Þema ungmenna 2026
„Gakk með mér“ – Við skulum greina þetta nánar
Þemað í ár er þrjú orð að lengd, en við getum lært mikið af þessum orðum.
Líkt og ungmennaþema síðasta árs, „Lítið til Krists,“ þá er þema þessa árs – „Gakk með mér“ – myndræn tjáning . Í þessu lífi mun flestum okkar ekki gefast kostur á að sjá eða ganga með frelsaranum í bókstaflegri merkingu. Hvað felst þá í því að „ganga“ með einhverjum sem er ekki líkamlega til staðar? Skoðum þetta nánar.
Ganga
Þegar Drottinn kallaði Enok til að vera spámaður, gaf hann honum loforð: „Öll orð þín mun ég réttlæta. Og fjöllin munu hörfa undan þér og fljótin breyta farvegi sínum. Og þú munt vera í mér og ég í þér. Gakk þess vegna með mér“ (HDP Móse 6:34).
Ef ykkur væri lofað að því að ef þið gengjuð með Guði merkti það að hann myndi styðja orð ykkar, færa hindranir úr vegi ykkar og vera ávallt með ykkur – af hverju mynduð þið þá ekki ganga með honum?
Góðar fréttir: Ykkur hefur verið lofað þessu, kannski bara síðasta sunnudag. Þegar þið meðtakið sakramentið lofið þið að „hafa hann ávallt í huga og halda boðorð hans“ – með öðrum orðum, að ganga með honum. Og hvers vegna gerið þið þetta? „Svo að andi hans sé ætíð með [ykkur]“ (Kenning og sáttmálar 20:77; skáletrað hér).
Þið sjáið að Drottinn sagði ekki við Enok: „Stattu hér og líttu í kringum þig með mér.“ Hann sagði ekki: „Sestu niður og hvíldu þig smástund hjá mér.“ Hann sagði: „Gakk með mér.“ Við verðum að bregðast við þeim andlega innblæstri sem við hljótum. Við verðum að gera og segja það sem við trúum að er rétt.
Eins og Marion G. Romney forseti (1897–1988), ráðgjafi í Æðsta forsætisráðinu, orðaði það: „Hann getur aðeins leiðbeint fótsporum okkar ef við hreyfum fæturna.“
Gætið þó að öðru sem Drottinn sagði ekki. Hann sagði ekki: „Hlauptu með mér.“ Hann sagði ekki: „Stökktu áreynslulaust yfir allar hindranir þínar með mér.“ Hann biður okkur ekki að „hlaupa hraðar en styrkur [okkar] leyfir“ (Mósía 4:27). Hann ætlast ekki til þess að við ferðumst stöðugt á miklum hraða. Hann ætlast ekki til þess að okkur verði ekki á eða við missum kjarkinn. Hann vill bara að við höldum áfram.
Með
Við göngum með frelsaranum. Ekki á undan honum. Alls ekki fjarri honum!
Þegar þið eruð bókstaflega að ganga með einhverjum, þá gangið þið við hlið viðkomandi. Í þessari myndlíkingu dveljum við þó örlítið að baki frelsaranum. Hann leiðir og við fylgjum eftir – í nálægð.
Þegar þið eruð á réttri leið, liggur hún ekki „að“ Jesú – hann er líka á henni! Minnist sakramentisins Drottinn mun með anda sínum ávallt vera með ykkur, ef þið bjóðið honum stöðugt.
Himneskur faðir og Jesús Kristur hafa ekki nærri eins miklar áhyggjur af því hvar þið eruð á veginum, heldur miklu fremur í hvaða átt þið snúið. Þeir munu mæta ykkur hvar sem þið eruð. Það skiptir heldur ekki máli hversu hægt þið gangið.
Ég
Við þurfum að grípa til aðgerða (GANGA). Við þurfum að gera það í samræmi við boðorð Guðs og innblástur andans (MEÐ). Og við þurfum að gera allt þetta með engum nema Jesú Kristi (MÉR).
(Þar sem Jesús Kristur, himneskur faðir hans og heilagur andi eru allir eitt í tilgangi – sjá Jóhannes 10:30; 17:21; Kenning og sáttmálar 35:2 – er rétt að segja að þið „gangið með Guði,“ „gangið með frelsaranum,“ „gangið með andanum“ eða eitthvað þess háttar.)
Það er nóg af röddum að fylgja í þessum heimi. Það er enginn skortur á áhrifavöldum, frægu fólki og stjórnmálamönnum sem myndu þiggja að þið „gengjuð“ með þeim (eða að minnsta kosti gæfuð þeim peninga). Það sem aðrir segja getur verið gagnlegt, en aðeins ef það samræmist kenningum frelsarans.
Gangið með honum.