Aldrei án vonar
Þegar við íhugum hvað frelsarinn hefur gert fyrir okkur, getum við haldið áfram upp á við, vitandi að hann er ætíð hjá okkur.
Myndskreyting: Albert Espi
Ímyndið ykkur að hendur ykkar séu bundnar fyrir aftan bak, fæturnir bundnir saman og síðan sé ykkur hent í þriggja metra djúpa laug! Hvað mynduð þið gera? Mynduð þið reyna að halda ykkur á floti og örmagnast eða mynduð þið halda ró ykkar og finna leið í gegnum þessar erfiðu aðstæður?
Þeir sem hljóta þjálfun til að verða sérsveitarmenn í sjóher Bandaríkjanna standa einmitt frammi fyrir þessari áskorun. Það kallast „drukknunarpróf“. Markmiðið er að sanna getu þeirra til að lifa af í vatninu við ýmsar aðstæður. Þegar þeir hafa verið bundnir og látnir falla í vatnið krefst hluti prófsins að þeir sökkvi til botns í lauginni án þess að örvænta, nota fæturna til að ýta botninum, ná yfirborðinu og anda síðan fljótt áður en þeir sökkva aftur. Þetta er endurtekið í ákveðinn tíma.
Flest okkar munu ekki fara í gegnum þjálfun sérsveitarinnar, en kannski er eitthvað sem við getum lært af henni – og jafnvel aukið þakklæti okkar fyrir Jesú Krist og friðþægingu hans í leiðinni.
Frelsari ykkar í gegnum alla hluti
Sérsveitarmennirnir treysta á þjálfun sína og úthald til að komast í gegnum þetta stranga próf – og þeir verða að klára þetta allt á eigin spýtur. Við munum öll takast á við áskoranir í lífinu, en ólíkt sérsveitunum í þjálfun þeirra, þá þurfum við aldrei að takast á við áskoranir okkar einsömul.
Þegar við erum bundin af synd, kvíða, sorg eða einhverri annarri áskorun og okkur finnst við vera að sökkva, getum við snúið okkur til Jesú Krists. Þegar okkur finnst við vera á botninum og munum aldrei koma upp aftur, getum við minnst þess að frelsarinn hefur þegar verið til staðar og hann mun veita okkur styrk til að ýta okkur aftur upp, anda aftur og halda áfram. Með honum erum við aldrei án vonar.
Jesús Kristur er frelsari ykkar frá synd og dauða. Jesús Kristur er frelsari ykkar þegar ykkur mistekst og þið þurfið að verða gerð heil andlega. Jesús Kristur er græðari ykkar gagnvart tilfinningalegum, andlegum og stundum líkamlegum sársauka og þeim sársauka, sem aðeins hann getur læknað. Þessi nöfn, og fleiri nöfn Jesú Krists, benda til þeirrar staðreyndar að hann er sá sem leita skal, einkum þegar lífið er erfitt.
Þegar páskar nálgast, fögnum við upprisu Jesú Krists. Hann lifir! Vegna þess að hann lifir, munum við lifa aftur og hafa loforðið um eilíft líf. Áður en frelsarinn reis upp, þjáðist hann í Getsemane og dó á krossinum fyrir okkur, því hann elskar okkur. Hann „sté neðar öllu“ – þjáðist ekki aðeins fyrir syndir okkar, heldur upplifði hann líka hvers kyns sársauka, sorg, þrengingar og freistingar – svo hann gæti vitað hvernig liðsinna ætti okkur (Kenning og sáttmálar 88:6; sjá einnig Alma 7:11).
Sjáið von ykkar í honum
Þegar frelsarinn var krossfestur virtist allt vera vonlaust. Lærisveinar hans voru niðurbrotnir. Þeir höfðu fylgt honum, trúað á hann – og nú var hann farinn. Þegar Jesús var lagður í gröfina, tókust þau á við sorg og óvissu. Þremur dögum síðar, á sunnudeginum, var gröfin hins vegar tóm. Jesús Kristur var upp risinn. Það sem eitt sinn virtist glatað, breyttist nú í von!
Ef allt virðist dimmt og letjandi – eins og ykkur hafi verið hent í laug með bundna fætur og hendur – og þið sjáið enga útgönguleið, gefið ykkur þá augnablik til að finna von í Jesú Kristi og munið að þið eruð bara ekki enn komin að endalokunum.
Frelsarinn gat ekki upplifað hinn gleðilega páskadag án þess að upplifa Getsemane og krossinn þremur dögum áður. Svo, ef þú ert að ganga í gegnum erfiðleika, ekki gefast upp! Líkt og öldungur Joseph B. Wirthlin (1917–2008) í Tólfpostulasveitinni sagði eitt sinn: „Í myrkri og sorg mun sunnudagur upp renna. … Hver sem sorgin er, þá mun sunnudagur upp renna.“
Fyrir friðþægingarfórn hans og upprisu, er Jesús Kristur ávallt til staðar til að hjálpa ykkur að finna frið og færast upp á við meira en þið gætuð nokkurn tíma vonast eftir.