ពោលអធិស្ឋានត្រដិតក្នុងពិធីសាក្រាម៉ង់

ខ្ញុំមានឧបសគ្គក្នុងការនិយាយដែលធ្វើឲ្យខ្ញុំត្រដិតក្នុងស្ថានភាពផ្សេងៗ រួមទាំងពេលប្រសិទ្ធពរពិធីសាក្រាម៉ង់ផងដែរ ។ មុនដំបូង វាពិតជាឧបសគ្គមួយ ។ ខ្ញុំថែមទាំងគិតថាខ្ញុំឈប់ប្រសិទ្ធពរពិធីសាក្រាម៉ង់ទៀតហើយ ។

ប៉ុន្តែខ្ញុំបានចាប់ផ្តើមអធិស្ឋានទៅកាន់ព្រះវរបិតាសួគ៌°។ ខ្ញុំបានអធិស្ឋានទៅកាន់ទ្រង់ជាប់ជានិច្ច ទូលសុំជំនួយពីទ្រង់ ។ ខ្ញុំសូមថ្លែងទីបន្ទាល់ថា ទ្រង់ស្តាប់ឮការអធិស្ឋានរបស់យើង ។ មួយរយៈក្រោយមកការនិយាយត្រដិតរបស់ខ្ញុំកាន់តែតិចទៅៗ ។

ម្តងម្កាល ខ្ញុំនៅតែនិយាយត្រដិតប៉ុន្តែព្រះអង្គសង្គ្រោះបានជួយខ្ញុំឲ្យយកឈ្នះលើបញ្ហាប្រឈមនេះ ។ តាមរយៈការរងទុក្ខរបស់ទ្រង់នៅក្នុងសួនច្បារគែតសេម៉ានី ទ្រង់ជ្រាបដឹងពីអារម្មណ៍ខ្ញុំនៅក្នុងស្ថានភាពនេះ ។

ខ្ញុំក៏ប្រឈមមុខនឹងបញ្ហានេះនៅសាលារៀនផងដែរ ។ ពីដំបូងវាពិបាកព្រោះមនុស្សសើចចំអរខ្ញុំ ។ ប៉ុន្តែខ្ញុំទទួលអារម្មណ៍នៃសេចក្ដីស្រឡាញ់ពីព្រះអង្គសង្គ្រោះនៅក្នុងជីវិតរបស់ខ្ញុំ ។ ទ្រង់បានលួងលោមខ្ញុំ និងជួយខ្ញុំ ។

ដានីយ៉ែល អេស អេ អាយុ ១៧ ឆ្នាំ ទីក្រុង រីអូ ឌឺ ជេនីរ៉ូ ប្រទេស ប្រេស៊ីល

ចូលចិត្តលេងបាល់បោះ ប្រសិទ្ធពរពិធីសាក្រាម៉ង់ និងបរិភោគអាហារពេលល្ងាចក្នុងរាត្រីជួបជុំក្រុមគ្រួសារ ។