« ការស្វែងរកភាពធូរស្បើយនៅក្នុងទំនាក់ទំនងនៃសេចក្ដីសញ្ញារបស់យើងជាមួយព្រះ » លីអាហូណា ខែ កញ្ញា ឆ្នាំ ២០២៤ ។
ការស្វែងរក ភាពធូរស្បើយ នៅក្នុងទំនាក់ទំនងនៃសេចក្ដីសញ្ញារបស់យើងជាមួយព្រះ
ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺជាប្រភពនៃសេចក្ដីស្រឡាញ់ដ៏បរិសុទ្ធ ការព្យាបាល សុភមង្គល និងភាពធូរស្បើយ ។
លម្អិតចេញពី He Comes Again to Rule and Reign [ ទ្រង់យាងមកម្តងទៀតដើម្បីគ្រប់គ្រង និងសោយរាជ្យ ] ដោយ ម៉ារី អ័រ សៅអើរ
ការស្វែងរកភាពធូរស្បើយតាមរយៈទំនាក់ទំនងសេចក្តីសញ្ញារបស់យើងជាមួយព្រះ បានស្ថិតនៅក្នុងគំនិត និងចិត្តរបស់ខ្ញុំអស់មួយរយៈហើយ ។ ដូចដែលព្យាការីនៃព្រះអម្ចាស់បានបង្រៀន និងដាស់តឿនយើងឲ្យរៀនអំពីសេចក្ដីសញ្ញា ព្រះវិហារបរិសុទ្ធ និងអំណាចបព្វជិតភាព ខ្ញុំបានឃើញថា ខ្លួនខ្ញុំកំពុងស្វែងរក កំពុងស្រឡាញ់ និងកំពុងទទួលទានសេចក្ដីពិតដែលរុំព័ទ្ធដោយថាមពលនៅក្នុងសេចក្ដីសញ្ញា ។
យើងត្រូវធ្វើជាដៃគូជាមួយព្រះអម្ចាស់តាមរបៀបដ៏មានឥទ្ធិពលមួយតាមរយៈសេចក្ដីសញ្ញារបស់យើង ។ ទ្រង់មានព្រះទ័យចង់គង់នៅជាមួយយើងក្នុងកង្វល់របស់យើង និងការសម្រេចចិត្តរបស់យើង ។ យើងមិនចាំបាច់ដោះស្រាយឧបសគ្គ ទុក្ខព្រួយ អសន្តិសុខ និងការឈឺចាប់ក្នុងចិត្តនៃជីវិតតែម្នាក់ឯងឡើយ ។ ទ្រង់នឹងគង់នៅក្បែរយើង ។ ព្រះអម្ចាស់បានមានបន្ទូល ៖ « ខ្ញុំមិនចោលអ្នករាល់គ្នាឲ្យនៅកំព្រាទេ ខ្ញុំនឹងមកឯអ្នករាល់គ្នាវិញ »( យ៉ូហាន ១៤:១៨ ) ។
ប្រធាន រ័សុល អិម ណិលសុន បានរៀបរាប់ពីបុគ្គលិកលក្ខណៈរបស់ព្រះ និងសេចក្ដីស្រឡាញ់ដ៏អស្ចារ្យរបស់ទ្រង់ចំពោះយើងនៅពេលដែលលោកបានបង្រៀនថា « ផ្លូវនៃសេចក្តីសញ្ញាគឺអំពីទំនាក់ទំនងរបស់យើងជាមួយព្រះ » ។ លោកបានមានប្រសាសន៍ ៖ « កាលបងប្អូន និងខ្ញុំបានចុះសេចក្ដីសញ្ញាជាមួយព្រះនោះទំនាក់ទំនងរបស់យើងជាមួយទ្រង់ប្រែកាន់តែជិតស្និទ្ធជាងពីមុនសេចក្ដីសញ្ញារបស់យើងទៅទៀត ។ ឥឡូវយើងបានចងភ្ជាប់ជាមួយគ្នា ។ ដោយសារតែសេចក្តីសញ្ញារបស់យើងជាមួយព្រះ នោះទ្រង់ពុំដែលនឿយហត់ក្នុងការជួយយើងឡើយ ហើយយើងនឹងទទួលបានការអត់ធ្មត់ដ៏មេត្តារបស់ទ្រង់ជាមួយយើងជានិច្ច ។ យើងម្នាក់ៗមានកន្លែងពិសេសនៅក្នុងព្រះទ័យរបស់ព្រះ ។ ទ្រង់មានក្តីសង្ឃឹមដ៏ធំសម្រាប់យើង » ។
