Matinud-anon sa Tinuohan nga Gipangga sa Atong mga Ginikanan
Palihog pagkat-on ug dawata ang kalig-on gikan sa pagtuo ug mga pagpamatuod niadtong nag-una kaninyo.
Samtang nagbisita ko sa Nashville Tennessee Temple aron sa pagsusi sa templo, may kahigayonan ko sa paglibot isip kabahin niini nga tahas, pagsusi niining matahom nga balay sa Ginoo. Nakadayeg kaayo ko sa painting ni Mary Wanlass nga ginganlan og Padayon nga nagbitay sa bongbong sa opisina sa matron.
Kini ang istorya mahitungod sa painting:
Sa Missouri niadtong 1862 ang 14 anyos nga si Mary Wanlass misaad sa himatyon niyang inahan nga segurohon niya nga ang iyang baldado nga amahan [ug ang iyang upat ka manghod makaabot silang tanan] sa Walog sa Great Salt Lake. … Si Mary migiya sa mga toro ug sa naggatas nga mga baka nga mibira sa karomata, diin ang iyang amahan [naghigda, ug] nag-alima siya sa iyang … mga igsoon. Human sa matag adlaw nga biyahe, gipakaon niya ang iyang pamilya pinaagi sa pagpangita og makaon nga mga tanom, mga bulak ug mga berry. Ang iyang kompas mao lamang ang instruksiyon nga iyang nadawat nga magpadayon sa pagbiyahe padulong sa kasadpan ‘hangtod nga ang mga panganod mahimong mga bungtod.’
“Miabot sila [sa] Walog sa Utah pagka Septiyembre, human magbiyahe sa tibuok tingpamulak ug ting-init. Ang iyang amahan namatay sa wala madugay human ang pamilya napahiluna sa Distrito sa Utah, diin si Mary sa kadugayan nagminyo ug mialima sa iyang kaugalingong pamilya.”
Talagsaon kini nga istorya sa pagtuo ug kalig-on sa 14 anyos nga batan-ong babaye nga makatabang sa matag usa kanato karon aron “magpadayon lang.”
“Padayon Lang,”—o gihubad sa among nitibo nga pinulongan sa Dutch nga, Gewoon Doorgaan—nga mao usab ang tibuok kinabuhing panultihon sa akong mama ug papa.
Ang akong mga ginikanan ug mga bayaw mao ang mga pioneer sa among pamilya. Natabok nila ang ilang kaugalingong mga “kapatagan” sama niadtong nagpadulong dinhi sa Simbahan, ang pundok sa Ginoo, kada adlaw. Ang ilang mga istorya gamay ra og kalabotan sa mga toro ug mga karomata apan adunay samang epekto sa umaabot nga mga henerasyon.
Ilang gihangop ang ebanghelyo ug nabunyagan sa ilang hamtong nga pangidaron. Ang akong mga ginikanan adunay lisod nga pagkabata. Ang akong amahan nagdako sa isla sa Java Indonesia. Atol sa Ikaduhang Gubat sa Kalibotan, gipugos siya sa pagbiya sa iyang pamilya ug gisulod sa concentration camp [prisohanan mga dili kaalyado sa politika], diin nag-antos siya sa dili matukib nga mga kalisod samtang bata pa.
Ang akong inahan nagdako sa nagkabulag nga panimalay ug nag-antos usab sa kagutom ug sa mga kalisod sa Ikaduhang Gubat sa Kalibotan. Usahay mokaon lamang siya og mga putot sa buwak. Tungod sa binuhatan sa iyang amahan ug sa pagdiborsiyo gikan sa iyang inahan, usahay lisod niyang makita ang Langitnong Amahan isip mahigugmaong Amahan.
Ang akong mga ginikanan nagkahimamat atol sa kalihokan sa Simbahan ug sa wala madugay mihukom nga magminyo ug magpaselyo didto sa Bern Switzerland Temple. Samtang naghulat sa estasyonan sa tren, human magasto ang ilang gamayng tinigom alang sa biyahe sa templo, naghunahuna sila kon unsaon kaha nga makaigo ang ilang kinitaan apan masaligon nga mahimo ra. Ug tinuod gyod!
