« កំពុងស្វែងរកសត្វស្វា » ប្រិយមិត្ត ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៥ ទំព័រ ៤–៥ ។
កំពុងស្វែងរកសត្វស្វា
« វាហាក់ដូចជារបៀបដែលខ្ញុំអាចស្តាប់ឮព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ពេលខ្ញុំស្តាប់ » ។
ដំណើររឿងពិតមកពី កូស្តា រីកា
« អស្ចារ្យមែន ! អ៊ីធិន បាននិយាយ ។ « តើឯងបានឃើញសត្វមួយនោះទេ ? »
លីលី បាននិយាយថា « មែនហើយ មើលកន្ទុយតូចគួរឲ្យស្រឡាញ់របស់វា ! » ។
បូស្តុន សម្លឹងមើលទៅលើ ប៉ុន្តែគាត់បានឃើញតែស្រមោលប៉ុណ្ណោះ ។
« យើងបានឃើញស្វាបីក្បាលហើយនៅថ្ងៃនេះ ! » អ៊ីធិន បាននិយាយ ។
ប៉ុន្តែបូស្តុនមិនទាន់បានឃើញមួយនៅឡើយទេ ! គ្រួសាររបស់គាត់បានទៅលេងព្រៃទឹកភ្លៀងដើម្បីមើលស្វាព្រៃ ។ ប៉ុន្តែស្វានៅឆ្ងាយពេកសម្រាប់បូស្តុនដើម្បីមើលឃើញ ។
ភ្នែកបូស្តុនពិការ ។ គាត់អាចមើលឃើញតែអ្វីដែលនៅជិតគាត់ប៉ុណ្ណោះ ។ ជាធម្មតា គាត់មិនខ្វល់ពីភាពពិការភ្នែករបស់គាត់ទេ ។ គាត់នៅតែអាចធ្វើរឿងល្អៗជាច្រើន ។ គាត់អាចអានអក្សរស្ទាបដោយម្រាមដៃរបស់គាត់ និងដើរដោយប្រើឈើច្រត់របស់គាត់នៅក្នុងភាពងងឹត ។ ហើយគាត់អាចស្វែងរកមនុស្សដោយស្តាប់សំឡេងរបស់ពួកគេ ។
ប៉ុន្តែពេលខ្លះ បូស្តុនមិនចូលចិត្តភាពពិការភ្នែករបស់គាត់ទេ ។ ដូចថ្ងៃនេះ ។
បូស្តុនអង្គុយនៅលើដីហើយដកដង្ហើមធំ ។ គាត់បានគិតថាវាមិនយុត្តិធម៌ទេ ! ។
ប៉ុន្មាននាទីក្រោយមកគាត់មានគំនិតមួយ ។ បូស្តុនបានអធិស្ឋាននៅក្នុងចិត្តគាត់ថាព្រះវរបិតាសួគ៌ សូមជួយឲ្យសត្វស្វាចូលមកជិតទូលបង្គំបន្តិចដើម្បីទូលបង្គំអាចមើលឃើញ ។
បូស្តុនមើលមិនឃើញសត្វស្វាណាមួយនៅឡើយទេ ។ បន្ទាប់មកគាត់បានឮសំឡេងមួយពីចម្ងាយ ។
« តើឯងស្តាប់ឮដែរឬទេ ? » បូស្តុនបានសួរ ។ « ខ្ញុំគិតថា វាគឺជាសត្វស្វា ! »
អ៊ីធិនបាននិយាយថា« ខ្ញុំមិនបានឮអ្វីទេ » ។
ប៉ាបានមានប្រសាសន៍ថា « ប៉ាក៏មិនឮដែរ » ។ « ត្រចៀកកូនវៃណាស់ ! »
បូស្តុនបានឮសត្វស្វារត់ឆ្លងកាត់គុម្ពោតព្រៃតាមផ្លូវលំ ។ គាត់ចង្អុលទៅរកសំឡេងនោះ ។ « នៅទីនោះ ! »
បន្ទាប់មកគាត់បានឮមួយហើយមួយទៀត ។ ពេលខ្លះគ្រួសាររបស់គាត់អាចមើលឃើញសត្វស្វាតែនៅពេលណាដែលគាត់ចង្អុលប្រាប់ពួកគេប៉ុណ្ណោះ ។ ប៉ុន្តែគ្មានស្វាណាមួយមកជិតគាត់ល្មមអាចឲ្យគាត់មើលឃើញនោះទេ ។
មិនយូរប៉ុន្មានក៏ដល់ ពេលទៅផ្ទះវិញ ។
ម៉ា់ក់បាននិយាយខណៈពេលកំពុងដើរទៅកាន់ឡានថា « ម៉ាក់សោកស្តាយដែលកូនមិនបានឃើញសត្វស្វាណាមួយ » ។
បូស្តុនបានគ្រវីក្បាល ។ « មិនអីទេម៉ាក់ ។ ខ្ញុំចង់ឃើញតែមួយប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែខ្ញុំបែរជាបានឮសម្លេងពួកវាជាច្រើនជំនួសវិញ » ។ បន្ទាប់មកគាត់បានគិតអំពីការអធិស្ឋានរបស់គាត់ ។ « វាហាក់បីដូចជាបានរំឭកខ្ញុំអំពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ » ។
« តើកូនចង់មានន័យថាយ៉ាងម៉េច ? » ម៉ាក់បានសួរ ។
« នៅពេលខ្ញុំឈប់ដើម្បីស្តាប់ ខ្ញុំដឹងថាពួកវានៅជុំវិញខ្ញុំ ។ ខ្ញុំអាចឮពួកវាទោះបីជាខ្ញុំមិនអាចមើលឃើញពួកវាក៏ដោយ ។ គឺវាដូចជារបៀបដែលខ្ញុំអាចឮព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធនៅពេលដែលខ្ញុំស្តាប់ » ។
ម៉ា់ក់បាននិយាយ « វាជាមេរៀនដ៏ល្អណាស់កូន » ។
បូស្តុនបានឮអ្វីមួយនៅក្នុងគុម្ពោតព្រៃក្បែរគាត់ ។ បន្ទាប់មកមានអ្វីមួយបានរត់ចេញទៅលើផ្លូវលំ—នៅខាងមុខគាត់ ! វាមានរោមពណ៌ក្រហម និងកន្ទុយវែង ។ វាបានឈប់ ហើយមើលចំមុខគាត់ ។ បន្ទាប់មកវាបានរត់ចូលទៅក្នុងព្រៃវិញ ។
សត្វស្វា ! ទីបំផុតគាត់បានឃើញស្វាហើយ !
បូស្តុនបានញញឹម ។ ភាពពិការភ្នែកពេលខ្លះវាពិបាកណាស់ ។ ប៉ុន្តែថ្ងៃនេះវាបានជួយគាត់ឲ្យរៀនអំពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ។ ហើយនោះគឺពិតជារឿងដ៏ល្អ ។
រចនារូបភាពដោយ អាលីស្សា ហ្គន់សាឡេស