ប្រភពនៃសេចក្ដីសុខសាន្តដ៏អស្ចារ្យបំផុតរបស់ខ្ញុំ
ក្នុងនាមជាស្ដ្រីម្នាក់ដែលមិនទាន់បានរៀបការនៅឡើយ ទំនាក់ទំនងសេចក្ដីសញ្ញាពោរពេញដោយសេចក្ដីស្រឡាញ់ និងសេចក្ដីមេត្តាករុណាជាមួយនឹងព្រះវរបិតារបស់ខ្ញុំដែលគង់នៅស្ថានសួគ៌ និងព្រះអង្គសង្រ្គោះរបស់ខ្ញុំមានទីកន្លែងដ៏មានឥទ្ធិពលមួយក្នុងជីវិតរបស់ខ្ញុំ ហើយធ្លាប់់ជា និង គឺជា ប្រភពនៃភាពធូរស្បើយ និងសេចក្ដីសុខសាន្តដ៏អស្ចារ្យបំផុតរបស់ខ្ញុំ ។ មិនថាស្ថានភាព ឬសាវតារអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់យើងយ៉ាងណាទេ ព្រះអម្ចាស់មានព្រះរាជបំណងប្រាថ្នាឲ្យយើងធ្វើជាដៃគូជាមួយទ្រង់តាមរបៀបដ៏មានឥទ្ធិពលមួយ—គឺត្រូវធ្វើជា « មួយ » ( នីហ្វៃទី៣ ១៩:២៣ ) ជាមួយទ្រង់នៅក្នុង « គ្រប់កិច្ចការ [ របស់យើង ] » ( អាលម៉ា ៣៧:៣៧ ) ។ នៅពេលយើងអំពាវនាវដល់ព្រះអម្ចាស់ទូលសូមការគាំទ្រ ហើយ « ចូរ ដាក់ចិត្តមេត្រី [ របស់យើង ] ទៅលើព្រះអម្ចាស់ដរាបតទៅ » ( អាលម៉ា ៣៧:៣៦ បានបន្ថែមការសង្កត់ន័យ ) ជីវិតរបស់យើងអាចពោរពេញដោយចំណងនៃសេចក្ដីសញ្ញាដ៏ស្រស់ស្អាតនេះ ។
តាមរយៈព្រះអង្គសង្រ្គោះរបស់យើង ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ យើងអាចទទួលបានភាពធូរស្បើយពីការដោះស្រាយឧបសគ្គក្នុងជីវិតតែម្នាក់ឯង ។
យើងទាំងអស់គ្នាមានកង្វល់ និងតម្រូវការនានាដែលយើងអាចមានអារម្មណ៍ថាយើងនៅតែឯងក្នុងស្ថានភាពទាំងនោះ ។ ទ្រង់ខ្វល់ខ្វាយអំពីកង្វល់របស់យើង មិនថាធំឬតូចប៉ុនណានោះទេ ។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ត្រូវការជំនួយរបស់ទ្រង់ នៅពេលខ្ញុំព្រួយបារម្ភអំពីរឿងដែលមើលទៅតូចតាច ដូចជាមិត្តភក្តិដែលតែងតែមានវត្តមានជានិច្ច ដែលខ្ញុំហៅថា « ការជួសជុលផ្ទះ » ។ ដោយមិនមានស្វាមីដើម្បីពិគ្រោះយោបល់ជាមួយ ខ្ញុំអាចព្រួយបារម្ភតែម្នាក់ឯងអំពីអ្នកម៉ៅការដែលល្អ តម្លៃសមរម្យ យកពេលពីការងារដើម្បីនៅផ្ទះ ហើយធ្វើជាអ្នកគ្រប់គ្រងដ៏ល្អលើហិរញ្ញវត្ថុ និងផ្ទះរបស់ខ្ញុំ ។ វាជាជ័យជំនះមួយ ដែលកាលពីថ្ងៃមុនខ្ញុំបានជួសជុលទ្វារការ៉ាស់ឡានរបស់ខ្ញុំ ! ព្រះអម្ចាស់បានឮកង្វល់របស់ខ្ញុំ ។ ហើយទោះកង្វល់នោះតូច បើគិតក្នុងសារៈសំខាន់នៃភាពអស់កល្បក្ដី ក៏ទ្រង់ឆ្លើយតបនឹងការអធិស្ឋានរបស់ខ្ញុំដែរ ។ ដោយរបៀបណាទៅ ? តាមរយៈអ្នកជិតខាងដ៏សប្បុរស ជំនួយពីព្រះវិញ្ញាណ និងវីដេអូមួយនៅលើយូធូប ខ្ញុំបានទទួលពរឲ្យដឹងពីអ្វីដែលត្រូវធ្វើដើម្បីជួសជុលទ្វារនោះ ។
