« របៀបដែលការបាក់បែកបានជួយខ្ញុំឲ្យស្ថាបនាគ្រឹះនៃសេចក្ដីជំនឿរបស់ខ្ញុំឡើងវិញ » លីអាហូណា ខែ កញ្ញា ឆ្នាំ ២០២៤ ។
យុវមជ្ឈិមវ័យ
របៀបដែលការបាក់បែកបានជួយខ្ញុំឲ្យស្ថាបនាគ្រឹះនៃសេចក្ដីជំនឿរបស់ខ្ញុំឡើងវិញ
ក្រោយពីមានឧបសគ្គខាងផ្លូវចិត្ត ផ្លូវកាយ និងខាងវិញ្ញាណដ៏ធ្ងន់ធ្ងរមួយចំនួន ខ្ញុំបានរកឃើញថា វាមានន័យយ៉ាងណាក្នុងការស្វែងរកការព្យាបាលតាមរយៈព្រះអង្គសង្រ្គោះរបស់យើងគឺព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។
ខ្ញុំបានបម្រើជាអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនានៅប្រទេសបារាំង នៅពេលដែលពិភពលោកបានដួលរលំ ហើយកូវីដ-១៩ បានបណ្ដាលឲ្យប្រទេសទាំងមូលធ្វើការបិទខ្ទប់យ៉ាងតឹងរឹង ។ ខ្ញុំបានតស៊ូនឹងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តពេញមួយជីវិតរបស់ខ្ញុំ ដូច្នេះខ្ញុំព្រួយបារម្ភថា កាលៈទេសៈដ៏តានតឹងនេះនឹងធ្វើឲ្យរោគសញ្ញាជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តនេះកាន់តែយ៉ាប់យ៉ឺនឡើង ។ ប៉ុន្តែសប្តាហ៍ដំបូងនៃចត្តាឡីស័ក—ជាសប្ដាហ៍ដែលឈានដល់សន្និសីទទូទៅនៅខែ មេសា ឆ្នាំ ២០២០ ដែលជាប្រវត្តិសាស្ត្រ—ជាសប្តាហ៍មួយដែលពោរពេញទៅដោយព្រះវិញ្ញាណបំផុតក្នុងជីវិតរបស់ខ្ញុំ ។
ពេលមើលត្រឡប់ក្រោយវិញ បទពិសោធន៍ដែលខ្ញុំបានមាននៅសប្តាហ៍នោះមានអារម្មណ៍ថា ព្រះអម្ចាស់បានពង្រឹងខ្ញុំសម្រាប់ព្យុះមួយ ។
អែលឌើរ ហ្គែរី អ៊ី ស្ទីវ៉ែនសុន ក្នុងកូរ៉ុមនៃពួកសាវកដប់ពីរនាក់ បានថ្លែងសុន្ទរកថាមួយនៅសន្និសីទនោះអំពីការជួសជុលដែលនឹងត្រូវធ្វើឡើងដល់គ្រឹះនៃព្រះវិហារបរិសុទ្ធ សលត៍ លេក ។ លោកបានប្រៀបប្រដូចការជួសជុលឡើងវិញនោះទៅនឹងជីវិតរបស់យើងផ្ទាល់ ហើយបានសុំឲ្យយើងពិចារណាសំណួរនេះ ៖
« តើអ្វីទៅជាធាតុដ៏សំខាន់នៃបុគ្គលិកលក្ខណៈខាងវិញ្ញាណ និងខាងផ្លូវចិត្តរបស់ខ្ញុំ ដែលវានឹងអនុញ្ញាតឲ្យខ្ញុំ និងគ្រួសារខ្ញុំបន្តរឹងមាំ ហើយស្ថិតស្ថេរ ថែមទាំងអាចទ្រាំទ្រនឹងព្រឹត្ដិការណ៍ការរញ្ជួយដីដ៏ខ្លាំង និងច្របូកច្របល់ដែលនឹងកើតមាននៅក្នុងជីវិតរបស់យើង ? »
