tamamladığımıza dair bir kutucuğu işaretlemek midir? Veya bir kez daha, öğrenmek, hissetmek ve Kurtarıcı ile bağlantı kurmak için kullandığımız araçlar bunlar mıdır?

Lütfen etkinliklere ve geleneklere sahip olmak veya hedefler belirlemek ve bunlara ulaşmak için çok çalışmakla ilgili görüşümü yanlış anlamayın; bunda yanlış bir şey yok. Bununla beraber sizleri, bunları neden yaptığımızı ve dinimizi nasıl uyguladığımızı anlama fırsatına ve kutsamasına kalplerinizi ve zihinlerinizi açmaya davet ediyorum.

Mesih merkezli geleneklerin en iyi örneği Başkan Dallin H. Oaks’un Birinci Başkanlık adına hepimize sunduğu davettir. Başkan Oaks şöyle dedi: “Bu yeni yıla girerken, İsa Mesih’in kefaret amacıyla kurban oluşunu kutlayacağımız Diriliş Bayramı (Paskalya) kutlamasına hazırlanalım. … Başkaları neye inanırlarsa inansınlar veya ne yaparlarsa yapsınlar, yaşayan Kurtarıcımız’ın Dirilişini, O’nun öğretilerini çalışarak ve bir bütün olarak toplumumuzda, özellikle de kendi ailelerimizde Diriliş Bayramı geleneklerinin yerleşmesine yardım ederek kutlamalıyız.” Gördüğünüz gibi, bu sadece geleneklere sahip olmak için bir davet değildir. Bunun yerine, bu gelenekleri Kurtarıcı hakkında daha fazla öğrenmek ve O’nun Dirilişini hatırlamak için bir araç olarak kullanırız.

Nedenini Kurtarıcı’ya olan sevgimizle ne kadar çok ilişkilendirebilirsek, ihtiyacımız olan veya aradığımız şeyi o kadar çok alabileceğiz. Başkan Nelson şöyle dedi, “Sorularınız veya problemleriniz her ne olursa olsun, cevap her zaman İsa Mesih’in hayatında ve öğretilerinde bulunur.” Ve sonra şu daveti iletti: “O’nun Kefareti, O’nun sevgisi, O’nun merhameti, O’nun öğretisi ve O’nun iade edilmiş iyileştirme ve ilerleme sevindirici haberi hakkında daha fazla bilgi edinin. O’na dönün! O’nu takip edin!”

Bunu kalplerinizde ve zihninlerinizde derinlemesine düşünün: Başkan Nelson’ın davetinin, yapılacaklar listemizden onun davetini çıkarabilmemiz için daha fazla bilgi biriktireceğimiz ve görevleri tamamlayacağımız bir kontrol listesi hazırlamamıza yardımcı olma niyeti olduğuna inanıyor musunuz? Yoksa o bizi bu ebedi doğruların ve ilkelerin boyutlarını, “sebebi” anlamak için bir fırsat olarak düşünmeye ve Kurtarıcı’nın bizim için olan antlaşmaya dayalı sevgisini ömür boyu sürecek öğrencilik yolculuğumuzla ilişkilendirmeye mi davet ediyor?

Aktarmaya çalıştığım ilkeyi açıklamama izin verin. Muhtemelen uç bir nokta olan bir seçenek, genel konferanstan gelen tüm mesajları bir seferde okumak ve daha sonra, işim bittiğinde, okuduklarımla ilgili başka bir şey yapmadan bu daveti yapılacaklar listemden çıkarmak olabilir. Bunun uç noktada bir durum olduğunu anlıyorum, ancak gerçek dışı değil. Muhtemelen, pek çok kişi burası ile ideal olan yer arasında bir noktadadır.

Bu davet, genel konferansta sunulan mesajları inceleyip üzerinde düşünmek ve bunları her birimizin gelişmek için neler yapabileceğini belirlemek ve anlamak amacıyla kullanmak içindir.

