Ég er nú sjáandi

Níundi kapítuli Jóhannesar segir frá upplifun Jesú og lærisveina hans sem fóru um nærri betlara, blindum frá fæðingu. …

Jesús gaf þessum samskiptum fyrstu merkinguna, með því að segja lærisveinum sínum að allt þetta hefði gerst „til þess að verk Guðs yrðu opinber.“ …

Annar sannleikur sem er staðfestur hér, eru verkfærin sem skapari himins og jarðar, og allt sem þeim fylgir, notaði til að gera þetta kraftaverk: munnvatn og handfylli moldar! Þetta ólíklega hráefni sýnir að Guð getur blessað okkur með hvaða aðferð sem hann kýs að gera. …

Hvað ef svörin við bænum okkar koma á skýran eða flókinn hátt? Erum við fús til að þrauka í því að lifa eftir fagnaðarerindi Krists, sama hversu mikið þarf af munnvatni eða mold til þess? …

Fyrstu lífsgefandi kynni mín af raunverulegum vísbendingum um sannleika gerðust ekki með leirsmurningu eða í Sílóamlaug. Nei, verkfæri sannleikans sem færði mér lækningu frá Drottni voru síður í bók, já, Mormónsbók: Öðru vitni um Jesú Krist! …

Hvað sem öllu líður, þá eru áhrif Mormónsbókar á líf mitt ekki síður undursamleg en þegar munnvatn og mold voru notuð til að setja á augu blinda mannsins. Hún hefur verið mér öryggisstöng fyrir sál mína, óviðjafnanlegt og algjört ljós opinberunar, upplýsing á veginum sem ég verð að ganga þegar niðdimm þokan kemur. Og vissulega hefur það gerst og vissulega mun það gerast.