សម័យប្រជុំពេលព្រឹកថ្ងៃសៅរ៍
ធ្វើចំណែករបស់អ្នកឲ្យអស់ពីដួងចិត្ត
សេចក្តីដកស្រង់
អាល្លឺម៉ង់
និយាយឲ្យចំទៅ ភាពជាសិស្សត្រូវការការលត់ដំខ្លួន ។. …
… សេចក្តីជំនឿគឺជាភក្ដីភាពរបស់យើងចំពោះព្រះអង្គសង្គ្រោះ ប្រែជាមានកាន់តែខ្លាំងឡើង នៅពេលដែលវាសាកល្បងទប់ទល់នឹងការផ្ទុយ ដែលយើងប្រឈមមុខនៅក្នុងជីវិតរមែងស្លាប់នេះ ។ វាបន្ដមុតមាំ ដោយសារតែយើងបន្ដបីបាច់វា យើងបន្ដអនុវត្តវាយ៉ាងសកម្ម ហើយយើងពុំត្រូវចុះចាញ់ឡើយ ។
ផ្ទុយទៅវិញ បើយើងពុំបានប្រើជំនឿ និងអំណាចដ៏ខ្លាំងរបស់វាទេ នោះយើងក្លាយជាមិនសូវមានទំនុកចិត្តទៅលើអ្វីដែលយើងគោរពយ៉ាងពិសិដ្ឋ—ខ្វះទំនុកចិត្តទៅលើរឿងដែលយើងបានដឹងថាជាការពិត ។ …
ភ្លើងនៃទីបន្ទាល់កាលពីថ្ងៃម្សិលមិញ អាចកម្ដៅយើងតែមួយរយៈពេលខ្លី ។ …
… អំណោយទានរបស់យើងតម្កើងឡើង និងចម្រើនឡើង នៅពេលដែលយើងប្រើប្រាស់វាប៉ុណ្ណោះ ។ …
វាអាចជាការពិតដែលអំណោយទានខាងវិញ្ញាណរបស់យើងមិនគួរឲ្យទាក់ទាញជានិច្ចកាលនោះ ប៉ុន្តែវាពុំមែនមានន័យថាវាមិនសូវសំខាន់នោះដែរ ។ …
សូមឲ្យយើងម្នាក់ៗធ្វើនូវចំណែកតូចៗរបស់យើង ។ …
សូមចងចាំថា ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានធ្វើចំណែកជាមនុស្សដ៏អស្ចារ្យរួចទៅហើយ នៅពេលទ្រង់បានយកឈ្នះលើសេចក្ដីស្លាប់ និងអំពើបាប ។
ចំណែករបស់យើងគឺធ្វើតាមព្រះគ្រីស្ទ ។ …
បើជំនឿមានភាពទន់ខ្សោយ សូមចាប់ផ្ដើមដោយការមានសង្ឃឹមទៅលើព្រះគ្រីស្ទ គឺព្រះយេស៊ូវ និងព្រះចេស្ដារបស់ទ្រង់ដើម្បីសម្អាត និងធ្វើឲ្យបរិសុទ្ធ ។ …
ពួកយើងដឹងថា ការខិតខំរបស់យើងតែម្យ៉ាង គឺវាមិនអាចធ្វើឲ្យយើងបានសេឡេស្ទាលនោះទេ ។ ប៉ុន្តែការខិតខំទាំងនោះអាចធ្វើឲ្យយើងមានភក្ដីភាព និងការតាំងចិត្តចំពោះព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ហើយ ទ្រង់ អាចធ្វើឲ្យយើងបានសេឡេស្ទាល ។ …
… ពួកយើងមានអំណរគុណចំពោះជំហានទាំងឡាយដែលយើងដើរកាលពីម្សិលមិញ ប៉ុន្តែយើងមិនឈប់នៅត្រឹមនោះទេ ។ យើងដឹងថា យើងនៅមានផ្លូវវែងឆ្ងាយទៀត តែយើងកុំឲ្យរឿងនោះបំបាក់ទឹកចិត្តយើង ។
នោះហើយជាគ្រឹះរបស់យើង—ក្នុងនាមជាអ្នកដើរតាមព្រះគ្រីស្ទ ។