ពេលខ្ញុំស្ដាប់សុន្ទរកថារបស់លោក ព្រះវិញ្ញាណបានធ្វើឲ្យខ្ញុំចាប់អារម្មណ៍ថា ខ្ញុំនឹងត្រូវបាក់បែកតាមរបៀបជាក់លាក់មួយចំនួន ក្នុងអំឡុងពេលបន្ទាប់ទៀតនៃជីវិតរបស់ខ្ញុំ ដូចជាព្រះវិហារបរិសុទ្ធនោះដែរ ។ ប៉ុន្តែខ្ញុំក៏មានអារម្មណ៍ថា ប្រសិនបើខ្ញុំបែរទៅរកព្រះអម្ចាស់ក្នុងអំឡុងពេលដែលមានឧបសគ្គទាំងនេះ នោះទ្រង់នឹងជួយខ្ញុំពង្រឹងគ្រឹះនៃសេចក្ដីជំនឿរបស់ខ្ញុំ ។
ការមានអារម្មណ៍ថាត្រូវបានធ្វើឲ្យបាក់បែក
ដូចដែលបានរំពឹងទុក ខ្ញុំបានធ្លាក់ទឹកចិត្តយ៉ាងឆាប់រហ័ស ហើយមិនយូរប៉ុន្មាន ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាជាប់នៅក្នុងវដ្តនៃគំនិតដែលចង់ធ្វើអត្តឃាតដែលមិនចេះចប់មិនចេះហើយ ។ ខ្ញុំមានទុក្ខព្រួយយ៉ាងខ្លាំងខាងផ្លូវចិត្ត ខាងសតិអារម្មណ៍ និងខាងវិញ្ញាណ ។
បន្ទាប់ពីធ្វើចត្តាឡីស័ករយៈពេលពីរខែ ស្ថានភាពបានប្រសើរឡើងបន្តិច ។ ដោយសារការផ្លាស់ប្ដូរក្នុងស្ថានភាពរបស់ខ្ញុំ ដូចជាថ្នាំប្រឆាំងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត និងការបញ្ចប់នៃការបិទខ្ទប់ ខ្ញុំបានចាប់ផ្ដើមមានអារម្មណ៍ប្រសើរឡើងខាងផ្លូវចិត្ត ។ ប៉ុន្តែមិនយូរប៉ុន្មានក្រោយមក ខ្ញុំបានចាប់ផ្ដើមឈឺ ហើយបានកត់សម្គាល់ថាមានដុំពកធំបីនៅដើមបំពង់ករបស់ខ្ញុំ ។
ដំបូង ខ្ញុំមិនអើពើនឹងដុំពកទាំងនោះទេ ប៉ុន្តែនៅពេលរោគសញ្ញារបស់ខ្ញុំកាន់តែអាក្រក់ទៅៗ វាច្បាស់ថាខ្ញុំមិនអាចនៅក្នុងបេសកកម្មបន្តទៀតទេ ។ ខ្ញុំបានត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញ ជាកន្លែងដែលខ្ញុំត្រូវបានវិនិច្ឆ័យរោគភ្លាមៗថាមានជំងឺមហារីកឈាម—គឺមហារីកជាលិកា ។
ដោយសារថ្នាំប្រឆាំងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តរបស់ខ្ញុំមានឥទ្ធិពលធ្វើឲ្យស្ពឹកអារម្មណ៍បន្តិច នោះខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថា ស្ពឹកស្រពន់ណាស់ពេលខ្ញុំចាប់ផ្ដើមព្យាបាលដោយប្រើគីមីរយៈពេលប្រាំមួយខែ ។
ប៉ុន្តែទោះជាយ៉ាងនេះក្តី ខ្ញុំក៏ចាប់ផ្តើមខូចខាតខាងរូបរាងកាយ ។
ការស្ថាបនាគ្រឹះខាងវិញ្ញាណរបស់ខ្ញុំឡើងវិញ
