Kom, fylg mér
2. Mósebók 12
Okkar páskahátíð – sakramentið
Það er sameiginlegur þráður milli hinna fornu páska og okkar vikulega sakramentis.
Myndskreyting: Alyssa Tallent
Áður en Ísraelsmenn til forna gátu yfirgefið ánauð sína í Egyptalandi, voru þeir beðnir um að hlýða sérstökum fyrirmælum Drottins, svo að engill tortímingarinnar myndi þyrma þeim eða fara fram hjá þeim (sjá 2. Mósebók 12). Eftir að Ísraelsmenn fóru frá Egyptalandi, héldu þeir hátíð á hverju ári, kallaða páskahátíð, til að minnast þess hvernig Drottinn bjargaði sáttmálsþjóð sinni.
Í síðustu viku jarðnesks lífs síns var Jesús Kristur við páskamáltíð. Nú köllum við þá máltíð síðustu kvöldmáltíðina. Frelsarinn notaði það tækifæri til að kynna helgiathöfn sakramentisins, sem við tökum nú þátt í vikulega. (Sjá Matteus 26:26–28; Lúkas 22:19–20; Kenning og sáttmálar 20:77, 79.)
Hér eru tveir sameiginlegir þræðir milli fyrstu páskahátíðarinnar, síðustu kvöldmáltíðar Drottins og sakramentis okkar tíma, sem geta hjálpað okkur að minnast frelsunar okkar fyrir milligöngu frelsarans.
Brauðið
Páskahátíðin: Í sjö daga átu Ísraelsmenn ósýrt brauð (sem er bæði fljótlegra að búa til og síður hætta á myglu og rotnun).
Síðasta kvöldmáltíðin: Jesús Kristur blessaði og braut hið ósýrða páskabrauð og gaf það lærisveinunum. Hann bauð þeim að eta það til minningar um líkama sinn, sem hann vissi að myndi brátt brotna og deyja, en rísa upp aftur.
Sakramentið: Við neytum brauðs til minningar um líkama Jesú Krists.
Jesús Kristur er lífsins brauð. Með upprisu hans munum við öll rísa upp í fullkomnum, óspillanlegum, ódauðlegum líkömum. Hann frelsar okkur frá dauða.
Blóð lambsins
Páskahátíðin: Páskalambið var flekklaus ársgamall sauður. Honum var slátrað og blóðinu safnað saman í skál. Ísóp (jurt) var dýft í skálina og hann notaður til að dreifa blóðinu um ytri dyrastafi hússins. Þetta var ytra táknið sem auðkenndi sáttmálsþjóð Drottins, sem engill tortímingarinnar átti að ganga fram hjá svo hægt væri að leysa hana úr ánauð í Egyptalandi.
Síðasta kvöldmáltíðin: Jesús Kristur notaði vín til að tákna blóð sitt. Hann bauð lærisveinum sínum að drekka það í minningu blóðs hans, sem úthellt yrði fyrir þá til fyrirgefningar synda og sem hluti af nýjum sáttmála.
Sakramentið: Við drekkum vatn til minningar um blóð Jesú Krists.
Jesús Kristur er Guðs lambið. Blóði hans var úthellt er hann þjáðist fyrir syndir okkar og veikleika. Blóðið hans – fórnin hans – hreinsar okkur. Hann frelsar okkur frá synd.