Ang Aking Paghatak sa Landas ng Tipan

Bagama’t aktibo akong Katoliko, nadama ko na may kulang sa buhay ko. Sa edad na 16 walong iba’t ibang simbahan na ang nasuri ko nang magsaliksik ako sa katotohanan na magbibigay ng kahulugan at direksyon sa buhay ko.

Natuklasan ko na ang kaibigan kong si Clint ay miyembro ng Ang Simbahan ni Jesucristo ng mga Banal sa mga Huling Araw, at ipinakilala niya ako sa mga missionary. Marami silang itinuro sa akin: Natutuhan ko kung paano manalangin, at nakilala ko si Propetang Joseph Smith. Binasa ko ang Aklat ni Mormon at ipinagdasal ko kung totoo ito at kung ang Simbahan ay talagang sa Diyos. Hindi ko alam na ang Espiritu Santo iyon, pero talagang nadama ko ang katotohanan nang madama ko ang pag-iinit sa aking dibdib.

Nabinyagan ako noong Marso 13, 2021, at ganap kong tinanggap ang paraan ng pamumuhay ng mga Banal sa mga Huling Araw. Dumalo ako sa mga serbisyo sa Simbahan at sa iba pang mga aktibidad, naglingkod at nagboluntaryo ng aking oras, at talagang pakiramdam ko ay isang tunay na disipulo ako ni Jesucristo.

Pagkaraan ng dalawang taon, nahikayat akong maghandang maglingkod sa misyon na kasama ni Clint at ng dalawa pang kaibigan. Natuwa kami sa pahayag na ibinaba sa 18 ang edad ng pagmimisyon na ibinigay dalawang taon na ang nakararaan, at nadama namin na marapat at handa kaming maglingkod.

Naengganyo ako ng isa sa aking mga mithiin na dalhin ang aking pamilya sa Simbahan at balang-araw ay mabuklod sa kanila sa templo. Kaya nga humayo ako at naglingkod sa misyon sa kabila ng maraming oportunidad sa pag-aaral na natatanggap ko. May mga alok na scholarship at mga kaibigan ng pamilya na nag-aalok na tustusan ang aking pag-aaral, pero nagpasiya akong unahin ang Panginoon at paglingkuran Siya. Salamat na lang at sinuportahan ng aking ama ang desisyon ko kahit hindi pa siya nabibinyagan.

Naglingkod ako sa Philippines Tacloban Mission at napamahal sa akin ang mga tao ng Tacloban at Samar. Marami kaming natutuhan ng mga kaibigan ko, at bagama’t iba-iba ang mga mission na pinaglingkuran namin, sinuportahan namin ang isa’t isa at nadama naming lahat ang pagbabantay sa amin ng Panginoon.

Naranasan ko ang bawat problema ng isang missionary: Nangulila ako sa aking pamilya at ninais kong makita sila kaagad pagkauwi ko, pero labis akong nasiyahang maglingkod kaya ayaw kong lisanin ang aking mission... Masaya ang pamilya ko na makita ako, pero hindi nagtagal ay naharap kami sa mga temporal na problema na nagsimulang magpahirap sa akin.

Kinailangan kong magbayad sa aking pag- aaral at tumulong sa mga pangangailangan ng aming pamilya, at di-naglaon ay ako ang sumuporta sa aming pamilya. Nagtrabaho ako sa isang fastfood restaurant, sa konstruksyon, sa maliliit na trabaho, at tinanggap ko ang anumang alok na makakatulong para mapakain ang pamilya ko. Nagsimula akong mangulila sa Simbahan, at bumibisita at nagpapaalala ang mga kaibigan kong RM tungkol sa aking mga tipan.

Napagtanto ko kung gaano kahirap ang buhay nang hindi ko inuna ang Panginoon, kaya kinausap ko ang aming bishop, at tinulungan niya akong magsisi. Nagsimula kong tunay na maunawaan ang kapangyarihan ng Pagbabayad-sala ni Jesucristo.

Lahat ng emosyonal at espirituwal na pasakit ay napawi, at pinagpala ako dahil nang bumalik ako sa Simbahan ay sumapi rin ang dalawang nakababata kong kapatid sa Simbahan. Dahil mas matatag na ako sa espirituwal, lumakas din ang hangarin kong pakasalan ang aking kasintahan sa templo.

Nakilala ko ang aking asawa noong 2011 at sa edad na 15 kahit paano ay nalaman ko na siya ang nararapat sa akin. Matiyaga akong naghintay at nanatiling isang mabuting kaibigan, habang sabay kaming lumalago sa ebanghelyo. Sa wakas ay ikinasal kami sa templo noong Disyembre 15, 2022. Napakasimpleng kasal niyon dahil halos katatapos lamang ng pandemya, pero walang katulad ang kapayapaan at kagalakang nadama namin.

Noong Nobyembre 11, 2023, sa wakas ay nabinyagan ang aking ama. Ang pangarap kong mabuklod ang aming buong pamilya sa templo ay natupad na sa wakas.

Alam ko na bata pa ako at marami pang gagawin sa aking pagtahak sa landas ng tipan, pero ang buhay ko sa ngayon ay nagtuturo sa akin ng napakaraming aral na gumagabay at tumutulong sa akin ngayon. Anumang mga problema ang makaharap natin, ang pananatili sa landas ng tipan ang pinakaligtas na paraan ng pamumuhay.