មួយឆ្នាំបន្ទាប់ពីការព្យាបាលដោយប្រើគីមីរបស់ខ្ញុំបានបញ្ចប់ ខ្ញុំបានចាប់ផ្ដើមមានអារម្មណ៍ប្រសើរឡើងខាងរាងកាយ ។ ខ្ញុំបានត្រឡប់មកមហាវិទ្យាល័យវិញ ហើយរៀបចំផែនការ ។ ប៉ុន្តែការឈឺចាប់ និងភាពស្ពឹកដ៏ខ្លាំងក្លាខាងវិញ្ញាណដែលខ្ញុំបានមាននៅក្នុងបេសកកម្មរបស់ខ្ញុំ និងអំឡុងពេលព្យាបាលដោយប្រើគីមីនោះ ឥឡូវនេះបានក្លាយទៅជាអារម្មណ៍ទូទៅនៃភាពសោះអង្គើយដាក់ព្រះវរបិតាសួគ៌ និងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។
ខ្ញុំកំពុងតស៊ូនឹងអារម្មណ៍របស់ខ្ញុំអំពីអ្វីដែលខ្ញុំបានឆ្លងកាត់ ហើយមានអារម្មណ៍ថា ទ្រង់ទាំងទ្វេបានបោះបង់ខ្ញុំចោលពេលខ្ញុំធ្លាក់ចុះទាបបំផុត ។
ប៉ុន្តែព្រះវរបិតាសួគ៌បានត្រាស់់ដឹងពីផ្លូវដែលខ្ញុំត្រូវដើរដើម្បីឲ្យខ្ញុំអាចព្យាបាលបាន ។
ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថា ខ្ញុំកំពុងតោងទៅនឹងកម្ទេចកម្ទី និងសំណល់នៃសេចក្ដីជំនឿដែលធ្លាប់រឹងមាំរបស់ខ្ញុំ និងបុគ្គលិកលក្ខណៈដែលធ្លាប់រស់រវើករបស់ខ្ញុំ ។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាត្រូវបានផ្តាច់ពីខ្លួនឯង ។ ដួងចិត្តខ្ញុំបានបន្ទន់ទៅរកការប៉ុនប៉ងឈោងមកជួយរបស់ព្រះអម្ចាស់ ប៉ុន្តែខាងវិញ្ញាណខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាមានកំហុស ថប់បារម្ភ និងមិនស័ក្ដិសម ដោយសារតែភាពសោះអង្គើយរបស់ខ្ញុំចំពោះដំណឹងល្អ ។
បន្ទាប់ពីពិចារណាអំពីសុខភាពខាងវិញ្ញាណរបស់ខ្ញុំអស់រយៈពេលពីរបីខែ ខ្ញុំបានទទួលការបំផុសឲ្យធ្វើការផ្លាស់ប្ដូរតូចៗខាងវិញ្ញាណក្នុងជីវិតរបស់ខ្ញុំ ។ ខ្ញុំមិនអើពើនឹងការឈឺចាប់មួយរយៈ ប៉ុន្តែខ្ញុំចង់ដោះស្រាយការឈឺចាប់ដែលខ្ញុំមានក្នុងព្រលឹងរបស់ខ្ញុំ ដោយសារតែឧបសគ្គដែលខ្ញុំបានជួបប្រទះ ។
មិនយូរប៉ុន្មានខ្ញុំអាចមើលឃើញព្រះហស្ដរបស់ព្រះវរបិតាសួគ៌ក្នុងជីវិតខ្ញុំ ។ ដោយមិនដឹងថាខ្ញុំមានអារម្មណ៍ស្ពឹកខាងវិញ្ញាណប៉ុនណា នោះមិត្តភក្តិ និងមនុស្សជាទីស្រឡាញ់បានលើកឡើងពីប្រធានបទនៃការព្យាបាល ។ ម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេថែមទាំងបានចែកចាយសុន្ទរកថាមកពីការប្រជុំធម្មនិដ្ឋានមួយដោយ អេលេន អេស ម៉ាសល ។
ខ្ញុំបានអានវាទាំងស្ទាក់ស្ទើរ ។
