Ang Paglaom ug Saad sa Pasko sa Pagkabanhaw ni Jesukristo
Sa Pasko sa Pagkabanhaw ug kada adlaw, si Jesukristo mopuno sa mga pangandoy sa akong kasingkasing ug motubag sa mga pangutana sa akong kalag.
Palihog paghimo og hilom nga higayon ug dapit alang sa espirituhanong santuwaryo samtang inyong basahon kini nga mensahe.
Ang atong kalibotan kasagaran alingugngog, puno sa pagpakaaron-ingnon ug garbo. Apan kon kita bukas, matinuoron, ug huyang sa atong kaugalingon ug sa Dios, ang paglaom ug saad sa Pasko sa Pagkabanhaw ni Jesukristo mahimong tinuod. Niana nga mga higayon, kita naghangyo:
“Unsaon nako pagkakita og balik sa sakop sa akong pamilya, sa akong higala, sa akong minahal?”
“Asa ko makakita ug mobati og kalinaw, paglaom, ug komunyon kauban ang Dios, sa kadtong naglibot kanako, ug sa akong kaugalingon?”
Aduna bay usa ka tawo nga akong mahimong higugmaon—ug kinsa tinuoray nga mohigugma kanako? Mahimo bang motubo ug molungtad ang mga relasyon sa pakigsaad, dili isip usa ka fairy tale, apan tinuod nga malipayon ug hangtod sa kahangtoran?”
“Diin adunay daghang kasakit, pag-antos, ug pagkadili makiangayon, unsaon nako sa pagtampo ngadto sa kalinaw, panag-uyon, ug pagsabot kang Jesukristo ug sa Iyang gipahiuli nga ebanghelyo ug Simbahan?”
Niining panahon sa Pasko sa Pagkabanhaw, ang akong pagpamatuod ni Jesukristo ug sa Iyang saad ug paglaom mao kini:
Ang Saad sa Pagkasakop diha sa Pakigsaad ug Katuyoan
Ang Dios nga atong Amahan sa Kahangtoran sa Langit; Si Jesukristo, Iyang Hinigugmang Anak; ug ang Espiritu Santo duol sa personal nga paagi kanato. Ang ilang kahayag, kaluoy, ug gugma nalambigit sa katuyoan sa paglalang ug sa kinauyokan sa atong kinabuhi.
Didto sa premortal nga konseho sa langit, kita “misinggit sa kalipay.” Mipili kita sa pagpili. Karon galakaw kita uban sa hugot nga pagtuo. Pinaagi sa kaugalingon natong kasinatian, atong nadiskobrehan ang gisaad sa Dios nga katahom, katin-aw, pagmaya, ug katuyoan taliwala sa kawalay kaseguroan, pagkawala sa kadasig, ug mga hagit sa mortalidad.
Ang Pagluwas, ni Dan Wilson
Kita dili gayod kinahanglan nga mag-inusara niini nga kinabuhi. Mahimo kitang mag-ampo, mopalambo og hugot nga pagtuo ug mopasakop, ug mahimong atong labing tinuod, labing gawasnon, nagmaya nga mga kaugalingon. Pag-ula——diha ug pinaagi ni Jesukristo nagdala niini nga pagkasakop diha sa pakigsaad.
Ang Paglaom sa Kinabuhi ug Misyon ni Jesukristo
Matag adlaw, ang paglaom ug saad sa Pasko sa Pagkabanhaw naglakip sa mga panalangin ug mga pagtulun-an ni Jesukristo nga gipakigbahin atol sa Iyang hingpit nga mortal nga pagpangalagad. Gi-orden nang daan sa sinugdanan, si Jesukristo natawo nga Bugtong Anak sa Amahan. Si Jesus mitubo sa kaalam ug sa gidak-on, gikahimut-an siya sa Dios ug sa tawo. Nagtinguha lamang sa pagbuhat sa kabubut-on sa Iyang Amahan, si Jesukristo mipasaylo sa mga sala, miayo sa mga kahuyang, mibuhi sa patay, ug mihupay sa masakiton ug nag-inusara.
Sa Kataposang Panihapon, ug sa ulahi sa Bag-ong Kalibotan, si Jesukristo mipasiugda sa sakramento. Niining sagrado nga ordinansa, nanawagan kita sa Amahan ug nakigsaad sa pagdala nganha kanato ang ngalan ni Jesukristo, mahinumdom Kaniya ug maghupot sa Iyang mga sugo, nga kita unta kanunay nga makabaton sa Iyang Espiritu uban kanato.
Sa Tanaman sa Getsemani, si Jesus nag-antos labaw pa sa maantos sa tawo aron sa pagtubos ug pag-ula alang kanato. Dugo migawas gikan sa matag lungag sa panit. Nag-antos Siya niini nga mga kasakit alang sa tanan, nga kita unta dili mag-antos kon kita maghinulsol.
Gibudhian ug sayop nga giakusar, si Jesukristo gibugalbugalan ug gibunalan. Usa ka korona sa hait nga mga tunok ang gihansak sa Iyang ulo. Siya gituboy diha sa krus aron modapit kanato ngadto Kaniya. Sa dihang ang tanan natuman, Siya andam nga mamatay alang kanato.
