ការអនុវត្តជំនាញទី ១០
បង្កើតទម្លាប់គិតវិជ្ជមាន
គំនិតរបស់យើងអាចមានឥទ្ធិពលដ៏ខ្លាំងក្លាមកលើយើងទាំងល្អ ឬអាក្រក់ ។ ការបង្កើតទម្លាប់គិតវិជ្ជមានអាចធ្វើឲ្យការគិតរបស់យើងអំពីជីវិត និងសមត្ថភាពរបស់យើងក្នុងការធ្វើកិច្ចការរបស់ព្រះអម្ចាស់កាន់តែប្រសើរឡើង ។
អ្នកដឹកនាំការពិភាក្សា ៖ សូមព្យាយាមនិយាយដោយសង្ខេបនៅក្នុងផ្នែក « កំណត់និយមន័យ » និង « បង្ហាញ » ដើម្បីសិស្សមានពេលច្រើនសម្រាប់ការអនុវត្ត ។
កំណត់និយមន័យ
អ្នកដឹកនាំការពិភាក្សា ៖ សូមណែនាំប្រធានបទសម្រាប់ការអនុវត្តជំនាញនេះ តាមរយៈការចែកចាយដូចខាងក្រោម ។ អ្នកក៏អាចពិចារណាសិក្សា គោលលទ្ធិ និងសេចក្តីសញ្ញា ៦:៣៦ ជាមួយគ្នាផងដែរ ។ សូមអញ្ជើញសិស្សឲ្យចែកចាញពីរបៀបដែលការធ្វើតាមការទូន្មានរបស់ព្រះអម្ចាស់ នៅក្នុងខគម្ពីរនេះអាចមានឥទ្ធិពលដល់ជីវិតរបស់ពួកគេ ។
គំនិតរបស់យើងមានឥទ្ធិពលលើរបៀបដែលយើងមានអារម្មណ៍ និងធ្វើសកម្មភាព ( សូមមើល សុភាសិត ២៣:៧ ) ។ គំនិតអវិជ្ជមានអាចនាំឲ្យមានការបាក់ទឹកចិត្ត ការសង្ស័យខ្លួនឯង ការភ័យខ្លាច កំហឹង និងអារម្មណ៍អស់សង្ឃឹម ។ គំនិតវិជ្ជមានអាចនាំឲ្យមានសុទិដ្ឋិនិយម ទំនុកចិត្ត និងសេចក្តីសង្ឃឹម ។
វិធីមួយដែលយើងអាចស្ថាបនាការបង្កើតទម្លាប់គិតវិជ្ជមាននេះបាន គឺត្រូវកត់ត្រាគំនិតអវិជ្ជមានរបស់យើង ហើយសរសេរគំនិតទាំងនោះឡើងវិញដើម្បីឲ្យគំនិតទាំងនោះ ៖
-
មានសេចក្តីសង្ឃឹមកាន់តែច្រើន ។
-
មានការពិតកាន់តែច្រើន ។
-
បង្ហាញសេចក្ដីជំនឿទៅលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។
អ្នកដឹកនាំការពិភាក្សា ៖ សូមពិចារណាសរសេរគោលការណ៍ណែនាំទាំងបីនេះនៅលើក្តារខៀន ។
ការបង្ហាញ
អ្នកដឹកនាំការពិភាក្សា ៖ សូមបង្ហាញជំនាញនេះដោយការបង្ហាញ និងការពិភាក្សាអំពីឧទាហរណ៍មួយចំនួនដូចខាងក្រោម ដែលបានកែសម្រួលមកពី « សូមតតាំងនឹងការគិតអវិជ្ជមាន » នៅក្នុង ការសម្របខ្លួនទៅនឹងជីវិតជាអ្នកផ្សព្វផ្សាយសាសនា ( [ ឆ្នាំ២០១៣ ] ទំព័រ ២១ ) ។ អ្នកអាចអញ្ជើញសមាជិកក្នុងថ្នាក់ផ្សេងៗគ្នាអានឧទាហរណ៍នីមួយៗឲ្យឮៗទៅដល់សិស្សនៅក្នុងថ្នាក់ ។
|
គំនិតអវិជ្ជមានរបស់ខ្ញុំ |
ការសរសេរឡើងវិញរបស់ខ្ញុំដើម្បីស្ថាបនាការគិតដែលមានសុទិដ្ឋិនិយម |
|---|---|
|
ខ្ញុំស្អប់ការក្រោកពីដំណេកនៅពេលព្រឹកព្រលឹមពេក ។ |
ខ្ញុំពុំចាំបាច់ត្រូវចូលចិត្តវានោះទេ ។ ខ្ញុំគិតថា ខ្ញុំអាចធ្វើកិច្ចការនេះបាន ។ នៅពេលខ្ញុំក្រោកពីដំណេក ហើយចាប់ផ្ដើមធ្វើចលនា នោះខ្ញុំប្រហែលជានឹងមានអារម្មណ៍ប្រសើរជាង ។ ខ្ញុំអាចអធិស្ឋានទូលសុំជំនួយពីព្រះ ។ |
|
ខ្ញុំនឹងមិនអាចធ្វើវាបានទេនៅថ្ងៃនេះ ។ |