ក្នុងនាមជាគិលានុបដ្ឋាយិកា អេលេន បានប្រៀបធៀបពីភាពស្រដៀងគ្នារវាងការព្យាបាលខាងរាងកាយ និងការព្យាបាលខាងវិញ្ញាណ ដោយនិយាយថា « ការព្យាបាលមិនមែនជាការធ្វើឲ្យជាដាច់នោះទេ ។ ការធ្វើឲ្យជាដាច់គឺស្អាត រហ័ស និងរួចរាល់—ជាញឹកញាប់ពេលដាក់ថ្នាំស្ពឹក ។ … ការព្យាបាល … ជាញឹកញាប់ គឺជាដំណើរការពេញមួយជីវិតនៃការជាសះស្បើយឡើងវិញ និងការរីកចម្រើន ទោះជា និងប្រហែលជាដោយសារតែមកពីការស៊ូទ្រាំនឹងការបំពានខាងរាងកាយ ខាងផ្លូវចិត្ត ឬខាងវិញ្ញាណក្ដី ។ វាត្រូវការពេលវេលា » ។
ខ្ញុំគិតថាវាមិនមែនជារឿងចៃដន្យទេ ដែលការព្យាបាលជំងឺមហារីករបស់ខ្ញុំត្រូវការការព្យាបាលដោយប្រើគីមីរយៈពេលប្រាំមួយខែ ។ ផលប៉ះពាល់នៃការព្យាបាលដោយប្រើគីមីគឺធ្ងន់ធ្ងរ ខ្លាំងក្លា និងមានការទាមទារច្រើន ។ ជាការណ៍ដ៏គួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍ ការរៀនដើម្បីទុកឲ្យរាងកាយរបស់ខ្ញុំទទួលការព្យាបាល បានបង្រៀនខ្ញុំនូវគោលការណ៍គន្លឹះនៃការព្យាបាលខាងវិញ្ញាណ—ពោលគឺរបៀបពឹងផ្អែកលើព្រះគុណរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ហើយទុកពេលវេលា និងកន្លែងឲ្យខ្លួនឯង ដើម្បីទទួលការព្យាបាលទំនាក់ទំនងរបស់ខ្ញុំជាមួយទ្រង់ និងព្រះវរបិតាសួគ៌ ។
ការទទួលព្រះគុណរបស់ព្រះអង្គសង្រ្គោះ
ព្រះគុណគឺជាជំនួយដ៏ទេវភាព ជាអំណាចដែលពង្រីក និងពង្រឹង និងជាការព្យាបាលខាងវិញ្ញាណ ។ វាជាអំណោយមួយពីព្រះវរបិតាសួគ៌របស់យើង « ដែលប្រទានដល់យើងតាមរយៈដង្វាយធួនរបស់ព្រះអម្ចាស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ » ។
គំរូដែលខ្ញុំចូលចិត្តអំពីមនុស្សម្នាក់ដែលចូលទៅកាន់អំណាចព្យាបាលរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ តាមរយៈដង្វាយធួនរបស់ទ្រង់គឺអាលម៉ាជាកូន ។ ពេលដែលលោកដេកនៅក្នុងស្ថានភាពសន្លប់អស់រយៈពេលបីថ្ងៃ លោកត្រូវបានញាំញី « ដោយការឈឺចាប់នៃព្រលឹងដែលជាប់ទោស » លោកបានចងចាំពីការបង្រៀនរបស់ឪពុកលោកអំពីព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ( សូមមើល អាលម៉ា ៣៦:១៦–១៧ ) ។ ដំបូង លោកប្រាថ្នាចង់បានជំនួយ ហើយបន្ទាប់មកបែរទៅរកព្រះគ្រីស្ទដែលបានផ្លាស់ប្ដូរផ្លូវរបស់លោក ហើយអនុញ្ញាតឲ្យលោកបានជាខាងវិញ្ញាណ ( សូមមើល អាលម៉ា ៣៦:១៨–២២ ) ។