Si Jesukristo nasayod unsaon sa pagtabang kanato sa atong mga sakit, mga kahuyang, pag-inusara, pagkahimulag, ug mga kalisdanan. Nahibalo usab Siya unsaon sa pagmaya uban kanato diha sa atong mga kahimuot ug pagpasalamat, unsaon sa pagdanguyngoy uban kanato kon ang atong hingpit nga kalipay napuno. Samtang kita maglakaw sa katarong ug magtuman sa atong mga pakigsaad, Siya nagsaad nga ang tanan nga mga butang magkahiusa sa paglihok alang sa atong kaayohan.
Sa pagkatinuod, si Jesukristo makapalingkawas kanato gikan sa pagkaulipon ug sa sala, gikan sa kamatayon ug impiyerno, ug makatabang kanato sa pagtuman sa atong balaanong pagkatawo, samtang kita mahimong labaw pa kay sa atong gihunahuna, pinaagi sa hugot nga pagtuo ug paghinulsol.
Ang Saad sa Kaluwasan
Tungod ni Jesukristo, ang kamatayon dili mao ang kataposan. Atol sa Pasko sa Pagkabanhaw kita mamahayag: “Nabuntog kamatayon; Kay katawhan gawasnon. Kristo ang madaogon.” Pinaagi sa sugo ug gahom sa Iyang Amahan, si Jesus makatugyan sa Iyang kinabuhi ug sa pagbawi ra usab niini. Sa buntag sa ikatulong adlaw, Siya mibangon gikan sa lubnganan. Sa karon ug sa kahangtoran, Iyang gipakita kanato pinaagi sa ehemplo kon sa unsang paagi ang “kamatayon ang agianan ngadtos kahangtoran.”
Pinaagi sa gahom sa Pag-ula ni Kristo ug sa Pagkabanhaw, ang atong mga lawas ug mga espiritu mahiusa diha sa pisikal nga pagkabanhaw. Ang Pag-ula ni Kristo makapanalangin nato sa pagbuntog sa matag matang sa espirituhanon nga pagkahimulag ug espirituhanon nga kamatayon. Kon maghinulsol, kita gawasnon gikan sa matag sala ug kasubo ug maablihan ngadto sa mahangtorong kahingpitan sa gugma ug hingpit nga kalipay diha sa mahimayaon, celestial nga presensya sa Dios nga atong Amahan ug ni Jesukristo.
Kita mahiusa pag-usab sa atong mga minahal ug magkita sa usag usa nga adunay mahangtorong panglantaw—uban ang mas dakong gugma, pagsabot, ug kamabination. Ang Pag-ula ni Jesukristo makatabang nato sa paghinumdom unsay importante ug pagkalimot sa unsay dili [importante]. Ang pagtan-aw sa atong Manluluwas ug sa mga relasyon uban sa mas dakong pagtuo ug pasalamat magdala og kalinaw, mobayaw sa mga palas-anon, ug mopasig-uli sa mga kasingkasing ug maghiusa sa mga pamilya karon ug sa kahangtoran.
Ang Paglaom sa Kaabunda ug Hingpit nga Kalipay
Ang Pasko sa Pagkabanhaw diha ni Jesukristo naglakip sa daghang abunda nga mga panalangin. Mahunahunaon sa matag usa kanato, si Jesukristo nagdapit kanato sa pagtan-aw ug pagpangalagad uban sa gugma ug kaluoy sama sa Iyang gibuhat.
Ang Pasko sa Pagkabanhaw diha ni Jesukristo naglakip sa Pagpahiuli sa kahingpitan sa Iyang ebanghelyo, ang Iyang awtoridad ug gahom sa pagkapari, ug ang sagradong mga ordinansa ug mga pakigsaad nga makita sa Iyang Simbahan—Ang Simbahan ni Jesukristo sa mga Santos sa Ulahing mga Adlaw. Ang Pasko sa Pagkabanhaw diha ni Jesukristo naglakip sa mas daghang balaan nga mga balay sa Ginoo nga nagpaduol sa mga anak sa Dios sa daghang mga dapit, diin kita makatanyag dinhi sa yuta sa unsay gikinahanglan ug tinguha sa mitaliwan nga mga minahal sa kahangtoran nga dili nila mahimo alang sa ilang kaugalingon.
Mao kana ang akong gilaoman, saad, ug pagpamatuod. Ako mosaksi sa Dios nga atong Amahan, atong Manluluwas ug Manunubos nga si Jesukristo, ug sa Espiritu Santo. Atol sa Pasko sa Pagkabanhaw ug kada adlaw, hinaot nga makakita kita og mahangtorong paglaom ug saad sa balaan nga plano sa Dios bahin sa kalipay, uban sa dalan sa pakigsaad sa balaanong kausaban gikan sa mortalidad ngadto sa pagka-imortal ug kinabuhing dayon. Matag adlaw hinaot nga ang kaseguroan sa Pag-ula ni Jesukristo moalsa sa atong mga palas-anon, motabang kanato sa paghupay sa mga kasubo sa uban, ug sa pagpalingkawas sa atong mga kalag sa pagdawat sa Iyang hingpit nga kalipay.