Bu daveti kabul ettiğimizde, bunun arkasındaki “sebebi” anladığımızda, Kurtarıcı’ya daha yakın olmak için daha fazla fırsatımız olacaktır. Kurtarıcı’yı sevdiğimiz için, yaşayan peygamberlerin sözlerini çalışarak O’nun hakkında daha fazla şey öğrenmek istediğimizi anlayacağız. Ve insan kardeşlerimi sevdiğim için, peygamberlerin, görenlerin ve vahiy bildirenlerin öğretilerini sevdiklerimden başlayarak başkalarıyla paylaşacağım.

Her iki örnekte de doğru bir şey yapıyorsunuz. Birinde hedef, Cennetteki Baba ve Kurtarıcı’nın bize vermiş olduğu, genel konferans sırasında paylaşılan mesajlar olan araçları kullanmak gibi görünür. İkinci versiyon, Kurtarıcımız İsa Mesih’in öğretilerini ve yaşamını, kendi yaşamlarının odak noktası haline getiren herkese vaat edilen kutsamaları ve ebedi doğruyu anlamak için bir yol sunarak, altta yatan sebeplerin iç yüzünü anlamanın derin kutsamasını benimser.

Sevgili kardeşlerim, eylemlerimizi Kurtarıcı’ya olan sevgimizle birleştirmenin önemini hissedebildiğinizi ve görebildiğinizi umuyorum. Küreselleşmiş bir dünyada pek çok ses sizi etkilemeye ve eğer mümkün olursa da, İsa Mesih’in iade edilmiş sevindirici haberinin bazı temel gerçeklerinin gereksiz olduğuna inanmanızı sağlamaya çalışacaktır. Bu sesler, iade edilmiş İsa Mesih’in Son Zaman Azizler Kilisesi tarafından temsil edilen Tanrı’nın krallığının yeryüzünde olması gerekliliği de dahil olmak üzere, bu son günlerdeki bir iade ediliş ihtiyacının temel gerçeğinden başlar.

Kurtarıcı ile sadece kişisel bir ilişki veya kavrayışın yeterli olduğu ve dinin veya iade edilmiş Kilise’nin gereksiz ya da önemsiz olduğu konusunda ısrar eden sesler duyabilirsiniz. Sizi, bu yanıltıcı fikirlerin etkisi altında kalmayı düşünmekte yavaş olmaya, hatta bu fikirlerden etkilenmeye karşı bağışıklık kazanmaya ve Cennetteki Baba ve İsa Mesih’in bize olan sevgisinden başlayan ve Onlar’ı takip etme nedeni olarak Onlar’a olan sevgimizi birleştiren Kurtarıcı‘nın eski zamanlardan beri bize söylediği ve öğrettiği şeyleri hatırlamak için daha hızlı olmaya davet ediyorum.

Baba Tanrı ve O’nun Oğlu, İsa Mesih’in Kilisesi’ni iade etmek ve O’nun yeryüzündeki krallığını, zamanların dolduğu bu düzenleme dönemini başlatmak için geldiler ve Joseph Smith ile konuştular. Bu yüzden İsa Mesih’in Son Zaman Azizler Kilisesi, bizim eve dönmemizi sağlayan antlaşmalara erişim sağlamak için Cennetteki Baba tarafından oluşturulmuş bir araçtır. Bu nedenle, Cennetteki Baba ve O’nun Oğlu ile olan kişisel bir ilişkiden daha fazlasına ihtiyacımız vardır; Onlar ile antlaşmalar yapmamızı sağlayan temel rahiplik kutsal törenlerine ihtiyacımız vardır. Bu, Onlar ile antlaşmaya dayalı bir bağ kurmayı sağlar ve bizim Onlar’ın antlaşmaya dayalı sevgisine erişmemize izin vererek, antlaşmalarına bağlı ve sadık olanlar için hazırlanmış olan en yüksek görkem krallığına ulaşmayı mümkün kılar.

Ruhumun bütün gücüyle, Kurtarıcımız İsa Mesih’in gerçekliğine ve ilahiliğine tanıklık ederim. O sizi seviyor. O hayatınızda neler olduğunu biliyor. Kolları ardına kadar açık halde şu daveti sunar “Bana gelin, Ben size rahat veririm.”

Kurtarıcı’yı seviyorum ve O’na olan sevgim benim “sebebimdir.” İsa Mesih’in adıyla, amin.