បើព្រះអម្ចាស់យកព្រះទ័យទុកដាក់នឹងសេចក្ដីត្រូវការដ៏តូចនោះ សូមស្រមៃពីព្រះរាជបំណងប្រាថ្នារបស់ទ្រង់ក្នុងការប្រទានពរ និងទ្រទ្រង់យើងក្នុងបញ្ហាដ៏ធំជាងនេះនៃចិត្ត និងព្រលឹង ដែលមានមិនតិចនោះទេ ៖ ការរំលោភបំពាន ការញៀន ការលំបាកក្នុងទំនាក់ទំនងគ្រួសារ ការបាត់បង់ និងការខកចិត្ត ការប្រឈមមុខនឹងសុខភាពផ្លូវចិត្ត និងរាងកាយជាបន្តបន្ទាប់ វិបត្តិហិរញ្ញវត្ថុ ការព្រួយបារម្ភជានិច្ចក្នុងនាមជាឪពុកម្ដាយ ការព្រួយបារម្ភជានិច្ចក្នុងការថែទាំឪពុកម្ដាយ ការលំបាកជាមួយនឹងសេចក្ដីជំនឿផ្ទាល់ខ្លួន កូន ឬស្វាមី ឬភរិយាដែលជ្រើសរើសមិនចូលរួមក្នុងដំណឹងល្អ ។
ក្នុងអំឡុងពេលភាពធ្ងន់ធ្ងរ និងភាពទន់ខ្សោយនៃជីវិត ខ្ញុំបានពឹងផ្អែកយ៉ាងខ្លាំងទៅលើ និងកាន់ខ្ជាប់ទៅនឹងទំនាក់ទំនងសេចក្តីសញ្ញារបស់ខ្ញុំជាមួយព្រះ ។ នៅពេលដែលខ្ញុំបានទុកចិត្តលើការថែទាំពោរពេញដោយសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ទ្រង់ និងបានព្យាយាមអស់ពីសមត្ថភាពដើម្បីឧទ្ទិសជីវិតខ្ញុំថ្វាយទ្រង់ នោះទ្រង់បានប្រទាននូវភាពធូរស្បើយតាមរយៈអំណាចបព្វជិតភាពរបស់ទ្រង់ ហើយទ្រង់ជាអ្នកផ្គត់ផ្គង់របស់ខ្ញុំក្នុងតម្រូវការខាងវិញ្ញាណ និងខាងសាច់ឈាមរបស់ខ្ញុំ ។ ទ្រង់បានប្រទានភាពធូរស្បើយពីការភ័យខ្លាច ភាពធូរស្បើយពីអសន្តិសុខ ភាពធូរស្បើយពីភាពឆ្មើងឆ្មៃ ភាពធូរស្បើយពីអំពើបាប ភាពធូរស្បើយពីភាពឯកោ ភាពធូរស្បើយពីទុក្ខសោក ។
ប្រធាន ណិលសុន បានបង្រៀនជាមួយនឹងភាពច្បាស់លាស់ និងការធានាថា « រង្វាន់នៃការរក្សាសេចក្តីសញ្ញាជាមួយនឹងព្រះគឺជាព្រះចេស្តាមកពីស្ថានសួគ៌—ពោលគឺព្រះចេស្តាដែលពង្រឹងយើងឲ្យកាន់តែខ្លាំងទប់ទល់នឹងការសាកល្បង ការល្បួង និងការឈឺចាប់ទាំងឡាយរបស់យើង » ។
តាមរយៈព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ យើង អាច ទទួលបានភាពធូរស្បើយពីការដោះស្រាយឧបសគ្គក្នុងជីវិតតែម្នាក់ឯង ។