ខ្ញុំធ្លាប់ធ្វើវាបានជារៀងរាល់ថ្ងៃរួចមកហើយ ខ្ញុំនឹងធ្វើវាឲ្យបាននៅថ្ងៃនេះ ។ អ្វីដែលខ្ញុំត្រូវធ្វើនៅពេលឥឡូវនេះគឺជាអ្វីដែលនៅចំពោះមុខខ្ញុំ ខ្ញុំនឹងដោះស្រាយវាម្តងមួយៗ ។ ពេលខ្ញុំសម្លឹងទៅព្រះអង្គសង្រ្គោះ ទ្រង់នឹងជួយខ្ញុំឲ្យឆ្លងផុតថ្ងៃនេះ ។ |
|
មេរៀននោះពិបាកខ្លាំងណាស់ ។ |
មេរៀនខ្លះដំណើរការល្អប្រសើរជាងមេរៀនផ្សេងៗទៀត ។ វាជាការល្អដែលខ្ញុំចង់ធ្វើការកែលម្អ ។ ខ្ញុំដឹងថា ព្រះនឹងទទួលយកកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងដ៏អស់ពីចិត្តរបស់ខ្ញុំ ។ ប្រហែលជាដៃគូខ្ញុំអាចជួយខ្ញុំកែលម្អបាន ។ |
អ្នកដឹកនាំការពិភាក្សា ៖ អញ្ជើញសិស្សឲ្យចែកចាញពីរបៀបដែលពួកគេបានឃើញ គោលការណ៍ណែនាំទាំងបីដែលបានបង្ហាញនៅក្នុងឧទាហរណ៍ទាំងនេះ ។ អ្នកក៏អាចពិភាក្សាផងដែរនូវសំណួរដូចខាងក្រោម ៖
-
តើអ្នកចាប់អារម្មណ៍អ្វីខ្លះចេញមកពីឧទាហរណ៍ទាំងនេះ ?
-
តើការគិតបែបនេះអាចជះឥទ្ធិពលលើជីវិតរបស់អ្នកដោយរបៀបណា ?
អនុវត្ត
អ្នកដឹកនាំការពិភាក្សា ៖ សូមផ្តល់ឱកាសឲ្យសិស្សអនុវត្តជំនាញនេះជាមួយដៃគូ ។ សូមពិចារណាបង្ហាញការណែនាំខាងក្រោម ៖
សូមសរសេរឡើងវិញនូវគំនិតអវិជ្ជមានដូចខាងក្រោមឲ្យទៅជាសេចក្តីថ្លែងការណ៍ដែលប្រកបដោយសេចក្តីសង្ឃឹម និងសេចក្តីពិត ហើយដែលបង្ហាញពីសេចក្តីជំនឿលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ៖
-
« មនុស្សគ្រប់គ្នាពូកែលើកិច្ចការនេះជាងខ្ញុំ ។ ខ្ញុំដូចជាមិនចូលចំណោមនឹងគេទេនៅទីនេះ » ។
-
« ខ្ញុំមិនអាចនិយាយជាមួយមនុស្សចម្លែកបានទេ ។ វាគួរឲ្យខ្លាចណាស់ ! »
-
« ខ្ញុំតែងតែជាមនុស្សគ្មានរបៀបរៀបរយនោះទេ » ។
អ្នកដឹកនាំការពិភាក្សា ៖ អញ្ជើញសមាជិកក្នុងថ្នាក់ដែលមានឆន្ទៈពីរបីនាក់ឲ្យចែកចាយពីរបៀបដែលពួកគេបានសរសេរឡើងវិញនូវគំនិតអវិជ្ជមានមួយ ។ សម្រាប់ការអនុវត្តបន្ថែម សូមពិចារណាអញ្ជើញសិស្សឲ្យសរសេរគំនិតអវិជ្ជមានមួយចំនួនដែលពួកគេធ្លាប់មានពីមុន ។ សូមទុកពេលឲ្យពួកគេដើម្បីអនុវត្តការសរសេរឡើងវិញអំពីគំនិតទាំងនេះ ដើម្បីឲ្យកាន់តែមានសេចក្តីសង្ឃឹម សេចក្តីពិត និងពោរពេញដោយសេចក្តីជំនឿ ។
អនុវត្ត
អ្នកដឹកនាំការពិភាក្សា ៖ សូមចែកចាយដូចមានខាងក្រោម ដើម្បីជួយសិស្សអនុវត្តជំនាញនេះ ៖
សម្រាប់រយៈពេលប្រាំពីរថ្ងៃបន្ទាប់ សូមចំណាយពេលសរសេរគំនិតអវិជ្ជមានមួយចំនួនដែលអ្នកមាន ។ បន្ទាប់មកសរសេរគំនិតទាំងនោះឡើងវិញដើម្បីឲ្យមានសេចក្តីសង្ឃឹម សេចក្តីពិត និងដើម្បីបង្ហាញសេចក្តីជំនឿរបស់អ្នកទៅលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ។ សូមយកចិត្តទុកដាក់ទៅលើរបៀបដែលការអនុវត្តនេះមានឥទ្ធិពលមកលើអ្នក ។