ជំហានដំបូងដែលខ្ញុំឈានឆ្ពោះទៅរកការព្យាបាលខាងវិញ្ញាណ គឺការស្វែងរកបំណងប្រាថ្នាដើម្បីភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងជាមួយព្រះ ។ អាលម៉ាបានបង្រៀនខ្ញុំពីរបៀបដើម្បីចាប់ផ្តើម នៅពេលលោកបានមានប្រសាសន៍ថា « អនុវត្តសេចក្ដីជំនឿមួយតូច មែនហើយ គឺបើសិនជាអ្នករាល់គ្នាពុំអាចធ្វើអ្វីក៏ដោយ ក្រៅពីការចង់ជឿ នោះសូមឲ្យចំណង់នេះមាននៅក្នុងខ្លួនអ្នក គឺរហូតដល់អ្នកអាចទុកកន្លែងមួយ សម្រាប់ពាក្យសម្ដីរបស់ខ្ញុំមួយចុះ » ( អាលម៉ា ៣២:២៧ ) ។
ខ្ញុំសូមថ្លែងទីបន្ទាល់ចេញពីបទពិសោធន៍ផ្ទាល់ខ្លួនថា ការបង្រៀននេះគឺពិត ។
យើងអាចអភិវឌ្ឍបំណងប្រាថ្នា ដាំគ្រាប់ពូជ ( ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ ) ហើយបីបាច់គ្រាប់ពូជនោះ រហូតដល់វាក្លាយជាអ្វីដែលពិត និងច្បាស់លាស់ ។ នៅទីបំផុត ផលនៃសេចក្ដីជំនឿរបស់យើងចំពោះព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ចេញជាផ្លែផ្កាឡើង នៅពេលយើងឃើញការផ្លាស់ប្ដូរក្នុងសកម្មភាពរបស់យើង មតិយោបល់របស់យើង ការជឿរបស់យើង ចិត្តរបស់យើង និងបន្ទាប់មកព្រលឹងរបស់យើង ។ សង់គ្រឹះរបស់យើងនៅលើទ្រង់ ( សូមមើល ហេលេមិន ៥:១២ ) ។
ស្រដៀងនឹងបទពិសោធន៍របស់អាលម៉ាដែរ បំណងប្រាថ្នារបស់ខ្ញុំក្នុងការទទួលអារម្មណ៍ពីព្រះវិញ្ញាណ និងអំណរនៃដំណឹងល្អម្ដងទៀត បានកំណត់ការផ្លាស់ប្តូរគន្លងទាំងមូលដែលនាំខ្ញុំឆ្លងកាត់ដំណើរការនៃការព្យាបាល ។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក ព្រះអង្គសង្គ្រោះបានជួយខ្ញុំឲ្យផ្សះផ្សានឹងអារម្មណ៍ពីអតីតកាលរបស់ខ្ញុំ កាលដែលខ្ញុំបានរៀនដើម្បីបោះបង់ចោលការអាក់អន់ចិត្តរបស់ខ្ញុំចំពោះព្រះ ទ្រង់ និងភាពទន់ខ្សោយរបស់ខ្ញុំផ្ទាល់ ។
ដោយសារតែទ្រង់ ផ្នែកខ្លះនៃខ្លួនខ្ញុំដែលខ្ញុំបានគិតថា ខ្ញុំបានបាត់បង់ទៅនៅក្នុងអ័ព្ទនៃការសាកល្បងរបស់ខ្ញុំ—ដូចជាបុគ្គលិកលក្ខណៈរបស់ខ្ញុំ បំណងប្រាថ្នា និងសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ខ្ញុំចំពោះដំណឹងល្អ—បានត្រឡប់មកខ្ញុំវិញ ហើយបានធ្វើឲ្យខ្ញុំមានអារម្មណ៍ពេញលេញ ស្រស់បស់ និងស្ដារឡើងវិញ ។
