Palawmi Pa ang Pagtuon sa Basahon sa Genesis

Ang istorya ni Jacob, ni Esau, ug sa “lugaw” adunay pipila ka leksiyon alang nato.

Sumala sa Genesis 25:29–34, si Esau mipauli sa balay nga gigutom human sa kapoy nga trabaho nianang adlawa ug nangayo og “lugaw,” o linat-an, nga giluto sa iyang igsoon nga si Jacob. Si Jacob miingon nga iyang bayloan og lugaw ang “katungod sa pagkamagulang”—nga mao, ang espesyal nga panulundon, responsibilidad, ug katungod nga madawat ni Esau isip kinamagulangang anak ni Isaac.

Si Esau yanong mitubag, “Sige, gigutom ko. Unsay pulos nianang katungod sa pagkamagulang ngadto sa tawo nga gigutom?” Nagbaylo sila. Sa paghimo niini, gipakita ni Esau nga ang iyang katungod sa pagkamagulang walay bili ngadto kaniya.

Basin og nalaktawan nato ang pipila ka detalye niini nga istorya (tan-awa sa Moises 1:23, 41; Mga Artikulo sa Hugot nga Pagtuo 1:8). Dili klaro kon nganong si Jacob dili manghatag sa iyang pagkaon ngadto sa iyang igsoon.

Ang punto mao, dili OK nga bayloan ni Esau ang iyang katungod sa pagkamagulang og usa ka panaksan sa linat-an—o bisan unsa nga butang.

Mahimo ninyong hunahunaon ang “katungod sa pagkamagulang” sama sa inyong paghunahuna sa “integridad” o “dungog.” Ibaylo ba ninyo kini sa pipila ka minuto nga kakontento o katagbawan? Ibaylo ba ninyo ang kahangtoran alang sa temporaryo nga kalipay?

Kataw-anan paminawon nga ibaylo ang inyong panulondon alang sa sabaw. Apan sa pagkatinuod, kataw-anan ang pagbaylo sa mahangtorong kalipay alang sa bisan unsa nga butang.

Ang Ginoo misaad ni Abraham nga siya mahimong “amahan sa daghang mga nasod” (Genesis 17:4). Ang importante nga butang mao, nga si Abraham ug ang iyang asawa, si Sara, wala pay anak ug parehong mga tigulang na kaayo.

Si Abraham nalipay mahitungod sa ideya ni Sara nga makabaton na og anak karon, apan nagduhaduha. “Makaliwat pa ba gud ang tawo nga usa ka gatos na ang edad? Manganak pa ba si Sara sa edad nga nobenta?” siya nangutana (Genesis 17:17).

Si Sara nanganak, siyempre—si Isaac, nga nanganak kang Jacob (angga Israel) ang amahan sa napulog duha ka tribo.

Ang Ginoo kasagaran mohimo og mga saad nga daw imposible sa atong mortal nga mga hunahuna. Ug sa gihapon, kon kita matinud-anon, Siya sa kanunay motuman niini!

Ayaw og kabalaka “kon sa unsang paagi.” Itugyan kana ngadto Kaniya.

Sa dihang ang Ginoo misugo ni Abraham nga isakripisyo ang iyang anak nga si Isaac, usa kadto ka simbolo sa Pag-ula ni Jesukristo, nga moabot paglabay sa daghang katuigan (tan-awa sa Jacob 4:5). Aniay pipila ka punto nga angay hunahunaon:

• Ang Ginoo misulti ni Abraham nga dad-on si Isaac sa “yuta sa Moria” (Genesis 22:2), nga mao ang dapit diin ang Jerusalem sa kaulahian gitukod ug ang Manluluwas gilansang.

• Si Isaac mipas-an sa sugnod alang sa halad (tan-awa sa Genesis 22:6), ingon nga si Jesus mopas-an sa Iyang kaugalingong krus (tan-awa sa Juan 19:17).

• Sa dihang nangutana si Isaac kon asa ang ihalad nga nating karnero, si Abraham nag-ingon: “Anak, ang Dios maoy mohatag kanato ug halad” (Genesis 22:8). Sa mubo nga pagkasulti, ang Dios mihatag nila og usa ka laking karnero nga ihalad imbes si Isaac (tan-awa sa Genesis 22:13); sa taas nga pagkasulti, si Jehova sa Iyang Kaugaliingon mianhi sa yuta ug gisakripisyo alang nato.