ស៊ីស្ទើរ យី ជាមួយបងប្អូនស្ត្រីពីរនាក់នៅប្រទេសមីក្រូនេស៊ី ដែលកំពុងចិញ្ចឹមកូនៗដែលត្រូវឪពុកម្ដាយបោះបង់ចោល ។
បងប្អូនស្ត្រី « នៅលើកោះនានាក្នុងសមុទ្រ »
នៅពេលដែលខ្ញុំបានជញ្ជឹងគិតពីពរជ័យនៃចំណងសេចក្តីសញ្ញាដែលយើងមានជាមួយព្រះ ខ្ញុំបានគិតអំពីការចាត់តាំងរបស់ខ្ញុំដើម្បីទៅទស្សនកិច្ចតំបន់អាស៊ីខាងជើង ។
ខ្ញុំមានឯកសិទ្ធិធ្វើដំណើរទៅកាន់កោះតូចៗក្នុងរដ្ឋឈូកក្នុងប្រទេសមីក្រូនេស៊ី ដែលមានចម្ងាយប្រហែល ១៥០០ ម៉ាលស៍ ( ២៤០០ គម ) ភាគអាគ្នេយ៍នៃប្រទេសជប៉ុន ។ បងប្អូនស្រីពីរនាក់នៅលើកោះវិណូ ឈូក បានលះបង់ជីវិតចិញ្ចឹមកូនៗដែលឪពុកម្តាយបោះបង់ចោល ។ បងប្អូនស្រីទាំងពីរនាក់នេះមានអារម្មណ៍ថាវាសំខាន់ក្នុងការចិញ្ចឹមកូនៗទាំងនេះនៅក្នុងដំណឹងល្អ ។ បងប្អូនស្រីម្នាក់គឺនៅលីវ ហើយធ្វើការពេញម៉ោងជាទីប្រឹក្សាសាលា ។
ខ្ញុំបានចែកចាយជាមួយពួកគាត់នូវសារលិខិតរបស់ប្រធាន ណិលសុន ទៅកាន់បងប្អូនស្រីនៃសាសនាចក្រ ដែលថា យើងស្រឡាញ់បងប្អូន បងប្អូនចាំបាច់ និងមានតម្លៃណាស់ ។
ប្អូនស្រីដែលនៅលីវដ៏ស្រស់ស្អាតដែលកំពុងចិញ្ចឹមក្មួយស្រី និងក្មួយប្រុសរបស់នាង បានស្រក់ទឹកភ្នែក ហើយបាននិយាយថា នាងមិនមានអារម្មណ៍ថាមានតម្លៃទេពេលថ្មីៗនេះ នាងមានអារម្មណ៍ថាត្រូវគេបំភ្លេចចោល ។ ប៉ុន្តែនាងបានថ្លែងទីបន្ទាល់ថា នាងទទួលអារម្មណ៍ពីសេចក្ដីស្រឡាញ់ និងការយល់របស់ព្រះចំពោះនាង នៅក្នុងពាក្យសម្ដីរបស់ព្យាការីថានាងពិតជា « មានតម្លៃ » ហើយនាងបានដឹងថាវាពិត ។ នាងទទួលអារម្មណ៍នៃសេចក្ដីស្រឡាញ់ប្រកបដោយការព្យាបាលរបស់ព្រះ នាងមានអារម្មណ៍ធូរស្បើយ ។
ព្រះអម្ចាស់បានមានបន្ទូលថា « តើអ្នករាល់គ្នាមិនដឹងថា យើងគឺជាព្រះអម្ចាស់ដ៏ជាព្រះរបស់អ្នកបានបង្កើតមនុស្សទាំងអស់ ហើយយើងចាំពួកអ្នកដែលនៅលើកោះនានាក្នុងសមុទ្រ ? » ( នីហ្វៃទី២ ២៩:៧ ) ។
ព្រះវរបិតាសួគ៌និងព្រះអង្គសង្គ្រោះរបស់ពួកគាត់ស្គាល់បងប្អូនស្រីទាំងនេះ ។ ពួកគាត់មិនឯកោទេ ។ ហើយបងប្អូន និងខ្ញុំក៏មិនឯកោដែរនៅក្នុងការសាកល្បង និងឧបសគ្គរបស់យើង ។ ព្រះអម្ចាស់ទ្រង់បានបញ្ជូនខ្ញុំប្រហែលជា ៨៥០០ ម៉ាលស៍ ( ១៣៧០០ គម ) តាមយន្តហោះ រថភ្លើង រថយន្ត និងទូក ដើម្បីនាំសេចក្ដីស្រឡាញ់ និងភាពធូរស្បើយរបស់ព្រះទៅកាន់ « ម្នាក់នោះ » នៅលើកោះនានាក្នុងសមុទ្រ ។ ដូច្នេះហើយទ្រង់នឹងរកឃើញបងប្អូន និងខ្ញុំនៅលើកោះផ្ទាល់ខ្លួនរបស់យើង ជាកន្លែងដែលយើងអាចមានអារម្មណ៍ឯកោក្នុងកង្វល់ និងបន្ទុកដែលយើងមានក្នុងចិត្តរបស់យើង ។ ទ្រង់មានវត្តមាន និងត្រៀមព្រះកាយជាស្រេចដើម្បីប្រទានពរ ណែនាំ និងលួងលោមយើង ។
