ការស្វែងយល់ដោយខ្លួនឯង
តើខ្ញុំអាចនៅតែជាសមាជិកដ៏ល្អនៃសាសនាចក្រ ទោះបីជាខ្ញុំមានសំណួរជាច្រើនបានឬទេ ?
ថ្មីៗនេះខ្ញុំបានមើលឃើញបងប្អូនរបស់ខ្ញុំដើរតាមផ្លូវរៀងខ្លួនខុសគ្នា ។ បងប្រុសរបស់ខ្ញុំកំពុងរៀបចំខ្លួនដើម្បីបម្រើបេសកកម្ម ។ ផ្ទុយទៅវិញ បងស្រីរបស់ខ្ញុំបានឃ្លាតឆ្ងាយពីសាសនាចក្រទាំងស្រុង ។ ការសម្រេចចិត្តរបស់គាត់ធ្វើឲ្យខ្ញុំច្របូកច្របល់ណាស់ ខ្ញុំមិនដឹងត្រូវគិតយ៉ាងណាអស់មួយរយៈ ។
ខ្ញុំចាប់ផ្តើមដឹថា សេចក្តីជំនឿរបស់ខ្ញុំមិនមែនជាអ្វីដែលខ្ញុំបានជ្រើសរើសទេ—វាគឺជាអ្វីដែលខ្ញុំត្រូវបីបាច់ ។ ខ្ញុំត្រូវការស្វែងយល់អំពីអ្វីដែលខ្ញុំជឿពិតប្រាដកដោយខ្លួនឯង ។ តើខ្ញុំជឿលើដំណឹងល្អព្រោះវាជាការពិត ឬដោយសារតែវាជាអ្វីដែលខ្ញុំធ្លាប់ត្រូវបានបង្រៀន ? ហើយតើខ្ញុំអាចនៅតែជាសមាជិកដ៏ល្អនៃសាសនាចក្រ ទោះបីជាខ្ញុំមានសំណួរជាច្រើនឬទេ ?
ខ្ញុំបានងាកទៅរកបទគម្ពីរជាមួយនឹងការប្តេជ្ញាចិត្តថ្មី ។ ខ្ញុំបានចាប់ផ្តើមអានដោយមានសំណួរនៅក្នុងចិត្ត ស្វែងរកចម្លើយ និងការយល់ដឹង ។ ខ្ញុំបានដឹងថាការសួរសំណួរអំពីជំនឿរបស់ខ្ញុំមិនមានន័យថាខ្ញុំកំពុងបាត់បង់សេចក្តីជំនឿនោះទេ ។ ផ្ទុយទៅវិញ វាមានន័យថាខ្ញុំអាចស្ថាបនាមូលដ្ឋានគ្រឹះផ្ទាល់ខ្លួនកាន់តែស៊ីជម្រៅ ។
ការស្ថាបនាទីបន្ទាល់មិនមែនជាព្រឹត្តិការណ៍តែម្តងទេ វាជាដំណើរការពេញមួយជីវិតនៃការសួរសំណួរ ស្វែងរក និងបញ្ជាក់ឡើងវិញ ។ ខ្ញុំបានទទួលអារម្មណ៍ពីព្រះវិញ្ញាណ ថ្លែងជាសាក្សីដល់ខ្ញុំថា ដំណឹងល្អពិត ប៉ុន្តែខ្ញុំក៏មានបទពិសោធន៍ដោយទទួលអារម្មណ៍ថាខ្ញុំបានឃ្លាតឆ្ងាយពីព្រះផងដែរ ។ សេចក្តីជំនឿវាមិនស្ថិតថេទេ វាជាអ្វីដែលយើងត្រូវចិញ្ចឹមបីបាច់ជារៀងរាល់ថ្ងៃតាមរយៈការអធិស្ឋាន ការសិក្សាព្រះគម្ពីរ និងការបម្រើ ។
ការធំឡើងនៅក្នុងសាសនាចក្របានផ្តល់មូលដ្ឋានគ្រឹះមួយដល់ខ្ញុំប៉ុន្តែវាអាស្រ័យលើខ្ញុំក្នុងការកសាងគ្រឹះនោះ ។ នៅពេលយើងបន្តងាកទៅរកព្រះអម្ចាស់ នោះទ្រង់នឹងពង្រឹងសេចក្តីជំនឿរបស់យើង និងជួយយើងរុករកភាពមិនច្បាស់លាស់នៃជីវិតរបស់យើង ។
អ្នកនិពន្ធរស់នៅរដ្ឋកាន់សាស ស.រ.អា. ។