Duldir fjársjóðir
Að finna friðþægingu frelsarans í Gamla testamentinu
Skoðið vandlega, lærið vel.
Sumir gætu talið að Gamla testamentið, sem var ritað áður en frelsarinn fæddist og þar sem Jesús Kristur er ekki nefndur með nafni, hafi ekki mikið að segja um páskana. En eins og Mormónsbók útskýrir, þá þekkti fólk til forna frelsarann og trúði líka á hann (sjá Jakob 4:4).
Ísraelsmönnum var kennt að tilgangur lögmáls Móse væri að leiða þá til Krists. Til dæmis, þegar þeir læknuðust af eitruðu snákabiti með því að horfa á eirorminn sem Drottinn hafði boðið Móse að gera, kenndi Móse þeim að það væri táknrænt fyrir frelsarann, sem myndi koma og frelsa þá frá syndum þeirra (sjá 4. Mósebók 21:7–9; Alma 33:18–20).
Því miður vantar mikið af þeim skýrleika í Biblíuna, eins og við höfum hana á okkar tíma, vegna breytinga – bæði af ásetningi og vegna tilviljana – í aldanna rás (sjá 1. Nefí 13:23–27).
Ef að er gáð, þá getið þið samt fundið margar tilvísanir í frelsarann og friðþægingu hans í Gamla testamentinu. Við skulum tala um nokkrar!
Pálmasunnudagur, Getsemane og réttarhöldin
„Sjá, konungur þinn kemur til þín. Réttlátur er hann og sigursæll, lítillátur og ríður asna, ungum ösnufola“ (Sakaría 9:9).
Það uppfylltist á því sem nú er þekkt sem pálmasunnudagur, sjö dögum fyrir páska, þegar Jesús hóf sigurinnreið sína í Jerúsalem (sjá Matteus 21:15).
„En vorar þjáningar voru það sem hann bar og vor harmkvæli er hann á sig lagði. Vér álitum honum refsað, hann sleginn og niðurlægðan af Guði“ (Jesaja 53:4).
Í Getsemane þjáðist frelsarinn fyrir allar syndir – og upplifði sorgir, sársauka, sjúkdóma og þjáningar – allra einstaklinga sem einhvern tíma höfðu lifað eða myndu lifa á jörðu. Vegna þessa, veit hann hvernig á að hughreysta okkur í raunum okkar (sjá Alma 7:11–13; sjá einnig Matteus 8:17).
„Hann var hrjáður, en hann lítillætti sig og lauk eigi upp munni sínum. Eins og lamb, sem leitt er til slátrunar, og eins og sauður þegir fyrir þeim, er klippa hann, lauk hann eigi upp munni sínum“ (Jesaja 53:7).
Jesús þagði þegar æðsti presturinn spurði hann (sjá Markús 14:60–61).
Krossfestingin
„Hópur illvirkja slær hring um mig, þeir hafa gegnumstungið hendur mínar og fætur“ (Sálmarnir 22:17).
„Þeir skipta með sér klæðum mínum, kasta hlut um kyrtil minn“ (Sálmarnir 22:19).
„Þeir fengu mér malurt til matar og við þorstanum gáfu þeir mér edik að drekka“ (Sálmarnir 69:22).
Krossfesting var algeng aftökuaðferð á þeim tíma, en rómversku hermennirnir voru einkar grimmir í háði sínu og er þeir kvöldu frelsarann (sjá Jóhannes 19:1–3; Matteus 27:34–35, 48).
Upprisan
„[Hann mun] afmá dauðann að eilífu. Drottinn Guð mun þerra tárin af hverri ásjónu og afmá smán lýðs síns af allri jörðinni því að Drottinn hefur talað“ (Jesaja 25:8).
„Ég veit að lausnari minn lifir og hann mun síðastur ganga fram á foldu. Eftir að þessi húð mín er sundurtætt og allt hold er af mér mun ég líta Guð“ (Jobsbók 19:25–26).
Drottinn Jesús Kristur var reistur upp frá dauðum. Hann er á lífi núna! Óteljandi ritningar og vitnisburðir staðfesta þetta. Og það sem meira er, himneskur faðir vissi frá upphafi að við myndum þarfnast frelsara og hann hefur búið börn sín undir að taka á móti frelsaranum allt frá tímum Gamla testamentisins.