« បិតាអាចមករកកូនបាន »
ប្រធាន ហ្គរដុន ប៊ី ហ៊ិងគ្លី ( ឆ្នាំ ១៩១០–២០០៨ ) ធ្លាប់រៀបរាប់ពីបទពិសោធន៍របស់ម្ដាយវ័យក្មេងម្នាក់ដែលលែងលះគ្នា « មានកូនប្រាំពីរនាក់ ដែលពេលនោះមានអាយុចាប់ពី ៧ ឆ្នាំ ដល់ ១៦ ឆ្នាំ ។ នាងបាននិយាយថា នៅល្ងាចមួយនាងបានដើរឆ្លងផ្លូវដើម្បីយកអ្វីមួយទៅឲ្យអ្នកជិតខាងម្នាក់ » ។ នេះជាពាក្យសម្តីរបស់នាង តាមដែលលោកនឹកឃើញ ៖
« ពេលខ្ញុំងាកក្រោយដើម្បីដើរត្រឡប់មកផ្ទះវិញ ខ្ញុំអាចមើលឃើញភ្លើងភ្លឺនៅផ្ទះរបស់ខ្ញុំ ។ ខ្ញុំអាចឮសំឡេងកូនៗរបស់ខ្ញុំពេលខ្ញុំដើរចេញមកពីរបីនាទីមុននេះ ។ ពួកគេនិយាយថា ៖ ‹ ម៉ាក់ តើយើងមានអ្វីញ៉ាំសម្រាប់អាហារពេលល្ងាច ? › ‹ តើម៉ាក់អាចនាំខ្ញុំទៅបណ្ណាល័យបានទេ ? › ‹ ខ្ញុំត្រូវការក្រដាសបដាមួយចំនួននៅយប់នេះ › ។ ដោយនឿយហត់ និងអស់កម្លាំង ខ្ញុំបានមើលទៅផ្ទះនោះ ហើយបានឃើញពន្លឺនៅក្នុងបន្ទប់នីមួយៗ ។ ខ្ញុំបានគិតអំពីកូនៗទាំងអស់ដែលនៅផ្ទះរង់ចាំខ្ញុំមកបំពេញតម្រូវការរបស់ពួកគេ ។ បន្ទុករបស់ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាធ្ងន់ជាងដែលខ្ញុំអាចទ្រាំបាន ។
« ខ្ញុំចាំមើលពីការសម្លឹងទៅលើមេឃទាំងទឹកភ្នែក ហើយខ្ញុំបាននិយាយថា ‹ ឱ ព្រះវរបិតាអើយ កូនមិនអាចធ្វើវាបានទេនៅយប់នេះ ។ កូនហត់ខ្លាំងណាស់ ។ កូនមិនអាចប្រឈមនឹងវាបានទេ ។ កូនមិនអាចត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញ ហើយថែទាំកូនៗទាំងអស់នោះតែម្នាក់ឯងបានទេ ។ តើកូនអាចមករកទ្រង់ ហើយនៅជាមួយទ្រង់តែមួយយប់នេះបានទេ ? … ›
« ខ្ញុំមិនបានឮបន្ទូលឆ្លើយតបទេ តែខ្ញុំឮនៅក្នុងគំនិតរបស់ខ្ញុំ ។ ចម្លើយគឺ ៖ ‹ ទេ កូនតូចអើយ កូនមិនអាចមកឯបិតាឥឡូវនេះបានទេ ។ … តែបិតាអាចមករកកូនបាន › » ។
