Ինչպես են տոնում Սուրբ Զատիկը

1. Զատիկի ձվեր

Ձվեր, ձվեր, ձվեր։ Ամբողջ աշխարհում Սուրբ Զատիկին ձվեր են ներկում, որոնում, գլորում, կոտրում և ուտում։ Գերմանիայում և Ավստրիայում Զատիկի ձվերը կախում են ծառերից (Ostereierbaum)։ Մեքսիկայում ձվերի մեջ փորվածք են անում և լցոնում կոնֆետիով (cascarones), ապա՝ ջարդում ինչ-որ մեկի գլխին։

Նկատենք, որ շատերը ձվեր են օգտագործում Սուրբ Զատիկը նշելու համար՝ ընդհանրապես չկենտրոնանալով Փրկչի վրա։ Մեզանից է կախված՝ արդյոք կկենտրոնանանք Փրկչի վրա մեր Սուրբ Զատիկի ավանդույթներով։ Ձվերը կարող են լինել նոր կյանքի խորհրդանիշ, արագ կապ հարության հետ։ Կարմիր ներկը որոշ մշակույթներում օգտագործվել է Փրկչի զոհաբերությունը խորհրդանշելու համար։ Եվ երբ ձուն կոտրվում է, կճեպը կարող է մեզ հիշեցնել դատարկ գերեզմանի և Հարություն առած Փրկչի մասին։ Եթե դուք դեռ չեք կապել Սուրբ Զատիկի ավանդույթները Նրա հետ, ապա ժամանակն է դա անել։

2. Զատիկի խարույկ

Խարույկ վառելը տարածված զատկական ավանդույթ է, հատկապես Գերմանիայում, Նիդեռլանդներում, Խորվաթիայում և Ֆինլանդիայում։

Սուրբ Զատիկի ժամանակ խարույկը կարող է մեզ հիշեցնել, որ նայենք Փրկչին, որը լույս և ջերմություն է բերում աշխարհին և, իրականում, Աշխարհի Լույսն է (տես Հովհաննես 8․12)։

3. Հատուկ ուտեստներ

Սուրբ Զատիկի տոնին ամբողջ աշխարհում միշտ ուտում են երկու խորհրդանշական ուտեստ՝ գառան միս և հաց։

Գառը մատնացույց է անում Աստծո Գառին՝ հենց Փրկչին։ Հացը մեզ հիշեցնում է Հիսուս Քրիստոսին, ով Կյանքի Հացն է (տես Հովհաննես 6․35)։

4. Արմավենու հյուսքեր

Որոշ երկրներում, ինչպիսիք են՝ Իտալիան, Իսպանիան, Ֆիլիպինները, Մեքսիկան, Եգիպտոսը և Եթովպիան, մարդիկ Ծաղկազարդի կիրակի օրը հյուսում են արմավենու տերևներ կամ այլ բույսեր։

Ծաղկազարդը կիրակի օրն է՝ Սուրբ Զատիկից առաջ, և նշվում է Հիսուսի հաղթական մուտքը Երուսաղեմ, երբ մարդիկ Նրա առաջ արմավենու տերևներ են փռել։

5. Օդապարուկներ

Բերմուդյան կղզիներում Սուրբ Զատիկին մարդիկ գունավոր օդապարուկներ են թռցնում։

Այս ավանդույթը զվարճալի հիշեցում է Փրկչի Հարության և այն մասին, թե ինչպես Նա հետագայում համբարձվեց երկինք։

6. Եկեղեցու երկրպագություն

Մի մոռացեք Սուրբ Զատիկի ամենակարևոր ավանդույթներից մեկի՝ Եկեղեցի գնալու մասին։ Սուրբ Զատիկի կիրակի օրը մենք գնում ենք Եկեղեցի՝ հաղորդությունն ընդունելու և Փրկչին հիշելու համար։ (Եթե գերագույն համաժողովը Սուրբ Զատիկի օրն է, մենք կարող ենք հիշել Նրան՝ լսելով ելույթները, ապա, հաջորդ կիրակի ընդունել հաղորդությունը):

Երբ մենք պահում ենք մեր ուխտերը և թարմացնում դրանք հաղորդության միջոցով, մենք օրհնվում ենք, որ Հոգին միշտ մեզ հետ լինի։ Դա կօգնի մեզ կապվել Փրկչի հետ Սուրբ Զատիկի և մյուս բոլոր օրերին։