គ្រឹះកាន់តែរឹងមាំ
ការឈឺចាប់ និងឧបសគ្គទាំងឡាយបានផ្លាស់ប្ដូរខ្ញុំ ប៉ុន្តែពេលខ្ញុំបានរកឃើញការព្យាបាលតាមរយៈព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ខ្ញុំពិតជាបានសង់គ្រឹះនៃសេចក្ដីជំនឿរបស់ខ្ញុំឡើងវិញលើទ្រង់ ។ កាលដែលពេលវេលាកន្លងផុតទៅ ហើយខ្ញុំទទួលការព្យាបាល ខ្ញុំឃើញថា ដោយសារព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ខ្ញុំអាចរៀនដើម្បីមានអំណរ ទោះជាខ្ញុំមានការលំបាកក៏ដោយ ។ ឥឡូវនេះខ្ញុំយល់ថា ផ្នែកសំខាន់បំផុតនៃការឆ្លងកាត់ការសាកល្បងគឺមិនមែនជាអ្វីដែលធ្វើឲ្យយើងខូចខាត—ឬការឈឺចាប់ដែលយើងទទួលនោះទេ—វាគឺជាអ្វីដែលកើតឡើងក្រោយពីនោះ កាលដែលយើងដកពិសោធន៍ការព្យាបាល និងការសាងសង់ឡើងវិញតាមរយៈព្រះគុណរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ ។
អែលឌើរ ផាទ្រីក ខៀរ៉ុន ក្នុងកូរ៉ុមនៃពួកសាវកដប់ពីរនាក់បានបង្រៀន ៖« មិត្តជាទីស្រឡាញ់ ដែល … បានទទួលភាពអយុត្តិធម៌ក្នុងជីវិត—បងប្អូនអាចមានការចាប់ផ្ដើមថ្មី ។ នៅក្នុងសួនច្បារគែតសេម៉ានី និងនៅលើភ្នំលលាដ៏ក្បាល ព្រះយេស៊ូវ ‹ បានលើកដាក់មកលើអង្គទ្រង់នូវ … រាល់ ការបារម្ភ និងរាល់ការរងទុក្ខដែលបងប្អូន និងខ្ញុំ ធ្លាប់ បានដកពិសោធន៍ › [ រ័សុល អិម ណិលសុន « The Correct Name of the Church » Liahona ខែ វិច្ឆិកា ឆ្នាំ ២០១៨ ទំព័រ ៨៨ ] ហើយទ្រង់បានយកឈ្នះលើវាទាំងអស់ ! »
ដូច្នេះ ចំពោះអស់អ្នកដែលមានអារម្មណ៍ថាបាក់បែក ខ្ញុំសូមអង្វរបងប្អូនឲ្យមានភាពក្លាហាន តោងឲ្យជាប់ ហើយទុកចិត្តលើព្រះអម្ចាស់ និងអំណាចព្យាបាលរបស់ទ្រង់ ។ ជាមួយនឹងពេលវេលា ការអត់ធ្មត់ និងសូម្បីតែបំណងប្រាថ្នាតែបន្តិច នោះព្រះគុណរបស់ទ្រង់អាចផ្លាស់ប្រែបងប្អូន សង់គ្រឹះរបស់បងប្អូនឡើងវិញ និងជួយបងប្អូនឲ្យមានអារម្មណ៍ពេញលេញជាថ្មីម្ដងទៀត ។
នោះគឺជាអំណោយដែលទ្រង់ប្រទានដល់យើងម្នាក់ៗ ។
អ្នកនិពន្ធមកពីរដ្ឋណសខារ៉ូឡាញណា ស.រ.អា. ។