« បិតាអាចមករកកូនបាន » ។ ទ្រង់បានមករកនាង ហើយទ្រង់នឹងមករកបងប្អូន និងខ្ញុំដូចជាព្រះអង្គសង្គ្រោះបានមករកស្ត្រីនៅឯអណ្តូងដែលនាងបានធ្វើការ និងនឿយហត់ពេញមួយថ្ងៃ ( សូមមើល យ៉ូហាន ៤:៣–៤២ ) ។ ទ្រង់បានលើកទឹកចិត្តនាង បង្រៀននាង បានប្រកាសពីភាពជាព្រះមែស៊ីរបស់ទ្រង់ចំពោះនាង ហើយបានស្រឡាញ់នាង ប្រហែលជានៅពេលដែលនាងមិនស្រឡាញ់ខ្លួនឯង ។ ចំពោះស្ត្រីដែលនៅអណ្ដូងនោះ ចំពោះម្តាយវ័យក្មេងដែលមានកូនប្រាំពីរនាក់ ចំពោះបងប្អូន និងខ្ញុំ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទបានត្រៀមព្រះកាយជាស្រេចដើម្បីប្រទានភាពធូរស្បើយ ។ ខ្ញុំសូមថ្លែងទីបន្ទាល់ថា យើងអាចទទួលបានភាពធូរស្បើយតាមរយៈចំណងសេចក្ដីសញ្ញារបស់យើងជាមួយនឹងព្រះដែលពោរពេញដោយសេចក្ដីស្រឡាញ់ ។
ប្រហែលដូចជាខ្ញុំដែរ បងប្អូនបានអង្វរសូមជំនួយ ដើម្បីកុំឲ្យនៅម្នាក់ឯង ក្នុងអំឡុងពេលដែលមានការទាមទារបំផុតខាងអារម្មណ៍ ខាងរាងកាយ និងខាងវិញ្ញាណនៅក្នុងជីវិតរបស់បងប្អូន ។ ពេលវេលាដ៏លូតលាស់ដ៏ខ្លាំងក្លាទាំងនេះបានបន្សល់ទុកនូវអ្វីដែលខ្ញុំហៅថា « ស្នាមសង្វារខាងវិញ្ញាណ » នៅលើព្រលឹង ។ ប៉ុន្តែខ្ញុំសូមធ្វើជាសាក្សីថា ទ្រង់បានបីខ្ញុំ ហើយទ្រង់នឹងបីបងប្អូន ។ ទ្រង់បានចារឹកយើងទុកនៅលើបាតព្រះហស្តរបស់ទ្រង់ ( សូមមើល អេសាយ ៤៩:១៦; នីហ្វៃទី១ ២១:១៦ ) ។ ទ្រង់គង់នៅទីនោះ នៅពេលដែលបងប្អូនព្យាយាម « មានភាពសុចរិតនៅក្នុងទីងងឹត » ។ ទ្រង់មិនបានបោះបង់ខ្ញុំចោលឡើយ ហើយទ្រង់ក៏នឹងមិនបោះបង់បងប្អូនដែរ ។ ហើយខ្ញុំនឹងស្រឡាញ់ទ្រង់ជារៀងរហូត ។
បងប្អូនប្រុសស្រីជាទីស្រឡាញ់ ប្រភពនៃសេចក្តីស្រឡាញ់ដ៏បរិសុទ្ធ ការព្យាបាល សុភមង្គល និងភាពធូរស្បើយ ត្រូវបានរកឃើញ នៅក្នុងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។ ខ្ញុំសូមថ្លែងទីបន្ទាល់ថា ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទជាភាពធូរស្បើយ ។
ទ្រង់មានព្រះរាជបំណងប្រាថ្នាចង់ថែរក្សាបងប្អូន ប្រទានពរ និងអភ័យទោសដល់បងប្អូន ។ ទ្រង់បានយាងមកដើម្បីគោលបំណងនេះឯង ដើម្បីប្រទានដល់បងប្អូននូវភាពធូរស្បើយដ៏ចាំបាច់ដែលបងប្អូនស្វែងរក ។ ទ្រង់ជាព្រះប្រោសលោះនៃពិភពលោក ហើយខ្ញុំសូមថ្លែងទីបន្ទាល់ថា ទ្រង់មានព្រះជន្មរស់ ហើយថាទ្រង់ស្រឡាញ់បងប្អូន ។
ដកស្រង់ចេញពីសុន្ទរកថាសន្និសីទស្ត្រីនៅសាកលវិទ្យាល័យ ព្រិកហាំ យ៉ង់ នៅថ្ងៃទី ៣ ខែ ឧសភា ឆ្នាំ ២០២៣ ។