Ang Tanaman, ang Krus, ug ang Lubnganan

Diha sa Tanaman sa Getsemani, nagsugod ang pag-antos sa Manluluwas alang kanato.

Niining gabhiona, ang Manluluwas miadto sa tanaman uban sa 11 sa Iyang mga Apostoles. Siya mibiya aron sa pag-ampo ug gidala sila si Pedro, Santiago, ug Juan uban Kaniya.

Natugob sa kasubo ug kaguol ang Iyang pagbati (tan-awa sa Marcos 14:33–34). Siya nag-ampo, “Amahan, kon buot ka, kuhaa kining kopa gikan kanako: Apan, dili ang akong pagbuot kondili ang imo maoy matuman.” (Lucas 22:42). Usa ka anghel ang miabot aron sa paglig-on Kaniya (tan-awa sa Lucas 22:43). Samtang Siya nag-ampo, ang Iyang singot sama sa “dagkong tulo sa dugo” (Lucas 22:44; tan-awa usab sa Mosiah 3:7) “sa matag lungag sa panit” (Doktrina ug mga Pakigsaad 19:18).

Ang Manluluwas miantos sa “mga tentasyon, ug sakit sa lawas, kagutom, kauhaw, ug kakapoy, gani labaw pa kay sa maantos sa tawo, gawas sa kamatayon lamang” (Mosiah 3:7). Siya miantos usab sa “mga sakit,” “mga kasakit,” ug “mga kahuyang” sa matag matang (Alma 7:11–12). Siya nag-antos “sa lawas ug sa espiritu” (Doktrina ug mga Pakigsaad 19:18).

Human niining tumang pag-antos, si Judas miadto sa tanaman uban sa mga opisyal sa Judeo ug grupo sa mga sundalo. Giluiban ni Judas ang Manluluwas. Si Jesukristo gidakop ug gidala aron mahiagom sa pagpakaulaw ug sa pagpaantos.

Ang Manluluwas “nag-antos niini nga mga butang alang sa tanan, aron dili mag-antos kon sila maghinulsol” (Doktrina ug mga Pakigsaad 19:16). Tungod ni Jesukristo, mahimo kamo nga makahinulsol ug makagawas gikan sa kahasol sa sala.

Dugang pa, si Jesukristo miantos niining tanan “aron ang iyang kasingkasing mapuno sa kaluoy, sumala sa unod, aron iyang masayran sumala sa unod unsaon sa pagtabang ang iyang katawhan sumala sa ilang mga kahuyang.” (Alma 7:12). Si Jesukristo nasayod kon unsay inyong gibati. Mahimo Siya nga makatabang kaninyo diha sa matag kahimtang sa inyong kinabuhi, sa bisan unsa nga inyong giantos, uban ang matag kahuyang.

Diha sa krus, ang pag-antos sa Manluluwas alang kanato nagpadayon—ug natapos. Labaw sa tanan, didto Siya nag-antos sa kamatayon.

Human gibunalan ug gipakaulawan sa Romano nga mga sundalo, si Jesukristo gidala ngadto sa Golgota lakip ang Iyang krus. Gilansang siya sa krus ug gituboy aron magbitay didto sulod sa daghang oras.

Gibugalbugalan Siya sa daghang paagi: Usa ka ilhanan ang gibutang ibabaw Kaniya nga nag-ingon nga Siya mao ang Hari sa mga Judeo. Gisultihan Siya sa pagluwas sa Iyang Kaugalingon. Sa dihang giuhaw Siya, gihatagan Siyag suka nga imnon.

Sa kadugayan, si Jesukristo mituaw, “Dios ko, Dios ko, nganong gitalikdan mo ako?” (Mateo 27:46; tan-awa sa Mga Salmo 22:1). Dayon Siya mituaw sa makusog nga tingog: “Amahan, nganha sa imong mga kamot itugyan ko ang akong espiritu” (Lucas 23:46). “Tapos na” (Juan 19:30).

Iyang gitugyan ang espiritu (nga mao, ang Iyang espiritu mibiya sa Iyang mortal nga lawas), nagtapos sa Iyang mortal nga kinabuhi. Ang yuta miuyog. Sa ulahi, usa ka sundalong Romano miduslak og hait nga bangkaw sa kilid ni Jesukristo. Unya ang lawas ni Jesus gikuha gikan sa krus.

Ang katawhan “mobunal kaniya, ug mag-antos siya niini; ug sila modapat kaniya, ug mag-antos siya niini. Oo, luwaan nila siya, ug mag-antos siya niini, tungod sa iyang mahigugmaong pagbati ug sa iyang pagkamainantoson ngadto sa mga anak sa katawhan” (1 Nephi 19:9). Ang Manluluwas nag-antos tungod kay nahigugma Siya kaninyo.

Si Jesukristo “gituboy siya ngadto sa krus ug gipatay tungod sa mga sala sa kalibotan” (1 Nephi 11:33).

Siya mitudlo, “Ang akong Amahan mipadala kanako nga ako iisa sa krus; ug human nga ako maisa sa krus, aron akong madala ang tanang tawo ngari kanako” (3 Nephi 27:14). Si Jesukristo, nga gituboy sa krus, magpaduol ninyo ngadto Niya, aron inyong mabuntog ang kamatayon ug sala.

Ang walay sulod nga lubnganan nagpahayag sa kadaogan sa Manluluwas batok sa kamatayon. Ug ang nabanhaw nga Manluluwas unang nagpakita sa Iyang kaugalingon ngadto sa usa ka tawo didto.

Ang lawas ni Jesukristo gidala didto, giputos, gipahimutang sa lubnganan, ug giselyohan. Ang mga gwardiya gibutang sa lubnganan aron sa pagseguro nga ang Iyang mga sumusunod dili mokuha sa lawas ug moangkon nga Siya nabanhaw gikan sa mga patay.

Sa buntag sa ikatulong adlaw, human sa Iyang paglubong, ang mga babaye miadto sa lubnganan aron sa pag-andam sa lawas. Pag-abot nila, ang bato naligid na, ug ang lubnganan walay sulod. Usa ka anghel miingon: “Ngano nga ang buhi anha man ninyo pangitaa diha sa mga patay?” (Lucas 24:5). “Wala na siya dinhi: kay siya nabanhaw siya, sumala sa iyang giingon” (Mateo 28:6). Si Jesukristo mitugyan sa Iyang kinabuhi, apan tungod kay Siya ang Bugtong Anak sa Dios, nga anaay balaanong gahom, Siya mibangon pag-usab.

Sa tanaman sa gawas sa lubnganan, ang nabanhaw nga Ginoo unang nagpakita kang Maria Magdalena, kinsa naghilak. Miingon Siya ngadto kaniya, “Adtoa ang akong mga kaigsoonan, ug suginli sila nga moadto ako sa akong Amahan, ug inyong Amahan; ug sa akong Dios, ug inyong Dios.” (Juan 20:17).

“Ang kamatayon ni Jesukristo mobadbad sa mga higot niini nga temporal nga kamatayon, nga ang tanan pagabanhawon gikan niining temporal nga kamatayon.” (Alma 11:42). Ang Pagkabanhaw ni Jesukristo makapahimo kanimo nga mabanhaw.

“Ang espiritu ug ang elemento, dili gayod mabulag, makadawat sa kahingpitan sa himaya” (Doktrina ug mga Pakigsaad 93:33). Pinaagi sa Iyang Pagkabanhaw, si Jesukristo mitugot kanato nga makasinati og hingpit nga kalipay nga dili nato masinati.