Gisugdan nila ang pag-ugmad sa ilang pamilya gikan sa uyamot kaayo nga usa ka kwarto sa apartment nga duol sa atop sa sentro sa Amsterdam. Human sa daghang tuig nga paglaba sa ilang mga sinina gamit ang kamot, nakatigom ra gayod sila aron ipalit og washing machine. Dihang hapit na sila mopalit, ang bishop mibisita kanila, mihangyo og kontribusyon sa pagtukod og meetinghouse sa Amsterdam. Nakahukom sila nga ihatag ang tanan nilang tinigom para sa washing machine ug mipadayon sa paglaba nga gamit ang kamot.
Isip usa ka pamilya nakasinati kami og ubang mga kalisod, sama sa ubang pamilya. Kini mas nakapalig-on lamang kanamo ug nakapalawom sa among pagtuo ni Ginoong Jesukristo, sama sa dihang si Alma misugid sa iyang istorya ngadto sa iyang anak nga si Helaman, diin iya siyang gisultihan nga “gibuligan samtang anaa ubos sa mga pagsulay ug mga kasamok sa matag matang“ kay misalig siya ni Ginoong Jesukristo.
Sa unsang paagi nga ang duha ka tawo nga nakasinati og daghan kaayong mga pagsulay sa ilang pagkabatan-on nahimong labing maayo nga mga ginikanan nga akong mapangandoy? Simpli ra ang tubag: ilang gihangop sa hingpit ang ebanghelyo ug gituman ang ilang mga pakigsaad hangtod karong adlawa!
Human sa 65 ka tuig nga kaminyoon, ang akong inahan, nga nag-antos sa Alzheimer nga sakit, namatay pagka Pebrero. Ang akong amahan, sa edad nga 92 ug buhi pa naa sa balay, mobisita niya kanunay kutob sa mahimo hangtod nga namatay siya. Dihay higayon nga gisultihan niya ang akong mga manghod nga ang makahadlok nga mga kasinatian sa kampo didto sa Indonesia atol sa Ikaduhang Gubat sa Kalibotan nakaandam niya nga mapailobong moatiman sa iyang asawa sa daghang katuigan dihang nagkasakit siya ug nagkaluya tungod niining makalilisang nga sakit ug usab sa dili kapugngan nga adlaw dihang iyang gisalig ang pag-atiman ngadto sa uban ug dili na makauban kaniya. Ang ilang panultihon mao gihapon ang “Padayon Lang,” magbaton og hingpit nga paglaom ni Kristo aron bayawon sa kataposang adlaw ug magpuyo uban Kaniya diha sa himaya sa hangtod.
Ang ilang pagtuo ug mga pagpamatuod mao ang naghatag og kalig-on sa mga henerasyon nga nagsunod kanila.
Didto sa barangay diin nagdako ang akong asawa, ang iyang mga ginikanan, kinsa mga maayong tawo nga kanunay nagsimba, mihangop sa gipahiuli nga ebanghelyo isip usa ka batan-ong magtiayon uban sa akong asawa nga ilang dos anyos nga anak nga babaye ug ang bugtong anak niadtong panahona. Ang ilang desisyon nga mahimong sakop sa Ang Simbahan ni Jesukristo sa mga Santos sa Ulahing mga Adlaw adunay dakong epekto sa ilang kinabuhi samtang gilikayan sila sa mga taga-barangay ug sa ilang pamilya. Migahin og daghang katuigan, mahigugmaong mga sulat ngadto sa mga sakop sa pamilya, ug pagserbisyo sa komunidad sa wala pa sila gidawat.
Sa usa ka okasyon sa dihang ang amahan sa akong asawa nagserbisyo isip usa ka bishop, gipasanginlan siya og usa ka butang ug gi-release dayon siya. Ang akong ugangan nga babaye nasakitan kaayo nga nangutana siya sa iyang bana kon magpadayon ba sila sa pagsimba. Mitubag siya nga magpadayon gyod sila sa pagsimba kay dili kini simbahan sa tawo, apan kini ang simbahan ni Jesukristo.
Miagi og taas nga panahon sa wala pa mahibaloi ang tinuod ug gihimo ang pagpangayo og pasaylo. Ang punto unta mao unta ang makapahugno nila nakadugang hinuon sa ilang kalig-on ug kombiksiyon.
