Tinago nga mga Bahandi
Pagpangita sa Pag-ula sa Manluluwas diha sa Daang Tugon
Tan-awa og maayo; pagkat-on og maayo.
Ang ubang tawo tingali maghunahuna nga ang Daang Tugon, nga gisulat sa wala pa matawo ang Manluluwas ug wala maghisgot ni Jesukristo sa ngalan, wala kaayoy ikasulti bahin sa Pasko sa Pagkabanhaw. Apan sama sa giklaro sa Basahon ni Mormon, ang katawhan sa karaang mga panahon nakahibalo ug adunay pagtuo usab, sa Manluluwas (tan-awa sa Jacob 4:4).
Ang mga Israelita gitudloan nga ang katuyoan sa balaod ni Moises mao ang pagpunting nila ngadto ni Kristo. Pananglitan, sa dihang sila giayo gikan sa malala nga pinaakan sa bitin pinaagi sa pagtan-aw sa bronsi nga larawan sa bitin nga gisugo sa Ginoo nga himoon ni Moises, si Moises nagtudlo nila nga kini nagsimbolo sa Manluluwas, kinsa moabot ug moluwas kanila gikan sa ilang mga sala (tan-awa Numeros 21:7–9; Alma 33:18–20).
Subo lang, daghan niana nga pagpasabot nawala gikan sa Biblia nga anaa nato karon, tungod sa mga kausaban—gituyo o wala gituyo—sa milabay nga mga siglo (tan-awa sa 1 Nephi 13:23–27).
Apan kon kamo mangita, kamo makakita gihapon og mga kapanguhaan kabahin sa Manluluwas ug sa Iyang Pag-ula diha sa Daang Tugon. Maghisgot kita sa pipila!
Dominggo sa Lukay, Getsemani, ug ang Paghusay
“Ania karon, ang imong Hari nagaanhi kanimo: siya matarong man, ug adunay kaluwasan; mapaubsanon, ug nagakabayo sa asno, bisan sa usa ka nati sa asno” (Zacarias 9:9).
Kini natuman sa naila karon nga Dominggo sa Lukay, pito ka adlaw sa dili pa ang Pasko sa Pagkabanhaw, sa dihang si Jesus madaogon nga nakasulod sa Jerusalem (tan-awa sa Mateo 21:15).
“Tinuod gayod nga gipas-an niya ang atong mga kagul-anan, ug gidala ang atong mga kasub-anan; bisan pa man, ato siyang giisip nga dinaog-daog, sinilotan sa Dios, ug sinakit” (Isaias 53:4).
Sa Getsemani, ang Manluluwas nag-antos alang sa tanan nga sala—ug gibati ang mga kaguol, kasakit, mga sakit, ug mga balatian—sa matag tawo nga nakapuyo ug mopuyo pa sa kalibotan. Tungod niini, Siya nakahibalo unsaon sa paghupay kanato sa atong mga pagsulay (tan-awa sa Alma 7:11–13; tan-awa usab sa Mateo 8:17).
Siya gidaog-daog, apan sa diha nga siya gisakit, wala niya bukha ang iyang baba; ingon sa usa ka nating karnero nga ginadala sa ihawan, ug ingon sa usa ka karnero nga naamang sa atubangan sa iyang mga maggugunting, mao usab wala niya bukha ang iyang baba” (Isaias 53:7).
Si Jesus nagpabilin nga hilom sa dihang ang pangulong pari nangutana Kaniya (tan-awa sa Marcos 14:60–61).
Ang Paglansang
“Usa ka panon sa mamumuhat og daotan nanaglikos kanako; gipalagbasan nila ang akong mga kamot ug ang akong mga tiil” (Salmo 22:16).
“Gibahinbahin nila ang akong mga bisti sa taliwala nila, ug sa akong kupo nanagripa sila” (Salmo 22:18).
“Kanako managhatag sila usab og apdo nga akong pagakan-on; ug sa akong kauhaw gihatagan ako nila og suka nga pagaimnon. (Salmo 69:21).
Ang Paglansang sa Krus usa ka komon nga paagi sa pagsilot nianang panahona, apan ang mga sundalong Romano pintas sa ilang pagbugal-bugal ug pagpaantos sa Manluluwas (tan-awa sa Juan 19:1–3; Mateo 27:34–35, 48).
Ang Pagkabanhaw
“Gilamoy niya ang kamatayon hangtod sa walay kataposan; ug ang Ginoo nga si Jehova mopahid sa mga luha gikan sa tanang mga nawong; ug ang kaulaw sa iyang katawhan pagakuhaon niya gikan sa halayo sa tibuok nga yuta: kay si Jehova maoy nagsulti niini” (Isaias 25:8).
“Apan nasayod ako nga sa kataposan, may tigpanalipod didto sa langit nga molaban kanako. Makita ko ang Dios niining lawasa gayod, bisan pag kutkuton sa sakit ang akong panit” (Job 19:25–26).
Ang Ginoong Jesukristo nabanhaw. Siya buhi karon! Dili maihap nga mga kasulatan ug mga pagpamatuod ang mikompirmar niini. Dugang pa, ang atong Langitnong Amahan nakahibalo gikan sa sinugdanan nga magkinahanglan kita og Manluluwas, ug Siya nag-andam sa Iyang mga anak sa pagdawat sa Manluluwas sukad pa sa panahon sa Daang Tugon.