Nganong ang pipila kanato mobaliwala sa pagtuo ug mga pagpamatuod sa atong mga ginikanan kinsa nagpabiling matinud-anon latas sa tanang mga kalisod? Nagtuo ba kita nga sila walay klarong pagsabot sa mga butang? Sila wala mailad kaniadto ug karon! Daghan lamang kaayo sila og mga kasinatian uban sa Espiritu ug makasulti sama ni Propeta Joseph Smith, “Ako nasayod niini, … ug ako dili makalimod niini.”
Dili ba kamo ganahan sa kanta mahitungod sa kasundalohan ni Helaman, nga makita diha sa Songbook sa mga Bata?
Bisan kon dili man ingon niini ang sitwasyon, sama sa nasinati sa akong inahan isip usa ka bata, mahimo kamong usa niadtong mga “buotan nga ginikanan” nga naghigugma sa Ginoo ug naghatag og matarong nga ehemplo sa uban.
Gibati ba nato nga tinuod gayod kini samtang ato kining gikanta? Gibati ba ninyo nga sama kamo sa “[mga] sundalo ni Helaman” ug nga inyong “dad-on sa kalibotan ang Iyang kamatuoran”? Nabati nako kini sa daghang mga okasyon samtang nagkanta niini nga kanta sa pipila ka higayon sa FSY ug sa ubang mga panagtigom sa kabatan-onan.
O unsay atong bation kon manganta kita sa himno nga “Matinud-anon sa Tinuhoan”?
Ngadto sa nagtubo nga henerasyon bisan asa kamo ug bisan unsa ang inyong sitwasyon, palihog kat-oni ug dawata ang kalig-on gikan sa pagtuo ug mga pagpamatuod niadtong nag-una kaninyo. Makatabang kini kaninyo aron makasabot nga aron makaangkon o makapalambo og pagpamatuod, ang mga sakripisyo kinahanglang buhaton aron ang “pag-antos madalag panalangin.”
Samtang maghunahuna mahitungod sa usa ka sakripisyo nga tinuod nga makapanalangin sa inyong kinabuhi, palihog hunahunaa ug pag-ampo mahitungod sa pagdapit sa atong pinalanggang propeta, si Presidente Russell M. Nelson, sa dihang mihangyo siya sa “matag takos, makahimo nga batan-ong lalaki sa pagpangandam ug pagserbisyo og misyon. Alang sa batan-ong kalalakin-an nga mga Santos sa Ulahing mga Adlaw, ang misyonaryo nga pagserbisyo usa ka responsibilidad sa pagkapari. …
“Alang sa … batan-on ug makahimo nga mga sister, ang usa ka misyon gamhanan usab, apan opsiyonal, nga oportunidad.”
Mahimo kamong tawagon isip usa ka pangserbisyo o pangtudlo nga misyonaryo. Kining duha ka matang sa misyonaryo makasalmot sa samang tumong sa pagdala og mga kalag ngadto kang Kristo, matag usa sa iyang kaugalingong talagsaon ug gamhanan nga paagi.
Diha niining duha ka matang sa serbisyo, ipakita ninyo sa Ginoo nga gihiguma ninyo Siya ug nga gusto ninyo nga mas makaila Kaniya. Hinumdomi, “Kay unsaon pagkaila sa usa ka tawo sa agalon kinsa siya wala makaalagad, ug dili niya kaila, ug layo sa mga pagbati ug katuyoan sa iyang kasingkasing?”
Kitang tanan, bisan kon anaa man kita sa unang henerasyon sa ebanghelyo o sa ikalima, angay nga mangutana sa atong kaugalingon, Unsa nga mga istorya sa pagtuo, kalig-on, ug celestial nga pasalig ang akong ibilin ngadto sa sunod nga henerasyon?
Magpadayon kitang tanan sa atong mga paningkamot nga mas makaila sa atong Manluluwas, si Jesukristo, ug himoon Siya nga sentro sa atong kinabuhi. Siya ang bato diin kita angay nga itukod aron kon ang mga panahon mahimong malisod, makabarog kita nga lig-on.
Kita “[mag]matinud-anon sa atong tinuhoan, gipakamatyan sa mga ginikanan, sugo sa Dios ang tumanon, kanunay tang matinuoron.” Sa ngalan ni Jesukristo, amen.